Kanda.Sarga 5.43

वनं भग्नं मया चैत्यप्रसादो न विनाशितः ।तस्मात् प्रासादमप्येव भीमं विध्वंसयाम्यहम् ।इति ऽञ्चिन्त्य मनसा हनुमान् दर्शयन् बलम्॥

vanaṃ bhagnaṃ mayā caityaprasādo na vināśitaḥ |tasmāt prāsādamapyeva bhīmaṃ vidhvaṃsayāmyaham |iti 'ñcintya manasā hanumān darśayan balam ||

चैत्यप्रासादमाप्लुत्य मेरुशृङ्गमिवोन्नतम् ।आरुरोह हरिश्रेष्ठो हनुमान् मारुतात्मजः॥

caityaprāsādamāplutya meruśṛṅgamivonnatam |āruroha hariśreṣṭho hanumān mārutātmajaḥ ||

आरुह्य गिरिसङ्काशं प्रासादं हरियूथपः ।बभौ स सुमहातेजाः प्रतिसूर्य इवोदितः॥

āruhya girisaṅkāśaṃ prāsādaṃ hariyūthapaḥ |babhau sa sumahātejāḥ pratisūrya ivoditaḥ ||

संप्रधृष्य च दुर्धर्षं चैत्यप्रासादमुत्तमम् ।हनुमान् प्रज्वलन् लक्ष्म्या पारियात्रोपमो ऽभवत्॥

saṃpradhṛṣya ca durdharṣaṃ caityaprāsādamuttamam |hanumān prajvalan lakṣmyā pāriyātropamo 'bhavat ||

स भूत्वा सुमहाकायः प्रभावान्मारुतात्मजः ।धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्॥

sa bhūtvā sumahākāyaḥ prabhāvānmārutātmajaḥ |dhṛṣṭamāsphoṭayāmāsa laṅkāṃ śabdena pūrayan ||

तस्यास्फोटितशब्देन महता श्रोत्रघातिना ।पेतुर्विहङ्गमास्तत्र चैत्यपालाश्च मोहिताः॥

tasyāsphoṭitaśabdena mahatā śrotraghātinā |peturvihaṅgamāstatra caityapālāśca mohitāḥ ||

अस्त्रविज्जयतां रामो लक्ष्मणश्च महाबलः ।राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः॥

astravijjayatāṃ rāmo lakṣmaṇaśca mahābalaḥ |rājā jayati sugrīvo rāghaveṇābhipālitaḥ ||

दासो ऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।हनुमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः॥

dāso 'haṃ kosalendrasya rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |hanumān śatrusainyānāṃ nihantā mārutātmajaḥ ||

न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत् ।शिलाभिस्तु प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः॥

na rāvaṇasahasraṃ me yuddhe pratibalaṃ bhavet |śilābhistu praharataḥ pādapaiśca sahasraśaḥ ||

अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम् ।समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्॥

ardayitvā purīṃ laṅkāmabhivādya ca maithilīm |samṛddhārtho gamiṣyāmi miṣatāṃ sarvarakṣasām ||

एमुक्त्वा विमानस्थश्चैत्यस्थान् हरियूथपः ।ननाद भीमनिर्ह्रादो रक्षसां जनयन् भयम्॥

emuktvā vimānasthaścaityasthān hariyūthapaḥ |nanāda bhīmanirhrādo rakṣasāṃ janayan bhayam ||

तेन शब्देन महता चैत्यपालाः शतं ययुः ।गृहीत्वा विविधानस्त्रान् प्रासान् खड्गान् परश्वधान् ।विसृजन्तो महाकाया मारुतिं प्रर्यवारयन्॥

tena śabdena mahatā caityapālāḥ śataṃ yayuḥ |gṛhītvā vividhānastrān prāsān khaḍgān paraśvadhān |visṛjanto mahākāyā mārutiṃ praryavārayan ||

ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः ।आजघ्नुर्वानरश्रेष्ठं बाणैश्चादित्यसन्निभैः॥

te gadābhirvicitrābhiḥ parighaiḥ kāñcanāṅgadaiḥ |ājaghnurvānaraśreṣṭhaṃ bāṇaiścādityasannibhaiḥ ||

आवर्त इव गङ्गायास्तोयस्य विपुलो महान् ।परिक्षिप्य हरिश्रेष्ठं स बभौ रक्षसां गणः॥

āvarta iva gaṅgāyāstoyasya vipulo mahān |parikṣipya hariśreṣṭhaṃ sa babhau rakṣasāṃ gaṇaḥ ||

ततो वातात्मजः क्रुद्धो भीमरूपं समास्थितः॥

tato vātātmajaḥ kruddho bhīmarūpaṃ samāsthitaḥ ||

प्रासादस्य महान्तस्य स्तम्भं हेमपरिष्कृतम् ।उत्पाटयित्वा वेगेन हनुमान् पवनात्मजः ।ततस्तं भ्रामयामास शताधारं महाबलः॥

prāsādasya mahāntasya stambhaṃ hemapariṣkṛtam |utpāṭayitvā vegena hanumān pavanātmajaḥ |tatastaṃ bhrāmayāmāsa śatādhāraṃ mahābalaḥ ||

तत्र चाग्निः समभवत् प्रासादश्चाप्यदह्यत ॥ ५.४३.१८॥टयित्वा वेगेन हनुमान् पवनात्मजः ॥।

tatra cāgniḥ samabhavat prāsādaścāpyadahyata || 5.43.18 ||ṭayitvā vegena hanumān pavanātmajaḥ || |

दह्यमानं ततो दृष्ट्वा प्रासादं हरियूथपः ।स राक्षसशतं हत्वा वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।अन्तरिक्षे स्थितः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्॥

dahyamānaṃ tato dṛṣṭvā prāsādaṃ hariyūthapaḥ |sa rākṣasaśataṃ hatvā vajreṇendra ivāsurān |antarikṣe sthitaḥ śrīmānidaṃ vacanamabravīt ||

मादृशानां सहस्राणि विसृष्टानि महात्मनाम् ।बलिनां वानरेन्द्राणां सुग्रीववशवर्तिनाम्॥

mādṛśānāṃ sahasrāṇi visṛṣṭāni mahātmanām |balināṃ vānarendrāṇāṃ sugrīvavaśavartinām ||

अटन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः॥

aṭanti vasudhāṃ kṛtsnāṃ vayamanye ca vānarāḥ ||

दशनागबलाः केचित् केचिद्दशगुणोत्तराः ।केचिन्नागसहस्रस्य बभूवुस्तुल्यविक्रमाः॥

daśanāgabalāḥ kecit keciddaśaguṇottarāḥ |kecinnāgasahasrasya babhūvustulyavikramāḥ ||

सन्ति चौघबलाः केचित् केचिद्वायुबलोपमाः ।अप्रमेयबलाश्चान्ये तत्रासन् हरियूथपाः॥

santi caughabalāḥ kecit kecidvāyubalopamāḥ |aprameyabalāścānye tatrāsan hariyūthapāḥ ||

ईदृग्विधैस्तु हरिभिर्वृतो दन्तनखायुधैः ।शतैः शतसहस्रैश्च कोटीभिरयुतैरपि ।आगमिष्यति सुग्रीवः सर्वेषां वो निषूदनः॥

īdṛgvidhaistu haribhirvṛto dantanakhāyudhaiḥ |śataiḥ śatasahasraiśca koṭībhirayutairapi |āgamiṣyati sugrīvaḥ sarveṣāṃ vo niṣūdanaḥ ||

नेयमस्ति पुरी लङ्का न यूयं न च रावणः ।यस्मादिक्ष्वाकुनाथेन बद्धं वैरं महात्मना॥

neyamasti purī laṅkā na yūyaṃ na ca rāvaṇaḥ |yasmādikṣvākunāthena baddhaṃ vairaṃ mahātmanā ||