Parva.Adhyaya 1.149

कुन्त्युवाचन विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचनउपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः

kuntyuvācana viṣādastvayā kāryo bhayādasmātkathaṃcanaupāyaḥ paridṛṣṭo'tra tasmānmokṣāya rakṣasaḥ

एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनीन ते तयोस्तथा पत्न्या गमनं तत्र रोचये

ekastava suto bālaḥ kanyā caikā tapasvinīna te tayostathā patnyā gamanaṃ tatra rocaye

मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यतित्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः

mama pañca sutā brahmaṃsteṣāmeko gamiṣyatitvadarthaṃ balimādāya tasya pāpasya rakṣasaḥ

ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca

नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचनब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणैर्वियोजनम्

nāhametatkariṣyāmi jīvitārthī kathaṃcanabrāhmaṇasyātitheścaiva svārthe prāṇairviyojanam

न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यतेयद्ब्राह्मणार्थे विसृजेदात्मानमपि चात्मजम्

na tvetadakulīnāsu nādharmiṣṭhāsu vidyateyadbrāhmaṇārthe visṛjedātmānamapi cātmajam

आत्मनस्तु मया श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचयेब्रह्मवध्यात्मवध्या वा श्रेय आत्मवधो मम

ātmanastu mayā śreyo boddhavyamiti rocayebrahmavadhyātmavadhyā vā śreya ātmavadho mama

ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यतेअबुद्धिपूर्वं कृत्वापि श्रेय आत्मवधो मम

brahmavadhyā paraṃ pāpaṃ niṣkṛtirnātra vidyateabuddhipūrvaṃ kṛtvāpi śreya ātmavadho mama

न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभेपरैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते

na tvahaṃ vadhamākāṅkṣe svayamevātmanaḥ śubheparaiḥ kṛte vadhe pāpaṃ na kiṃcinmayi vidyate

अभिसंधिकृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मयानिष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च

abhisaṃdhikṛte tasminbrāhmaṇasya vadhe mayāniṣkṛtiṃ na prapaśyāmi nṛśaṃsaṃ kṣudrameva ca

आगतस्य गृहे त्यागस्तथैव शरणार्थिनःयाचमानस्य च वधो नृशंसं परमं मतम्

āgatasya gṛhe tyāgastathaiva śaraṇārthinaḥyācamānasya ca vadho nṛśaṃsaṃ paramaṃ matam

कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कदाचनइति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः

kuryānna ninditaṃ karma na nṛśaṃsaṃ kadācanaiti pūrve mahātmāna āpaddharmavido viduḥ

श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम्ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कथंचन

śreyāṃstu sahadārasya vināśo'dya mama svayambrāhmaṇasya vadhaṃ nāhamanumaṃsye kathaṃcana

कुन्त्युवाचममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरान चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत्

kuntyuvācamamāpyeṣā matirbrahmanviprā rakṣyā iti sthirāna cāpyaniṣṭaḥ putro me yadi putraśataṃ bhavet

न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशनेवीर्यवान्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम

na cāsau rākṣasaḥ śakto mama putravināśanevīryavānmantrasiddhaśca tejasvī ca suto mama

राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम्मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः

rākṣasāya ca tatsarvaṃ prāpayiṣyati bhojanammokṣayiṣyati cātmānamiti me niścitā matiḥ

समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाःबलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः

samāgatāśca vīreṇa dṛṣṭapūrvāśca rākṣasāḥbalavanto mahākāyā nihatāścāpyanekaśaḥ

न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मन्व्याहर्तव्यं कथंचनविद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात्

na tvidaṃ keṣucidbrahmanvyāhartavyaṃ kathaṃcanavidyārthino hi me putrānviprakuryuḥ kutūhalāt

गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यं सुतो ममन स कुर्यात्तया कार्यं विद्ययेति सतां मतम्

guruṇā cānanujñāto grāhayedyaṃ suto mamana sa kuryāttayā kāryaṃ vidyayeti satāṃ matam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सहहृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम्

evamuktastu pṛthayā sa vipro bhāryayā sahahṛṣṭaḥ saṃpūjayāmāsa tadvākyamamṛtopamam

ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम्तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ

tataḥ kuntī ca vipraśca sahitāvanilātmajamtamabrūtāṃ kuruṣveti sa tathetyabravīcca tau