Mahabharata · 60 verses
Read this chapter as a bookधृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca
सुदुष्करमिदं कर्म कृतं भीमेन संजययेन कर्णो महाबाहू रथोपस्थे निपातितः
suduṣkaramidaṃ karma kṛtaṃ bhīmena saṃjayayena karṇo mahābāhū rathopasthe nipātitaḥ
कर्णो ह्येको रणे हन्ता सृञ्जयान्पाण्डवैः सहइति दुर्योधनः सूत प्राब्रवीन्मां मुहुर्मुहुः
karṇo hyeko raṇe hantā sṛñjayānpāṇḍavaiḥ sahaiti duryodhanaḥ sūta prābravīnmāṃ muhurmuhuḥ
पराजितं तु राधेयं दृष्ट्वा भीमेन संयुगेततः परं किमकरोत्पुत्रो दुर्योधनो मम
parājitaṃ tu rādheyaṃ dṛṣṭvā bhīmena saṃyugetataḥ paraṃ kimakarotputro duryodhano mama
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
विभ्रान्तं प्रेक्ष्य राधेयं सूतपुत्रं महाहवेमहत्या सेनया राजन्सोदर्यान्समभाषत
vibhrāntaṃ prekṣya rādheyaṃ sūtaputraṃ mahāhavemahatyā senayā rājansodaryānsamabhāṣata
शीघ्रं गच्छत भद्रं वो राधेयं परिरक्षतभीमसेनभयागाधे मज्जन्तं व्यसनार्णवे
śīghraṃ gacchata bhadraṃ vo rādheyaṃ parirakṣatabhīmasenabhayāgādhe majjantaṃ vyasanārṇave
ते तु राज्ञा समादिष्टा भीमसेनजिघांसवःअभ्यवर्तन्त संक्रुद्धाः पतंगा इव पावकम्
te tu rājñā samādiṣṭā bhīmasenajighāṃsavaḥabhyavartanta saṃkruddhāḥ pataṃgā iva pāvakam
श्रुतायुर्दुर्धरः क्राथो विवित्सुर्विकटः समःनिषङ्गी कवची पाशी तथा नन्दोपनन्दकौ
śrutāyurdurdharaḥ krātho vivitsurvikaṭaḥ samaḥniṣaṅgī kavacī pāśī tathā nandopanandakau
दुष्प्रधर्षः सुबाहुश्च वातवेगसुवर्चसौधनुर्ग्राहो दुर्मदश्च तथा सत्त्वसमः सहः
duṣpradharṣaḥ subāhuśca vātavegasuvarcasaudhanurgrāho durmadaśca tathā sattvasamaḥ sahaḥ
एते रथैः परिवृता वीर्यवन्तो महाबलाःभीमसेनं समासाद्य समन्तात्पर्यवारयन्ते व्यमुञ्चञ्शरव्रातान्नानालिङ्गान्समन्ततः
ete rathaiḥ parivṛtā vīryavanto mahābalāḥbhīmasenaṃ samāsādya samantātparyavārayante vyamuñcañśaravrātānnānāliṅgānsamantataḥ
स तैरभ्यर्द्यमानस्तु भीमसेनो महाबलःतेषामापततां क्षिप्रं सुतानां ते नराधिपरथैः पञ्चाशता सार्धं पञ्चाशन्न्यहनद्रथान्
sa tairabhyardyamānastu bhīmaseno mahābalaḥteṣāmāpatatāṃ kṣipraṃ sutānāṃ te narādhiparathaiḥ pañcāśatā sārdhaṃ pañcāśannyahanadrathān
विवित्सोस्तु ततः क्रुद्धो भल्लेनापाहरच्छिरःसकुण्डलशिरस्त्राणं पूर्णचन्द्रोपमं तदाभीमेन च महाराज स पपात हतो भुवि
vivitsostu tataḥ kruddho bhallenāpāharacchiraḥsakuṇḍalaśirastrāṇaṃ pūrṇacandropamaṃ tadābhīmena ca mahārāja sa papāta hato bhuvi
तं दृष्ट्वा निहतं शूरं भ्रातरः सर्वतः प्रभोअभ्यद्रवन्त समरे भीमं भीमपराक्रमम्
taṃ dṛṣṭvā nihataṃ śūraṃ bhrātaraḥ sarvataḥ prabhoabhyadravanta samare bhīmaṃ bhīmaparākramam
ततोऽपराभ्यां भल्लाभ्यां पुत्रयोस्ते महाहवेजहार समरे प्राणान्भीमो भीमपराक्रमः
tato'parābhyāṃ bhallābhyāṃ putrayoste mahāhavejahāra samare prāṇānbhīmo bhīmaparākramaḥ
तौ धरामन्वपद्येतां वातरुग्णाविव द्रुमौविकटश्च समश्चोभौ देवगर्भसमौ नृप
tau dharāmanvapadyetāṃ vātarugṇāviva drumauvikaṭaśca samaścobhau devagarbhasamau nṛpa
ततस्तु त्वरितो भीमः क्राथं निन्ये यमक्षयम्नाराचेन सुतीक्ष्णेन स हतो न्यपतद्भुवि
tatastu tvarito bhīmaḥ krāthaṃ ninye yamakṣayamnārācena sutīkṣṇena sa hato nyapatadbhuvi
हाहाकारस्ततस्तीव्रः संबभूव जनेश्वरवध्यमानेषु ते राजंस्तदा पुत्रेषु धन्विषु
hāhākārastatastīvraḥ saṃbabhūva janeśvaravadhyamāneṣu te rājaṃstadā putreṣu dhanviṣu
तेषां संलुलिते सैन्ये भीमसेनो महाबलःनन्दोपनन्दौ समरे प्रापयद्यमसादनम्
teṣāṃ saṃlulite sainye bhīmaseno mahābalaḥnandopanandau samare prāpayadyamasādanam
ततस्ते प्राद्रवन्भीताः पुत्रास्ते विह्वलीकृताःभीमसेनं रणे दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम्
tataste prādravanbhītāḥ putrāste vihvalīkṛtāḥbhīmasenaṃ raṇe dṛṣṭvā kālāntakayamopamam
पुत्रांस्ते निहतान्दृष्ट्वा सूतपुत्रो महामनाःहंसवर्णान्हयान्भूयः प्राहिणोद्यत्र पाण्डवः
putrāṃste nihatāndṛṣṭvā sūtaputro mahāmanāḥhaṃsavarṇānhayānbhūyaḥ prāhiṇodyatra pāṇḍavaḥ
ते प्रेषिता महाराज मद्रराजेन वाजिनःभीमसेनरथं प्राप्य समसज्जन्त वेगिताः
te preṣitā mahārāja madrarājena vājinaḥbhīmasenarathaṃ prāpya samasajjanta vegitāḥ
स संनिपातस्तुमुलो घोररूपो विशां पतेआसीद्रौद्रो महाराज कर्णपाण्डवयोर्मृधे
sa saṃnipātastumulo ghorarūpo viśāṃ pateāsīdraudro mahārāja karṇapāṇḍavayormṛdhe
दृष्ट्वा मम महाराज तौ समेतौ महारथौआसीद्बुद्धिः कथं नूनमेतदद्य भविष्यति
dṛṣṭvā mama mahārāja tau sametau mahārathauāsīdbuddhiḥ kathaṃ nūnametadadya bhaviṣyati
ततो मुहूर्ताद्राजेन्द्र नातिकृच्छ्राद्धसन्निवविरथं भीमकर्माणं भीमं कर्णश्चकार ह
tato muhūrtādrājendra nātikṛcchrāddhasannivavirathaṃ bhīmakarmāṇaṃ bhīmaṃ karṇaścakāra ha
विरथो भरतश्रेष्ठः प्रहसन्ननिलोपमःगदाहस्तो महाबाहुरपतत्स्यन्दनोत्तमात्
viratho bharataśreṣṭhaḥ prahasannanilopamaḥgadāhasto mahābāhurapatatsyandanottamāt
नागान्सप्तशतान्राजन्नीषादन्तान्प्रहारिणःव्यधमत्सहसा भीमः क्रुद्धरूपः परंतपः
nāgānsaptaśatānrājannīṣādantānprahāriṇaḥvyadhamatsahasā bhīmaḥ kruddharūpaḥ paraṃtapaḥ
दन्तवेष्टेषु नेत्रेषु कम्भेषु स कटेषु चमर्मस्वपि च मर्मज्ञो निनदन्व्यधमद्भृशम्
dantaveṣṭeṣu netreṣu kambheṣu sa kaṭeṣu camarmasvapi ca marmajño ninadanvyadhamadbhṛśam
ततस्ते प्राद्रवन्भीताः प्रतीपं प्रहिताः पुनःमहामात्रैस्तमावव्रुर्मेघा इव दिवाकरम्
tataste prādravanbhītāḥ pratīpaṃ prahitāḥ punaḥmahāmātraistamāvavrurmeghā iva divākaram
तान्स सप्तशतान्नागान्सारोहायुधकेतनान्भूमिष्ठो गदया जघ्ने शरन्मेघानिवानिलः
tānsa saptaśatānnāgānsārohāyudhaketanānbhūmiṣṭho gadayā jaghne śaranmeghānivānilaḥ
ततः सुबलपुत्रस्य नागानतिबलान्पुनःपोथयामास कौन्तेयो द्वापञ्चाशतमाहवे
tataḥ subalaputrasya nāgānatibalānpunaḥpothayāmāsa kaunteyo dvāpañcāśatamāhave
तथा रथशतं साग्रं पत्तींश्च शतशोऽपरान्न्यहनत्पाण्डवो युद्धे तापयंस्तव वाहिनीम्
tathā rathaśataṃ sāgraṃ pattīṃśca śataśo'parānnyahanatpāṇḍavo yuddhe tāpayaṃstava vāhinīm
प्रताप्यमानं सूर्येण भीमेन च महात्मनातव सैन्यं संचुकोच चर्म वह्निगतं यथा
pratāpyamānaṃ sūryeṇa bhīmena ca mahātmanātava sainyaṃ saṃcukoca carma vahnigataṃ yathā
ते भीमभयसंत्रस्तास्तावका भरतर्षभविहाय समरे भीमं दुद्रुवुर्वै दिशो दश
te bhīmabhayasaṃtrastāstāvakā bharatarṣabhavihāya samare bhīmaṃ dudruvurvai diśo daśa
रथाः पञ्चशताश्चान्ये ह्रादिनश्चर्मवर्मिणःभीममभ्यद्रवंस्तूर्णं शरपूगैः समन्ततः
rathāḥ pañcaśatāścānye hrādinaścarmavarmiṇaḥbhīmamabhyadravaṃstūrṇaṃ śarapūgaiḥ samantataḥ
तान्ससूतरथान्सर्वान्सपताकाध्वजायुधान्पोथयामास गदया भीमो विष्णुरिवासुरान्
tānsasūtarathānsarvānsapatākādhvajāyudhānpothayāmāsa gadayā bhīmo viṣṇurivāsurān
ततः शकुनिनिर्दिष्टाः सादिनः शूरसंमताःत्रिसाहस्रा ययुर्भीमं शक्त्यृष्टिप्रासपाणयः
tataḥ śakuninirdiṣṭāḥ sādinaḥ śūrasaṃmatāḥtrisāhasrā yayurbhīmaṃ śaktyṛṣṭiprāsapāṇayaḥ
तान्प्रत्युद्गम्य यवनानश्वारोहान्वरारिहाविचरन्विविधान्मार्गान्घातयामास पोथयन्
tānpratyudgamya yavanānaśvārohānvarārihāvicaranvividhānmārgānghātayāmāsa pothayan
तेषामासीन्महाञ्शब्दस्ताडितानां च सार्वशःअसिभिश्छिद्यमानानां नडानामिव भारत
teṣāmāsīnmahāñśabdastāḍitānāṃ ca sārvaśaḥasibhiśchidyamānānāṃ naḍānāmiva bhārata
एवं सुबलपुत्रस्य त्रिसाहस्रान्हयोत्तमान्हत्वान्यं रथमास्थाय क्रुद्धो राधेयमभ्ययात्
evaṃ subalaputrasya trisāhasrānhayottamānhatvānyaṃ rathamāsthāya kruddho rādheyamabhyayāt
कर्णोऽपि समरे राजन्धर्मपुत्रमरिंदमम्शरैः प्रच्छादयामास सारथिं चाप्यपातयत्
karṇo'pi samare rājandharmaputramariṃdamamśaraiḥ pracchādayāmāsa sārathiṃ cāpyapātayat
ततः संप्रद्रुतं संख्ये रथं दृष्ट्वा महारथःअन्वधावत्किरन्बाणैः कङ्कपत्रैरजिह्मगैः
tataḥ saṃpradrutaṃ saṃkhye rathaṃ dṛṣṭvā mahārathaḥanvadhāvatkiranbāṇaiḥ kaṅkapatrairajihmagaiḥ
राजानमभि धावन्तं शरैरावृत्य रोदसीक्रुद्धः प्रच्छादयामास शरजालेन मारुतिः
rājānamabhi dhāvantaṃ śarairāvṛtya rodasīkruddhaḥ pracchādayāmāsa śarajālena mārutiḥ
संनिवृत्तस्ततस्तूर्णं राधेयः शत्रुकर्शनःभीमं प्रच्छादयामास समन्तान्निशितैः शरैः
saṃnivṛttastatastūrṇaṃ rādheyaḥ śatrukarśanaḥbhīmaṃ pracchādayāmāsa samantānniśitaiḥ śaraiḥ
भीमसेनरथव्यग्रं कर्णं भारत सात्यकिःअभ्यर्दयदमेयात्मा पार्ष्णिग्रहणकारणात्अभ्यवर्तत कर्णस्तमर्दितोऽपि शरैर्भृशम्
bhīmasenarathavyagraṃ karṇaṃ bhārata sātyakiḥabhyardayadameyātmā pārṣṇigrahaṇakāraṇātabhyavartata karṇastamardito'pi śarairbhṛśam
तावन्योन्यं समासाद्य वृषभौ सर्वधन्विनाम्विसृजन्तौ शरांश्चित्रान्विभ्राजेतां मनस्विनौ
tāvanyonyaṃ samāsādya vṛṣabhau sarvadhanvināmvisṛjantau śarāṃścitrānvibhrājetāṃ manasvinau
ताभ्यां वियति राजेन्द्र विततं भीमदर्शनम्क्रौञ्चपृष्ठारुणं रौद्रं बाणजालं व्यदृश्यत
tābhyāṃ viyati rājendra vitataṃ bhīmadarśanamkrauñcapṛṣṭhāruṇaṃ raudraṃ bāṇajālaṃ vyadṛśyata
नैव सूर्यप्रभां खं वा न दिशः प्रदिशः कुतःप्राज्ञासिष्म वयं ताभ्यां शरैर्मुक्तैः सहस्रशः
naiva sūryaprabhāṃ khaṃ vā na diśaḥ pradiśaḥ kutaḥprājñāsiṣma vayaṃ tābhyāṃ śarairmuktaiḥ sahasraśaḥ
मध्याह्ने तपतो राजन्भास्करस्य महाप्रभाःहृताः सर्वाः शरौघैस्तैः कर्णमाधवयोस्तदा
madhyāhne tapato rājanbhāskarasya mahāprabhāḥhṛtāḥ sarvāḥ śaraughaistaiḥ karṇamādhavayostadā
सौबलं कृतवर्माणं द्रौणिमाधिरथिं कृपम्संसक्तान्पाण्डवैर्दृष्ट्वा निवृत्ताः कुरवः पुनः
saubalaṃ kṛtavarmāṇaṃ drauṇimādhirathiṃ kṛpamsaṃsaktānpāṇḍavairdṛṣṭvā nivṛttāḥ kuravaḥ punaḥ
तेषामापततां शब्दस्तीव्र आसीद्विशां पतेउद्धूतानां यथा वृष्ट्या सागराणां भयावहः
teṣāmāpatatāṃ śabdastīvra āsīdviśāṃ pateuddhūtānāṃ yathā vṛṣṭyā sāgarāṇāṃ bhayāvahaḥ
ते सेने भृशसंविग्ने दृष्ट्वान्योन्यं महारणेहर्षेण महता युक्ते परिगृह्य परस्परम्
te sene bhṛśasaṃvigne dṛṣṭvānyonyaṃ mahāraṇeharṣeṇa mahatā yukte parigṛhya parasparam
ततः प्रववृते युद्धं मध्यं प्राप्ते दिवाकरेयादृशं न कदाचिद्धि दृष्टपूर्वं न च श्रुतम्
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ madhyaṃ prāpte divākareyādṛśaṃ na kadāciddhi dṛṣṭapūrvaṃ na ca śrutam
बलौघस्तु समासाद्य बलौघं सहसा रणेउपासर्पत वेगेन जलौघ इव सागरम्
balaughastu samāsādya balaughaṃ sahasā raṇeupāsarpata vegena jalaugha iva sāgaram
आसीन्निनादः सुमहान्बलौघानां परस्परम्गर्जतां सागरौघाणां यथा स्यान्निस्वनो महान्
āsīnninādaḥ sumahānbalaughānāṃ parasparamgarjatāṃ sāgaraughāṇāṃ yathā syānnisvano mahān
ते तु सेने समासाद्य वेगवत्यौ परस्परम्एकीभावमनुप्राप्ते नद्याविव समागमे
te tu sene samāsādya vegavatyau parasparamekībhāvamanuprāpte nadyāviva samāgame
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं विशां पतेकुरूणां पाण्डवानां च लिप्सतां सुमहद्यशः
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ ghorarūpaṃ viśāṃ patekurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca lipsatāṃ sumahadyaśaḥ
कुरूणां गर्जतां तत्र अविच्छेदकृता गिरःश्रूयन्ते विविधा राजन्नामान्युद्दिश्य भारत
kurūṇāṃ garjatāṃ tatra avicchedakṛtā giraḥśrūyante vividhā rājannāmānyuddiśya bhārata
यस्य यद्धि रणे न्यङ्गं पितृतो मातृतोऽपि वाकर्मतः शीलतो वापि स तच्छ्रावयते युधि
yasya yaddhi raṇe nyaṅgaṃ pitṛto mātṛto'pi vākarmataḥ śīlato vāpi sa tacchrāvayate yudhi
तान्दृष्ट्वा समरे शूरांस्तर्जयानान्परस्परम्अभवन्मे मती राजन्नैषामस्तीति जीवितम्
tāndṛṣṭvā samare śūrāṃstarjayānānparasparamabhavanme matī rājannaiṣāmastīti jīvitam
तेषां दृष्ट्वा तु क्रुद्धानां वपूंष्यमिततेजसाम्अभवन्मे भयं तीव्रं कथमेतद्भविष्यति
teṣāṃ dṛṣṭvā tu kruddhānāṃ vapūṃṣyamitatejasāmabhavanme bhayaṃ tīvraṃ kathametadbhaviṣyati
ततस्ते पाण्डवा राजन्कौरवाश्च महारथाःततक्षुः सायकैस्तीक्ष्णैर्निघ्नन्तो हि परस्परम्
tataste pāṇḍavā rājankauravāśca mahārathāḥtatakṣuḥ sāyakaistīkṣṇairnighnanto hi parasparam