Parva.Adhyaya 7.99

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत्किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान्

tato duḥśāsano rājañśaineyaṃ samupādravatkirañśarasahasrāṇi parjanya iva vṛṣṭimān

स विद्ध्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैःनाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम्

sa viddhvā sātyakiṃ ṣaṣṭyā tathā ṣoḍaśabhiḥ śaraiḥnākampayatsthitaṃ yuddhe mainākamiva parvatam

स तु दुःशासनं वीरः सायकैरावृणोद्भृशम्मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया

sa tu duḥśāsanaṃ vīraḥ sāyakairāvṛṇodbhṛśammaśakaṃ samanuprāptamūrṇanābhirivorṇayā

दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति

dṛṣṭvā duḥśāsanaṃ rājā tathā śaraśatācitamtrigartāṃścodayāmāsa yuyudhānarathaṃ prati

तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रूरकारिणःत्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः

te'gacchanyuyudhānasya samīpaṃ krūrakāriṇaḥtrigartānāṃ trisāhasrā rathā yuddhaviśāradāḥ

ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन्स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः

te tu taṃ rathavaṃśena mahatā paryavārayansthirāṃ kṛtvā matiṃ yuddhe bhūtvā saṃśaptakā mithaḥ

तेषां प्रयततां युद्धे शरवर्षाणि मुञ्चताम्योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्रानीके व्यपोथयत्

teṣāṃ prayatatāṃ yuddhe śaravarṣāṇi muñcatāmyodhānpañcaśatānmukhyānagrānīke vyapothayat

तेऽपतन्त हतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैःमहामारुतवेगेन रुग्णा इव महाद्रुमाः

te'patanta hatāstūrṇaṃ śinipravarasāyakaiḥmahāmārutavegena rugṇā iva mahādrumāḥ

रथैश्च बहुधा छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशां पतेहयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी

rathaiśca bahudhā chinnairdhvajaiścaiva viśāṃ patehayaiśca kanakāpīḍaiḥ patitaistatra medinī

शैनेयशरसंकृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैःअशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः

śaineyaśarasaṃkṛttaiḥ śoṇitaughapariplutaiḥaśobhata mahārāja kiṃśukairiva puṣpitaiḥ

ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाःत्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः

te vadhyamānāḥ samare yuyudhānena tāvakāḥtrātāraṃ nādhyagacchanta paṅkamagnā iva dvipāḥ

ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रतिभयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः

tataste paryavartanta sarve droṇarathaṃ pratibhayātpatagarājasya gartānīva mahoragāḥ

हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्शरैराशीविषोपमैःप्रायात्स शनकैर्वीरो धनंजयरथं प्रति

hatvā pañcaśatānyodhāñśarairāśīviṣopamaiḥprāyātsa śanakairvīro dhanaṃjayarathaṃ prati

तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तवविव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः संनतपर्वभिः

taṃ prayāntaṃ naraśreṣṭhaṃ putro duḥśāsanastavavivyādha navabhistūrṇaṃ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ

स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैःरुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः

sa tu taṃ prativivyādha pañcabhirniśitaiḥ śaraiḥrukmapuṅkhairmaheṣvāso gārdhrapatrairajihmagaiḥ

सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारतदुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः

sātyakiṃ tu mahārāja prahasanniva bhārataduḥśāsanastribhirviddhvā punarvivyādha pañcabhiḥ

शैनेयस्तव पुत्रं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैःधनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ

śaineyastava putraṃ tu viddhvā pañcabhirāśugaiḥdhanuścāsya raṇe chittvā vismayannarjunaṃ yayau

ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छतेसर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया

tato duḥśāsanaḥ kruddho vṛṣṇivīrāya gacchatesarvapāraśavīṃ śaktiṃ visasarja jighāṃsayā

तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिःचिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः

tāṃ tu śaktiṃ tadā ghorāṃ tava putrasya sātyakiḥciccheda śatadhā rājanniśitaiḥ kaṅkapatribhiḥ

अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वरसात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद ह

athānyaddhanurādāya putrastava janeśvarasātyakiṃ daśabhirviddhvā siṃhanādaṃ nanāda ha

सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तवशरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरेसर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैरष्टाभिर्विव्यधे पुनः

sātyakistu raṇe kruddho mohayitvā sutaṃ tavaśarairagniśikhākārairājaghāna stanāntaresarvāyasaistīkṣṇavaktrairaṣṭābhirvivyadhe punaḥ

दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यतसात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरेत्रिभिरेव महावेगैः शरैः संनतपर्वभिः

duḥśāsanastu viṃśatyā sātyakiṃ pratyavidhyatasātvato'pi mahārāja taṃ vivyādha stanāntaretribhireva mahāvegaiḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ

ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथःसारथिं च सुसंक्रुद्धः शरैः संनतपर्वभिः

tato'sya vāhānniśitaiḥ śarairjaghne mahārathaḥsārathiṃ ca susaṃkruddhaḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ

धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिःध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमास्त्रवित्चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी

dhanurekena bhallena hastāvāpaṃ ca pañcabhiḥdhvajaṃ ca rathaśaktiṃ ca bhallābhyāṃ paramāstravitciccheda viśikhaistīkṣṇaistathobhau pārṣṇisārathī

स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिःत्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः

sa chinnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥtrigartasenāpatinā svarathenāpavāhitaḥ

तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारतन जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन्

tamabhidrutya śaineyo muhūrtamiva bhāratana jaghāna mahābāhurbhīmasenavacaḥ smaran

भीमसेनेन हि वधः सुतानां तव भारतप्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे

bhīmasenena hi vadhaḥ sutānāṃ tava bhāratapratijñātaḥ sabhāmadhye sarveṣāmeva saṃyuge

तथा दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभोजगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनंजयः

tathā duḥśāsanaṃ jitvā sātyakiḥ saṃyuge prabhojagāma tvarito rājanyena yāto dhanaṃjayaḥ