Kanda.Sarga 7.107

विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत्॥

visṛjya lakṣmaṇaṃ rāmo duḥkhaśokasamanvitaḥ |purodhasaṃ mantriṇaśca naigamāṃścedamabravīt ||

अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम्॥

adya rājye 'bhiṣekṣyāmi bharataṃ dharmavatsalam |ayodhyāyāḥ patiṃ vīraṃ tato yāsyāmyahaṃ vanam ||

प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम्॥

praveśayata sambhārānmābhūtkālasya paryayaḥ |adyaivāhaṃ gamiṣyāmi lakṣmaṇena gatāṃ gatim ||

तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन्॥

tacchrutvā rāghaveṇoktaṃ sarvāḥ prakṛtayo bhṛśam |mūrdhabhiḥ praṇatā bhūmau gatasattvā ivābhavan ||

भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत्॥

bharataśca visañjño 'bhūcchrutvā rāmasya bhāṣitam |rājyaṃ vigarhayāmāsa rāghavaṃ cedamabravīt ||

सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन॥

satyenāhaṃ śape rājansvargaloke na caiva hi |na kāmaye yathā rājyaṃ tvāṃ vinā raghunandana ||

इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम्॥

imau kuśalavau rājannabhiṣiñca narādhipa |kosaleṣu kuśaṃ vīramuttareṣu tathā lavam ||

शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम्॥

śatrughnasya tu gacchantu dūtāstvaritavikramāḥ |idaṃ gamanamasmākaṃ svargāyākhyātu mā ciram ||

तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत्॥

tacchrutvā bharatenoktaṃ dṛṣṭvā cāpi hyadhomukhān |paurānduḥkhena santaptānvasiṣṭho vākyamabravīt ||

वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः॥

vatsa rāma imāḥ paśya dharaṇīṃ prakṛtīrgatāḥ |jñātvaiṣāmīpsitaṃ kāryaṃ mā caiṣāṃ vipriyaṃ kṛthāḥ ||

वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत्॥

vasiṣṭhasya tu vākyena utthāpya prakṛtījanam |kiṃ karomīti kākutsthaḥ sarvā vacanamabravīt ||

ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि॥

tataḥ sarvāḥ prakṛtayo rāmaṃ vacanamabruvan |gacchantamanugacchāmo yatra rāma gamiṣyasi ||

पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम्॥

paureṣu yadi te prītiryadi sneho hyanuttamaḥ |saputradārāḥ kākutstha samāgacchāma satpatham ||

तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर॥

tapovanaṃ vā durgaṃ vā nadīmambhonidhiṃ tathā |vayaṃ te yadi na tyājyāḥ sarvānno naya īśvara ||

एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप॥

eṣā naḥ paramā prītireṣa naḥ paramo varaḥ |hṛdgatā naḥ sadā prītistavānugamane nṛpa ||

पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः॥

paurāṇāṃ dṛḍhabhaktiṃ ca bāḍhamityeva so 'bravīt |svakṛtāntaṃ cānvavekṣya tasminnahani rāghavaḥ ||

कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ॥

kosaleṣu kuśaṃ vīramuttareṣu tathā lavam |abhiṣicya mahātmānāvubhau rāmaḥ kuśīlavau ||

अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत्॥

abhiṣiktau sutāvaṅke pratiṣṭhāpya pure tataḥ |pariṣvajya mahābāhurmūrdhnyupāghrāya cāsakṛt ||

रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ॥

rathānāṃ tu sahasrāṇi nāgānāmayutāni ca |daśāyutāni cāśvānāmekaikasya dhanaṃ dadau ||

बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ॥

bahuratnau bahudhanau hṛṣṭapuṣṭajanāvṛtau |sve pure preṣayāmāsa bhrātarau tu kuśīlavau ||

अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने॥

abhiṣicya sutau vīrau pratiṣṭhāpya pure tadā |dūtānsampreṣayāmāsa śatrughnāya mahātmane ||