Valmiki Ramayana · 17 verses
Read this chapter as a bookयामेव रात्रिं शत्रुघ्नः पर्णशालामुपाविशत् ।तामेव रात्रिं सीतापि प्रसूता दारकद्वयम्॥
yāmeva rātriṃ śatrughnaḥ parṇaśālāmupāviśat |tāmeva rātriṃ sītāpi prasūtā dārakadvayam ||
ततो ऽर्धरात्रसमये बालका मुनिदारकाः ।वाल्मीकेः प्रियमाचख्युः सीतायाः प्रसवं शुभम्॥
tato 'rdharātrasamaye bālakā munidārakāḥ |vālmīkeḥ priyamācakhyuḥ sītāyāḥ prasavaṃ śubham ||
भगवन्रामपत्नी सा प्रसूता दारकद्वयम् ।ततो रक्षां महातेजः कुरु भूतविनाशिनीम्॥
bhagavanrāmapatnī sā prasūtā dārakadvayam |tato rakṣāṃ mahātejaḥ kuru bhūtavināśinīm ||
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा महर्षिः समुपागमत् ।बालचन्द्रप्रतीकाशौ देवपुत्रौ महौजसौ॥
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā maharṣiḥ samupāgamat |bālacandrapratīkāśau devaputrau mahaujasau ||
जगाम तत्र हृष्टात्मा ददर्श च कुमारकौ ।भूतघ्नीं चाकरोत्ताभ्यां रक्षां रक्षोविनाशिनीम्॥
jagāma tatra hṛṣṭātmā dadarśa ca kumārakau |bhūtaghnīṃ cākarottābhyāṃ rakṣāṃ rakṣovināśinīm ||
कुशमुष्टिमुपादाय लवं चैव तु स द्विजः ।वाल्मीकिः प्रददौ ताभ्यां रक्षां भूतविनाशिनीम्॥
kuśamuṣṭimupādāya lavaṃ caiva tu sa dvijaḥ |vālmīkiḥ pradadau tābhyāṃ rakṣāṃ bhūtavināśinīm ||
यस्तयोः पूर्वजो जातः स कुशैर्मन्त्रसत्कृतैः ।निर्मार्जनीयस्तु तदा कुश इत्यस्य नाम तत्॥
yastayoḥ pūrvajo jātaḥ sa kuśairmantrasatkṛtaiḥ |nirmārjanīyastu tadā kuśa ityasya nāma tat ||
यश्चावरो भवेत्ताभ्यां लवेन स समाहितः ।निर्मार्जनीयो वृद्धाभिर्लव इत्येव नामतः॥
yaścāvaro bhavettābhyāṃ lavena sa samāhitaḥ |nirmārjanīyo vṛddhābhirlava ityeva nāmataḥ ||
एवं कुशलवौ नाम्ना तावुभौ यमजातकौ ।मत्कृताभ्यां च नामभ्यां ख्यातियुक्तौ भविष्यतः॥
evaṃ kuśalavau nāmnā tāvubhau yamajātakau |matkṛtābhyāṃ ca nāmabhyāṃ khyātiyuktau bhaviṣyataḥ ||
तां रक्षां जगृहुस्ताश्च मुनिहस्तात्समाहिताः ।अकुर्वंश्च ततो रक्षां तयोर्विगतकल्मषाः॥
tāṃ rakṣāṃ jagṛhustāśca munihastātsamāhitāḥ |akurvaṃśca tato rakṣāṃ tayorvigatakalmaṣāḥ ||
तथा तां क्रियमाणां च वृद्धाभिर्जन्म नाम च ।सङ्कीर्तनं च रामस्य सीतायाः प्रसवौ शुभौ॥
tathā tāṃ kriyamāṇāṃ ca vṛddhābhirjanma nāma ca |saṅkīrtanaṃ ca rāmasya sītāyāḥ prasavau śubhau ||
अर्धरात्रे तु शत्रुघ्नः शुश्राव सुमहत्प्रियम् ।पर्णशालां ततो गत्वा मातर्दिष्ट्येति चाब्रवीत्॥
ardharātre tu śatrughnaḥ śuśrāva sumahatpriyam |parṇaśālāṃ tato gatvā mātardiṣṭyeti cābravīt ||
तथा तस्य प्रहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।व्यतीता वार्षिकी रात्रिः श्रावणी लघुविक्रमः॥
tathā tasya prahṛṣṭasya śatrughnasya mahātmanaḥ |vyatītā vārṣikī rātriḥ śrāvaṇī laghuvikramaḥ ||
प्रभाते सुमहावीर्यः कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।मुनिं प्राञ्जलिरामन्त्र्य ययौ पश्चान्मुखः पुनः॥
prabhāte sumahāvīryaḥ kṛtvā paurvāhṇikīṃ kriyām |muniṃ prāñjalirāmantrya yayau paścānmukhaḥ punaḥ ||
स गत्वा यमुनातीरं सप्तरात्रोषितः पथि ।ऋषीणां पुण्यकीर्तीनामाश्रमे वासमभ्ययात्॥
sa gatvā yamunātīraṃ saptarātroṣitaḥ pathi |ṛṣīṇāṃ puṇyakīrtīnāmāśrame vāsamabhyayāt ||
स तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर्नृपः ।कथाभिरभिरूपाभिर्वासं चक्रे महायशाः॥
sa tatra munibhiḥ sārdhaṃ bhārgavapramukhairnṛpaḥ |kathābhirabhirūpābhirvāsaṃ cakre mahāyaśāḥ ||
स काञ्चनाद्यैर्मुनिभिः समेतो रघुप्रवीरो रजनीं तदानीम् ।कथाप्रकारैर्बहुभिर्महात्मा विरामयामास नरेन्द्रसूनुः॥
sa kāñcanādyairmunibhiḥ sameto raghupravīro rajanīṃ tadānīm |kathāprakārairbahubhirmahātmā virāmayāmāsa narendrasūnuḥ ||