Parva.Adhyaya 1.9

सूत उवाच · sūta uvāca

तेषु तत्रोपविष्टेषु ब्राह्मणेषु समन्ततःरुरुश्चुक्रोश गहनं वनं गत्वा सुदुःखितः

teṣu tatropaviṣṭeṣu brāhmaṇeṣu samantataḥruruścukrośa gahanaṃ vanaṃ gatvā suduḥkhitaḥ

शोकेनाभिहतः सोऽथ विलपन्करुणं बहुअब्रवीद्वचनं शोचन्प्रियां चिन्त्य प्रमद्वराम्

śokenābhihataḥ so'tha vilapankaruṇaṃ bahuabravīdvacanaṃ śocanpriyāṃ cintya pramadvarām

शेते सा भुवि तन्वङ्गी मम शोकविवर्धिनीबान्धवानां च सर्वेषां किं नु दुःखमतः परम्

śete sā bhuvi tanvaṅgī mama śokavivardhinībāndhavānāṃ ca sarveṣāṃ kiṃ nu duḥkhamataḥ param

यदि दत्तं तपस्तप्तं गुरवो वा मया यदिसम्यगाराधितास्तेन संजीवतु मम प्रिया

yadi dattaṃ tapastaptaṃ guravo vā mayā yadisamyagārādhitāstena saṃjīvatu mama priyā

यथा जन्मप्रभृति वै यतात्माहं धृतव्रतःप्रमद्वरा तथाद्यैव समुत्तिष्ठतु भामिनी

yathā janmaprabhṛti vai yatātmāhaṃ dhṛtavrataḥpramadvarā tathādyaiva samuttiṣṭhatu bhāminī

देवदूत उवाच · devadūta uvāca

अभिधत्से ह यद्वाचा रुरो दुःखेन तन्मृषान तु मर्त्यस्य धर्मात्मन्नायुरस्ति गतायुषः

abhidhatse ha yadvācā ruro duḥkhena tanmṛṣāna tu martyasya dharmātmannāyurasti gatāyuṣaḥ

गतायुरेषा कृपणा गन्धर्वाप्सरसोः सुतातस्माच्छोके मनस्तात मा कृथास्त्वं कथंचन

gatāyureṣā kṛpaṇā gandharvāpsarasoḥ sutātasmācchoke manastāta mā kṛthāstvaṃ kathaṃcana

उपायश्चात्र विहितः पूर्वं देवैर्महात्मभिःतं यदीच्छसि कर्तुं त्वं प्राप्स्यसीमां प्रमद्वराम्

upāyaścātra vihitaḥ pūrvaṃ devairmahātmabhiḥtaṃ yadīcchasi kartuṃ tvaṃ prāpsyasīmāṃ pramadvarām

रुरुरुवाचक उपायः कृतो देवैर्ब्रूहि तत्त्वेन खेचरकरिष्ये तं तथा श्रुत्वा त्रातुमर्हति मां भवान्

rururuvācaka upāyaḥ kṛto devairbrūhi tattvena khecarakariṣye taṃ tathā śrutvā trātumarhati māṃ bhavān

देवदूत उवाच · devadūta uvāca

आयुषोऽर्धं प्रयच्छस्व कन्यायै भृगुनन्दनएवमुत्थास्यति रुरो तव भार्या प्रमद्वरा

āyuṣo'rdhaṃ prayacchasva kanyāyai bhṛgunandanaevamutthāsyati ruro tava bhāryā pramadvarā

रुरुरुवाचआयुषोऽर्धं प्रयच्छामि कन्यायै खेचरोत्तमशृङ्गाररूपाभरणा उत्तिष्ठतु मम प्रिया

rururuvācaāyuṣo'rdhaṃ prayacchāmi kanyāyai khecarottamaśṛṅgārarūpābharaṇā uttiṣṭhatu mama priyā

सूत उवाच · sūta uvāca

ततो गन्धर्वराजश्च देवदूतश्च सत्तमौधर्मराजमुपेत्येदं वचनं प्रत्यभाषताम्

tato gandharvarājaśca devadūtaśca sattamaudharmarājamupetyedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣatām

धर्मराजायुषोऽर्धेन रुरोर्भार्या प्रमद्वरासमुत्तिष्ठतु कल्याणी मृतैव यदि मन्यसे

dharmarājāyuṣo'rdhena rurorbhāryā pramadvarāsamuttiṣṭhatu kalyāṇī mṛtaiva yadi manyase

धर्मराज उवाच · dharmarāja uvāca

प्रमद्वरा रुरोर्भार्या देवदूत यदीच्छसिउत्तिष्ठत्वायुषोऽर्धेन रुरोरेव समन्विता

pramadvarā rurorbhāryā devadūta yadīcchasiuttiṣṭhatvāyuṣo'rdhena ruroreva samanvitā

सूत उवाच · sūta uvāca

एवमुक्ते ततः कन्या सोदतिष्ठत्प्रमद्वरारुरोस्तस्यायुषोऽर्धेन सुप्तेव वरवर्णिनी

evamukte tataḥ kanyā sodatiṣṭhatpramadvarārurostasyāyuṣo'rdhena supteva varavarṇinī

एतद्दृष्टं भविष्ये हि रुरोरुत्तमतेजसःआयुषोऽतिप्रवृद्धस्य भार्यार्थेऽर्धं ह्रसत्विति

etaddṛṣṭaṃ bhaviṣye hi ruroruttamatejasaḥāyuṣo'tipravṛddhasya bhāryārthe'rdhaṃ hrasatviti

तत इष्टेऽहनि तयोः पितरौ चक्रतुर्मुदाविवाहं तौ च रेमाते परस्परहितैषिणौ

tata iṣṭe'hani tayoḥ pitarau cakraturmudāvivāhaṃ tau ca remāte parasparahitaiṣiṇau

स लब्ध्वा दुर्लभां भार्यां पद्मकिञ्जल्कसप्रभाम्व्रतं चक्रे विनाशाय जिह्मगानां धृतव्रतः

sa labdhvā durlabhāṃ bhāryāṃ padmakiñjalkasaprabhāmvrataṃ cakre vināśāya jihmagānāṃ dhṛtavrataḥ

स दृष्ट्वा जिह्मगान्सर्वांस्तीव्रकोपसमन्वितःअभिहन्ति यथासन्नं गृह्य प्रहरणं सदा

sa dṛṣṭvā jihmagānsarvāṃstīvrakopasamanvitaḥabhihanti yathāsannaṃ gṛhya praharaṇaṃ sadā

स कदाचिद्वनं विप्रो रुरुरभ्यागमन्महत्शयानं तत्र चापश्यड्डुण्डुभं वयसान्वितम्

sa kadācidvanaṃ vipro rururabhyāgamanmahatśayānaṃ tatra cāpaśyaḍḍuṇḍubhaṃ vayasānvitam

तत उद्यम्य दण्डं स कालदण्डोपमं तदाअभ्यघ्नद्रुषितो विप्रस्तमुवाचाथ डुण्डुभः

tata udyamya daṇḍaṃ sa kāladaṇḍopamaṃ tadāabhyaghnadruṣito viprastamuvācātha ḍuṇḍubhaḥ

नापराध्यामि ते किंचिदहमद्य तपोधनसंरम्भात्तत्किमर्थं मामभिहंसि रुषान्वितः

nāparādhyāmi te kiṃcidahamadya tapodhanasaṃrambhāttatkimarthaṃ māmabhihaṃsi ruṣānvitaḥ