Kanda.Sarga 6.15

बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त ।न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य ।ततो महात्मा वचनम् बभाषे ।तत्रेन्द्रजिन्नैरृतयूथमुख्यः॥

bṛhaspatestulyamatervacasta |nniśamya yatnena vibhīṣaṇasya |tato mahātmā vacanam babhāṣe |tatrendrajinnairṛtayūthamukhyaḥ ||

किम् नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य ।मन्र्थकम् वै बहुभीतवच्च ।अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः ।सोऽपीदृशम् नैव वदेन्न कुर्यात्॥

kim nāma te tāta kaniṣṭha vākya |manrthakam vai bahubhītavacca |asmin kule yo'pi bhavenna jātaḥ |so'pīdṛśam naiva vadenna kuryāt ||

सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेणधैर्येण शौर्येण च तेजसा च ।एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो ।विभीषणस्तातकनिष्ठ एषः॥

sattvena vīryeṇa parākrameṇadhairyeṇa śauryeṇa ca tejasā ca |ekaḥ kule'smin puruṣo vimukto |vibhīṣaṇastātakaniṣṭha eṣaḥ ||

किम् नाम तौ मानुषराजपुत्रा ।वस्माकमेकेन हि राक्षसेन ।सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ ।शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो॥

kim nāma tau mānuṣarājaputrā |vasmākamekena hi rākṣasena |suprākṛtenāpi nihantumetau |śakyau kuto bhīṣayase sma bhīro ||

त्रिलोकनाथो नम देवराजः ।शक्तो मया भूमितले विविष्टः ।भयार्मिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः ।सर्वे तदा देवगणाः समग्राः॥

trilokanātho nama devarājaḥ |śakto mayā bhūmitale viviṣṭaḥ |bhayārmitāścāpi diśaḥ prapannāḥ |sarve tadā devagaṇāḥ samagrāḥ ||

ऐरावतो विस्वरमुन्नदन् स ।निपातितो भूमितले मया तु ।विकृष्य दन्तौ तु मया प्रपह्य ।वित्रासिता देवगणाः समग्राः॥

airāvato visvaramunnadan sa |nipātito bhūmitale mayā tu |vikṛṣya dantau tu mayā prapahya |vitrāsitā devagaṇāḥ samagrāḥ ||

सोऽहम् सुराणामपि दर्पहन्ता ।दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता ।कथम् नरेन्द्रत्मजयोर्न शक्तो ।ममष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः॥

so'ham surāṇāmapi darpahantā |daityottamānāmapi śokakartā |katham narendratmajayorna śakto |mamaṣyayoḥ prākṛtayoḥ suvīryaḥ ||

अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य ।महाजसस्तद्वचनम् निशम्य ।ततो महार्थम् वचनम् बभाषे ।विभीषणः शस्त्रभृताम् वरिष्ठः॥

athendrakalpasya durāsadasya |mahājasastadvacanam niśamya |tato mahārtham vacanam babhāṣe |vibhīṣaṇaḥ śastrabhṛtām variṣṭhaḥ ||

न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति ।बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः ।तस्मात्त्वयाप्यात्मविनाशनाय ।वचोऽर्थ्हीनम् बहु विप्रलप्तम्॥

na tāta mantre tava niścayo'sti |bālastvamadyāpyavipakvabuddhiḥ |tasmāttvayāpyātmavināśanāya |vaco'rthhīnam bahu vipralaptam ||

पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य ।त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः ।यस्येदृशम् राघवतो विनाशम् ।विशम्य मोहादनुवन्यसे त्वम्॥

putrapravādena tu rāvaṇasya |tvamindrajinmitramukho'si śatruḥ |yasyedṛśam rāghavato vināśam |viśamya mohādanuvanyase tvam ||

त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च ।स चापि वध्यो य ऐहानयत्त्वाम् ।बालम् दृढम् साहासिकम् च योऽद्य ।प्रावेशयन्मन्त्रक्R^ताम् समीपम्॥

tvameva vadhyaśca sudurmatiśca |sa cāpi vadhyo ya aihānayattvām |bālam dṛḍham sāhāsikam ca yo'dya |prāveśayanmantrakR^tām samīpam ||

मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न ।स्तीक्षणस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा ।मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च ।त्वमिन्द्रजिद्बालतया ब्रवीषि॥

mūḍho'pragalbho'vinayopapanna |stīkṣaṇasvabhāvo'lpamatirdurātmā |mūrkhastvamatyantasudurmatiśca |tvamindrajidbālatayā bravīṣi ||

को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा ।नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान् ।सहेत बाणान्यमदण्डकल्पा ।न्समक्षमुक्तान्युधि राघवेण॥

ko brahmadaṇḍapratimaprakāśā |narciṣmataḥ kālanikāśarūpān |saheta bāṇānyamadaṇḍakalpā |nsamakṣamuktānyudhi rāghaveṇa ||

धनानि रत्नानि सुभूषणानि ।वापाम्पि दिव्यानि मणीम्श्च चित्रान् ।सीताम् च रामाय निवेद्य देवीम् ।वसेम राजन्निह वीतशोकाः॥

dhanāni ratnāni subhūṣaṇāni |vāpāmpi divyāni maṇīmśca citrān |sītām ca rāmāya nivedya devīm |vasema rājanniha vītaśokāḥ ||