Parva.Adhyaya 1.136
Mahabharata · 19 verses
- 1.136.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान्विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः
tāṃstu dṛṣṭvā sumanasaḥ parisaṃvatsaroṣitānviśvastāniva saṃlakṣya harṣaṃ cakre purocanaḥ
- 1.136.2
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरःभीमसेनार्जुनौ चैव यमौ चोवाच धर्मवित्
purocane tathā hṛṣṭe kaunteyo'tha yudhiṣṭhiraḥbhīmasenārjunau caiva yamau covāca dharmavit
- 1.136.3
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनःवञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने
asmānayaṃ suviśvastānvetti pāpaḥ purocanaḥvañcito'yaṃ nṛśaṃsātmā kālaṃ manye palāyane
- 1.136.4
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम्षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः
āyudhāgāramādīpya dagdhvā caiva purocanamṣaṭprāṇino nidhāyeha dravāmo'nabhilakṣitāḥ
- 1.136.5
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम्चक्रे निशि महद्राजन्नाजग्मुस्तत्र योषितः
atha dānāpadeśena kuntī brāhmaṇabhojanamcakre niśi mahadrājannājagmustatra yoṣitaḥ
- 1.136.6
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारतजग्मुर्निशि गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम्
tā vihṛtya yathākāmaṃ bhuktvā pītvā ca bhāratajagmurniśi gṛhāneva samanujñāpya mādhavīm
- 1.136.7
निषादी पञ्चपुत्रा तु तस्मिन्भोज्ये यदृच्छयाअन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता
niṣādī pañcaputrā tu tasminbhojye yadṛcchayāannārthinī samabhyāgātsaputrā kālacoditā
- 1.136.8
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वलासह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशनेसुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप
sā pītvā madirāṃ mattā saputrā madavihvalāsaha sarvaiḥ sutai rājaṃstasminneva niveśanesuṣvāpa vigatajñānā mṛtakalpā narādhipa
- 1.136.9
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने विभोतदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः
atha pravāte tumule niśi supte jane vibhotadupādīpayadbhīmaḥ śete yatra purocanaḥ
- 1.136.10
ततः प्रतापः सुमहाञ्शब्दश्चैव विभावसोःप्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः
tataḥ pratāpaḥ sumahāñśabdaścaiva vibhāvasoḥprādurāsīttadā tena bubudhe sa janavrajaḥ
- 1.136.11
पौरा ऊचुःदुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिनागृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च यत्
paurā ūcuḥduryodhanaprayuktena pāpenākṛtabuddhināgṛhamātmavināśāya kāritaṃ dāhitaṃ ca yat
- 1.136.12
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसीयः शुचीन्पाण्डवान्बालान्दाहयामास मन्त्रिणा
aho dhigdhṛtarāṣṭrasya buddhirnātisamañjasīyaḥ śucīnpāṇḍavānbālāndāhayāmāsa mantriṇā
- 1.136.13
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मा दग्धोऽयमतिदुर्मतिःअनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान्
diṣṭyā tvidānīṃ pāpātmā dagdho'yamatidurmatiḥanāgasaḥ suviśvastānyo dadāha narottamān
- 1.136.14
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाःपरिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः
evaṃ te vilapanti sma vāraṇāvatakā janāḥparivārya gṛhaṃ tacca tasthū rātrau samantataḥ
- 1.136.15
पाण्डवाश्चापि ते राजन्मात्रा सह सुदुःखिताःबिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्गूढमलक्षिताः
pāṇḍavāścāpi te rājanmātrā saha suduḥkhitāḥbilena tena nirgatya jagmurgūḍhamalakṣitāḥ
- 1.136.16
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाःन शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परंतपाः
tena nidroparodhena sādhvasena ca pāṇḍavāḥna śekuḥ sahasā gantuṃ saha mātrā paraṃtapāḥ
- 1.136.17
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमःजगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च
bhīmasenastu rājendra bhīmavegaparākramaḥjagāma bhrātṝnādāya sarvānmātarameva ca
- 1.136.18
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान्पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलौ
skandhamāropya jananīṃ yamāvaṅkena vīryavānpārthau gṛhītvā pāṇibhyāṃ bhrātarau sumahābalau
- 1.136.19
तरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन्स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः
tarasā pādapānbhañjanmahīṃ padbhyāṃ vidārayansa jagāmāśu tejasvī vātaraṃhā vṛkodaraḥ