Skip to content

Parva.Adhyaya 12.159

Mahabharata · 72 verses

  1. 12.159.1

    भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

    कृतार्थो यक्ष्यमाणश्च सर्ववेदान्तगश्च यःआचार्यपितृभार्यार्थं स्वाध्यायार्थमथापि वा

    kṛtārtho yakṣyamāṇaśca sarvavedāntagaśca yaḥācāryapitṛbhāryārthaṃ svādhyāyārthamathāpi vā

  2. 12.159.2

    एते वै साधवो दृष्टा ब्राह्मणा धर्मभिक्षवःअस्वेभ्यो देयमेतेभ्यो दानं विद्याविशेषतः

    ete vai sādhavo dṛṣṭā brāhmaṇā dharmabhikṣavaḥasvebhyo deyametebhyo dānaṃ vidyāviśeṣataḥ

  3. 12.159.3

    अन्यत्र दक्षिणा या तु देया भरतसत्तमअन्येभ्यो हि बहिर्वेद्यां नाकृतान्नं विधीयते

    anyatra dakṣiṇā yā tu deyā bharatasattamaanyebhyo hi bahirvedyāṃ nākṛtānnaṃ vidhīyate

  4. 12.159.4

    सर्वरत्नानि राजा च यथार्हं प्रतिपादयेत्ब्राह्मणाश्चैव यज्ञाश्च सहान्नाः सहदक्षिणाः

    sarvaratnāni rājā ca yathārhaṃ pratipādayetbrāhmaṇāścaiva yajñāśca sahānnāḥ sahadakṣiṇāḥ

  5. 12.159.5

    यस्य त्रैवार्षिकं भक्तं पर्याप्तं भृत्यवृत्तयेअधिकं वापि विद्येत स सोमं पातुमर्हति

    yasya traivārṣikaṃ bhaktaṃ paryāptaṃ bhṛtyavṛttayeadhikaṃ vāpi vidyeta sa somaṃ pātumarhati

  6. 12.159.6

    यज्ञश्चेत्प्रतिविद्धः स्यादङ्गेनैकेन यज्वनःब्राह्मणस्य विशेषेण धार्मिके सति राजनि

    yajñaścetpratividdhaḥ syādaṅgenaikena yajvanaḥbrāhmaṇasya viśeṣeṇa dhārmike sati rājani

  7. 12.159.7

    यो वैश्यः स्याद्बहुपशुर्हीनक्रतुरसोमपःकुटुम्बात्तस्य तद्द्रव्यं यज्ञार्थं पार्थिवो हरेत्

    yo vaiśyaḥ syādbahupaśurhīnakraturasomapaḥkuṭumbāttasya taddravyaṃ yajñārthaṃ pārthivo haret

  8. 12.159.8

    आहरेद्वेश्मतः किंचित्कामं शूद्रस्य द्रव्यतःन हि वेश्मनि शूद्रस्य कश्चिदस्ति परिग्रहः

    āharedveśmataḥ kiṃcitkāmaṃ śūdrasya dravyataḥna hi veśmani śūdrasya kaścidasti parigrahaḥ

  9. 12.159.9

    योऽनाहिताग्निः शतगुरयज्वा च सहस्रगुःतयोरपि कुटुम्बाभ्यामाहरेदविचारयन्

    yo'nāhitāgniḥ śatagurayajvā ca sahasraguḥtayorapi kuṭumbābhyāmāharedavicārayan

  10. 12.159.10

    अदातृभ्यो हरेन्नित्यं व्याख्याप्य नृपतिः प्रभोतथा ह्याचरतो धर्मो नृपतेः स्यादथाखिलः

    adātṛbhyo harennityaṃ vyākhyāpya nṛpatiḥ prabhotathā hyācarato dharmo nṛpateḥ syādathākhilaḥ

  11. 12.159.11

    तथैव सप्तमे भक्ते भक्तानि षडनश्नताअश्वस्तनविधानेन हर्तव्यं हीनकर्मणःखलात्क्षेत्रात्तथागाराद्यतो वाप्युपपद्यते

    tathaiva saptame bhakte bhaktāni ṣaḍanaśnatāaśvastanavidhānena hartavyaṃ hīnakarmaṇaḥkhalātkṣetrāttathāgārādyato vāpyupapadyate

  12. 12.159.12

    आख्यातव्यं नृपस्यैतत्पृच्छतोऽपृच्छतोऽपि वान तस्मै धारयेद्दण्डं राजा धर्मेण धर्मवित्

    ākhyātavyaṃ nṛpasyaitatpṛcchato'pṛcchato'pi vāna tasmai dhārayeddaṇḍaṃ rājā dharmeṇa dharmavit

  13. 12.159.13

    क्षत्रियस्य हि बालिश्याद्ब्राह्मणः क्लिश्यते क्षुधाश्रुतशीले समाज्ञाय वृत्तिमस्य प्रकल्पयेत्अथैनं परिरक्षेत पिता पुत्रमिवौरसम्

    kṣatriyasya hi bāliśyādbrāhmaṇaḥ kliśyate kṣudhāśrutaśīle samājñāya vṛttimasya prakalpayetathainaṃ parirakṣeta pitā putramivaurasam

  14. 12.159.14

    इष्टिं वैश्वानरीं नित्यं निर्वपेदब्दपर्ययेअविकल्पः पुराधर्मो धर्मवादैस्तु केवलम्

    iṣṭiṃ vaiśvānarīṃ nityaṃ nirvapedabdaparyayeavikalpaḥ purādharmo dharmavādaistu kevalam

  15. 12.159.15

    विश्वैस्तु देवैः साध्यैश्च ब्राह्मणैश्च महर्षिभिःआपत्सु मरणाद्भीतैर्लिङ्गप्रतिनिधिः कृतः

    viśvaistu devaiḥ sādhyaiśca brāhmaṇaiśca maharṣibhiḥāpatsu maraṇādbhītairliṅgapratinidhiḥ kṛtaḥ

  16. 12.159.16

    प्रभुः प्रथमकल्पस्य योऽनुकल्पेन वर्ततेन सांपरायिकं तस्य दुर्मतेर्विद्यते फलम्

    prabhuḥ prathamakalpasya yo'nukalpena vartatena sāṃparāyikaṃ tasya durmatervidyate phalam

  17. 12.159.17

    न ब्राह्मणान्वेदयेत कश्चिद्राजनि मानवःअवीर्यो वेदनाद्विद्यात्सुवीर्यो वीर्यवत्तरम्

    na brāhmaṇānvedayeta kaścidrājani mānavaḥavīryo vedanādvidyātsuvīryo vīryavattaram

  18. 12.159.18

    तस्माद्राज्ञा सदा तेजो दुःसहं ब्रह्मवादिनाम्मन्ता शास्ता विधाता च ब्राह्मणो देव उच्यतेतस्मिन्नाकुशलं ब्रूयान्न शुक्तामीरयेद्गिरम्

    tasmādrājñā sadā tejo duḥsahaṃ brahmavādināmmantā śāstā vidhātā ca brāhmaṇo deva ucyatetasminnākuśalaṃ brūyānna śuktāmīrayedgiram

  19. 12.159.19

    क्षत्रियो बाहुवीर्येण तरत्यापदमात्मनःधनेन वैश्यः शूद्रश्च मन्त्रैर्होमैश्च वै द्विजः

    kṣatriyo bāhuvīryeṇa taratyāpadamātmanaḥdhanena vaiśyaḥ śūdraśca mantrairhomaiśca vai dvijaḥ

  20. 12.159.20

    न वै कन्या न युवतिर्नामन्त्रो न च बालिशःपरिवेष्टाग्निहोत्रस्य भवेन्नासंस्कृतस्तथानरके निपतन्त्येते जुह्वानाः स च यस्य तत्

    na vai kanyā na yuvatirnāmantro na ca bāliśaḥpariveṣṭāgnihotrasya bhavennāsaṃskṛtastathānarake nipatantyete juhvānāḥ sa ca yasya tat

  21. 12.159.21

    प्राजापत्यमदत्त्वाश्वमग्न्याधेयस्य दक्षिणाम्अनाहिताग्निरिति स प्रोच्यते धर्मदर्शिभिः

    prājāpatyamadattvāśvamagnyādheyasya dakṣiṇāmanāhitāgniriti sa procyate dharmadarśibhiḥ

  22. 12.159.22

    पुण्यान्यन्यानि कुर्वीत श्रद्दधानो जितेन्द्रियःअनाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्न यजेत कथंचन

    puṇyānyanyāni kurvīta śraddadhāno jitendriyaḥanāptadakṣiṇairyajñairna yajeta kathaṃcana

  23. 12.159.23

    प्रजाः पशूंश्च स्वर्गं च हन्ति यज्ञो ह्यदक्षिणःइन्द्रियाणि यशः कीर्तिमायुश्चास्योपकृन्तति

    prajāḥ paśūṃśca svargaṃ ca hanti yajño hyadakṣiṇaḥindriyāṇi yaśaḥ kīrtimāyuścāsyopakṛntati

  24. 12.159.24

    उदक्या ह्यासते ये च ये च केचिदनग्नयःकुलं चाश्रोत्रियं येषां सर्वे ते शूद्रधर्मिणः

    udakyā hyāsate ye ca ye ca kecidanagnayaḥkulaṃ cāśrotriyaṃ yeṣāṃ sarve te śūdradharmiṇaḥ

  25. 12.159.25

    उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिःउषित्वा द्वादश समाः शूद्रकर्मेह गच्छति

    udapānodake grāme brāhmaṇo vṛṣalīpatiḥuṣitvā dvādaśa samāḥ śūdrakarmeha gacchati

  26. 12.159.26

    अनार्यां शयने बिभ्रदुज्झन्बिभ्रच्च यो द्विजाम्अब्राह्मणो मन्यमानस्तृणेष्वासीत पृष्ठतःतथा स शुध्यते राजञ्शृणु चात्र वचो मम

    anāryāṃ śayane bibhradujjhanbibhracca yo dvijāmabrāhmaṇo manyamānastṛṇeṣvāsīta pṛṣṭhataḥtathā sa śudhyate rājañśṛṇu cātra vaco mama

  27. 12.159.27

    यदेकरात्रेण करोति पापं; कृष्णं वर्णं ब्राह्मणः सेवमानःस्थानासनाभ्यां विचरन्व्रती सं;स्त्रिभिर्वर्षैः शमयेदात्मपापम्

    yadekarātreṇa karoti pāpaṃ; kṛṣṇaṃ varṇaṃ brāhmaṇaḥ sevamānaḥsthānāsanābhyāṃ vicaranvratī saṃ;stribhirvarṣaiḥ śamayedātmapāpam

  28. 12.159.28

    न नर्मयुक्तं वचनं हिनस्ति; न स्त्रीषु राजन्न विवाहकालेन गुर्वर्थे नात्मनो जीवितार्थे; पञ्चानृतान्याहुरपातकानि

    na narmayuktaṃ vacanaṃ hinasti; na strīṣu rājanna vivāhakālena gurvarthe nātmano jīvitārthe; pañcānṛtānyāhurapātakāni

  29. 12.159.29

    श्रद्दधानः शुभां विद्यां हीनादपि समाचरेत्सुवर्णमपि चामेध्यादाददीतेति धारणा

    śraddadhānaḥ śubhāṃ vidyāṃ hīnādapi samācaretsuvarṇamapi cāmedhyādādadīteti dhāraṇā

  30. 12.159.30

    स्त्रीरत्नं दुष्कुलाच्चापि विषादप्यमृतं पिबेत्अदुष्टा हि स्त्रियो रत्नमाप इत्येव धर्मतः

    strīratnaṃ duṣkulāccāpi viṣādapyamṛtaṃ pibetaduṣṭā hi striyo ratnamāpa ityeva dharmataḥ

  31. 12.159.31

    गोब्राह्मणहितार्थं च वर्णानां संकरेषु चगृह्णीयात्तु धनुर्वैश्यः परित्राणाय चात्मनः

    gobrāhmaṇahitārthaṃ ca varṇānāṃ saṃkareṣu cagṛhṇīyāttu dhanurvaiśyaḥ paritrāṇāya cātmanaḥ

  32. 12.159.32

    सुरापानं ब्रह्महत्या गुरुतल्पमथापि वाअनिर्देश्यानि मन्यन्ते प्राणान्तानीति धारणा

    surāpānaṃ brahmahatyā gurutalpamathāpi vāanirdeśyāni manyante prāṇāntānīti dhāraṇā

  33. 12.159.33

    सुवर्णहरणं स्तैन्यं विप्रासङ्गश्च पातकम्विहरन्मद्यपानं चाप्यगम्यागमनं तथा

    suvarṇaharaṇaṃ stainyaṃ viprāsaṅgaśca pātakamviharanmadyapānaṃ cāpyagamyāgamanaṃ tathā

  34. 12.159.34

    पतितैः संप्रयोगाच्च ब्राह्मणैर्योनितस्तथाअचिरेण महाराज तादृशो वै भवत्युत

    patitaiḥ saṃprayogācca brāhmaṇairyonitastathāacireṇa mahārāja tādṛśo vai bhavatyuta

  35. 12.159.35

    संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन्याजनाध्यापनाद्यौनान्न तु यानासनाशनात्

    saṃvatsareṇa patati patitena sahācaranyājanādhyāpanādyaunānna tu yānāsanāśanāt

  36. 12.159.36

    एतानि च ततोऽन्यानि निर्देश्यानीति धारणानिर्देश्यकेन विधिना कालेनाव्यसनी भवेत्

    etāni ca tato'nyāni nirdeśyānīti dhāraṇānirdeśyakena vidhinā kālenāvyasanī bhavet

  37. 12.159.37

    अन्नं तिर्यङ्न होतव्यं प्रेतकर्मण्यपातितेत्रिषु त्वेतेषु पूर्वेषु न कुर्वीत विचारणाम्

    annaṃ tiryaṅna hotavyaṃ pretakarmaṇyapātitetriṣu tveteṣu pūrveṣu na kurvīta vicāraṇām

  38. 12.159.38

    अमात्यान्वा गुरून्वापि जह्याद्धर्मेण धार्मिकःप्रायश्चित्तमकुर्वाणैर्नैतैरर्हति संविदम्

    amātyānvā gurūnvāpi jahyāddharmeṇa dhārmikaḥprāyaścittamakurvāṇairnaitairarhati saṃvidam

  39. 12.159.39

    अधर्मकारी धर्मेण तपसा हन्ति किल्बिषम्ब्रुवन्स्तेन इति स्तेनं तावत्प्राप्नोति किल्बिषम्अस्तेनं स्तेन इत्युक्त्वा द्विगुणं पापमाप्नुयात्

    adharmakārī dharmeṇa tapasā hanti kilbiṣambruvanstena iti stenaṃ tāvatprāpnoti kilbiṣamastenaṃ stena ityuktvā dviguṇaṃ pāpamāpnuyāt

  40. 12.159.40

    त्रिभागं ब्रह्महत्यायाः कन्या प्राप्नोति दुष्यतीयस्तु दूषयिता तस्याः शेषं प्राप्नोति किल्बिषम्

    tribhāgaṃ brahmahatyāyāḥ kanyā prāpnoti duṣyatīyastu dūṣayitā tasyāḥ śeṣaṃ prāpnoti kilbiṣam

  41. 12.159.41

    ब्राह्मणायावगूर्येह स्पृष्ट्वा गुरुतरं भवेत्वर्षाणां हि शतं पापः प्रतिष्ठां नाधिगच्छति

    brāhmaṇāyāvagūryeha spṛṣṭvā gurutaraṃ bhavetvarṣāṇāṃ hi śataṃ pāpaḥ pratiṣṭhāṃ nādhigacchati

  42. 12.159.42

    सहस्रं त्वेव वर्षाणां निपात्य नरके वसेत्तस्मान्नैवावगूर्याद्धि नैव जातु निपातयेत्

    sahasraṃ tveva varṣāṇāṃ nipātya narake vasettasmānnaivāvagūryāddhi naiva jātu nipātayet

  43. 12.159.43

    शोणितं यावतः पांसून्संगृह्णीयाद्द्विजक्षतात्तावतीः स समा राजन्नरके परिवर्तते

    śoṇitaṃ yāvataḥ pāṃsūnsaṃgṛhṇīyāddvijakṣatāttāvatīḥ sa samā rājannarake parivartate

  44. 12.159.44

    भ्रूणहाहवमध्ये तु शुध्यते शस्त्रपातितःआत्मानं जुहुयाद्वह्नौ समिद्धे तेन शुध्यति

    bhrūṇahāhavamadhye tu śudhyate śastrapātitaḥātmānaṃ juhuyādvahnau samiddhe tena śudhyati

  45. 12.159.45

    सुरापो वारुणीमुष्णां पीत्वा पापाद्विमुच्यतेतया स काये निर्दग्धे मृत्युना प्रेत्य शुध्यतिलोकांश्च लभते विप्रो नान्यथा लभते हि सः

    surāpo vāruṇīmuṣṇāṃ pītvā pāpādvimucyatetayā sa kāye nirdagdhe mṛtyunā pretya śudhyatilokāṃśca labhate vipro nānyathā labhate hi saḥ

  46. 12.159.46

    गुरुतल्पमधिष्ठाय दुरात्मा पापचेतनःसूर्मीं ज्वलन्तीमाश्लिष्य मृत्युना स विशुध्यति

    gurutalpamadhiṣṭhāya durātmā pāpacetanaḥsūrmīṃ jvalantīmāśliṣya mṛtyunā sa viśudhyati

  47. 12.159.47

    अथ वा शिश्नवृषणावादायाञ्जलिना स्वयम्नैरृतीं दिशमास्थाय निपतेत्स त्वजिह्मगः

    atha vā śiśnavṛṣaṇāvādāyāñjalinā svayamnairṛtīṃ diśamāsthāya nipatetsa tvajihmagaḥ

  48. 12.159.48

    ब्राह्मणार्थेऽपि वा प्राणान्संत्यजेत्तेन शुध्यतिअश्वमेधेन वापीष्ट्वा गोमेधेनापि वा पुनःअग्निष्टोमेन वा सम्यगिह प्रेत्य च पूयते

    brāhmaṇārthe'pi vā prāṇānsaṃtyajettena śudhyatiaśvamedhena vāpīṣṭvā gomedhenāpi vā punaḥagniṣṭomena vā samyagiha pretya ca pūyate

  49. 12.159.49

    तथैव द्वादश समाः कपाली ब्रह्महा भवेत्ब्रह्मचारी चरेद्भैक्षं स्वकर्मोदाहरन्मुनिः

    tathaiva dvādaśa samāḥ kapālī brahmahā bhavetbrahmacārī caredbhaikṣaṃ svakarmodāharanmuniḥ

  50. 12.159.50

    एवं वा तपसा युक्तो ब्रह्महा सवनी भवेत्एवं वा गर्भमज्ञाता चात्रेयीं योऽभिगच्छतिद्विगुणा ब्रह्महत्या वै आत्रेयीव्यसने भवेत्

    evaṃ vā tapasā yukto brahmahā savanī bhavetevaṃ vā garbhamajñātā cātreyīṃ yo'bhigacchatidviguṇā brahmahatyā vai ātreyīvyasane bhavet

  51. 12.159.51

    सुरापो नियताहारो ब्रह्मचारी क्षमाचरःऊर्ध्वं त्रिभ्योऽथ वर्षेभ्यो यजेताग्निष्टुता परम्ऋषभैकसहस्रं गा दत्त्वा शुभमवाप्नुयात्

    surāpo niyatāhāro brahmacārī kṣamācaraḥūrdhvaṃ tribhyo'tha varṣebhyo yajetāgniṣṭutā paramṛṣabhaikasahasraṃ gā dattvā śubhamavāpnuyāt

  52. 12.159.52

    वैश्यं हत्वा तु वर्षे द्वे ऋषभैकशताश्च गाःशूद्रं हत्वाब्दमेवैकमृषभैकादशाश्च गाः

    vaiśyaṃ hatvā tu varṣe dve ṛṣabhaikaśatāśca gāḥśūdraṃ hatvābdamevaikamṛṣabhaikādaśāśca gāḥ

  53. 12.159.53

    श्वबर्बरखरान्हत्वा शौद्रमेव व्रतं चरेत्मार्जारचाषमण्डूकान्काकं भासं च मूषकम्

    śvabarbarakharānhatvā śaudrameva vrataṃ caretmārjāracāṣamaṇḍūkānkākaṃ bhāsaṃ ca mūṣakam

  54. 12.159.54

    उक्तः पशुसमो धर्मो राजन्प्राणिनिपातनात्प्रायश्चित्तान्यथान्यानि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः

    uktaḥ paśusamo dharmo rājanprāṇinipātanātprāyaścittānyathānyāni pravakṣyāmyanupūrvaśaḥ

  55. 12.159.55

    तल्पे चान्यस्य चौर्ये च पृथक्संवत्सरं चरेत्त्रीणि श्रोत्रियभार्यायां परदारे तु द्वे स्मृते

    talpe cānyasya caurye ca pṛthaksaṃvatsaraṃ carettrīṇi śrotriyabhāryāyāṃ paradāre tu dve smṛte

  56. 12.159.56

    काले चतुर्थे भुञ्जानो ब्रह्मचारी व्रती भवेत्स्थानासनाभ्यां विहरेत्त्रिरह्नोऽभ्युदितादपःएवमेव निराचान्तो यश्चाग्नीनपविध्यति

    kāle caturthe bhuñjāno brahmacārī vratī bhavetsthānāsanābhyāṃ viharettrirahno'bhyuditādapaḥevameva nirācānto yaścāgnīnapavidhyati

  57. 12.159.57

    त्यजत्यकारणे यश्च पितरं मातरं तथापतितः स्यात्स कौरव्य तथा धर्मेषु निश्चयः

    tyajatyakāraṇe yaśca pitaraṃ mātaraṃ tathāpatitaḥ syātsa kauravya tathā dharmeṣu niścayaḥ

  58. 12.159.58

    ग्रासाच्छादनमत्यर्थं दद्यादिति निदर्शनम्भार्यायां व्यभिचारिण्यां निरुद्धायां विशेषतःयत्पुंसां परदारेषु तच्चैनां चारयेद्व्रतम्

    grāsācchādanamatyarthaṃ dadyāditi nidarśanambhāryāyāṃ vyabhicāriṇyāṃ niruddhāyāṃ viśeṣataḥyatpuṃsāṃ paradāreṣu taccaināṃ cārayedvratam

  59. 12.159.59

    श्रेयांसं शयने हित्वा या पापीयांसमृच्छतिश्वभिस्तां खादयेद्राजा संस्थाने बहुसंवृते

    śreyāṃsaṃ śayane hitvā yā pāpīyāṃsamṛcchatiśvabhistāṃ khādayedrājā saṃsthāne bahusaṃvṛte

  60. 12.159.60

    पुमांसं बन्धयेत्प्राज्ञः शयने तप्त आयसेअप्यादधीत दारूणि तत्र दह्येत पापकृत्

    pumāṃsaṃ bandhayetprājñaḥ śayane tapta āyaseapyādadhīta dārūṇi tatra dahyeta pāpakṛt

  61. 12.159.61

    एष दण्डो महाराज स्त्रीणां भर्तृव्यतिक्रमेसंवत्सराभिशस्तस्य दुष्टस्य द्विगुणो भवेत्

    eṣa daṇḍo mahārāja strīṇāṃ bhartṛvyatikramesaṃvatsarābhiśastasya duṣṭasya dviguṇo bhavet

  62. 12.159.62

    द्वे तस्य त्रीणि वर्षाणि चत्वारि सहसेविनःकुचरः पञ्च वर्षाणि चरेद्भैक्षं मुनिव्रतः

    dve tasya trīṇi varṣāṇi catvāri sahasevinaḥkucaraḥ pañca varṣāṇi caredbhaikṣaṃ munivrataḥ

  63. 12.159.63

    परिवित्तिः परिवेत्ता यया च परिविद्यतेपाणिग्राहश्च धर्मेण सर्वे ते पतिताः स्मृताः

    parivittiḥ parivettā yayā ca parividyatepāṇigrāhaśca dharmeṇa sarve te patitāḥ smṛtāḥ

  64. 12.159.64

    चरेयुः सर्व एवैते वीरहा यद्व्रतं चरेत्चान्द्रायणं चरेन्मासं कृच्छ्रं वा पापशुद्धये

    careyuḥ sarva evaite vīrahā yadvrataṃ caretcāndrāyaṇaṃ carenmāsaṃ kṛcchraṃ vā pāpaśuddhaye

  65. 12.159.65

    परिवेत्ता प्रयच्छेत परिवित्ताय तां स्नुषाम्ज्येष्ठेन त्वभ्यनुज्ञातो यवीयान्प्रत्यनन्तरम्एनसो मोक्षमाप्नोति सा च तौ चैव धर्मतः

    parivettā prayaccheta parivittāya tāṃ snuṣāmjyeṣṭhena tvabhyanujñāto yavīyānpratyanantaramenaso mokṣamāpnoti sā ca tau caiva dharmataḥ

  66. 12.159.66

    अमानुषीषु गोवर्जमनावृष्टिर्न दुष्यतिअधिष्ठातारमत्तारं पशूनां पुरुषं विदुः

    amānuṣīṣu govarjamanāvṛṣṭirna duṣyatiadhiṣṭhātāramattāraṃ paśūnāṃ puruṣaṃ viduḥ

  67. 12.159.67

    परिधायोर्ध्ववालं तु पात्रमादाय मृन्मयम्चरेत्सप्त गृहान्भैक्षं स्वकर्म परिकीर्तयन्

    paridhāyordhvavālaṃ tu pātramādāya mṛnmayamcaretsapta gṛhānbhaikṣaṃ svakarma parikīrtayan

  68. 12.159.68

    तत्रैव लब्धभोजी स्याद्द्वादशाहात्स शुध्यतिचरेत्संवत्सरं चापि तद्व्रतं यन्निराकृति

    tatraiva labdhabhojī syāddvādaśāhātsa śudhyaticaretsaṃvatsaraṃ cāpi tadvrataṃ yannirākṛti

  69. 12.159.69

    भवेत्तु मानुषेष्वेवं प्रायश्चित्तमनुत्तमम्दानं वादानसक्तेषु सर्वमेव प्रकल्पयेत्अनास्तिकेषु गोमात्रं प्राणमेकं प्रचक्षते

    bhavettu mānuṣeṣvevaṃ prāyaścittamanuttamamdānaṃ vādānasakteṣu sarvameva prakalpayetanāstikeṣu gomātraṃ prāṇamekaṃ pracakṣate

  70. 12.159.70

    श्ववराहमनुष्याणां कुक्कुटस्य खरस्य चमांसं मूत्रपुरीषं च प्राश्य संस्कारमर्हति

    śvavarāhamanuṣyāṇāṃ kukkuṭasya kharasya camāṃsaṃ mūtrapurīṣaṃ ca prāśya saṃskāramarhati

  71. 12.159.71

    ब्राह्मणस्य सुरापस्य गन्धमाघ्राय सोमपःअपस्त्र्यहं पिबेदुष्णास्त्र्यहमुष्णं पयः पिबेत्त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्त्र्यहम्

    brāhmaṇasya surāpasya gandhamāghrāya somapaḥapastryahaṃ pibeduṣṇāstryahamuṣṇaṃ payaḥ pibettryahamuṣṇaṃ ghṛtaṃ pītvā vāyubhakṣo bhavettryaham

  72. 12.159.72

    एवमेतत्समुद्दिष्टं प्रायश्चित्तं सनातनम्ब्राह्मणस्य विशेषेण तत्त्वज्ञानेन जायते

    evametatsamuddiṣṭaṃ prāyaścittaṃ sanātanambrāhmaṇasya viśeṣeṇa tattvajñānena jāyate

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0

Mahabharata · Parva.Adhyaya 12.159 · SatsangVidya