Mahabharata · 14 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
तेषामनीकानि बृहद्ध्वजानि; रणे समृद्धानि समागतानिगर्जन्ति भेरीनिनदोन्मुखानि; मेघैर्यथा मेघगणास्तपान्ते
teṣāmanīkāni bṛhaddhvajāni; raṇe samṛddhāni samāgatānigarjanti bherīninadonmukhāni; meghairyathā meghagaṇāstapānte
महागजाभ्राकुलमस्त्रतोयं; वादित्रनेमीतलशब्दवच्चहिरण्यचित्रायुधवैद्युतं च; महारथैरावृतशब्दवच्च
mahāgajābhrākulamastratoyaṃ; vāditranemītalaśabdavaccahiraṇyacitrāyudhavaidyutaṃ ca; mahārathairāvṛtaśabdavacca
तद्भीमवेगं रुधिरौघवाहि; खड्गाकुलं क्षत्रियजीववाहिअनार्तवं क्रूरमनिष्टवर्षं; बभूव तत्संहरणं प्रजानाम्
tadbhīmavegaṃ rudhiraughavāhi; khaḍgākulaṃ kṣatriyajīvavāhianārtavaṃ krūramaniṣṭavarṣaṃ; babhūva tatsaṃharaṇaṃ prajānām
रथान्ससूतान्सहयान्गजांश्च; सर्वानरीन्मृत्युवशं शरौघैःनिन्ये हयांश्चैव तथा ससादी;न्पदातिसंघांश्च तथैव पार्थः
rathānsasūtānsahayāngajāṃśca; sarvānarīnmṛtyuvaśaṃ śaraughaiḥninye hayāṃścaiva tathā sasādī;npadātisaṃghāṃśca tathaiva pārthaḥ
कृपः शिखण्डी च रणे समेतौ; दुर्योधनं सात्यकिरभ्यगच्छतश्रुतश्रवा द्रोणसुतेन सार्धं; युधामन्युश्चित्रसेनेन चापि
kṛpaḥ śikhaṇḍī ca raṇe sametau; duryodhanaṃ sātyakirabhyagacchataśrutaśravā droṇasutena sārdhaṃ; yudhāmanyuścitrasenena cāpi
कर्णस्य पुत्रस्तु रथी सुषेणं; समागतः सृञ्जयांश्चोत्तमौजाःगान्धारराजं सहदेवः क्षुधार्तो; महर्षभं सिंह इवाभ्यधावत्
karṇasya putrastu rathī suṣeṇaṃ; samāgataḥ sṛñjayāṃścottamaujāḥgāndhārarājaṃ sahadevaḥ kṣudhārto; maharṣabhaṃ siṃha ivābhyadhāvat
शतानीको नाकुलिः कर्णपुत्रं; युवा युवानं वृषसेनं शरौघैःसमार्दयत्कर्णसुतश्च वीरः; पाञ्चालेयं शरवर्षैरनेकैः
śatānīko nākuliḥ karṇaputraṃ; yuvā yuvānaṃ vṛṣasenaṃ śaraughaiḥsamārdayatkarṇasutaśca vīraḥ; pāñcāleyaṃ śaravarṣairanekaiḥ
रथर्षभः कृतवर्माणमार्च्छ;न्माद्रीपुत्रो नकुलश्चित्रयोधीपाञ्चालानामधिपो याज्ञसेनिः; सेनापतिं कर्णमार्च्छत्ससैन्यम्
ratharṣabhaḥ kṛtavarmāṇamārccha;nmādrīputro nakulaścitrayodhīpāñcālānāmadhipo yājñaseniḥ; senāpatiṃ karṇamārcchatsasainyam
दुःशासनो भारत भारती च; संशप्तकानां पृतना समृद्धाभीमं रणे शस्त्रभृतां वरिष्ठं; तदा समार्च्छत्तमसह्यवेगम्
duḥśāsano bhārata bhāratī ca; saṃśaptakānāṃ pṛtanā samṛddhābhīmaṃ raṇe śastrabhṛtāṃ variṣṭhaṃ; tadā samārcchattamasahyavegam
कर्णात्मजं तत्र जघान शूर;स्तथाच्छिनच्चोत्तमौजाः प्रसह्यतस्योत्तमाङ्गं निपपात भूमौ; निनादयद्गां निनदेन खं च
karṇātmajaṃ tatra jaghāna śūra;stathācchinaccottamaujāḥ prasahyatasyottamāṅgaṃ nipapāta bhūmau; ninādayadgāṃ ninadena khaṃ ca
सुषेणशीर्षं पतितं पृथिव्यां; विलोक्य कर्णोऽथ तदार्तरूपःक्रोधाद्धयांस्तस्य रथं ध्वजं च; बाणैः सुधारैर्निशितैर्न्यकृन्तत्
suṣeṇaśīrṣaṃ patitaṃ pṛthivyāṃ; vilokya karṇo'tha tadārtarūpaḥkrodhāddhayāṃstasya rathaṃ dhvajaṃ ca; bāṇaiḥ sudhārairniśitairnyakṛntat
स तूत्तमौजा निशितैः पृषत्कै;र्विव्याध खड्गेन च भास्वरेणपार्ष्णिं हयांश्चैव कृपस्य हत्वा; शिखण्डिवाहं स ततोऽभ्यरोहत्
sa tūttamaujā niśitaiḥ pṛṣatkai;rvivyādha khaḍgena ca bhāsvareṇapārṣṇiṃ hayāṃścaiva kṛpasya hatvā; śikhaṇḍivāhaṃ sa tato'bhyarohat
कृपं तु दृष्ट्वा विरथं रथस्थो; नैच्छच्छरैस्ताडयितुं शिखण्डीतं द्रौणिरावार्य रथं कृपं स्म; समुज्जह्रे पङ्कगतां यथा गाम्
kṛpaṃ tu dṛṣṭvā virathaṃ rathastho; naicchaccharaistāḍayituṃ śikhaṇḍītaṃ drauṇirāvārya rathaṃ kṛpaṃ sma; samujjahre paṅkagatāṃ yathā gām
हिरण्यवर्मा निशितैः पृषत्कै;स्तवात्मजानामनिलात्मजो वैअतापयत्सैन्यमतीव भीमः; काले शुचौ मध्यगतो यथार्कः
hiraṇyavarmā niśitaiḥ pṛṣatkai;stavātmajānāmanilātmajo vaiatāpayatsainyamatīva bhīmaḥ; kāle śucau madhyagato yathārkaḥ