Mahabharata · 96 verses
Read this chapter as a bookजनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
श्रुतस्त्वत्तो मया विप्र पूर्वेषां संभवो महान्उदाराश्चापि वंशेऽस्मिन्राजानो मे परिश्रुताः
śrutastvatto mayā vipra pūrveṣāṃ saṃbhavo mahānudārāścāpi vaṃśe'sminrājāno me pariśrutāḥ
किं तु लघ्वर्थसंयुक्तं प्रियाख्यानं न मामतिप्रीणात्यतो भवान्भूयो विस्तरेण ब्रवीतु मे
kiṃ tu laghvarthasaṃyuktaṃ priyākhyānaṃ na māmatiprīṇātyato bhavānbhūyo vistareṇa bravītu me
एतामेव कथां दिव्यामा प्रजापतितो मनोःतेषामाजननं पुण्यं कस्य न प्रीतिमावहेत्
etāmeva kathāṃ divyāmā prajāpatito manoḥteṣāmājananaṃ puṇyaṃ kasya na prītimāvahet
सद्धर्मगुणमाहात्म्यैरभिवर्धितमुत्तमम्विष्टभ्य लोकांस्त्रीनेषां यशः स्फीतमवस्थितम्
saddharmaguṇamāhātmyairabhivardhitamuttamamviṣṭabhya lokāṃstrīneṣāṃ yaśaḥ sphītamavasthitam
गुणप्रभाववीर्यौजःसत्त्वोत्साहवतामहम्न तृप्यामि कथां शृण्वन्नमृतास्वादसंमिताम्
guṇaprabhāvavīryaujaḥsattvotsāhavatāmahamna tṛpyāmi kathāṃ śṛṇvannamṛtāsvādasaṃmitām
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
शृणु राजन्पुरा सम्यङ्मया द्वैपायनाच्छ्रुतम्प्रोच्यमानमिदं कृत्स्नं स्ववंशजननं शुभम्
śṛṇu rājanpurā samyaṅmayā dvaipāyanācchrutamprocyamānamidaṃ kṛtsnaṃ svavaṃśajananaṃ śubham
दक्षस्यादितिःअदितेर्विवस्वान्विवस्वतो मनुःमनोरिलाइलायाः पुरूरवाःपुरूरवस आयुःआयुषो नहुषःनहुषस्य ययातिः
dakṣasyāditiḥaditervivasvānvivasvato manuḥmanorilāilāyāḥ purūravāḥpurūravasa āyuḥāyuṣo nahuṣaḥnahuṣasya yayātiḥ
ययातेर्द्वे भार्ये बभूवतुःउशनसो दुहिता देवयानी वृषपर्वणश्च दुहिता शर्मिष्ठा नामअत्रानुवंशो भवति
yayāterdve bhārye babhūvatuḥuśanaso duhitā devayānī vṛṣaparvaṇaśca duhitā śarmiṣṭhā nāmaatrānuvaṃśo bhavati
यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायतद्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी
yaduṃ ca turvasuṃ caiva devayānī vyajāyatadruhyuṃ cānuṃ ca pūruṃ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī
तत्र यदोर्यादवाःपूरोः पौरवाः
tatra yadoryādavāḥpūroḥ pauravāḥ
पूरोर्भार्या कौसल्या नामतस्यामस्य जज्ञे जनमेजयो नामयस्त्रीनश्वमेधानाजहारविश्वजिता चेष्ट्वा वनं प्रविवेश
pūrorbhāryā kausalyā nāmatasyāmasya jajñe janamejayo nāmayastrīnaśvamedhānājahāraviśvajitā ceṣṭvā vanaṃ praviveśa
जनमेजयः खल्वनन्तां नामोपयेमे माधवीम्तस्यामस्य जज्ञे प्राचिन्वान्यः प्राचीं दिशं जिगाय यावत्सूर्योदयात्ततस्तस्य प्राचिन्वत्वम्
janamejayaḥ khalvanantāṃ nāmopayeme mādhavīmtasyāmasya jajñe prācinvānyaḥ prācīṃ diśaṃ jigāya yāvatsūryodayāttatastasya prācinvatvam
प्राचिन्वान्खल्वश्मकीमुपयेमेतस्यामस्य जज्ञे संयातिः
prācinvānkhalvaśmakīmupayemetasyāmasya jajñe saṃyātiḥ
संयातिः खलु दृषद्वतो दुहितरं वराङ्गीं नामोपयेमेतस्यामस्य जज्ञे अहंपातिः
saṃyātiḥ khalu dṛṣadvato duhitaraṃ varāṅgīṃ nāmopayemetasyāmasya jajñe ahaṃpātiḥ
अहंपातिस्तु खलु कृतवीर्यदुहितरमुपयेमे भानुमतीं नामतस्यामस्य जज्ञे सार्वभौमः
ahaṃpātistu khalu kṛtavīryaduhitaramupayeme bhānumatīṃ nāmatasyāmasya jajñe sārvabhaumaḥ
सार्वभौमः खलु जित्वाजहार कैकेयीं सुनन्दां नामतस्यामस्य जज्ञे जयत्सेनः
sārvabhaumaḥ khalu jitvājahāra kaikeyīṃ sunandāṃ nāmatasyāmasya jajñe jayatsenaḥ
जयत्सेनः खलु वैदर्भीमुपयेमे सुषुवां नामतस्यामस्य जज्ञे अराचीनः
jayatsenaḥ khalu vaidarbhīmupayeme suṣuvāṃ nāmatasyāmasya jajñe arācīnaḥ
अराचीनोऽपि वैदर्भीमेवापरामुपयेमे मर्यादां नामतस्यामस्य जज्ञे महाभौमः
arācīno'pi vaidarbhīmevāparāmupayeme maryādāṃ nāmatasyāmasya jajñe mahābhaumaḥ
महाभौमः खलु प्रासेनजितीमुपयेमे सुयज्ञां नामतस्यामस्य जज्ञे अयुतनायीयः पुरुषमेधानामयुतमानयत्तदस्यायुतनायित्वम्
mahābhaumaḥ khalu prāsenajitīmupayeme suyajñāṃ nāmatasyāmasya jajñe ayutanāyīyaḥ puruṣamedhānāmayutamānayattadasyāyutanāyitvam
अयुतनायी खलु पृथुश्रवसो दुहितरमुपयेमे भासां नामतस्यामस्य जज्ञे अक्रोधनः
ayutanāyī khalu pṛthuśravaso duhitaramupayeme bhāsāṃ nāmatasyāmasya jajñe akrodhanaḥ
अक्रोधनः खलु कालिङ्गीं करण्डुं नामोपयेमेतस्यामस्य जज्ञे देवातिथिः
akrodhanaḥ khalu kāliṅgīṃ karaṇḍuṃ nāmopayemetasyāmasya jajñe devātithiḥ
देवातिथिः खलु वैदेहीमुपयेमे मर्यादां नामतस्यामस्य जज्ञे ऋचः
devātithiḥ khalu vaidehīmupayeme maryādāṃ nāmatasyāmasya jajñe ṛcaḥ
ऋचः खल्वाङ्गेयीमुपयेमे सुदेवां नामतस्यां पुत्रमजनयदृक्षम्
ṛcaḥ khalvāṅgeyīmupayeme sudevāṃ nāmatasyāṃ putramajanayadṛkṣam
ऋक्षः खलु तक्षकदुहितरमुपयेमे ज्वालां नामतस्यां पुत्रं मतिनारं नामोत्पादयामास
ṛkṣaḥ khalu takṣakaduhitaramupayeme jvālāṃ nāmatasyāṃ putraṃ matināraṃ nāmotpādayāmāsa
मतिनारः खलु सरस्वत्यां द्वादशवार्षिकं सत्रमाजहार
matināraḥ khalu sarasvatyāṃ dvādaśavārṣikaṃ satramājahāra
निवृत्ते च सत्रे सरस्वत्यभिगम्य तं भर्तारं वरयामासतस्यां पुत्रमजनयत्तंसुं नाम
nivṛtte ca satre sarasvatyabhigamya taṃ bhartāraṃ varayāmāsatasyāṃ putramajanayattaṃsuṃ nāma
अत्रानुवंशो भवति
atrānuvaṃśo bhavati
तंसुं सरस्वती पुत्रं मतिनारादजीजनत्इलिनं जनयामास कालिन्द्यां तंसुरात्मजम्
taṃsuṃ sarasvatī putraṃ matinārādajījanatilinaṃ janayāmāsa kālindyāṃ taṃsurātmajam
इलिनस्तु रथंतर्यां दुःषन्ताद्यान्पञ्च पुत्रानजनयत्
ilinastu rathaṃtaryāṃ duḥṣantādyānpañca putrānajanayat
दुःषन्तः खलु विश्वामित्रदुहितरं शकुन्तलां नामोपयेमेतस्यामस्य जज्ञे भरतःतत्र श्लोकौ भवतः
duḥṣantaḥ khalu viśvāmitraduhitaraṃ śakuntalāṃ nāmopayemetasyāmasya jajñe bharataḥtatra ślokau bhavataḥ
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो येन जातः स एव सःभरस्व पुत्रं दुःषन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम्
mātā bhastrā pituḥ putro yena jātaḥ sa eva saḥbharasva putraṃ duḥṣanta māvamaṃsthāḥ śakuntalām
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात्त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला
retodhāḥ putra unnayati naradeva yamakṣayāttvaṃ cāsya dhātā garbhasya satyamāha śakuntalā
ततोऽस्य भरतत्वम्
tato'sya bharatatvam
भरतः खलु काशेयीमुपयेमे सार्वसेनीं सुनन्दां नामतस्यामस्य जज्ञे भुमन्युः
bharataḥ khalu kāśeyīmupayeme sārvasenīṃ sunandāṃ nāmatasyāmasya jajñe bhumanyuḥ
भुमन्युः खलु दाशार्हीमुपयेमे जयां नामतस्यामस्य जज्ञे सुहोत्रः
bhumanyuḥ khalu dāśārhīmupayeme jayāṃ nāmatasyāmasya jajñe suhotraḥ
सुहोत्रः खल्विक्ष्वाकुकन्यामुपयेमे सुवर्णां नामतस्यामस्य जज्ञे हस्तीय इदं हास्तिनपुरं मापयामासएतदस्य हास्तिनपुरत्वम्
suhotraḥ khalvikṣvākukanyāmupayeme suvarṇāṃ nāmatasyāmasya jajñe hastīya idaṃ hāstinapuraṃ māpayāmāsaetadasya hāstinapuratvam
हस्ती खलु त्रैगर्तीमुपयेमे यशोधरां नामतस्यामस्य जज्ञे विकुण्ठनः
hastī khalu traigartīmupayeme yaśodharāṃ nāmatasyāmasya jajñe vikuṇṭhanaḥ
विकुण्ठनः खलु दाशार्हीमुपयेमे सुदेवां नामतस्यामस्य जज्ञेऽजमीढः
vikuṇṭhanaḥ khalu dāśārhīmupayeme sudevāṃ nāmatasyāmasya jajñe'jamīḍhaḥ
अजमीढस्य चतुर्विंशं पुत्रशतं बभूव कैकेय्यां नागायां गान्धार्यां विमलायामृक्षायां चेतिपृथक्पृथग्वंशकरा नृपतयःतत्र वंशकरः संवरणः
ajamīḍhasya caturviṃśaṃ putraśataṃ babhūva kaikeyyāṃ nāgāyāṃ gāndhāryāṃ vimalāyāmṛkṣāyāṃ cetipṛthakpṛthagvaṃśakarā nṛpatayaḥtatra vaṃśakaraḥ saṃvaraṇaḥ
संवरणः खलु वैवस्वतीं तपतीं नामोपयेमेतस्यामस्य जज्ञे कुरुः
saṃvaraṇaḥ khalu vaivasvatīṃ tapatīṃ nāmopayemetasyāmasya jajñe kuruḥ
कुरुः खलु दाशार्हीमुपयेमे शुभाङ्गीं नामतस्यामस्य जज्ञे विडूरथः
kuruḥ khalu dāśārhīmupayeme śubhāṅgīṃ nāmatasyāmasya jajñe viḍūrathaḥ
विडूरथस्तु मागधीमुपयेमे संप्रियां नामतस्यामस्य जज्ञेऽरुग्वान्नाम
viḍūrathastu māgadhīmupayeme saṃpriyāṃ nāmatasyāmasya jajñe'rugvānnāma
अरुग्वान्खलु मागधीमुपयेमेऽमृतां नामतस्यामस्य जज्ञे परिक्षित्
arugvānkhalu māgadhīmupayeme'mṛtāṃ nāmatasyāmasya jajñe parikṣit
परिक्षित्खलु बाहुदामुपयेमे सुयशां नामतस्यामस्य जज्ञे भीमसेनः
parikṣitkhalu bāhudāmupayeme suyaśāṃ nāmatasyāmasya jajñe bhīmasenaḥ
भीमसेनः खलु कैकेयीमुपयेमे सुकुमारीं नामतस्यामस्य जज्ञे पर्यश्रवाःयमाहुः प्रतीपं नाम
bhīmasenaḥ khalu kaikeyīmupayeme sukumārīṃ nāmatasyāmasya jajñe paryaśravāḥyamāhuḥ pratīpaṃ nāma
प्रतीपः खलु शैब्यामुपयेमे सुनन्दां नामतस्यां पुत्रानुत्पादयामास देवापिं शंतनुं बाह्लीकं चेति
pratīpaḥ khalu śaibyāmupayeme sunandāṃ nāmatasyāṃ putrānutpādayāmāsa devāpiṃ śaṃtanuṃ bāhlīkaṃ ceti
देवापिः खलु बाल एवारण्यं प्रविवेशशंतनुस्तु महीपालोऽभवत्अत्रानुवंशो भवति
devāpiḥ khalu bāla evāraṇyaṃ praviveśaśaṃtanustu mahīpālo'bhavatatrānuvaṃśo bhavati
यं यं कराभ्यां स्पृशति जीर्णं स सुखमश्नुतेपुनर्युवा च भवति तस्मात्तं शंतनुं विदुः
yaṃ yaṃ karābhyāṃ spṛśati jīrṇaṃ sa sukhamaśnutepunaryuvā ca bhavati tasmāttaṃ śaṃtanuṃ viduḥ
तदस्य शंतनुत्वम्
tadasya śaṃtanutvam
शंतनुः खलु गङ्गां भागीरथीमुपयेमेतस्यामस्य जज्ञे देवव्रतःयमाहुर्भीष्म इति
śaṃtanuḥ khalu gaṅgāṃ bhāgīrathīmupayemetasyāmasya jajñe devavrataḥyamāhurbhīṣma iti
भीष्मः खलु पितुः प्रियचिकीर्षया सत्यवतीमुदवहन्मातरम्यामाहुर्गन्धकालीति
bhīṣmaḥ khalu pituḥ priyacikīrṣayā satyavatīmudavahanmātaramyāmāhurgandhakālīti
तस्यां कानीनो गर्भः पराशराद्द्वैपायनःतस्यामेव शंतनोर्द्वौ पुत्रौ बभूवतुःचित्राङ्गदो विचित्रवीर्यश्च
tasyāṃ kānīno garbhaḥ parāśarāddvaipāyanaḥtasyāmeva śaṃtanordvau putrau babhūvatuḥcitrāṅgado vicitravīryaśca
तयोरप्राप्तयौवन एव चित्राङ्गदो गन्धर्वेण हतःविचित्रवीर्यस्तु राजा समभवत्
tayoraprāptayauvana eva citrāṅgado gandharveṇa hataḥvicitravīryastu rājā samabhavat
विचित्रवीर्यः खलु कौसल्यात्मजेऽम्बिकाम्बालिके काशिराजदुहितरावुपयेमे
vicitravīryaḥ khalu kausalyātmaje'mbikāmbālike kāśirājaduhitarāvupayeme
विचित्रवीर्यस्त्वनपत्य एव विदेहत्वं प्राप्तः
vicitravīryastvanapatya eva videhatvaṃ prāptaḥ
ततः सत्यवती चिन्तयामासदौःषन्तो वंश उच्छिद्यते इति
tataḥ satyavatī cintayāmāsadauḥṣanto vaṃśa ucchidyate iti
सा द्वैपायनमृषिं चिन्तयामास
sā dvaipāyanamṛṣiṃ cintayāmāsa
स तस्याः पुरतः स्थितः किं करवाणीति
sa tasyāḥ purataḥ sthitaḥ kiṃ karavāṇīti
सा तमुवाचभ्राता तवानपत्य एव स्वर्यातो विचित्रवीर्यःसाध्वपत्यं तस्योत्पादयेति
sā tamuvācabhrātā tavānapatya eva svaryāto vicitravīryaḥsādhvapatyaṃ tasyotpādayeti
स परमित्युक्त्वा त्रीन्पुत्रानुत्पादयामास धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं चेति
sa paramityuktvā trīnputrānutpādayāmāsa dhṛtarāṣṭraṃ pāṇḍuṃ viduraṃ ceti
तत्र धृतराष्ट्रस्य राज्ञः पुत्रशतं बभूव गान्धार्यां वरदानाद्द्वैपायनस्य
tatra dhṛtarāṣṭrasya rājñaḥ putraśataṃ babhūva gāndhāryāṃ varadānāddvaipāyanasya
तेषां धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां चत्वारः प्रधाना बभूवुर्दुर्योधनो दुःशासनो विकर्णश्चित्रसेन इति
teṣāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāṃ catvāraḥ pradhānā babhūvurduryodhano duḥśāsano vikarṇaścitrasena iti
पाण्डोस्तु द्वे भार्ये बभूवतुः कुन्ती माद्री चेत्युभे स्त्रीरत्ने
pāṇḍostu dve bhārye babhūvatuḥ kuntī mādrī cetyubhe strīratne
अथ पाण्डुर्मृगयां चरन्मैथुनगतमृषिमपश्यन्मृग्यां वर्तमानम्तथैवाप्लुतमनासादितकामरसमतृप्तं बाणेनाभिजघान
atha pāṇḍurmṛgayāṃ caranmaithunagatamṛṣimapaśyanmṛgyāṃ vartamānamtathaivāplutamanāsāditakāmarasamatṛptaṃ bāṇenābhijaghāna
स बाणविद्ध उवाच पाण्डुम्चरता धर्ममिमं येन त्वयाभिज्ञेन कामरसस्याहमनवाप्तकामरसोऽभिहतस्तस्मात्त्वमप्येतामवस्थामासाद्यानवाप्तकामरसः पञ्चत्वमाप्स्यसि क्षिप्रमेवेति
sa bāṇaviddha uvāca pāṇḍumcaratā dharmamimaṃ yena tvayābhijñena kāmarasasyāhamanavāptakāmaraso'bhihatastasmāttvamapyetāmavasthāmāsādyānavāptakāmarasaḥ pañcatvamāpsyasi kṣiprameveti
स विवर्णरूपः पाण्डुः शापं परिहरमाणो नोपासर्पत भार्ये
sa vivarṇarūpaḥ pāṇḍuḥ śāpaṃ pariharamāṇo nopāsarpata bhārye
वाक्यं चोवाचस्वचापल्यादिदं प्राप्तवानहम्शृणोमि च नानपत्यस्य लोका सन्तीति
vākyaṃ covācasvacāpalyādidaṃ prāptavānahamśṛṇomi ca nānapatyasya lokā santīti
सा त्वं मदर्थे पुत्रानुत्पादयेति कुन्तीमुवाच
sā tvaṃ madarthe putrānutpādayeti kuntīmuvāca
सा तत्र पुत्रानुत्पादयामास धर्माद्युधिष्ठिरं मारुताद्भीमसेनं शक्रादर्जुनमिति
sā tatra putrānutpādayāmāsa dharmādyudhiṣṭhiraṃ mārutādbhīmasenaṃ śakrādarjunamiti
स तां हृष्टरूपः पाण्डुरुवाचइयं ते सपत्न्यनपत्यासाध्वस्यामपत्यमुत्पाद्यतामिति
sa tāṃ hṛṣṭarūpaḥ pāṇḍuruvācaiyaṃ te sapatnyanapatyāsādhvasyāmapatyamutpādyatāmiti
स एवमस्त्वित्युक्तः कुन्त्या
sa evamastvityuktaḥ kuntyā
ततो माद्र्यामश्विभ्यां नकुलसहदेवावुत्पादितौ
tato mādryāmaśvibhyāṃ nakulasahadevāvutpāditau
माद्रीं खल्वलंकृतां दृष्ट्वा पाण्डुर्भावं चक्रे
mādrīṃ khalvalaṃkṛtāṃ dṛṣṭvā pāṇḍurbhāvaṃ cakre
स तां स्पृष्ट्वैव विदेहत्वं प्राप्तः
sa tāṃ spṛṣṭvaiva videhatvaṃ prāptaḥ
तत्रैनं चितास्थं माद्री समन्वारुरोह
tatrainaṃ citāsthaṃ mādrī samanvāruroha
उवाच कुन्तीम्यमयोरार्ययाप्रमत्तया भवितव्यमिति
uvāca kuntīmyamayorāryayāpramattayā bhavitavyamiti
ततस्ते पञ्च पाण्डवाः कुन्त्या सहिता हास्तिनपुरमानीय तापसैर्भीष्मस्य विदुरस्य च निवेदिताः
tataste pañca pāṇḍavāḥ kuntyā sahitā hāstinapuramānīya tāpasairbhīṣmasya vidurasya ca niveditāḥ
तत्रापि जतुगृहे दग्धुं समारब्धा न शकिता विदुरमन्त्रितेन
tatrāpi jatugṛhe dagdhuṃ samārabdhā na śakitā viduramantritena
ततश्च हिडिम्बमन्तरा हत्वा एकचक्रां गताः
tataśca hiḍimbamantarā hatvā ekacakrāṃ gatāḥ
तस्यामप्येकचक्रायां बकं नाम राक्षसं हत्वा पाञ्चालनगरमभिगताः
tasyāmapyekacakrāyāṃ bakaṃ nāma rākṣasaṃ hatvā pāñcālanagaramabhigatāḥ
तस्माद्द्रौपदीं भार्यामविन्दन्स्वविषयं चाजग्मुः कुशलिनः
tasmāddraupadīṃ bhāryāmavindansvaviṣayaṃ cājagmuḥ kuśalinaḥ
पुत्रांश्चोत्पादयामासुःप्रतिविन्ध्यं युधिष्ठिरःसुतसोमं वृकोदरःश्रुतकीर्तिमर्जुनःशतानीकं नकुलःश्रुतकर्माणं सहदेव इति
putrāṃścotpādayāmāsuḥprativindhyaṃ yudhiṣṭhiraḥsutasomaṃ vṛkodaraḥśrutakīrtimarjunaḥśatānīkaṃ nakulaḥśrutakarmāṇaṃ sahadeva iti
युधिष्ठिरस्तु गोवासनस्य शैब्यस्य देविकां नाम कन्यां स्वयंवरे लेभेतस्यां पुत्रं जनयामास यौधेयं नाम
yudhiṣṭhirastu govāsanasya śaibyasya devikāṃ nāma kanyāṃ svayaṃvare lebhetasyāṃ putraṃ janayāmāsa yaudheyaṃ nāma
भीमसेनोऽपि काश्यां बलधरां नामोपयेमे वीर्यशुल्काम्तस्यां पुत्रं सर्वगं नामोत्पादयामास
bhīmaseno'pi kāśyāṃ baladharāṃ nāmopayeme vīryaśulkāmtasyāṃ putraṃ sarvagaṃ nāmotpādayāmāsa
अर्जुनः खलु द्वारवतीं गत्वा भगिनीं वासुदेवस्य सुभद्रां नाम भार्यामुदवहत्तस्यां पुत्रमभिमन्युं नाम जनयामास
arjunaḥ khalu dvāravatīṃ gatvā bhaginīṃ vāsudevasya subhadrāṃ nāma bhāryāmudavahattasyāṃ putramabhimanyuṃ nāma janayāmāsa
नकुलस्तु चैद्यां करेणुवतीं नाम भार्यामुदवहत्तस्यां पुत्रं निरमित्रं नामाजनयत्
nakulastu caidyāṃ kareṇuvatīṃ nāma bhāryāmudavahattasyāṃ putraṃ niramitraṃ nāmājanayat
सहदेवोऽपि माद्रीमेव स्वयंवरे विजयां नामोपयेमेतस्यां पुत्रमजनयत्सुहोत्रं नाम
sahadevo'pi mādrīmeva svayaṃvare vijayāṃ nāmopayemetasyāṃ putramajanayatsuhotraṃ nāma
भीमसेनस्तु पूर्वमेव हिडिम्बायां राक्षस्यां घटोत्कचं नाम पुत्रं जनयामास
bhīmasenastu pūrvameva hiḍimbāyāṃ rākṣasyāṃ ghaṭotkacaṃ nāma putraṃ janayāmāsa
इत्येते एकादश पाण्डवानां पुत्राः
ityete ekādaśa pāṇḍavānāṃ putrāḥ
विराटस्य दुहितरमुत्तरां नामाभिमन्युरुपयेमेतस्यामस्य परासुर्गर्भोऽजायत
virāṭasya duhitaramuttarāṃ nāmābhimanyurupayemetasyāmasya parāsurgarbho'jāyata
तमुत्सङ्गेन प्रतिजग्राह पृथा नियोगात्पुरुषोत्तमस्य वासुदेवस्यषाण्मासिकं गर्भमहमेनं जीवयिष्यामीति
tamutsaṅgena pratijagrāha pṛthā niyogātpuruṣottamasya vāsudevasyaṣāṇmāsikaṃ garbhamahamenaṃ jīvayiṣyāmīti
संजीवयित्वा चैनमुवाचपरिक्षीणे कुले जातो भवत्वयं परिक्षिन्नामेति
saṃjīvayitvā cainamuvācaparikṣīṇe kule jāto bhavatvayaṃ parikṣinnāmeti
परिक्षित्तु खलु माद्रवतीं नामोपयेमेतस्यामस्य जनमेजयः
parikṣittu khalu mādravatīṃ nāmopayemetasyāmasya janamejayaḥ
जनमेजयात्तु वपुष्टमायां द्वौ पुत्रौ शतानीकः शङ्कुश्च
janamejayāttu vapuṣṭamāyāṃ dvau putrau śatānīkaḥ śaṅkuśca
शतानीकस्तु खलु वैदेहीमुपयेमेतस्यामस्य जज्ञे पुत्रोऽश्वमेधदत्तः
śatānīkastu khalu vaidehīmupayemetasyāmasya jajñe putro'śvamedhadattaḥ
इत्येष पूरोर्वंशस्तु पाण्डवानां च कीर्तितःपूरोर्वंशमिमं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
ityeṣa pūrorvaṃśastu pāṇḍavānāṃ ca kīrtitaḥpūrorvaṃśamimaṃ śrutvā sarvapāpaiḥ pramucyate