Parva.Adhyaya 8.45

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

द्रौणिस्तु रथवंशेन महता परिवारितःआपतत्सहसा राजन्यत्र राजा व्यवस्थितः

drauṇistu rathavaṃśena mahatā parivāritaḥāpatatsahasā rājanyatra rājā vyavasthitaḥ

तमापतन्तं सहसा शूरः शौरिसहायवान्दधार सहसा पार्थो वेलेव मकरालयम्

tamāpatantaṃ sahasā śūraḥ śaurisahāyavāndadhāra sahasā pārtho veleva makarālayam

ततः क्रुद्धो महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान्अर्जुनं वासुदेवं च छादयामास पत्रिभिः

tataḥ kruddho mahārāja droṇaputraḥ pratāpavānarjunaṃ vāsudevaṃ ca chādayāmāsa patribhiḥ

अवच्छन्नौ ततः कृष्णौ दृष्ट्वा तत्र महारथाःविस्मयं परमं गत्वा प्रैक्षन्त कुरवस्तदा

avacchannau tataḥ kṛṣṇau dṛṣṭvā tatra mahārathāḥvismayaṃ paramaṃ gatvā praikṣanta kuravastadā

अर्जुनस्तु ततो दिव्यमस्त्रं चक्रे हसन्निवतदस्त्रं ब्राह्मणो युद्धे वारयामास भारत

arjunastu tato divyamastraṃ cakre hasannivatadastraṃ brāhmaṇo yuddhe vārayāmāsa bhārata

यद्यद्धि व्याक्षिपद्युद्धे पाण्डवोऽस्त्रं जिघांसयातत्तदस्त्रं महेष्वासो द्रोणपुत्रो व्यशातयत्

yadyaddhi vyākṣipadyuddhe pāṇḍavo'straṃ jighāṃsayātattadastraṃ maheṣvāso droṇaputro vyaśātayat

अस्त्रयुद्धे ततो राजन्वर्तमाने भयावहेअपश्याम रणे द्रौणिं व्यात्ताननमिवान्तकम्

astrayuddhe tato rājanvartamāne bhayāvaheapaśyāma raṇe drauṇiṃ vyāttānanamivāntakam

स दिशो विदिशश्चैव छादयित्वा विजिह्मगैःवासुदेवं त्रिभिर्बाणैरविध्यद्दक्षिणे भुजे

sa diśo vidiśaścaiva chādayitvā vijihmagaiḥvāsudevaṃ tribhirbāṇairavidhyaddakṣiṇe bhuje

ततोऽर्जुनो हयान्हत्वा सर्वांस्तस्य महात्मनःचकार समरे भूमिं शोणितौघतरङ्गिणीम्

tato'rjuno hayānhatvā sarvāṃstasya mahātmanaḥcakāra samare bhūmiṃ śoṇitaughataraṅgiṇīm

निहता रथिनः पेतुः पार्थचापच्युतैः शरैःहयाश्च पर्यधावन्त मुक्तयोक्त्रास्ततस्ततः

nihatā rathinaḥ petuḥ pārthacāpacyutaiḥ śaraiḥhayāśca paryadhāvanta muktayoktrāstatastataḥ

तद्दृष्ट्वा कर्म पार्थस्य द्रौणिराहवशोभिनःअवाकिरद्रणे कृष्णं समन्तान्निशितैः शरैः

taddṛṣṭvā karma pārthasya drauṇirāhavaśobhinaḥavākiradraṇe kṛṣṇaṃ samantānniśitaiḥ śaraiḥ

ततोऽर्जुनं महाराज द्रौणिरायम्य पत्रिणावक्षोदेशे समासाद्य ताडयामास संयुगे

tato'rjunaṃ mahārāja drauṇirāyamya patriṇāvakṣodeśe samāsādya tāḍayāmāsa saṃyuge

सोऽतिविद्धो रणे तेन द्रोणपुत्रेण भारतआदत्त परिघं घोरं द्रौणेश्चैनमवाक्षिपत्

so'tividdho raṇe tena droṇaputreṇa bhārataādatta parighaṃ ghoraṃ drauṇeścainamavākṣipat

तमापतन्तं परिघं कार्तस्वरविभूषितम्द्रौणिश्चिच्छेद सहसा तत उच्चुक्रुशुर्जनाः

tamāpatantaṃ parighaṃ kārtasvaravibhūṣitamdrauṇiściccheda sahasā tata uccukruśurjanāḥ

सोऽनेकधापतद्भूमौ भारद्वाजस्य सायकैःविशीर्णः पर्वतो राजन्यथा स्यान्मातरिश्वना

so'nekadhāpatadbhūmau bhāradvājasya sāyakaiḥviśīrṇaḥ parvato rājanyathā syānmātariśvanā

ततोऽर्जुनो रणे द्रौणिं विव्याध दशभिः शरैःसारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत्

tato'rjuno raṇe drauṇiṃ vivyādha daśabhiḥ śaraiḥsārathiṃ cāsya bhallena rathanīḍādapāharat

स संगृह्य स्वयं वाहान्कृष्णौ प्राच्छादयच्छरैःतत्राद्भुतमपश्याम द्रौणेराशु पराक्रमम्

sa saṃgṛhya svayaṃ vāhānkṛṣṇau prācchādayaccharaiḥtatrādbhutamapaśyāma drauṇerāśu parākramam

अयच्छत्तुरगान्यच्च फल्गुनं चाप्ययोधयत्तदस्य समरे राजन्सर्वे योधा अपूजयन्

ayacchatturagānyacca phalgunaṃ cāpyayodhayattadasya samare rājansarve yodhā apūjayan

यदा त्वग्रस्यत रणे द्रोणपुत्रेण फल्गुनःततो रश्मीन्रथाश्वानां क्षुरप्रैश्चिच्छिदे जयः

yadā tvagrasyata raṇe droṇaputreṇa phalgunaḥtato raśmīnrathāśvānāṃ kṣurapraiścicchide jayaḥ

प्राद्रवंस्तुरगास्ते तु शरवेगप्रबाधिताःततोऽभून्निनदो भूयस्तव सैन्यस्य भारत

prādravaṃsturagāste tu śaravegaprabādhitāḥtato'bhūnninado bhūyastava sainyasya bhārata

पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा तव सैन्यमुपाद्रवन्समन्तान्निशितान्बाणान्विमुञ्चन्तो जयैषिणः

pāṇḍavāstu jayaṃ labdhvā tava sainyamupādravansamantānniśitānbāṇānvimuñcanto jayaiṣiṇaḥ

पाण्डवैस्तु महाराज धार्तराष्ट्री महाचमूःपुनः पुनरथो वीरैरभज्यत जयोद्धतैः

pāṇḍavaistu mahārāja dhārtarāṣṭrī mahācamūḥpunaḥ punaratho vīrairabhajyata jayoddhataiḥ

पश्यतां ते महाराज पुत्राणां चित्रयोधिनाम्शकुनेः सौबलेयस्य कर्णस्य च महात्मनः

paśyatāṃ te mahārāja putrāṇāṃ citrayodhināmśakuneḥ saubaleyasya karṇasya ca mahātmanaḥ

वार्यमाणा महासेना पुत्रैस्तव जनेश्वरनावतिष्ठत संग्रामे ताड्यमाना समन्ततः

vāryamāṇā mahāsenā putraistava janeśvaranāvatiṣṭhata saṃgrāme tāḍyamānā samantataḥ

ततो योधैर्महाराज पलायद्भिस्ततस्ततःअभवद्व्याकुलं भीतैः पुत्राणां ते महद्बलम्

tato yodhairmahārāja palāyadbhistatastataḥabhavadvyākulaṃ bhītaiḥ putrāṇāṃ te mahadbalam

तिष्ठ तिष्ठेति सततं सूतपुत्रस्य जल्पतःनावतिष्ठत सा सेना वध्यमाना महात्मभिः

tiṣṭha tiṣṭheti satataṃ sūtaputrasya jalpataḥnāvatiṣṭhata sā senā vadhyamānā mahātmabhiḥ

अथोत्क्रुष्टं महाराज पाण्डवैर्जितकाशिभिःधार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा द्रवमाणं समन्ततः

athotkruṣṭaṃ mahārāja pāṇḍavairjitakāśibhiḥdhārtarāṣṭrabalaṃ dṛṣṭvā dravamāṇaṃ samantataḥ

ततो दुर्योधनः कर्णमब्रवीत्प्रणयादिवपश्य कर्ण यथा सेना पाण्डवैरर्दिता भृशम्

tato duryodhanaḥ karṇamabravītpraṇayādivapaśya karṇa yathā senā pāṇḍavairarditā bhṛśam

त्वयि तिष्ठति संत्रासात्पलायति समन्ततःएतज्ज्ञात्वा महाबाहो कुरु प्राप्तमरिंदम

tvayi tiṣṭhati saṃtrāsātpalāyati samantataḥetajjñātvā mahābāho kuru prāptamariṃdama

सहस्राणि च योधानां त्वामेव पुरुषर्षभक्रोशन्ति समरे वीर द्राव्यमाणानि पाण्डवैः

sahasrāṇi ca yodhānāṃ tvāmeva puruṣarṣabhakrośanti samare vīra drāvyamāṇāni pāṇḍavaiḥ

एतच्छ्रुत्वा तु राधेयो दुर्योधनवचो महत्मद्रराजमिदं वाक्यमब्रवीत्सूतनन्दनः

etacchrutvā tu rādheyo duryodhanavaco mahatmadrarājamidaṃ vākyamabravītsūtanandanaḥ

पश्य मे भुजयोर्वीर्यमस्त्राणां च जनेश्वरअद्य हन्मि रणे सर्वान्पाञ्चालान्पाण्डुभिः सहवाहयाश्वान्नरव्याघ्र भद्रेणैव जनेश्वर

paśya me bhujayorvīryamastrāṇāṃ ca janeśvaraadya hanmi raṇe sarvānpāñcālānpāṇḍubhiḥ sahavāhayāśvānnaravyāghra bhadreṇaiva janeśvara

एवमुक्त्वा महाराज सूतपुत्रः प्रतापवान्प्रगृह्य विजयं वीरो धनुःश्रेष्ठं पुरातनम्सज्यं कृत्वा महाराज संमृज्य च पुनः पुनः

evamuktvā mahārāja sūtaputraḥ pratāpavānpragṛhya vijayaṃ vīro dhanuḥśreṣṭhaṃ purātanamsajyaṃ kṛtvā mahārāja saṃmṛjya ca punaḥ punaḥ

संनिवार्य च योधान्स्वान्सत्येन शपथेन चप्रायोजयदमेयात्मा भार्गवास्त्रं महाबलः

saṃnivārya ca yodhānsvānsatyena śapathena caprāyojayadameyātmā bhārgavāstraṃ mahābalaḥ

ततो राजन्सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि चकोटिशश्च शरास्तीक्ष्णा निरगच्छन्महामृधे

tato rājansahasrāṇi prayutānyarbudāni cakoṭiśaśca śarāstīkṣṇā niragacchanmahāmṛdhe

ज्वलितैस्तैर्महाघोरैः कङ्कबर्हिणवाजितैःसंछन्ना पाण्डवी सेना न प्राज्ञायत किंचन

jvalitaistairmahāghoraiḥ kaṅkabarhiṇavājitaiḥsaṃchannā pāṇḍavī senā na prājñāyata kiṃcana

हाहाकारो महानासीत्पाञ्चालानां विशां पतेपीडितानां बलवता भार्गवास्त्रेण संयुगे

hāhākāro mahānāsītpāñcālānāṃ viśāṃ patepīḍitānāṃ balavatā bhārgavāstreṇa saṃyuge

निपतद्भिर्गजै राजन्नरैश्चापि सहस्रशःरथैश्चापि नरव्याघ्र हयैश्चापि समन्ततः

nipatadbhirgajai rājannaraiścāpi sahasraśaḥrathaiścāpi naravyāghra hayaiścāpi samantataḥ

प्राकम्पत मही राजन्निहतैस्तैस्ततस्ततःव्याकुलं सर्वमभवत्पाण्डवानां महद्बलम्

prākampata mahī rājannihataistaistatastataḥvyākulaṃ sarvamabhavatpāṇḍavānāṃ mahadbalam

कर्णस्त्वेको युधां श्रेष्ठो विधूम इव पावकःदहञ्शत्रून्नरव्याघ्र शुशुभे स परंतपः

karṇastveko yudhāṃ śreṣṭho vidhūma iva pāvakaḥdahañśatrūnnaravyāghra śuśubhe sa paraṃtapaḥ

ते वध्यमानाः कर्णेन पाञ्चालाश्चेदिभिः सहतत्र तत्र व्यमुह्यन्त वनदाहे यथा द्विपाःचुक्रुशुस्ते नरव्याघ्र यथाप्राग्वा नरोत्तमाः

te vadhyamānāḥ karṇena pāñcālāścedibhiḥ sahatatra tatra vyamuhyanta vanadāhe yathā dvipāḥcukruśuste naravyāghra yathāprāgvā narottamāḥ

तेषां तु क्रोशतां श्रुत्वा भीतानां रणमूर्धनिधावतां च दिशो राजन्वित्रस्तानां समन्ततःआर्तनादो महांस्तत्र प्रेतानामिव संप्लवे

teṣāṃ tu krośatāṃ śrutvā bhītānāṃ raṇamūrdhanidhāvatāṃ ca diśo rājanvitrastānāṃ samantataḥārtanādo mahāṃstatra pretānāmiva saṃplave

वध्यमानांस्तु तान्दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिषवित्रेसुः सर्वभूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि

vadhyamānāṃstu tāndṛṣṭvā sūtaputreṇa māriṣavitresuḥ sarvabhūtāni tiryagyonigatānyapi

ते वध्यमानाः समरे सूतपुत्रेण सृञ्जयाःअर्जुनं वासुदेवं च व्याक्रोशन्त मुहुर्मुहुःप्रेतराजपुरे यद्वत्प्रेतराजं विचेतसः

te vadhyamānāḥ samare sūtaputreṇa sṛñjayāḥarjunaṃ vāsudevaṃ ca vyākrośanta muhurmuhuḥpretarājapure yadvatpretarājaṃ vicetasaḥ

अथाब्रवीद्वासुदेवं कुन्तीपुत्रो धनंजयःभार्गवास्त्रं महाघोरं दृष्ट्वा तत्र सभीरितम्

athābravīdvāsudevaṃ kuntīputro dhanaṃjayaḥbhārgavāstraṃ mahāghoraṃ dṛṣṭvā tatra sabhīritam

पश्य कृष्ण महाबाहो भार्गवास्त्रस्य विक्रमम्नैतदस्त्रं हि समरे शक्यं हन्तुं कथंचन

paśya kṛṣṇa mahābāho bhārgavāstrasya vikramamnaitadastraṃ hi samare śakyaṃ hantuṃ kathaṃcana

सूतपुत्रं च संरब्धं पश्य कृष्ण महारणेअन्तकप्रतिमं वीरं कुर्वाणं कर्म दारुणम्

sūtaputraṃ ca saṃrabdhaṃ paśya kṛṣṇa mahāraṇeantakapratimaṃ vīraṃ kurvāṇaṃ karma dāruṇam

सुतीक्ष्णं चोदयन्नश्वान्प्रेक्षते मां मुहुर्मुहुःन च पश्यामि समरे कर्णस्य प्रपलायितम्

sutīkṣṇaṃ codayannaśvānprekṣate māṃ muhurmuhuḥna ca paśyāmi samare karṇasya prapalāyitam

जीवन्प्राप्नोति पुरुषः संख्ये जयपराजयौजितस्य तु हृषीकेश वध एव कुतो जयः

jīvanprāpnoti puruṣaḥ saṃkhye jayaparājayaujitasya tu hṛṣīkeśa vadha eva kuto jayaḥ

ततो जनार्दनः प्रायाद्द्रष्टुमिच्छन्युधिष्ठिरम्श्रमेण ग्राहयिष्यंश्च कर्णं युद्धेन मारिष

tato janārdanaḥ prāyāddraṣṭumicchanyudhiṣṭhiramśrameṇa grāhayiṣyaṃśca karṇaṃ yuddhena māriṣa

अर्जुनं चाब्रवीत्कृष्णो भृशं राजा परिक्षतःतमाश्वास्य कुरुश्रेष्ठ ततः कर्णं हनिष्यसि

arjunaṃ cābravītkṛṣṇo bhṛśaṃ rājā parikṣataḥtamāśvāsya kuruśreṣṭha tataḥ karṇaṃ haniṣyasi

ततो धनंजयो द्रष्टुं राजानं बाणपीडितम्रथेन प्रययौ क्षिप्रं संग्रामे केशवाज्ञया

tato dhanaṃjayo draṣṭuṃ rājānaṃ bāṇapīḍitamrathena prayayau kṣipraṃ saṃgrāme keśavājñayā

गच्छन्नेव तु कौन्तेयो धर्मराजदिदृक्षयासैन्यमालोकयामास नापश्यत्तत्र चाग्रजम्

gacchanneva tu kaunteyo dharmarājadidṛkṣayāsainyamālokayāmāsa nāpaśyattatra cāgrajam

युद्धं कृत्वा तु कौन्तेयो द्रोणपुत्रेण भारतदुःसहं वज्रिणा संख्ये पराजिग्ये भृगोः सुतम्

yuddhaṃ kṛtvā tu kaunteyo droṇaputreṇa bhārataduḥsahaṃ vajriṇā saṃkhye parājigye bhṛgoḥ sutam

द्रौणिं पराजित्य ततोग्रधन्वा; कृत्वा महद्दुष्करमार्यकर्मआलोकयामास ततः स्वसैन्यं; धनंजयः शत्रुभिरप्रधृष्यः

drauṇiṃ parājitya tatogradhanvā; kṛtvā mahadduṣkaramāryakarmaālokayāmāsa tataḥ svasainyaṃ; dhanaṃjayaḥ śatrubhirapradhṛṣyaḥ

स युध्यमानः पृतनामुखस्था;ञ्शूराञ्शूरो हर्षयन्सव्यसाचीपूर्वापदानैः प्रथितैः प्रशंस;न्स्थिरांश्चकारात्मरथाननीके

sa yudhyamānaḥ pṛtanāmukhasthā;ñśūrāñśūro harṣayansavyasācīpūrvāpadānaiḥ prathitaiḥ praśaṃsa;nsthirāṃścakārātmarathānanīke

अपश्यमानस्तु किरीटमाली; युधि ज्येष्ठं भ्रातरमाजमीढम्उवाच भीमं तरसाभ्युपेत्य; राज्ञः प्रवृत्तिस्त्विह केति राजन्

apaśyamānastu kirīṭamālī; yudhi jyeṣṭhaṃ bhrātaramājamīḍhamuvāca bhīmaṃ tarasābhyupetya; rājñaḥ pravṛttistviha keti rājan

भीम उवाच · bhīma uvāca

अपयात इतो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरःकर्णबाणविभुग्नाङ्गो यदि जीवेत्कथंचन

apayāta ito rājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥkarṇabāṇavibhugnāṅgo yadi jīvetkathaṃcana

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

तस्माद्भवाञ्शीघ्रमितः प्रयातु; राज्ञः प्रवृत्त्यै कुरुसत्तमस्यनूनं हि विद्धोऽतिभृशं पृषत्कैः; कर्णेन राजा शिबिरं गतोऽसौ

tasmādbhavāñśīghramitaḥ prayātu; rājñaḥ pravṛttyai kurusattamasyanūnaṃ hi viddho'tibhṛśaṃ pṛṣatkaiḥ; karṇena rājā śibiraṃ gato'sau

यः संप्रहारे निशि संप्रवृत्ते; द्रोणेन विद्धोऽतिभृशं तरस्वीतस्थौ च तत्रापि जयप्रतीक्षो; द्रोणेन यावन्न हतः किलासीत्

yaḥ saṃprahāre niśi saṃpravṛtte; droṇena viddho'tibhṛśaṃ tarasvītasthau ca tatrāpi jayapratīkṣo; droṇena yāvanna hataḥ kilāsīt

स संशयं गमितः पाण्डवाग्र्यः; संख्येऽद्य कर्णेन महानुभावःज्ञातुं प्रयाह्याशु तमद्य भीम; स्थास्याम्यहं शत्रुगणान्निरुध्य

sa saṃśayaṃ gamitaḥ pāṇḍavāgryaḥ; saṃkhye'dya karṇena mahānubhāvaḥjñātuṃ prayāhyāśu tamadya bhīma; sthāsyāmyahaṃ śatrugaṇānnirudhya

भीम उवाच · bhīma uvāca

त्वमेव जानीहि महानुभाव; राज्ञः प्रवृत्तिं भरतर्षभस्यअहं हि यद्यर्जुन यामि तत्र; वक्ष्यन्ति मां भीत इति प्रवीराः

tvameva jānīhi mahānubhāva; rājñaḥ pravṛttiṃ bharatarṣabhasyaahaṃ hi yadyarjuna yāmi tatra; vakṣyanti māṃ bhīta iti pravīrāḥ

ततोऽब्रवीदर्जुनो भीमसेनं; संशप्तकाः प्रत्यनीकं स्थिता मेएतानहत्वा न मया तु शक्य;मितोऽपयातुं रिपुसंघगोष्ठात्

tato'bravīdarjuno bhīmasenaṃ; saṃśaptakāḥ pratyanīkaṃ sthitā meetānahatvā na mayā tu śakya;mito'payātuṃ ripusaṃghagoṣṭhāt

अथाब्रवीदर्जुनं भीमसेनः; स्ववीर्यमाश्रित्य कुरुप्रवीरसंशप्तकान्प्रतियोत्स्यामि संख्ये; सर्वानहं याहि धनंजयेति

athābravīdarjunaṃ bhīmasenaḥ; svavīryamāśritya kurupravīrasaṃśaptakānpratiyotsyāmi saṃkhye; sarvānahaṃ yāhi dhanaṃjayeti

तद्भीमसेनस्य वचो निशम्य; सुदुर्वचं भ्रातुरमित्रमध्येद्रष्टुं कुरुश्रेष्ठमभिप्रयातुं; प्रोवाच वृष्णिप्रवरं तदानीम्

tadbhīmasenasya vaco niśamya; sudurvacaṃ bhrāturamitramadhyedraṣṭuṃ kuruśreṣṭhamabhiprayātuṃ; provāca vṛṣṇipravaraṃ tadānīm

चोदयाश्वान्हृषीकेश विगाह्यैतं रथार्णवम्अजातशत्रुं राजानं द्रष्टुमिच्छामि केशव

codayāśvānhṛṣīkeśa vigāhyaitaṃ rathārṇavamajātaśatruṃ rājānaṃ draṣṭumicchāmi keśava

ततो हयान्सर्वदाशार्हमुख्यः; प्राचोदयद्भीममुवाच चेदम्नैतच्चित्रं तव कर्माद्य वीर; यास्यामहे जहि भीमारिसंघान्

tato hayānsarvadāśārhamukhyaḥ; prācodayadbhīmamuvāca cedamnaitaccitraṃ tava karmādya vīra; yāsyāmahe jahi bhīmārisaṃghān

ततो ययौ हृषीकेशो यत्र राजा युधिष्ठिरःशीघ्राच्छीघ्रतरं राजन्वाजिभिर्गरुडोपमैः

tato yayau hṛṣīkeśo yatra rājā yudhiṣṭhiraḥśīghrācchīghrataraṃ rājanvājibhirgaruḍopamaiḥ

प्रत्यनीके व्यवस्थाप्य भीमसेनमरिंदमम्संदिश्य चैव राजेन्द्र युद्धं प्रति वृकोदरम्

pratyanīke vyavasthāpya bhīmasenamariṃdamamsaṃdiśya caiva rājendra yuddhaṃ prati vṛkodaram

ततस्तु गत्वा पुरुषप्रवीरौ; राजानमासाद्य शयानमेकम्रथादुभौ प्रत्यवरुह्य तस्मा;द्ववन्दतुर्धर्मराजस्य पादौ

tatastu gatvā puruṣapravīrau; rājānamāsādya śayānamekamrathādubhau pratyavaruhya tasmā;dvavandaturdharmarājasya pādau

तौ दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रौ क्षेमिणौ पुरुषर्षभमुदाभ्युपगतौ कृष्णावश्विनाविव वासवम्

tau dṛṣṭvā puruṣavyāghrau kṣemiṇau puruṣarṣabhamudābhyupagatau kṛṣṇāvaśvināviva vāsavam

तावभ्यनन्दद्राजा हि विवस्वानश्विनाविवहते महासुरे जम्भे शक्रविष्णू यथा गुरुः

tāvabhyanandadrājā hi vivasvānaśvināvivahate mahāsure jambhe śakraviṣṇū yathā guruḥ

मन्यमानो हतं कर्णं धर्मराजो युधिष्ठिरःहर्षगद्गदया वाचा प्रीतः प्राह परंतपौ

manyamāno hataṃ karṇaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥharṣagadgadayā vācā prītaḥ prāha paraṃtapau