Parva.Adhyaya 1.169
Mahabharata · 25 verses
- 1.169.1
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायतशक्तेः कुलकरं राजन्द्वितीयमिव शक्तिनम्
āśramasthā tataḥ putramadṛśyantī vyajāyataśakteḥ kulakaraṃ rājandvitīyamiva śaktinam
- 1.169.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिपुंगवःपौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम्
jātakarmādikāstasya kriyāḥ sa munipuṃgavaḥpautrasya bharataśreṣṭha cakāra bhagavānsvayam
- 1.169.3
परासुश्च यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितस्तदागर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः
parāsuśca yatastena vasiṣṭhaḥ sthāpitastadāgarbhasthena tato loke parāśara iti smṛtaḥ
- 1.169.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं तदाजन्मप्रभृति तस्मिंश्च पितरीव व्यवर्तत
amanyata sa dharmātmā vasiṣṭhaṃ pitaraṃ tadājanmaprabhṛti tasmiṃśca pitarīva vyavartata
- 1.169.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषतमातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परंतप
sa tāta iti viprarṣiṃ vasiṣṭhaṃ pratyabhāṣatamātuḥ samakṣaṃ kaunteya adṛśyantyāḥ paraṃtapa
- 1.169.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचःअदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वन्ती तमुवाच ह
tāteti paripūrṇārthaṃ tasya tanmadhuraṃ vacaḥadṛśyantyaśrupūrṇākṣī śṛṇvantī tamuvāca ha
- 1.169.7
मा तात तात तातेति न ते तातो महामुनिःरक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे
mā tāta tāta tāteti na te tāto mahāmuniḥrakṣasā bhakṣitastāta tava tāto vanāntare
- 1.169.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघआर्यस्त्वेष पिता तस्य पितुस्तव महात्मनः
manyase yaṃ tu tāteti naiṣa tātastavānaghaāryastveṣa pitā tasya pitustava mahātmanaḥ
- 1.169.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमःसर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः
sa evamukto duḥkhārtaḥ satyavāgṛṣisattamaḥsarvalokavināśāya matiṃ cakre mahāmanāḥ
- 1.169.10
तं तथा निश्चितात्मानं महात्मानं महातपाःवसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु
taṃ tathā niścitātmānaṃ mahātmānaṃ mahātapāḥvasiṣṭho vārayāmāsa hetunā yena tacchṛṇu
- 1.169.11
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव नृपतिः क्षितौयाज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः
kṛtavīrya iti khyāto babhūva nṛpatiḥ kṣitauyājyo vedavidāṃ loke bhṛgūṇāṃ pārthivarṣabhaḥ
- 1.169.12
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन चसोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशां पतिः
sa tānagrabhujastāta dhānyena ca dhanena casomānte tarpayāmāsa vipulena viśāṃ patiḥ
- 1.169.13
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कदाचनबभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम्
tasminnṛpatiśārdūle svaryāte'tha kadācanababhūva tatkuleyānāṃ dravyakāryamupasthitam
- 1.169.14
ते भृगूणां धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव हयाचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्तात भार्गवसत्तमान्
te bhṛgūṇāṃ dhanaṃ jñātvā rājānaḥ sarva eva hayāciṣṇavo'bhijagmustāṃstāta bhārgavasattamān
- 1.169.15
भूमौ तु निदधुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम्ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम्
bhūmau tu nidadhuḥ kecidbhṛgavo dhanamakṣayamdaduḥ keciddvijātibhyo jñātvā kṣatriyato bhayam
- 1.169.16
भृगवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम्क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात्
bhṛgavastu daduḥ kecitteṣāṃ vittaṃ yathepsitamkṣatriyāṇāṃ tadā tāta kāraṇāntaradarśanāt
- 1.169.17
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छयाखनताधिगतं वित्तं केनचिद्भृगुवेश्मनितद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः
tato mahītalaṃ tāta kṣatriyeṇa yadṛcchayākhanatādhigataṃ vittaṃ kenacidbhṛguveśmanitadvittaṃ dadṛśuḥ sarve sametāḥ kṣatriyarṣabhāḥ
- 1.169.18
अवमन्य ततः कोपाद्भृगूंस्ताञ्शरणागतान्निजघ्नुस्ते महेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैःआ गर्भादनुकृन्तन्तश्चेरुश्चैव वसुंधराम्
avamanya tataḥ kopādbhṛgūṃstāñśaraṇāgatānnijaghnuste maheṣvāsāḥ sarvāṃstānniśitaiḥ śaraiḥā garbhādanukṛntantaśceruścaiva vasuṃdharām
- 1.169.19
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदाभृगुपत्न्यो गिरिं तात हिमवन्तं प्रपेदिरे
tata ucchidyamāneṣu bhṛguṣvevaṃ bhayāttadābhṛgupatnyo giriṃ tāta himavantaṃ prapedire
- 1.169.20
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दाधार तैजसम्ऊरुणैकेन वामोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धयेददृशुर्ब्राह्मणीं तां ते दीप्यमानां स्वतेजसा
tāsāmanyatamā garbhaṃ bhayāddādhāra taijasamūruṇaikena vāmorūrbhartuḥ kulavivṛddhayedadṛśurbrāhmaṇīṃ tāṃ te dīpyamānāṃ svatejasā
- 1.169.21
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम हमुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करःततश्चक्षुर्वियुक्तास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः
atha garbhaḥ sa bhittvoruṃ brāhmaṇyā nirjagāma hamuṣṇandṛṣṭīḥ kṣatriyāṇāṃ madhyāhna iva bhāskaraḥtataścakṣurviyuktāste giridurgeṣu babhramuḥ
- 1.169.22
ततस्ते मोघसंकल्पा भयार्ताः क्षत्रियर्षभाःब्रह्मणीं शरणं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम्
tataste moghasaṃkalpā bhayārtāḥ kṣatriyarṣabhāḥbrahmaṇīṃ śaraṇaṃ jagmurdṛṣṭyarthaṃ tāmaninditām
- 1.169.23
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसःज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः
ūcuścaināṃ mahābhāgāṃ kṣatriyāste vicetasaḥjyotiḥprahīṇā duḥkhārtāḥ śāntārciṣa ivāgnayaḥ
- 1.169.24
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रं सचक्षुषम्उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः
bhagavatyāḥ prasādena gacchetkṣatraṃ sacakṣuṣamupāramya ca gacchema sahitāḥ pāpakarmaṇaḥ
- 1.169.25
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः सर्वेषां कर्तुमर्हसिपुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि
saputrā tvaṃ prasādaṃ naḥ sarveṣāṃ kartumarhasipunardṛṣṭipradānena rājñaḥ saṃtrātumarhasi