काण्ड.सर्ग 5.29

तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां व्यपेतहर्षां परिदीनमानसाम् ।शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे नरं श्रिया जुष्टमिवोपजीविनः॥

tathāgatāṃ tāṃ vyathitāmaninditāṃ vyapetaharṣāṃ paridīnamānasām |śubhāṃ nimittāni śubhāni bhejire naraṃ śriyā juṣṭamivopajīvinaḥ ||

तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्मराजीवृतं कृष्णविशालशुक्लम् ।प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्यामीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम्॥

tasyāḥ śubhaṃ vāmamarālapakṣmarājīvṛtaṃ kṛṣṇaviśālaśuklam |prāspandataikaṃ nayanaṃ sukeśyāmīnāhataṃ padmamivābhitāmram ||

भुजश्च चार्वञ्चितपीनवृत्तः परार्ध्यकालागरुचन्दनार्हः ।अनुत्तमेनाध्युषितः प्रियेण चिरेण वामः समवेपताशु॥

bhujaśca cārvañcitapīnavṛttaḥ parārdhyakālāgarucandanārhaḥ |anuttamenādhyuṣitaḥ priyeṇa cireṇa vāmaḥ samavepatāśu ||

गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीनस्तयोर्द्वयोः संहतयोः सुजातः ।प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे॥

gajendrahastapratimaśca pīnastayordvayoḥ saṃhatayoḥ sujātaḥ |praspandamānaḥ punarūrurasyā rāmaṃ purastāt sthitamācacakṣe ||

शुभं पुनर्हेमसमानवर्णमीषद्रजोध्वस्तमिवामलाक्ष्याः ।वासः स्थितायाः शिखराग्रदत्याः किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः॥

śubhaṃ punarhemasamānavarṇamīṣadrajodhvastamivāmalākṣyāḥ |vāsaḥ sthitāyāḥ śikharāgradatyāḥ kiṃcit parisraṃsata cārugātryāḥ ||

एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः संबोधिता प्रागपि साधु सिद्धैः ।वातातपक्लान्तमिव प्रनष्टं वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष॥

etairnimittairaparaiśca subhrūḥ saṃbodhitā prāgapi sādhu siddhaiḥ |vātātapaklāntamiva pranaṣṭaṃ varṣeṇa bījaṃ pratisaṃjaharṣa ||

तस्याः पुनर्बिम्बफलाधरोष्ठं स्वक्षिभ्रु केशान्तमरालपक्ष्म ।वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः॥

tasyāḥ punarbimbaphalādharoṣṭhaṃ svakṣibhru keśāntamarālapakṣma |vaktraṃ babhāse sitaśukladaṃṣṭraṃ rāhormukhāccandra iva pramuktaḥ ||

सा वीतशोका व्यपनीततन्द्री शान्तज्वरा हर्षविवृद्धसत्त्वा ।अशोभतार्या वदनेन शुक्ले शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन॥

sā vītaśokā vyapanītatandrī śāntajvarā harṣavivṛddhasattvā |aśobhatāryā vadanena śukle śītāṃśunā rātririvoditena ||