काण्ड.सर्ग 1.1

तपस्स्वाध्याय निरतं तपस्वी वाग्विदां वरम् ।नारदं परिपप्रच्छ वाल्मीकिर्मुनिपुंगवम्॥

tapassvādhyāya nirataṃ tapasvī vāgvidāṃ varam |nāradaṃ paripapraccha vālmīkirmunipuṃgavam ||

कोन्वस्मिन् साम्प्रतं लोके गुणवान् कश्च वीर्यवान् ।धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवाक्यो धृढव्रतः॥

konvasmin sāmprataṃ loke guṇavān kaśca vīryavān |dharmajñaśca kṛtajñaśca satyavākyo dhṛḍhavrataḥ ||

चारित्रेण च को युक्तः सर्वभूतेषु को हितः ।विद्वान् कः कः समर्थश्च कश्च एक प्रियदर्शनः॥

cāritreṇa ca ko yuktaḥ sarvabhūteṣu ko hitaḥ |vidvān kaḥ kaḥ samarthaśca kaśca eka priyadarśanaḥ ||

आत्मवान् को जित क्रोधो द्युतिमान् कः अनसूयकः ।कस्य बिभ्यति देवाः च जात रोषस्य संयुगे॥

ātmavān ko jita krodho dyutimān kaḥ anasūyakaḥ |kasya bibhyati devāḥ ca jāta roṣasya saṃyuge ||

एतत् इच्छामि अहम् श्रोतुम् परम् कौतूहलम् हि मे ।महर्षे त्वम् समर्थोऽसि ज्ञातुम् एवम् विधम् नरम्॥

etat icchāmi aham śrotum param kautūhalam hi me |maharṣe tvam samartho'si jñātum evam vidham naram ||

श्रुत्वा च एतत् त्रिलोकज्ञो वाल्मीकेः नारदो वचः ।श्रूयताम् इति च आमंत्र्य प्रहृष्टो वाक्यम् अब्रवीत्॥

śrutvā ca etat trilokajño vālmīkeḥ nārado vacaḥ |śrūyatām iti ca āmaṃtrya prahṛṣṭo vākyam abravīt ||