Mahabharata · 33 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
शिखण्डी सह मत्स्येन विराटेन विशां पतेभीष्ममाशु महेष्वासमाससाद सुदुर्जयम्
śikhaṇḍī saha matsyena virāṭena viśāṃ patebhīṣmamāśu maheṣvāsamāsasāda sudurjayam
द्रोणं कृपं विकर्णं च महेष्वासान्महाबलान्राज्ञश्चान्यान्रणे शूरान्बहूनार्छद्धनंजयः
droṇaṃ kṛpaṃ vikarṇaṃ ca maheṣvāsānmahābalānrājñaścānyānraṇe śūrānbahūnārchaddhanaṃjayaḥ
सैन्धवं च महेष्वासं सामात्यं सह बन्धुभिःप्राच्यांश्च दाक्षिणात्यांश्च भूमिपान्भूमिपर्षभ
saindhavaṃ ca maheṣvāsaṃ sāmātyaṃ saha bandhubhiḥprācyāṃśca dākṣiṇātyāṃśca bhūmipānbhūmiparṣabha
पुत्रं च ते महेष्वासं दुर्योधनममर्षणम्दुःसहं चैव समरे भीमसेनोऽभ्यवर्तत
putraṃ ca te maheṣvāsaṃ duryodhanamamarṣaṇamduḥsahaṃ caiva samare bhīmaseno'bhyavartata
सहदेवस्तु शकुनिमुलूकं च महारथम्पितापुत्रौ महेष्वासावभ्यवर्तत दुर्जयौ
sahadevastu śakunimulūkaṃ ca mahārathampitāputrau maheṣvāsāvabhyavartata durjayau
युधिष्ठिरो महाराज गजानीकं महारथःसमवर्तत संग्रामे पुत्रेण निकृतस्तव
yudhiṣṭhiro mahārāja gajānīkaṃ mahārathaḥsamavartata saṃgrāme putreṇa nikṛtastava
माद्रीपुत्रस्तु नकुलः शूरः संक्रन्दनो युधित्रिगर्तानां रथोदारैः समसज्जत पाण्डवः
mādrīputrastu nakulaḥ śūraḥ saṃkrandano yudhitrigartānāṃ rathodāraiḥ samasajjata pāṇḍavaḥ
अभ्यवर्तन्त दुर्धर्षाः समरे शाल्वकेकयान्सात्यकिश्चेकितानश्च सौभद्रश्च महारथः
abhyavartanta durdharṣāḥ samare śālvakekayānsātyakiścekitānaśca saubhadraśca mahārathaḥ
धृष्टकेतुश्च समरे राक्षसश्च घटोत्कचःपुत्राणां ते रथानीकं प्रत्युद्याताः सुदुर्जयाः
dhṛṣṭaketuśca samare rākṣasaśca ghaṭotkacaḥputrāṇāṃ te rathānīkaṃ pratyudyātāḥ sudurjayāḥ
सेनापतिरमेयात्मा धृष्टद्युम्नो महाबलःद्रोणेन समरे राजन्समियायेन्द्रकर्मणा
senāpatirameyātmā dhṛṣṭadyumno mahābalaḥdroṇena samare rājansamiyāyendrakarmaṇā
एवमेते महेष्वासास्तावकाः पाण्डवैः सहसमेत्य समरे शूराः संप्रहारं प्रचक्रिरे
evamete maheṣvāsāstāvakāḥ pāṇḍavaiḥ sahasametya samare śūrāḥ saṃprahāraṃ pracakrire
मध्यंदिनगते सूर्ये नभस्याकुलतां गतेकुरवः पाण्डवेयाश्च निजघ्नुरितरेतरम्
madhyaṃdinagate sūrye nabhasyākulatāṃ gatekuravaḥ pāṇḍaveyāśca nijaghnuritaretaram
ध्वजिनो हेमचित्राङ्गा विचरन्तो रणाजिरेसपताका रथा रेजुर्वैयाघ्रपरिवारणाः
dhvajino hemacitrāṅgā vicaranto raṇājiresapatākā rathā rejurvaiyāghraparivāraṇāḥ
समेतानां च समरे जिगीषूणां परस्परम्बभूव तुमुलः शब्दः सिंहानामिव नर्दताम्
sametānāṃ ca samare jigīṣūṇāṃ parasparambabhūva tumulaḥ śabdaḥ siṃhānāmiva nardatām
तत्राद्भुतमपश्याम संप्रहारं सुदारुणम्यमकुर्वन्रणे वीराः सृञ्जयाः कुरुभिः सह
tatrādbhutamapaśyāma saṃprahāraṃ sudāruṇamyamakurvanraṇe vīrāḥ sṛñjayāḥ kurubhiḥ saha
नैव खं न दिशो राजन्न सूर्यं शत्रुतापनविदिशो वाप्यपश्याम शरैर्मुक्तैः समन्ततः
naiva khaṃ na diśo rājanna sūryaṃ śatrutāpanavidiśo vāpyapaśyāma śarairmuktaiḥ samantataḥ
शक्तीनां विमलाग्राणां तोमराणां तथास्यताम्निस्त्रिंशानां च पीतानां नीलोत्पलनिभाः प्रभाः
śaktīnāṃ vimalāgrāṇāṃ tomarāṇāṃ tathāsyatāmnistriṃśānāṃ ca pītānāṃ nīlotpalanibhāḥ prabhāḥ
कवचानां विचित्राणां भूषणानां प्रभास्तथाखं दिशः प्रदिशश्चैव भासयामासुरोजसाविरराज तदा राजंस्तत्र तत्र रणाङ्गणम्
kavacānāṃ vicitrāṇāṃ bhūṣaṇānāṃ prabhāstathākhaṃ diśaḥ pradiśaścaiva bhāsayāmāsurojasāvirarāja tadā rājaṃstatra tatra raṇāṅgaṇam
रथसिंहासनव्याघ्राः समायान्तश्च संयुगेविरेजुः समरे राजन्ग्रहा इव नभस्तले
rathasiṃhāsanavyāghrāḥ samāyāntaśca saṃyugevirejuḥ samare rājangrahā iva nabhastale
भीष्मस्तु रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनं महाबलम्अवारयत संक्रुद्धः सर्वसैन्यस्य पश्यतः
bhīṣmastu rathināṃ śreṣṭho bhīmasenaṃ mahābalamavārayata saṃkruddhaḥ sarvasainyasya paśyataḥ
ततो भीष्मविनिर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताःअभ्यघ्नन्समरे भीमं तैलधौताः सुतेजनाः
tato bhīṣmavinirmuktā rukmapuṅkhāḥ śilāśitāḥabhyaghnansamare bhīmaṃ tailadhautāḥ sutejanāḥ
तस्य शक्तिं महावेगां भीमसेनो महाबलःक्रुद्धाशीविषसंकाशां प्रेषयामास भारत
tasya śaktiṃ mahāvegāṃ bhīmaseno mahābalaḥkruddhāśīviṣasaṃkāśāṃ preṣayāmāsa bhārata
तामापतन्तीं सहसा रुक्मदण्डां दुरासदाम्चिच्छेद समरे भीष्मः शरैः संनतपर्वभिः
tāmāpatantīṃ sahasā rukmadaṇḍāṃ durāsadāmciccheda samare bhīṣmaḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन चकार्मुकं भीमसेनस्य द्विधा चिच्छेद भारत
tato'pareṇa bhallena pītena niśitena cakārmukaṃ bhīmasenasya dvidhā ciccheda bhārata
सात्यकिस्तु ततस्तूर्णं भीष्ममासाद्य संयुगेशरैर्बहुभिरानर्छत्पितरं ते जनेश्वर
sātyakistu tatastūrṇaṃ bhīṣmamāsādya saṃyugeśarairbahubhirānarchatpitaraṃ te janeśvara
ततः संधाय वै तीक्ष्णं शरं परमदारुणम्वार्ष्णेयस्य रथाद्भीष्मः पातयामास सारथिम्
tataḥ saṃdhāya vai tīkṣṇaṃ śaraṃ paramadāruṇamvārṣṇeyasya rathādbhīṣmaḥ pātayāmāsa sārathim
तस्याश्वाः प्रद्रुता राजन्निहते रथसारथौतेन तेनैव धावन्ति मनोमारुतरंहसः
tasyāśvāḥ pradrutā rājannihate rathasārathautena tenaiva dhāvanti manomārutaraṃhasaḥ
ततः सर्वस्य सैन्यस्य निस्वनस्तुमुलोऽभवत्हाहाकारश्च संजज्ञे पाण्डवानां महात्मनाम्
tataḥ sarvasya sainyasya nisvanastumulo'bhavathāhākāraśca saṃjajñe pāṇḍavānāṃ mahātmanām
अभिद्रवत गृह्णीत हयान्यच्छत धावतइत्यासीत्तुमुलः शब्दो युयुधानरथं प्रति
abhidravata gṛhṇīta hayānyacchata dhāvataityāsīttumulaḥ śabdo yuyudhānarathaṃ prati
एतस्मिन्नेव काले तु भीष्मः शांतनवः पुनःव्यहनत्पाण्डवीं सेनामासुरीमिव वृत्रहा
etasminneva kāle tu bhīṣmaḥ śāṃtanavaḥ punaḥvyahanatpāṇḍavīṃ senāmāsurīmiva vṛtrahā
ते वध्यमाना भीष्मेण पाञ्चालाः सोमकैः सहआर्यां युद्धे मतिं कृत्वा भीष्ममेवाभिदुद्रुवुः
te vadhyamānā bhīṣmeṇa pāñcālāḥ somakaiḥ sahaāryāṃ yuddhe matiṃ kṛtvā bhīṣmamevābhidudruvuḥ
धृष्टद्युम्नमुखाश्चापि पार्थाः शांतनवं रणेअभ्यधावञ्जिगीषन्तस्तव पुत्रस्य वाहिनीम्
dhṛṣṭadyumnamukhāścāpi pārthāḥ śāṃtanavaṃ raṇeabhyadhāvañjigīṣantastava putrasya vāhinīm
तथैव तावका राजन्भीष्मद्रोणमुखाः परान्अभ्यधावन्त वेगेन ततो युद्धमवर्तत
tathaiva tāvakā rājanbhīṣmadroṇamukhāḥ parānabhyadhāvanta vegena tato yuddhamavartata