Loading
वाल्मीकि रामायण · 19 श्लोक
यह अध्याय पुस्तक में पढ़ेंस तु कृत्वा सुवेलस्य मतिम् आरोहणम् प्रति ।लक्ष्मण अनुगतो रामह् सुग्रीवम् इदम् अब्रवीत्॥
sa tu kṛtvā suvelasya matim ārohaṇam prati |lakṣmaṇa anugato rāmah sugrīvam idam abravīt ||
विभीषणम् च धर्मज्नम् अनुरक्तम् निज़ा चरम् ।मन्त्रज्नम् च विधिज्नम् च ज़्लक्ष्णया परया गिरा॥
vibhīṣaṇam ca dharmajnam anuraktam nizā caram |mantrajnam ca vidhijnam ca zlakṣṇayā parayā girā ||
सुवेलम् साधु ज़ैल इन्द्रम् इमम् धातु ज़तैज़् चितम् ।अध्यारोहामहे सर्वे वत्स्यामो अत्र निज़ाम् इमाम्॥
suvelam sādhu zaila indram imam dhātu zataiz citam |adhyārohāmahe sarve vatsyāmo atra nizām imām ||
लन्काम् च आलोकयिष्यामो निलयम् तस्य रक्षसह् ।येन मे मरण अन्ताय हृता भार्या दुरात्मना॥
lankām ca ālokayiṣyāmo nilayam tasya rakṣasah |yena me maraṇa antāya hṛtā bhāryā durātmanā ||
येन धर्मो न विज्नातो न वृत्तम् न कुलम् तथा ।राक्षस्या नीचया बुद्ध्या येन तद् गर्हितम् कृतम्॥
yena dharmo na vijnāto na vṛttam na kulam tathā |rākṣasyā nīcayā buddhyā yena tad garhitam kṛtam ||
यस्मिन् मे वर्धते रोषह् कीर्तिते राक्षस अधमे ।यस्य अपराधान् नीचस्य वधम् द्रक्ष्यामि रक्षसाम्॥
yasmin me vardhate roṣah kīrtite rākṣasa adhame |yasya aparādhān nīcasya vadham drakṣyāmi rakṣasām ||
एको हि कुरुते पापम् काल पाज़ वज़म् गतः ।नीचेन आत्म अपचारेण कुलम् तेन विनज़्यति॥
eko hi kurute pāpam kāla pāza vazam gataḥ |nīcena ātma apacāreṇa kulam tena vinazyati ||
एवम् सम्मन्त्रयन्न् एव सक्रोधो रावणम् प्रति ।रामह् सुवेलम् वासाय चित्र सानुम् उपारुहत्॥
evam sammantrayann eva sakrodho rāvaṇam prati |rāmah suvelam vāsāya citra sānum upāruhat ||
पृष्ठतो लक्ष्मण च एनम् अन्वगच्चत् समाहितः ।सज़रम् चापम् उद्यम्य सुमहद् विक्रमे रतः॥
pṛṣṭhato lakṣmaṇa ca enam anvagaccat samāhitaḥ |sazaram cāpam udyamya sumahad vikrame rataḥ ||
तम् अन्वरोहत् सुग्रीवह् सामात्यह् सविभीषणह् ।हनूमान् अन्गदो नीलो मैन्दो द्विविद;एव च॥
tam anvarohat sugrīvah sāmātyah savibhīṣaṇah |hanūmān angado nīlo maindo dvivida;eva ca ||
गजो गव अक्षो गवयह् ज़रभो गन्ध मादनह् ।पनसह् कुमुदज़् चैव हरो रम्भज़् च यूथपह्॥
gajo gava akṣo gavayah zarabho gandha mādanah |panasah kumudaz caiva haro rambhaz ca yūthapah ||
जाम्बवांश्च सुषेणश्च ऋषभश्च महामतिः ।दुर्मुखश्च महातेजास्तथा शतबलिः कपिः॥
jāmbavāṃśca suṣeṇaśca ṛṣabhaśca mahāmatiḥ |durmukhaśca mahātejāstathā śatabaliḥ kapiḥ ||
एते च अन्ये च बहवो वानराह् ज़ीघ्र गामिनह् ।ते वायु वेग प्रवणास् तम् गिरिम् गिरि चारिणह्॥
ete ca anye ca bahavo vānarāh zīghra gāminah |te vāyu vega pravaṇās tam girim giri cāriṇah ||
अध्यारोहन्त ज़तज़ह् सुवेलम् यत्र राघवह् ।ते त्व् अदीर्घेण कालेन गिरिम् आरुह्य सर्वतह्॥
adhyārohanta zatazah suvelam yatra rāghavah |te tv adīrgheṇa kālena girim āruhya sarvatah ||
ददृज़ुह् ज़िखरे तस्य विषक्ताम् इव खे पुरीम् ।ताम् ज़ुभाम् प्रवत द्वाराम् प्राकार वर ज़ोभिताम्॥
dadṛzuh zikhare tasya viṣaktām iva khe purīm |tām zubhām pravata dvārām prākāra vara zobhitām ||
लन्काम् राक्षस सम्पूर्णाम् ददृज़ुर् हरि यूथपाह् ।प्राकार चय संस्थैज़् च तथा नीलैर् निज़ा चरैह्॥
lankām rākṣasa sampūrṇām dadṛzur hari yūthapāh |prākāra caya saṃsthaiz ca tathā nīlair nizā caraih ||
ददृज़ुस् ते हरि ज़्रेष्ठाह् प्राकारम् अपरम् कृतम् ।ते दृष्ट्वा वानराह् सर्वे राक्षसान् युद्ध कान्क्षिणह्॥
dadṛzus te hari zreṣṭhāh prākāram aparam kṛtam |te dṛṣṭvā vānarāh sarve rākṣasān yuddha kānkṣiṇah ||
मुमुचुर् विपुलान् नादांस् तत्र रामस्य पज़्यतह् ।ततो अस्तम् अगमत् सूर्यह् संध्यया प्रतिरन्जितह्॥
mumucur vipulān nādāṃs tatra rāmasya pazyatah |tato astam agamat sūryah saṃdhyayā pratiranjitah ||
पूर्ण चन्द्र प्रदीपा च क्षपा समभिवर्तते ।ततः स रामो हरि वाहिनी पतिर् ।विभीषणेन प्रतिनन्द्य सत्कृतः ।सलक्ष्मणो यूथप यूथ सम्वृतः ।सुवेल पृष्ठे न्यवसद् यथा सुखम्॥
pūrṇa candra pradīpā ca kṣapā samabhivartate |tataḥ sa rāmo hari vāhinī patir |vibhīṣaṇena pratinandya satkṛtaḥ |salakṣmaṇo yūthapa yūtha samvṛtaḥ |suvela pṛṣṭhe nyavasad yathā sukham ||