Mahabharata · 21 verses
Read this chapter as a bookयुधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
सुखेन रजनी व्युष्टा कच्चित्ते मधुसूदनकच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत
sukhena rajanī vyuṣṭā kaccitte madhusūdanakaccijjñānāni sarvāṇi prasannāni tavācyuta
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
वासुदेवोऽपि तद्युक्तं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरम्ततः क्षत्ता प्रकृतयो न्यवेदयदुपस्थिताः
vāsudevo'pi tadyuktaṃ paryapṛcchadyudhiṣṭhiramtataḥ kṣattā prakṛtayo nyavedayadupasthitāḥ
अनुज्ञातश्च राज्ञा स प्रावेशयत तं जनम्विराटं भीमसेनं च धृष्टद्युम्नं च सात्यकिम्
anujñātaśca rājñā sa prāveśayata taṃ janamvirāṭaṃ bhīmasenaṃ ca dhṛṣṭadyumnaṃ ca sātyakim
शिखण्डिनं यमौ चैव चेकितानं च केकयान्युयुत्सुं चैव कौरव्यं पाञ्चाल्यं चोत्तमौजसम्
śikhaṇḍinaṃ yamau caiva cekitānaṃ ca kekayānyuyutsuṃ caiva kauravyaṃ pāñcālyaṃ cottamaujasam
एते चान्ये च बहवः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम्उपतस्थुर्महात्मानं विविशुश्चासनेषु ते
ete cānye ca bahavaḥ kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabhamupatasthurmahātmānaṃ viviśuścāsaneṣu te
एकस्मिन्नासने वीरावुपविष्टौ महाबलौकृष्णश्च युयुधानश्च महात्मानौ महाद्युती
ekasminnāsane vīrāvupaviṣṭau mahābalaukṛṣṇaśca yuyudhānaśca mahātmānau mahādyutī
ततो युधिष्ठिरस्तेषां शृण्वतां मधुसूदनम्अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षमाभाष्य मधुरं वचः
tato yudhiṣṭhirasteṣāṃ śṛṇvatāṃ madhusūdanamabravītpuṇḍarīkākṣamābhāṣya madhuraṃ vacaḥ
एकं त्वां वयमाश्रित्य सहस्राक्षमिवामराःप्रार्थयामो जयं युद्धे शाश्वतानि सुखानि च
ekaṃ tvāṃ vayamāśritya sahasrākṣamivāmarāḥprārthayāmo jayaṃ yuddhe śāśvatāni sukhāni ca
त्वं हि राज्यविनाशं च द्विषद्भिश्च निराक्रियाम्क्लेशांश्च विविधान्कृष्ण सर्वांस्तानपि वेत्थ नः
tvaṃ hi rājyavināśaṃ ca dviṣadbhiśca nirākriyāmkleśāṃśca vividhānkṛṣṇa sarvāṃstānapi vettha naḥ
त्वयि सर्वेश सर्वेषामस्माकं भक्तवत्सलसुखमायत्तमत्यर्थं यात्रा च मधुसूदन
tvayi sarveśa sarveṣāmasmākaṃ bhaktavatsalasukhamāyattamatyarthaṃ yātrā ca madhusūdana
स तथा कुरु वार्ष्णेय यथा त्वयि मनो ममअर्जुनस्य यथा सत्या प्रतिज्ञा स्याच्चिकीर्षिता
sa tathā kuru vārṣṇeya yathā tvayi mano mamaarjunasya yathā satyā pratijñā syāccikīrṣitā
स भवांस्तारयत्वस्माद्दुःखामर्षमहार्णवात्पारं तितीर्षतामद्य प्लवो नो भव माधव
sa bhavāṃstārayatvasmādduḥkhāmarṣamahārṇavātpāraṃ titīrṣatāmadya plavo no bhava mādhava
न हि तत्कुरुते संख्ये कार्तवीर्यसमस्त्वपिरथी यत्कुरुते कृष्ण सारथिर्यत्नमास्थितः
na hi tatkurute saṃkhye kārtavīryasamastvapirathī yatkurute kṛṣṇa sārathiryatnamāsthitaḥ
वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca
सामरेष्वपि लोकेषु सर्वेषु न तथाविधःशरासनधरः कश्चिद्यथा पार्थो धनंजयः
sāmareṣvapi lokeṣu sarveṣu na tathāvidhaḥśarāsanadharaḥ kaścidyathā pārtho dhanaṃjayaḥ
वीर्यवानस्त्रसंपन्नः पराक्रान्तो महाबलःयुद्धशौण्डः सदामर्षी तेजसा परमो नृणाम्
vīryavānastrasaṃpannaḥ parākrānto mahābalaḥyuddhaśauṇḍaḥ sadāmarṣī tejasā paramo nṛṇām
स युवा वृषभस्कन्धो दीर्घबाहुर्महाबलःसिंहर्षभगतिः श्रीमान्द्विषतस्ते हनिष्यति
sa yuvā vṛṣabhaskandho dīrghabāhurmahābalaḥsiṃharṣabhagatiḥ śrīmāndviṣataste haniṣyati
अहं च तत्करिष्यामि यथा कुन्तीसुतोऽर्जुनःधार्तराष्ट्रस्य सैन्यानि धक्ष्यत्यग्निरिवोत्थितः
ahaṃ ca tatkariṣyāmi yathā kuntīsuto'rjunaḥdhārtarāṣṭrasya sainyāni dhakṣyatyagnirivotthitaḥ
अद्य तं पापकर्माणं क्षुद्रं सौभद्रघातिनम्अपुनर्दर्शनं मार्गमिषुभिः क्षेप्स्यतेऽर्जुनः
adya taṃ pāpakarmāṇaṃ kṣudraṃ saubhadraghātinamapunardarśanaṃ mārgamiṣubhiḥ kṣepsyate'rjunaḥ
तस्याद्य गृध्राः श्येनाश्च वडगोमायवस्तथाभक्षयिष्यन्ति मांसानि ये चान्ये पुरुषादकाः
tasyādya gṛdhrāḥ śyenāśca vaḍagomāyavastathābhakṣayiṣyanti māṃsāni ye cānye puruṣādakāḥ
यद्यस्य देवा गोप्तारः सेन्द्राः सर्वे तथाप्यसौराजधानीं यमस्याद्य हतः प्राप्स्यति संकुले
yadyasya devā goptāraḥ sendrāḥ sarve tathāpyasaurājadhānīṃ yamasyādya hataḥ prāpsyati saṃkule
निहत्य सैन्धवं जिष्णुरद्य त्वामुपयास्यतिविशोको विज्वरो राजन्भव भूतिपुरस्कृतः
nihatya saindhavaṃ jiṣṇuradya tvāmupayāsyativiśoko vijvaro rājanbhava bhūtipuraskṛtaḥ