Kanda.Sarga 7.106

अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत्॥

avāṅmukhamatho dīnaṃ dṛṣṭvā somamivāplutam |rāghavaṃ lakṣmaṇo vākyaṃ hṛṣṭo madhuramabravīt ||

न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी॥

na saṃtāpaṃ mahābāho madarthaṃ kartumarhasi |pūrvanirmāṇabaddhā hi kālasya gatirīdṛśī ||

जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः॥

jahi māṃ saumya visrabdhaṃ pratijñāṃ paripālaya |hīnapratijñāḥ kākutstha prayānti narakaṃ narāḥ ||

यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव॥

yadi prītirmahārāja yadyanugrāhyatā mayi |jahi māṃ nirviśaṅkastvaṃ dharmaṃ vardhaya rāghava ||

लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम्॥

lakṣmaṇena tathoktastu rāmaḥ pracalitendriyaḥ |mantriṇaḥ samupānīya tathaiva ca purodhasam ||

अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च॥

abravīcca tadā vṛttaṃ teṣāṃ madhye sa rāghavaḥ |durvāsobhigamaṃ caiva pratijñāṃ tāpasasya ca ||

तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह॥

tacchrutvā mantriṇaḥ sarve sopādhyāyāḥ samāsata |vasiṣṭhastu mahātejā vākyametaduvāca ha ||

दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः॥

dṛṣṭametanmahābāho kṣayaṃ te romaharṣaṇam |lakṣmaṇena viyogaśca tava rāma mahāyaśaḥ ||

त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत्॥

tyajainaṃ balavānkālo mā pratijñāṃ vṛthā kṛtāḥ |vinaṣṭāyāṃ pratijñāyāṃ dharmo 'pi ca layaṃ vrajet ||

ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः॥

tato dharme vinaṣṭe tu trailokyaṃ sacarācaram |sadevarṣigaṇaṃ sarvaṃ vinaśyettu na saṃśayaḥ ||

स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह॥

sa tvaṃ puruṣaśārdūla trailokyasyābhipālanāt |lakṣmaṇena vinā cādya jagatsvasthaṃ kuruṣva ha ||

तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत्॥

teṣāṃ tatsamavetānāṃ vākyaṃ dharmārthasaṃhitam |śrutvā pariṣado madhye rāmo lakṣmaṇamabravīt ||

विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम्॥

visarjaye tvāṃ saumitre mā bhūddharmaviparyayaḥ |tyāgo vadho vā vihitaḥ sādhūnāṃ tūbhayaṃ samam ||

रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह॥

rāmeṇa bhāṣite vākye bāṣpavyākulitendriyaḥ |lakṣmaṇastvaritaṃ prāyātsvagṛhaṃ na viveśa ha ||

स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह॥

sa gatvā sarayūtīramupaspṛśya kṛtāñjaliḥ |nigṛhya sarvasrotāṃsi niḥśvāsaṃ na mumoca ha ||

अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा॥

aniḥśvasantaṃ yuktaṃ taṃ saśakrāḥ sāpsarogaṇāḥ |devāḥ sarṣigaṇāḥ sarve puṣpairabhyakiraṃstadā ||

अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह॥

adṛśyaṃ sarvamanujaiḥ saśarīraṃ mahābalam |pragṛhya lakṣmaṇaṃ śakrastridivaṃ saṃviveśa ha ||

ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः॥

tato viṣṇoścaturbhāgamāgataṃ surasattamāḥ |dṛṣṭvā pramuditāḥ sarve 'pūjayan samaharṣayaḥ ||