Mandala.Sukta 1.22

मेधातिथिः काण्वः। १-४ अश्विनौ, ५-८ सविता, ९-१० अग्निः, ११ देव्यः, १२ इन्द्राणी वरुणान्यग्नाय्यः, · medhātithiḥ kāṇvaḥ | 1-4 aśvinau, 5-8 savitā, 9-10 agniḥ, 11 devyaḥ, 12 indrāṇī varuṇānyagnāyyaḥ,

१३-१४ द्यावापृथिव्यौ, १५ पृथिवी, १६ विष्णुर्देवा वा, १७-२१ विष्णुः।गायत्री।प्रा॒त॒र्युजा॒ वि बो॑धया॒श्विना॒वेह ग॑च्छताम् ।अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑॥

13-14 dyāvāpṛthivyau, 15 pṛthivī, 16 viṣṇurdevā vā, 17-21 viṣṇuḥ |gāyatrī |prātaryujā vi bodhayāśvināveha gacchatām |asya somasya pītaye ||

या सु॒रथा॑ र॒थीत॑मो॒भा दे॒वा दि॑वि॒स्पृशा॑ ।अ॒श्विना॒ ता ह॑वामहे॥

yā surathā rathītamobhā devā divispṛśā |aśvinā tā havāmahe ||

या वां॒ कशा॒ मधु॑म॒त्यश्वि॑ना सू॒नृता॑वती ।तया॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षतम्॥

yā vāṃ kaśā madhumatyaśvinā sūnṛtāvatī |tayā yajñaṃ mimikṣatam ||

न॒हि वा॒मस्ति॑ दूर॒के यत्रा॒ रथे॑न॒ गच्छ॑थः ।अश्वि॑ना सो॒मिनो॑ गृ॒हम्॥

nahi vāmasti dūrake yatrā rathena gacchathaḥ |aśvinā somino gṛham ||

हिर॑ण्यपाणिमू॒तये॑ सवि॒तार॒मुप॑ ह्वये ।स चेत्ता॑ दे॒वता॑ प॒दम्॥

hiraṇyapāṇimūtaye savitāramupa hvaye |sa cettā devatā padam ||

अ॒पां नपा॑त॒मव॑से सवि॒तार॒मुप॑ स्तुहि ।तस्य॑ व्र॒तान्यु॑श्मसि॥

apāṃ napātamavase savitāramupa stuhi |tasya vratānyuśmasi ||

वि॒भ॒क्तारं॑ हवामहे॒ वसो॑श्चि॒त्रस्य॒ राध॑सः ।स॒वि॒तारं॑ नृ॒चक्ष॑सम्॥

vibhaktāraṃ havāmahe vasościtrasya rādhasaḥ |savitāraṃ nṛcakṣasam ||

सखा॑य॒ आ नि षी॑दत सवि॒ता स्तोम्यो॒ नु न॑: ।दाता॒ राधां॑सि शुम्भति॥

sakhāya ā ni ṣīdata savitā stomyo nu na: |dātā rādhāṃsi śumbhati ||

अग्ने॒ पत्नी॑रि॒हा व॑ह दे॒वाना॑मुश॒तीरुप॑ ।त्वष्टा॑रं॒ सोम॑पीतये॥

agne patnīrihā vaha devānāmuśatīrupa |tvaṣṭāraṃ somapītaye ||

आ ग्ना अ॑ग्न इ॒हाव॑से॒ होत्रां॑ यविष्ठ॒ भार॑तीम् ।वरू॑त्रीं धि॒षणां॑ वह॥

ā gnā agna ihāvase hotrāṃ yaviṣṭha bhāratīm |varūtrīṃ dhiṣaṇāṃ vaha ||

॥अ॒भि नो॑ दे॒वीरव॑सा म॒हः शर्म॑णा नृ॒पत्नी॑: ।अच्छि॑न्नपत्राः सचन्ताम्॥

||abhi no devīravasā mahaḥ śarmaṇā nṛpatnī: |acchinnapatrāḥ sacantām ||

॥इ॒हेन्द्रा॒णीमुप॑ ह्वये वरुणा॒नीं स्व॒स्तये॑ ।अ॒ग्नायीं॒ सोम॑पीतये॥

||ihendrāṇīmupa hvaye varuṇānīṃ svastaye |agnāyīṃ somapītaye ||

म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् ।पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः॥

mahī dyauḥ pṛthivī ca na imaṃ yajñaṃ mimikṣatām |pipṛtāṃ no bharīmabhiḥ ||

तयो॒रिद् घृ॒तव॒त् पयो॒ विप्रा॑ रिहन्ति धी॒तिभि॑: ।ग॒न्ध॒र्वस्य॑ ध्रु॒वे प॒दे॥

tayorid ghṛtavat payo viprā rihanti dhītibhi: |gandharvasya dhruve pade ||

स्यो॒ना पृ॑थिवि भवानृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी ।यच्छा॑ न॒: शर्म॑ स॒प्रथ॑:॥

syonā pṛthivi bhavānṛkṣarā niveśanī |yacchā na: śarma sapratha: ||

अतो॑ दे॒वा अ॑वन्तु नो॒ यतो॒ विष्णु॑र्विचक्र॒मे ।पृ॒थि॒व्याः स॒प्त धाम॑भिः॥

ato devā avantu no yato viṣṇurvicakrame |pṛthivyāḥ sapta dhāmabhiḥ ||

इ॒दं विष्णु॒र्वि च॑क्रमे त्रे॒धा नि द॑धे प॒दम् ।समू॑ह्लमस्य पांसु॒रे॥

idaṃ viṣṇurvi cakrame tredhā ni dadhe padam |samūhlamasya pāṃsure ||

त्रीणि॑ प॒दा वि च॑क्रमे॒ विष्णु॑र्गो॒पा अदा॑भ्यः ।अतो॒ धर्मा॑णि धा॒रय॑न्॥

trīṇi padā vi cakrame viṣṇurgopā adābhyaḥ |ato dharmāṇi dhārayan ||

विष्णो॒: कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे ।इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑॥

viṣṇo: karmāṇi paśyata yato vratāni paspaśe |indrasya yujya: sakhā ||

तद् विष्णो॑: पर॒मं प॒दं सदा॑ पश्यन्ति सू॒रय॑: ।दि॒वी॑व॒ चक्षु॒रात॑तम्॥

tad viṣṇo: paramaṃ padaṃ sadā paśyanti sūraya: |divīva cakṣurātatam ||

॥तद् विप्रा॑सो विप॒न्यवो॑ जागृ॒वांस॒: समि॑न्धते ।विष्णो॒र्यत् प॑र॒मं प॒दम्॥

||tad viprāso vipanyavo jāgṛvāṃsa: samindhate |viṣṇoryat paramaṃ padam ||