Mandala.Sukta 10.160

पूरणो वैश्वामित्रः। इन्द्रः। त्रिष्टुप्। · pūraṇo vaiśvāmitraḥ | indraḥ | triṣṭup |

ती॒व्रस्या॒भिव॑यसो अ॒स्य पा॑हि सर्वर॒था वि हरी॑ इ॒ह मु॑ञ्च ।इन्द्र॒ मा त्वा॒ यज॑मानासो अ॒न्ये नि री॑रम॒न्तुभ्य॑मि॒मे सु॒तास॑:॥

tīvrasyābhivayaso asya pāhi sarvarathā vi harī iha muñca |indra mā tvā yajamānāso anye ni rīramantubhyamime sutāsa: ||

तुभ्यं॑ सु॒तास्तुभ्य॑मु॒ सोत्वा॑स॒स्त्वां गिर॒: श्वात्र्या॒ आ ह्व॑यन्ति ।इन्द्रे॒दम॒द्य सव॑नं जुषा॒णो विश्व॑स्य वि॒द्वाँ इ॒ह पा॑हि॒ सोम॑म्॥

tubhyaṃ sutāstubhyamu sotvāsastvāṃ gira: śvātryā ā hvayanti |indredamadya savanaṃ juṣāṇo viśvasya vidvām̐ iha pāhi somam ||

य उ॑श॒ता मन॑सा॒ सोम॑मस्मै सर्वहृ॒दा दे॒वका॑मः सु॒नोति॑ ।न गा इन्द्र॒स्तस्य॒ परा॑ ददाति प्रश॒स्तमिच्चारु॑मस्मै कृणोति॥

ya uśatā manasā somamasmai sarvahṛdā devakāmaḥ sunoti |na gā indrastasya parā dadāti praśastamiccārumasmai kṛṇoti ||

अनु॑स्पष्टो भवत्ये॒षो अ॑स्य॒ यो अ॑स्मै रे॒वान्न सु॒नोति॒ सोम॑म् ।निर॑र॒त्नौ म॒घवा॒ तं द॑धाति ब्रह्म॒द्विषो॑ ह॒न्त्यना॑नुदिष्टः॥

anuspaṣṭo bhavatyeṣo asya yo asmai revānna sunoti somam |niraratnau maghavā taṃ dadhāti brahmadviṣo hantyanānudiṣṭaḥ ||

अ॒श्वा॒यन्तो॑ ग॒व्यन्तो॑ वा॒जय॑न्तो॒ हवा॑महे॒ त्वोप॑गन्त॒वा उ॑ ।आ॒भूष॑न्तस्ते सुम॒तौ नवा॑यां व॒यमि॑न्द्र त्वा शु॒नं हु॑वेम॥

aśvāyanto gavyanto vājayanto havāmahe tvopagantavā u |ābhūṣantaste sumatau navāyāṃ vayamindra tvā śunaṃ huvema ||