Parva.Adhyaya 7.34

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

तदनीकमनाधृष्यं भारद्वाजेन रक्षितम्पार्थाः समभ्यवर्तन्त भीमसेनपुरोगमाः

tadanīkamanādhṛṣyaṃ bhāradvājena rakṣitampārthāḥ samabhyavartanta bhīmasenapurogamāḥ

सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतःकुन्तिभोजश्च विक्रान्तो द्रुपदश्च महारथः

sātyakiścekitānaśca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥkuntibhojaśca vikrānto drupadaśca mahārathaḥ

आर्जुनिः क्षत्रधर्मा च बृहत्क्षत्रश्च वीर्यवान्चेदिपो धृष्टकेतुश्च माद्रीपुत्रौ घटोत्कचः

ārjuniḥ kṣatradharmā ca bṛhatkṣatraśca vīryavāncedipo dhṛṣṭaketuśca mādrīputrau ghaṭotkacaḥ

युधामन्युश्च विक्रान्तः शिखण्डी चापराजितःउत्तमौजाश्च दुर्धर्षो विराटश्च महारथः

yudhāmanyuśca vikrāntaḥ śikhaṇḍī cāparājitaḥuttamaujāśca durdharṣo virāṭaśca mahārathaḥ

द्रौपदेयाश्च संरब्धाः शैशुपालिश्च वीर्यवान्केकयाश्च महावीर्याः सृञ्जयाश्च सहस्रशः

draupadeyāśca saṃrabdhāḥ śaiśupāliśca vīryavānkekayāśca mahāvīryāḥ sṛñjayāśca sahasraśaḥ

एते चान्ये च सगणाः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाःसमभ्यधावन्सहसा भारद्वाजं युयुत्सवः

ete cānye ca sagaṇāḥ kṛtāstrā yuddhadurmadāḥsamabhyadhāvansahasā bhāradvājaṃ yuyutsavaḥ

समवेतांस्तु तान्सर्वान्भारद्वाजोऽपि वीर्यवान्असंभ्रान्तः शरौघेण महता समवारयत्

samavetāṃstu tānsarvānbhāradvājo'pi vīryavānasaṃbhrāntaḥ śaraugheṇa mahatā samavārayat

महौघाः सलिलस्येव गिरिमासाद्य दुर्भिदम्द्रोणं ते नाभ्यवर्तन्त वेलामिव जलाशयाः

mahaughāḥ salilasyeva girimāsādya durbhidamdroṇaṃ te nābhyavartanta velāmiva jalāśayāḥ

पीड्यमानाः शरै राजन्द्रोणचापविनिःसृतैःन शेकुः प्रमुखे स्थातुं भारद्वाजस्य पाण्डवाः

pīḍyamānāḥ śarai rājandroṇacāpaviniḥsṛtaiḥna śekuḥ pramukhe sthātuṃ bhāradvājasya pāṇḍavāḥ

तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्य भुजयोर्बलम्यदेनं नाभ्यवर्तन्त पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह

tadadbhutamapaśyāma droṇasya bhujayorbalamyadenaṃ nābhyavartanta pāñcālāḥ sṛñjayaiḥ saha

तमायान्तमभिक्रुद्धं द्रोणं दृष्ट्वा युधिष्ठिरःबहुधा चिन्तयामास द्रोणस्य प्रतिवारणम्

tamāyāntamabhikruddhaṃ droṇaṃ dṛṣṭvā yudhiṣṭhiraḥbahudhā cintayāmāsa droṇasya prativāraṇam

अशक्यं तु तमन्येन द्रोणं मत्वा युधिष्ठिरःअविषह्यं गुरुं भारं सौभद्रे समवासृजत्

aśakyaṃ tu tamanyena droṇaṃ matvā yudhiṣṭhiraḥaviṣahyaṃ guruṃ bhāraṃ saubhadre samavāsṛjat

वासुदेवादनवरं फल्गुनाच्चामितौजसम्अब्रवीत्परवीरघ्नमभिमन्युमिदं वचः

vāsudevādanavaraṃ phalgunāccāmitaujasamabravītparavīraghnamabhimanyumidaṃ vacaḥ

एत्य नो नार्जुनो गर्हेद्यथा तात तथा कुरुचक्रव्यूहस्य न वयं विद्म भेदं कथंचन

etya no nārjuno garhedyathā tāta tathā kurucakravyūhasya na vayaṃ vidma bhedaṃ kathaṃcana

त्वं वार्जुनो वा कृष्णो वा भिन्द्यात्प्रद्युम्न एव वाचक्रव्यूहं महाबाहो पञ्चमोऽन्यो न विद्यते

tvaṃ vārjuno vā kṛṣṇo vā bhindyātpradyumna eva vācakravyūhaṃ mahābāho pañcamo'nyo na vidyate

अभिमन्यो वरं तात याचतां दातुमर्हसिपितॄणां मातुलानां च सैन्यानां चैव सर्वशः

abhimanyo varaṃ tāta yācatāṃ dātumarhasipitṝṇāṃ mātulānāṃ ca sainyānāṃ caiva sarvaśaḥ

धनंजयो हि नस्तात गर्हयेदेत्य संयुगात्क्षिप्रमस्त्रं समादाय द्रोणानीकं विशातय

dhanaṃjayo hi nastāta garhayedetya saṃyugātkṣipramastraṃ samādāya droṇānīkaṃ viśātaya

अभिमन्युरुवाचद्रोणस्य दृढमव्यग्रमनीकप्रवरं युधिपितॄणां जयमाकाङ्क्षन्नवगाहे भिनद्मि च

abhimanyuruvācadroṇasya dṛḍhamavyagramanīkapravaraṃ yudhipitṝṇāṃ jayamākāṅkṣannavagāhe bhinadmi ca

उपदिष्टो हि मे पित्रा योगोऽनीकस्य भेदनेनोत्सहे तु विनिर्गन्तुमहं कस्यांचिदापदि

upadiṣṭo hi me pitrā yogo'nīkasya bhedanenotsahe tu vinirgantumahaṃ kasyāṃcidāpadi

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

भिन्ध्यनीकं युधा श्रेष्ठ द्वारं संजनयस्व नःवयं त्वानुगमिष्यामो येन त्वं तात यास्यसि

bhindhyanīkaṃ yudhā śreṣṭha dvāraṃ saṃjanayasva naḥvayaṃ tvānugamiṣyāmo yena tvaṃ tāta yāsyasi

धनंजयसमं युद्धे त्वां वयं तात संयुगेप्रणिधायानुयास्यामो रक्षन्तः सर्वतोमुखाः

dhanaṃjayasamaṃ yuddhe tvāṃ vayaṃ tāta saṃyugepraṇidhāyānuyāsyāmo rakṣantaḥ sarvatomukhāḥ

भीम उवाच · bhīma uvāca

अहं त्वानुगमिष्यामि धृष्टद्युम्नोऽथ सात्यकिःपाञ्चालाः केकया मत्स्यास्तथा सर्वे प्रभद्रकाः

ahaṃ tvānugamiṣyāmi dhṛṣṭadyumno'tha sātyakiḥpāñcālāḥ kekayā matsyāstathā sarve prabhadrakāḥ

सकृद्भिन्नं त्वया व्यूहं तत्र तत्र पुनः पुनःवयं प्रध्वंसयिष्यामो निघ्नमाना वरान्वरान्

sakṛdbhinnaṃ tvayā vyūhaṃ tatra tatra punaḥ punaḥvayaṃ pradhvaṃsayiṣyāmo nighnamānā varānvarān

अभिमन्युरुवाचअहमेतत्प्रवेक्ष्यामि द्रोणानीकं दुरासदम्पतंग इव संक्रुद्धो ज्वलितं जातवेदसम्

abhimanyuruvācaahametatpravekṣyāmi droṇānīkaṃ durāsadampataṃga iva saṃkruddho jvalitaṃ jātavedasam

तत्कर्माद्य करिष्यामि हितं यद्वंशयोर्द्वयोःमातुलस्य च या प्रीतिर्भविष्यति पितुश्च मे

tatkarmādya kariṣyāmi hitaṃ yadvaṃśayordvayoḥmātulasya ca yā prītirbhaviṣyati pituśca me

शिशुनैकेन संग्रामे काल्यमानानि संघशःअद्य द्रक्ष्यन्ति भूतानि द्विषत्सैन्यानि वै मया

śiśunaikena saṃgrāme kālyamānāni saṃghaśaḥadya drakṣyanti bhūtāni dviṣatsainyāni vai mayā

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

एवं ते भाषमाणस्य बलं सौभद्र वर्धताम्यस्त्वमुत्सहसे भेत्तुं द्रोणानीकं सुदुर्भिदम्

evaṃ te bhāṣamāṇasya balaṃ saubhadra vardhatāmyastvamutsahase bhettuṃ droṇānīkaṃ sudurbhidam

रक्षितं पुरुषव्याघ्रैर्महेष्वासैः प्रहारिभिःसाध्यरुद्रमरुत्कल्पैर्वस्वग्न्यादित्यविक्रमैः

rakṣitaṃ puruṣavyāghrairmaheṣvāsaiḥ prahāribhiḥsādhyarudramarutkalpairvasvagnyādityavikramaiḥ

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स यन्तारमचोदयत्सुमित्राश्वान्रणे क्षिप्रं द्रोणानीकाय चोदय

tasya tadvacanaṃ śrutvā sa yantāramacodayatsumitrāśvānraṇe kṣipraṃ droṇānīkāya codaya