Mahabharata · 35 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तमवनं तदेव निर्याता क्रीडार्थं वरवर्णिनी
atha dīrghasya kālasya devayānī nṛpottamavanaṃ tadeva niryātā krīḍārthaṃ varavarṇinī
तेन दासीसहस्रेण सार्धं शर्मिष्ठया तदातमेव देशं संप्राप्ता यथाकामं चचार साताभिः सखीभिः सहिता सर्वाभिर्मुदिता भृशम्
tena dāsīsahasreṇa sārdhaṃ śarmiṣṭhayā tadātameva deśaṃ saṃprāptā yathākāmaṃ cacāra sātābhiḥ sakhībhiḥ sahitā sarvābhirmuditā bhṛśam
क्रीडन्त्योऽभिरताः सर्वाः पिबन्त्यो मधुमाधवीम्खादन्त्यो विविधान्भक्ष्यान्विदशन्त्यः फलानि च
krīḍantyo'bhiratāḥ sarvāḥ pibantyo madhumādhavīmkhādantyo vividhānbhakṣyānvidaśantyaḥ phalāni ca
पुनश्च नाहुषो राजा मृगलिप्सुर्यदृच्छयातमेव देशं संप्राप्तो जलार्थी श्रमकर्शितः
punaśca nāhuṣo rājā mṛgalipsuryadṛcchayātameva deśaṃ saṃprāpto jalārthī śramakarśitaḥ
ददृशे देवयानीं च शर्मिष्ठां ताश्च योषितःपिबन्तीर्ललमानाश्च दिव्याभरणभूषिताः
dadṛśe devayānīṃ ca śarmiṣṭhāṃ tāśca yoṣitaḥpibantīrlalamānāśca divyābharaṇabhūṣitāḥ
उपविष्टां च ददृशे देवयानीं शुचिस्मिताम्रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराङ्गनाम्शर्मिष्ठया सेव्यमानां पादसंवाहनादिभिः
upaviṣṭāṃ ca dadṛśe devayānīṃ śucismitāmrūpeṇāpratimāṃ tāsāṃ strīṇāṃ madhye varāṅganāmśarmiṣṭhayā sevyamānāṃ pādasaṃvāhanādibhiḥ
ययातिरुवाचद्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां द्वे कन्ये परिवारितेगोत्रे च नामनी चैव द्वयोः पृच्छामि वामहम्
yayātiruvācadvābhyāṃ kanyāsahasrābhyāṃ dve kanye parivāritegotre ca nāmanī caiva dvayoḥ pṛcchāmi vāmaham
देवयान्युवाचआख्यास्याम्यहमादत्स्व वचनं मे नराधिपशुक्रो नामासुरगुरुः सुतां जानीहि तस्य माम्
devayānyuvācaākhyāsyāmyahamādatsva vacanaṃ me narādhipaśukro nāmāsuraguruḥ sutāṃ jānīhi tasya mām
इयं च मे सखी दासी यत्राहं तत्र गामिनीदुहिता दानवेन्द्रस्य शर्मिष्ठा वृषपर्वणः
iyaṃ ca me sakhī dāsī yatrāhaṃ tatra gāminīduhitā dānavendrasya śarmiṣṭhā vṛṣaparvaṇaḥ
ययातिरुवाचकथं नु ते सखी दासी कन्येयं वरवर्णिनीअसुरेन्द्रसुता सुभ्रु परं कौतूहलं हि मे
yayātiruvācakathaṃ nu te sakhī dāsī kanyeyaṃ varavarṇinīasurendrasutā subhru paraṃ kautūhalaṃ hi me
देवयान्युवाचसर्व एव नरव्याघ्र विधानमनुवर्ततेविधानविहितं मत्वा मा विचित्राः कथाः कृथाः
devayānyuvācasarva eva naravyāghra vidhānamanuvartatevidhānavihitaṃ matvā mā vicitrāḥ kathāḥ kṛthāḥ
राजवद्रूपवेषौ ते ब्राह्मीं वाचं बिभर्षि चकिंनामा त्वं कुतश्चासि कस्य पुत्रश्च शंस मे
rājavadrūpaveṣau te brāhmīṃ vācaṃ bibharṣi cakiṃnāmā tvaṃ kutaścāsi kasya putraśca śaṃsa me
ययातिरुवाचब्रह्मचर्येण कृत्स्नो मे वेदः श्रुतिपथं गतःराजाहं राजपुत्रश्च ययातिरिति विश्रुतः
yayātiruvācabrahmacaryeṇa kṛtsno me vedaḥ śrutipathaṃ gataḥrājāhaṃ rājaputraśca yayātiriti viśrutaḥ
देवयान्युवाचकेनास्यर्थेन नृपते इमं देशमुपागतःजिघृक्षुर्वारिजं किंचिदथ वा मृगलिप्सया
devayānyuvācakenāsyarthena nṛpate imaṃ deśamupāgataḥjighṛkṣurvārijaṃ kiṃcidatha vā mṛgalipsayā
ययातिरुवाचमृगलिप्सुरहं भद्रे पानीयार्थमुपागतःबहु चाप्यनुयुक्तोऽस्मि तन्मानुज्ञातुमर्हसि
yayātiruvācamṛgalipsurahaṃ bhadre pānīyārthamupāgataḥbahu cāpyanuyukto'smi tanmānujñātumarhasi
देवयान्युवाचद्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां दास्या शर्मिष्ठया सहत्वदधीनास्मि भद्रं ते सखा भर्ता च मे भव
devayānyuvācadvābhyāṃ kanyāsahasrābhyāṃ dāsyā śarmiṣṭhayā sahatvadadhīnāsmi bhadraṃ te sakhā bhartā ca me bhava
ययातिरुवाचविद्ध्यौशनसि भद्रं ते न त्वामर्होऽस्मि भामिनिअविवाह्या हि राजानो देवयानि पितुस्तव
yayātiruvācaviddhyauśanasi bhadraṃ te na tvāmarho'smi bhāminiavivāhyā hi rājāno devayāni pitustava
देवयान्युवाचसंसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं क्षत्रं च ब्रह्मसंहितम्ऋषिश्च ऋषिपुत्रश्च नाहुषाङ्ग वहस्व माम्
devayānyuvācasaṃsṛṣṭaṃ brahmaṇā kṣatraṃ kṣatraṃ ca brahmasaṃhitamṛṣiśca ṛṣiputraśca nāhuṣāṅga vahasva mām
ययातिरुवाचएकदेहोद्भवा वर्णाश्चत्वारोऽपि वराङ्गनेपृथग्धर्माः पृथक्शौचास्तेषां तु ब्राह्मणो वरः
yayātiruvācaekadehodbhavā varṇāścatvāro'pi varāṅganepṛthagdharmāḥ pṛthakśaucāsteṣāṃ tu brāhmaṇo varaḥ
देवयान्युवाचपाणिधर्मो नाहुषायं न पुम्भिः सेवितः पुरातं मे त्वमग्रहीरग्रे वृणोमि त्वामहं ततः
devayānyuvācapāṇidharmo nāhuṣāyaṃ na pumbhiḥ sevitaḥ purātaṃ me tvamagrahīragre vṛṇomi tvāmahaṃ tataḥ
कथं नु मे मनस्विन्याः पाणिमन्यः पुमान्स्पृशेत्गृहीतमृषिपुत्रेण स्वयं वाप्यृषिणा त्वया
kathaṃ nu me manasvinyāḥ pāṇimanyaḥ pumānspṛśetgṛhītamṛṣiputreṇa svayaṃ vāpyṛṣiṇā tvayā
ययातिरुवाचक्रुद्धादाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात्दुराधर्षतरो विप्रः पुरुषेण विजानता
yayātiruvācakruddhādāśīviṣātsarpājjvalanātsarvatomukhātdurādharṣataro vipraḥ puruṣeṇa vijānatā
देवयान्युवाचकथमाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात्दुराधर्षतरो विप्र इत्यात्थ पुरुषर्षभ
devayānyuvācakathamāśīviṣātsarpājjvalanātsarvatomukhātdurādharṣataro vipra ityāttha puruṣarṣabha
ययातिरुवाचएकमाशीविषो हन्ति शस्त्रेणैकश्च वध्यतेहन्ति विप्रः सराष्ट्राणि पुराण्यपि हि कोपितः
yayātiruvācaekamāśīviṣo hanti śastreṇaikaśca vadhyatehanti vipraḥ sarāṣṭrāṇi purāṇyapi hi kopitaḥ
दुराधर्षतरो विप्रस्तस्माद्भीरु मतो ममअतोऽदत्तां च पित्रा त्वां भद्रे न विवहाम्यहम्
durādharṣataro viprastasmādbhīru mato mamaato'dattāṃ ca pitrā tvāṃ bhadre na vivahāmyaham
देवयान्युवाचदत्तां वहस्व पित्रा मां त्वं हि राजन्वृतो मयाअयाचतो भयं नास्ति दत्तां च प्रतिगृह्णतः
devayānyuvācadattāṃ vahasva pitrā māṃ tvaṃ hi rājanvṛto mayāayācato bhayaṃ nāsti dattāṃ ca pratigṛhṇataḥ
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
त्वरितं देवयान्याथ प्रेषितं पितुरात्मनःश्रुत्वैव च स राजानं दर्शयामास भार्गवः
tvaritaṃ devayānyātha preṣitaṃ piturātmanaḥśrutvaiva ca sa rājānaṃ darśayāmāsa bhārgavaḥ
दृष्ट्वैव चागतं शुक्रं ययातिः पृथिवीपतिःववन्दे ब्राह्मणं काव्यं प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः
dṛṣṭvaiva cāgataṃ śukraṃ yayātiḥ pṛthivīpatiḥvavande brāhmaṇaṃ kāvyaṃ prāñjaliḥ praṇataḥ sthitaḥ
देवयान्युवाचराजायं नाहुषस्तात दुर्गे मे पाणिमग्रहीत्नमस्ते देहि मामस्मै नान्यं लोके पतिं वृणे
devayānyuvācarājāyaṃ nāhuṣastāta durge me pāṇimagrahītnamaste dehi māmasmai nānyaṃ loke patiṃ vṛṇe
शुक्र उवाच · śukra uvāca
वृतोऽनया पतिर्वीर सुतया त्वं ममेष्टयागृहाणेमां मया दत्तां महिषीं नहुषात्मज
vṛto'nayā patirvīra sutayā tvaṃ mameṣṭayāgṛhāṇemāṃ mayā dattāṃ mahiṣīṃ nahuṣātmaja
ययातिरुवाचअधर्मो न स्पृशेदेवं महान्मामिह भार्गववर्णसंकरजो ब्रह्मन्निति त्वां प्रवृणोम्यहम्
yayātiruvācaadharmo na spṛśedevaṃ mahānmāmiha bhārgavavarṇasaṃkarajo brahmanniti tvāṃ pravṛṇomyaham
शुक्र उवाच · śukra uvāca
अधर्मात्त्वां विमुञ्चामि वरयस्व यथेप्षितम्अस्मिन्विवाहे मा ग्लासीरहं पापं नुदामि ते
adharmāttvāṃ vimuñcāmi varayasva yathepṣitamasminvivāhe mā glāsīrahaṃ pāpaṃ nudāmi te
वहस्व भार्यां धर्मेण देवयानीं सुमध्यमाम्अनया सह संप्रीतिमतुलां समवाप्स्यसि
vahasva bhāryāṃ dharmeṇa devayānīṃ sumadhyamāmanayā saha saṃprītimatulāṃ samavāpsyasi
इयं चापि कुमारी ते शर्मिष्ठा वार्षपर्वणीसंपूज्या सततं राजन्मा चैनां शयने ह्वयेः
iyaṃ cāpi kumārī te śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇīsaṃpūjyā satataṃ rājanmā caināṃ śayane hvayeḥ
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तो ययातिस्तु शुक्रं कृत्वा प्रदक्षिणम्जगाम स्वपुरं हृष्टो अनुज्ञातो महात्मना
evamukto yayātistu śukraṃ kṛtvā pradakṣiṇamjagāma svapuraṃ hṛṣṭo anujñāto mahātmanā