Kanda.Sarga 3.8

रामः तु सह सौमित्रिः सुतीक्ष्णेन अभिपूजितः ।परिणाम्य निशाम् तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत॥

rāmaḥ tu saha saumitriḥ sutīkṣṇena abhipūjitaḥ |pariṇāmya niśām tatra prabhāte pratyabudhyata ||

उत्थाय च यथा कालम् राघवः सह सीतया ।उपस्पृश्य सु शीतेन तोयेन उत्पल गंधिना॥

utthāya ca yathā kālam rāghavaḥ saha sītayā |upaspṛśya su śītena toyena utpala gaṃdhinā ||

अथ ते अग्निम् सुराम् च एव वैदेही राम लक्ष्मणौ ।काल्यम् विधिवत् अभ्यर्च्य तपस्वि शरणे वने॥

atha te agnim surām ca eva vaidehī rāma lakṣmaṇau |kālyam vidhivat abhyarcya tapasvi śaraṇe vane ||

उदयन्तम् दिनकरम् दृष्ट्वा विगत कल्मषाः ।सुतीक्ष्णम् अभिगम्य इदम् श्लक्ष्णम् वचनम् अब्रुवन्॥

udayantam dinakaram dṛṣṭvā vigata kalmaṣāḥ |sutīkṣṇam abhigamya idam ślakṣṇam vacanam abruvan ||

सुखोषिताः स्म भगवन् त्वया पूज्येन पूजिताः ।आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयः त्वरयन्ति नः॥

sukhoṣitāḥ sma bhagavan tvayā pūjyena pūjitāḥ |āpṛcchāmaḥ prayāsyāmo munayaḥ tvarayanti naḥ ||

त्वरामहे वयम् द्रष्टुम् कृत्स्नम् आश्रम मण्डलम् ।ऋषीणाम् पुण्य शीलानाम् दण्डकारण्य वासिनाम्॥

tvarāmahe vayam draṣṭum kṛtsnam āśrama maṇḍalam |ṛṣīṇām puṇya śīlānām daṇḍakāraṇya vāsinām ||

अभ्यनुज्ञातुम् इच्छामः सह एभिः मुनिपुङ्गवैः ।धर्म नित्यैः तपो दान्तैः विशिखैः इव पावकैः॥

abhyanujñātum icchāmaḥ saha ebhiḥ munipuṅgavaiḥ |dharma nityaiḥ tapo dāntaiḥ viśikhaiḥ iva pāvakaiḥ ||

अविषह्य आतपो यावत् सूर्यो न अति विराजते ।अमार्गेण आगताम् लक्ष्मीम् प्राप्य इव अन्वय वर्जितः॥

aviṣahya ātapo yāvat sūryo na ati virājate |amārgeṇa āgatām lakṣmīm prāpya iva anvaya varjitaḥ ||

तावत् इच्छामहे गन्तुम् इति उक्त्वा चरणौ मुनेः ।ववन्दे सह सौमित्रिः सीतया सह राघवः॥

tāvat icchāmahe gantum iti uktvā caraṇau muneḥ |vavande saha saumitriḥ sītayā saha rāghavaḥ ||

तौ सम् स्पृशंतौ चरणौ उत्थाप्य मुनिपुंगवः ।गाढम् आश्लिष्य सस्नेहम् इदम् वचनम् अब्रवीत्॥

tau sam spṛśaṃtau caraṇau utthāpya munipuṃgavaḥ |gāḍham āśliṣya sasneham idam vacanam abravīt ||

अरिष्टम् गच्छ पन्थानम् राम सौमित्रिणा सह ।सीतया च अनया सार्धम् छाय एव अनुवृत्तया॥

ariṣṭam gaccha panthānam rāma saumitriṇā saha |sītayā ca anayā sārdham chāya eva anuvṛttayā ||

पश्य आश्रम पदम् रम्यम् दण्डकारण्य वासिनाम् ।एषाम् तपस्विनाम् वीर तपसा भावित आत्मनाम्॥

paśya āśrama padam ramyam daṇḍakāraṇya vāsinām |eṣām tapasvinām vīra tapasā bhāvita ātmanām ||

सुप्राज्य फल मूलानि पुष्पितानि वनानि च ।प्रशस्त मृग यूथानि शान्त पक्षि गणानि च॥

suprājya phala mūlāni puṣpitāni vanāni ca |praśasta mṛga yūthāni śānta pakṣi gaṇāni ca ||

फुल्ल पंकज खण्डानि प्रसन्न सलिलानि च ।कारण्डव विकीर्णानि तटाकानि सरांसि च॥

phulla paṃkaja khaṇḍāni prasanna salilāni ca |kāraṇḍava vikīrṇāni taṭākāni sarāṃsi ca ||

द्रक्ष्यसे दृष्टि रम्याणि गिरि प्रस्रवणानि च ।रमणीयानि अरण्यानि मयूर अभिरुतानि च॥

drakṣyase dṛṣṭi ramyāṇi giri prasravaṇāni ca |ramaṇīyāni araṇyāni mayūra abhirutāni ca ||

गम्यताम् वत्स सौमित्रे भवान् अपि च गच्छतु ।आगन्तव्यम् च ते दृष्ट्वा पुनः एव आश्रमम् प्रति॥

gamyatām vatsa saumitre bhavān api ca gacchatu |āgantavyam ca te dṛṣṭvā punaḥ eva āśramam prati ||

एवम् उक्तः तथा इति उक्त्वा काकुत्स्थः सह लक्ष्मणः ।प्रदक्षिणम् मुनिम् कृत्वा प्रस्थातुम् उपचक्रमे॥

evam uktaḥ tathā iti uktvā kākutsthaḥ saha lakṣmaṇaḥ |pradakṣiṇam munim kṛtvā prasthātum upacakrame ||

ततः शुभतरे तूणी धनुषी च आयतेक्षणा ।ददौ सीता तयोः भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः॥

tataḥ śubhatare tūṇī dhanuṣī ca āyatekṣaṇā |dadau sītā tayoḥ bhrātroḥ khaḍgau ca vimalau tataḥ ||

आबध्य च शुभे तूणी चापे च आदाय सस्वने ।निष्क्रान्तौ आश्रमात् गन्तुम् उभौ तौ राम लक्ष्मणौ॥

ābadhya ca śubhe tūṇī cāpe ca ādāya sasvane |niṣkrāntau āśramāt gantum ubhau tau rāma lakṣmaṇau ||

शीघ्रम् तौ रूपसंपन्नौ अनुज्ञातौ महर्षिणा ।प्रस्थितौ धृत चापा असी सीतया सह राघवौ॥

śīghram tau rūpasaṃpannau anujñātau maharṣiṇā |prasthitau dhṛta cāpā asī sītayā saha rāghavau ||