Parva.Adhyaya 1.187

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम्परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः

tata āhūya pāñcālyo rājaputraṃ yudhiṣṭhiramparigraheṇa brāhmeṇa parigṛhya mahādyutiḥ

पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम्कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत

paryapṛcchadadīnātmā kuntīputraṃ suvarcasamkathaṃ jānīma bhavataḥ kṣatriyānbrāhmaṇānuta

वैश्यान्वा गुणसंपन्नानुत वा शूद्रयोनिजान्मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम्

vaiśyānvā guṇasaṃpannānuta vā śūdrayonijānmāyāmāsthāya vā siddhāṃścarataḥ sarvatodiśam

कृष्णाहेतोरनुप्राप्तान्दिवः संदर्शनार्थिनःब्रवीतु नो भवान्सत्यं संदेहो ह्यत्र नो महान्

kṛṣṇāhetoranuprāptāndivaḥ saṃdarśanārthinaḥbravītu no bhavānsatyaṃ saṃdeho hyatra no mahān

अपि नः संशयस्यान्ते मनस्तुष्टिरिहाविशेत्अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परंतप

api naḥ saṃśayasyānte manastuṣṭirihāviśetapi no bhāgadheyāni śubhāni syuḥ paraṃtapa

कामया ब्रूहि सत्यं त्वं सत्यं राजसु शोभतेइष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु

kāmayā brūhi satyaṃ tvaṃ satyaṃ rājasu śobhateiṣṭāpūrtena ca tathā vaktavyamanṛtaṃ na tu

श्रुत्वा ह्यमरसंकाश तव वाक्यमरिंदमध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः

śrutvā hyamarasaṃkāśa tava vākyamariṃdamadhruvaṃ vivāhakaraṇamāsthāsyāmi vidhānataḥ

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु तेईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम्

mā rājanvimanā bhūstvaṃ pāñcālya prītirastu teīpsitaste dhruvaḥ kāmaḥ saṃvṛtto'yamasaṃśayam

वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनःज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौयाभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि

vayaṃ hi kṣatriyā rājanpāṇḍoḥ putrā mahātmanaḥjyeṣṭhaṃ māṃ viddhi kaunteyaṃ bhīmasenārjunāvimauyābhyāṃ tava sutā rājannirjitā rājasaṃsadi

यमौ तु तत्र राजेन्द्र यत्र कृष्णा प्रतिष्ठिताव्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभपद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यं ह्रदं गता

yamau tu tatra rājendra yatra kṛṣṇā pratiṣṭhitāvyetu te mānasaṃ duḥkhaṃ kṣatriyāḥ smo nararṣabhapadminīva suteyaṃ te hradādanyaṃ hradaṃ gatā

इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि तेभवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम्

iti tathyaṃ mahārāja sarvametadbravīmi tebhavānhi gururasmākaṃ paramaṃ ca parāyaṇam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनःप्रतिवक्तुं तदा युक्तं नाशकत्तं युधिष्ठिरम्

tataḥ sa drupado rājā harṣavyākulalocanaḥprativaktuṃ tadā yuktaṃ nāśakattaṃ yudhiṣṭhiram

यत्नेन तु स तं हर्षं संनिगृह्य परंतपःअनुरूपं ततो राजा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम्

yatnena tu sa taṃ harṣaṃ saṃnigṛhya paraṃtapaḥanurūpaṃ tato rājā pratyuvāca yudhiṣṭhiram

पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरास तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः

papraccha cainaṃ dharmātmā yathā te pradrutāḥ purāsa tasmai sarvamācakhyāvānupūrvyeṇa pāṇḍavaḥ

तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम्विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं जनेश्वरम्

tacchrutvā drupado rājā kuntīputrasya bhāṣitamvigarhayāmāsa tadā dhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram

आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः

āśvāsayāmāsa ca taṃ kuntīputraṃ yudhiṣṭhirampratijajñe ca rājyāya drupado vadatāṃ varaḥ

ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपियमौ च राज्ञा संदिष्टौ विविशुर्भवनं महत्

tataḥ kuntī ca kṛṣṇā ca bhīmasenārjunāvapiyamau ca rājñā saṃdiṣṭau viviśurbhavanaṃ mahat

तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताःप्रत्याश्वस्तांस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तान्

tatra te nyavasanrājanyajñasenena pūjitāḥpratyāśvastāṃstato rājā saha putrairuvāca tān

गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यैव कुरुनन्दनःपुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम्

gṛhṇātu vidhivatpāṇimadyaiva kurunandanaḥpuṇye'hani mahābāhurarjunaḥ kurutāṃ kṣaṇam

ततस्तमब्रवीद्राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरःममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशां पते

tatastamabravīdrājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥmamāpi dārasaṃbandhaḥ kāryastāvadviśāṃ pate

द्रुपद उवाच · drupada uvāca

भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्ममयस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश

bhavānvā vidhivatpāṇiṃ gṛhṇātu duhiturmamayasya vā manyase vīra tasya kṛṣṇāmupādiśa

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

सर्वेषां द्रौपदी राजन्महिषी नो भविष्यतिएवं हि व्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशां पते

sarveṣāṃ draupadī rājanmahiṣī no bhaviṣyatievaṃ hi vyāhṛtaṃ pūrvaṃ mama mātrā viśāṃ pate

अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवःपार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता च ते सुता

ahaṃ cāpyaniviṣṭo vai bhīmasenaśca pāṇḍavaḥpārthena vijitā caiṣā ratnabhūtā ca te sutā

एष नः समयो राजन्रत्नस्य सहभोजनम्न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम

eṣa naḥ samayo rājanratnasya sahabhojanamna ca taṃ hātumicchāmaḥ samayaṃ rājasattama

सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यतिआनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करम्

sarveṣāṃ dharmataḥ kṛṣṇā mahiṣī no bhaviṣyatiānupūrvyeṇa sarveṣāṃ gṛhṇātu jvalane karam

द्रुपद उवाच · drupada uvāca

एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दननैकस्या बहवः पुंसो विधीयन्ते कदाचन

ekasya bahvyo vihitā mahiṣyaḥ kurunandananaikasyā bahavaḥ puṃso vidhīyante kadācana

लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धार्मिकः शुचिःकर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी

lokavedaviruddhaṃ tvaṃ nādharmaṃ dhārmikaḥ śuciḥkartumarhasi kaunteya kasmātte buddhirīdṛśī

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम्पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्मानुयामहे

sūkṣmo dharmo mahārāja nāsya vidmo vayaṃ gatimpūrveṣāmānupūrvyeṇa yātaṃ vartmānuyāmahe

न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिःएवं चैव वदत्यम्बा मम चैव मनोगतम्

na me vāganṛtaṃ prāha nādharme dhīyate matiḥevaṃ caiva vadatyambā mama caiva manogatam

एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्मा च तेऽत्र विशङ्का भूत्कथंचिदपि पार्थिव

eṣa dharmo dhruvo rājaṃścarainamavicārayanmā ca te'tra viśaṅkā bhūtkathaṃcidapi pārthiva

द्रुपद उवाच · drupada uvāca

त्वं च कुन्ती च कौन्तेय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतःकथयन्त्वितिकर्तव्यं श्वः काले करवामहे

tvaṃ ca kuntī ca kaunteya dhṛṣṭadyumnaśca me sutaḥkathayantvitikartavyaṃ śvaḥ kāle karavāmahe

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारतअथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया

te sametya tataḥ sarve kathayanti sma bhārataatha dvaipāyano rājannabhyāgacchadyadṛcchayā