Parva.Adhyaya 12.159
Mahabharata · 72 verses
- 12.159.1
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
कृतार्थो यक्ष्यमाणश्च सर्ववेदान्तगश्च यःआचार्यपितृभार्यार्थं स्वाध्यायार्थमथापि वा
kṛtārtho yakṣyamāṇaśca sarvavedāntagaśca yaḥācāryapitṛbhāryārthaṃ svādhyāyārthamathāpi vā
- 12.159.2
एते वै साधवो दृष्टा ब्राह्मणा धर्मभिक्षवःअस्वेभ्यो देयमेतेभ्यो दानं विद्याविशेषतः
ete vai sādhavo dṛṣṭā brāhmaṇā dharmabhikṣavaḥasvebhyo deyametebhyo dānaṃ vidyāviśeṣataḥ
- 12.159.3
अन्यत्र दक्षिणा या तु देया भरतसत्तमअन्येभ्यो हि बहिर्वेद्यां नाकृतान्नं विधीयते
anyatra dakṣiṇā yā tu deyā bharatasattamaanyebhyo hi bahirvedyāṃ nākṛtānnaṃ vidhīyate
- 12.159.4
सर्वरत्नानि राजा च यथार्हं प्रतिपादयेत्ब्राह्मणाश्चैव यज्ञाश्च सहान्नाः सहदक्षिणाः
sarvaratnāni rājā ca yathārhaṃ pratipādayetbrāhmaṇāścaiva yajñāśca sahānnāḥ sahadakṣiṇāḥ
- 12.159.5
यस्य त्रैवार्षिकं भक्तं पर्याप्तं भृत्यवृत्तयेअधिकं वापि विद्येत स सोमं पातुमर्हति
yasya traivārṣikaṃ bhaktaṃ paryāptaṃ bhṛtyavṛttayeadhikaṃ vāpi vidyeta sa somaṃ pātumarhati
- 12.159.6
यज्ञश्चेत्प्रतिविद्धः स्यादङ्गेनैकेन यज्वनःब्राह्मणस्य विशेषेण धार्मिके सति राजनि
yajñaścetpratividdhaḥ syādaṅgenaikena yajvanaḥbrāhmaṇasya viśeṣeṇa dhārmike sati rājani
- 12.159.7
यो वैश्यः स्याद्बहुपशुर्हीनक्रतुरसोमपःकुटुम्बात्तस्य तद्द्रव्यं यज्ञार्थं पार्थिवो हरेत्
yo vaiśyaḥ syādbahupaśurhīnakraturasomapaḥkuṭumbāttasya taddravyaṃ yajñārthaṃ pārthivo haret
- 12.159.8
आहरेद्वेश्मतः किंचित्कामं शूद्रस्य द्रव्यतःन हि वेश्मनि शूद्रस्य कश्चिदस्ति परिग्रहः
āharedveśmataḥ kiṃcitkāmaṃ śūdrasya dravyataḥna hi veśmani śūdrasya kaścidasti parigrahaḥ
- 12.159.9
योऽनाहिताग्निः शतगुरयज्वा च सहस्रगुःतयोरपि कुटुम्बाभ्यामाहरेदविचारयन्
yo'nāhitāgniḥ śatagurayajvā ca sahasraguḥtayorapi kuṭumbābhyāmāharedavicārayan
- 12.159.10
अदातृभ्यो हरेन्नित्यं व्याख्याप्य नृपतिः प्रभोतथा ह्याचरतो धर्मो नृपतेः स्यादथाखिलः
adātṛbhyo harennityaṃ vyākhyāpya nṛpatiḥ prabhotathā hyācarato dharmo nṛpateḥ syādathākhilaḥ
- 12.159.11
तथैव सप्तमे भक्ते भक्तानि षडनश्नताअश्वस्तनविधानेन हर्तव्यं हीनकर्मणःखलात्क्षेत्रात्तथागाराद्यतो वाप्युपपद्यते
tathaiva saptame bhakte bhaktāni ṣaḍanaśnatāaśvastanavidhānena hartavyaṃ hīnakarmaṇaḥkhalātkṣetrāttathāgārādyato vāpyupapadyate
- 12.159.12
आख्यातव्यं नृपस्यैतत्पृच्छतोऽपृच्छतोऽपि वान तस्मै धारयेद्दण्डं राजा धर्मेण धर्मवित्
ākhyātavyaṃ nṛpasyaitatpṛcchato'pṛcchato'pi vāna tasmai dhārayeddaṇḍaṃ rājā dharmeṇa dharmavit
- 12.159.13
क्षत्रियस्य हि बालिश्याद्ब्राह्मणः क्लिश्यते क्षुधाश्रुतशीले समाज्ञाय वृत्तिमस्य प्रकल्पयेत्अथैनं परिरक्षेत पिता पुत्रमिवौरसम्
kṣatriyasya hi bāliśyādbrāhmaṇaḥ kliśyate kṣudhāśrutaśīle samājñāya vṛttimasya prakalpayetathainaṃ parirakṣeta pitā putramivaurasam
- 12.159.14
इष्टिं वैश्वानरीं नित्यं निर्वपेदब्दपर्ययेअविकल्पः पुराधर्मो धर्मवादैस्तु केवलम्
iṣṭiṃ vaiśvānarīṃ nityaṃ nirvapedabdaparyayeavikalpaḥ purādharmo dharmavādaistu kevalam
- 12.159.15
विश्वैस्तु देवैः साध्यैश्च ब्राह्मणैश्च महर्षिभिःआपत्सु मरणाद्भीतैर्लिङ्गप्रतिनिधिः कृतः
viśvaistu devaiḥ sādhyaiśca brāhmaṇaiśca maharṣibhiḥāpatsu maraṇādbhītairliṅgapratinidhiḥ kṛtaḥ
- 12.159.16
प्रभुः प्रथमकल्पस्य योऽनुकल्पेन वर्ततेन सांपरायिकं तस्य दुर्मतेर्विद्यते फलम्
prabhuḥ prathamakalpasya yo'nukalpena vartatena sāṃparāyikaṃ tasya durmatervidyate phalam
- 12.159.17
न ब्राह्मणान्वेदयेत कश्चिद्राजनि मानवःअवीर्यो वेदनाद्विद्यात्सुवीर्यो वीर्यवत्तरम्
na brāhmaṇānvedayeta kaścidrājani mānavaḥavīryo vedanādvidyātsuvīryo vīryavattaram
- 12.159.18
तस्माद्राज्ञा सदा तेजो दुःसहं ब्रह्मवादिनाम्मन्ता शास्ता विधाता च ब्राह्मणो देव उच्यतेतस्मिन्नाकुशलं ब्रूयान्न शुक्तामीरयेद्गिरम्
tasmādrājñā sadā tejo duḥsahaṃ brahmavādināmmantā śāstā vidhātā ca brāhmaṇo deva ucyatetasminnākuśalaṃ brūyānna śuktāmīrayedgiram
- 12.159.19
क्षत्रियो बाहुवीर्येण तरत्यापदमात्मनःधनेन वैश्यः शूद्रश्च मन्त्रैर्होमैश्च वै द्विजः
kṣatriyo bāhuvīryeṇa taratyāpadamātmanaḥdhanena vaiśyaḥ śūdraśca mantrairhomaiśca vai dvijaḥ
- 12.159.20
न वै कन्या न युवतिर्नामन्त्रो न च बालिशःपरिवेष्टाग्निहोत्रस्य भवेन्नासंस्कृतस्तथानरके निपतन्त्येते जुह्वानाः स च यस्य तत्
na vai kanyā na yuvatirnāmantro na ca bāliśaḥpariveṣṭāgnihotrasya bhavennāsaṃskṛtastathānarake nipatantyete juhvānāḥ sa ca yasya tat
- 12.159.21
प्राजापत्यमदत्त्वाश्वमग्न्याधेयस्य दक्षिणाम्अनाहिताग्निरिति स प्रोच्यते धर्मदर्शिभिः
prājāpatyamadattvāśvamagnyādheyasya dakṣiṇāmanāhitāgniriti sa procyate dharmadarśibhiḥ
- 12.159.22
पुण्यान्यन्यानि कुर्वीत श्रद्दधानो जितेन्द्रियःअनाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्न यजेत कथंचन
puṇyānyanyāni kurvīta śraddadhāno jitendriyaḥanāptadakṣiṇairyajñairna yajeta kathaṃcana
- 12.159.23
प्रजाः पशूंश्च स्वर्गं च हन्ति यज्ञो ह्यदक्षिणःइन्द्रियाणि यशः कीर्तिमायुश्चास्योपकृन्तति
prajāḥ paśūṃśca svargaṃ ca hanti yajño hyadakṣiṇaḥindriyāṇi yaśaḥ kīrtimāyuścāsyopakṛntati
- 12.159.24
उदक्या ह्यासते ये च ये च केचिदनग्नयःकुलं चाश्रोत्रियं येषां सर्वे ते शूद्रधर्मिणः
udakyā hyāsate ye ca ye ca kecidanagnayaḥkulaṃ cāśrotriyaṃ yeṣāṃ sarve te śūdradharmiṇaḥ
- 12.159.25
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिःउषित्वा द्वादश समाः शूद्रकर्मेह गच्छति
udapānodake grāme brāhmaṇo vṛṣalīpatiḥuṣitvā dvādaśa samāḥ śūdrakarmeha gacchati
- 12.159.26
अनार्यां शयने बिभ्रदुज्झन्बिभ्रच्च यो द्विजाम्अब्राह्मणो मन्यमानस्तृणेष्वासीत पृष्ठतःतथा स शुध्यते राजञ्शृणु चात्र वचो मम
anāryāṃ śayane bibhradujjhanbibhracca yo dvijāmabrāhmaṇo manyamānastṛṇeṣvāsīta pṛṣṭhataḥtathā sa śudhyate rājañśṛṇu cātra vaco mama
- 12.159.27
यदेकरात्रेण करोति पापं; कृष्णं वर्णं ब्राह्मणः सेवमानःस्थानासनाभ्यां विचरन्व्रती सं;स्त्रिभिर्वर्षैः शमयेदात्मपापम्
yadekarātreṇa karoti pāpaṃ; kṛṣṇaṃ varṇaṃ brāhmaṇaḥ sevamānaḥsthānāsanābhyāṃ vicaranvratī saṃ;stribhirvarṣaiḥ śamayedātmapāpam
- 12.159.28
न नर्मयुक्तं वचनं हिनस्ति; न स्त्रीषु राजन्न विवाहकालेन गुर्वर्थे नात्मनो जीवितार्थे; पञ्चानृतान्याहुरपातकानि
na narmayuktaṃ vacanaṃ hinasti; na strīṣu rājanna vivāhakālena gurvarthe nātmano jīvitārthe; pañcānṛtānyāhurapātakāni
- 12.159.29
श्रद्दधानः शुभां विद्यां हीनादपि समाचरेत्सुवर्णमपि चामेध्यादाददीतेति धारणा
śraddadhānaḥ śubhāṃ vidyāṃ hīnādapi samācaretsuvarṇamapi cāmedhyādādadīteti dhāraṇā
- 12.159.30
स्त्रीरत्नं दुष्कुलाच्चापि विषादप्यमृतं पिबेत्अदुष्टा हि स्त्रियो रत्नमाप इत्येव धर्मतः
strīratnaṃ duṣkulāccāpi viṣādapyamṛtaṃ pibetaduṣṭā hi striyo ratnamāpa ityeva dharmataḥ
- 12.159.31
गोब्राह्मणहितार्थं च वर्णानां संकरेषु चगृह्णीयात्तु धनुर्वैश्यः परित्राणाय चात्मनः
gobrāhmaṇahitārthaṃ ca varṇānāṃ saṃkareṣu cagṛhṇīyāttu dhanurvaiśyaḥ paritrāṇāya cātmanaḥ
- 12.159.32
सुरापानं ब्रह्महत्या गुरुतल्पमथापि वाअनिर्देश्यानि मन्यन्ते प्राणान्तानीति धारणा
surāpānaṃ brahmahatyā gurutalpamathāpi vāanirdeśyāni manyante prāṇāntānīti dhāraṇā
- 12.159.33
सुवर्णहरणं स्तैन्यं विप्रासङ्गश्च पातकम्विहरन्मद्यपानं चाप्यगम्यागमनं तथा
suvarṇaharaṇaṃ stainyaṃ viprāsaṅgaśca pātakamviharanmadyapānaṃ cāpyagamyāgamanaṃ tathā
- 12.159.34
पतितैः संप्रयोगाच्च ब्राह्मणैर्योनितस्तथाअचिरेण महाराज तादृशो वै भवत्युत
patitaiḥ saṃprayogācca brāhmaṇairyonitastathāacireṇa mahārāja tādṛśo vai bhavatyuta
- 12.159.35
संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन्याजनाध्यापनाद्यौनान्न तु यानासनाशनात्
saṃvatsareṇa patati patitena sahācaranyājanādhyāpanādyaunānna tu yānāsanāśanāt
- 12.159.36
एतानि च ततोऽन्यानि निर्देश्यानीति धारणानिर्देश्यकेन विधिना कालेनाव्यसनी भवेत्
etāni ca tato'nyāni nirdeśyānīti dhāraṇānirdeśyakena vidhinā kālenāvyasanī bhavet
- 12.159.37
अन्नं तिर्यङ्न होतव्यं प्रेतकर्मण्यपातितेत्रिषु त्वेतेषु पूर्वेषु न कुर्वीत विचारणाम्
annaṃ tiryaṅna hotavyaṃ pretakarmaṇyapātitetriṣu tveteṣu pūrveṣu na kurvīta vicāraṇām
- 12.159.38
अमात्यान्वा गुरून्वापि जह्याद्धर्मेण धार्मिकःप्रायश्चित्तमकुर्वाणैर्नैतैरर्हति संविदम्
amātyānvā gurūnvāpi jahyāddharmeṇa dhārmikaḥprāyaścittamakurvāṇairnaitairarhati saṃvidam
- 12.159.39
अधर्मकारी धर्मेण तपसा हन्ति किल्बिषम्ब्रुवन्स्तेन इति स्तेनं तावत्प्राप्नोति किल्बिषम्अस्तेनं स्तेन इत्युक्त्वा द्विगुणं पापमाप्नुयात्
adharmakārī dharmeṇa tapasā hanti kilbiṣambruvanstena iti stenaṃ tāvatprāpnoti kilbiṣamastenaṃ stena ityuktvā dviguṇaṃ pāpamāpnuyāt
- 12.159.40
त्रिभागं ब्रह्महत्यायाः कन्या प्राप्नोति दुष्यतीयस्तु दूषयिता तस्याः शेषं प्राप्नोति किल्बिषम्
tribhāgaṃ brahmahatyāyāḥ kanyā prāpnoti duṣyatīyastu dūṣayitā tasyāḥ śeṣaṃ prāpnoti kilbiṣam
- 12.159.41
ब्राह्मणायावगूर्येह स्पृष्ट्वा गुरुतरं भवेत्वर्षाणां हि शतं पापः प्रतिष्ठां नाधिगच्छति
brāhmaṇāyāvagūryeha spṛṣṭvā gurutaraṃ bhavetvarṣāṇāṃ hi śataṃ pāpaḥ pratiṣṭhāṃ nādhigacchati
- 12.159.42
सहस्रं त्वेव वर्षाणां निपात्य नरके वसेत्तस्मान्नैवावगूर्याद्धि नैव जातु निपातयेत्
sahasraṃ tveva varṣāṇāṃ nipātya narake vasettasmānnaivāvagūryāddhi naiva jātu nipātayet
- 12.159.43
शोणितं यावतः पांसून्संगृह्णीयाद्द्विजक्षतात्तावतीः स समा राजन्नरके परिवर्तते
śoṇitaṃ yāvataḥ pāṃsūnsaṃgṛhṇīyāddvijakṣatāttāvatīḥ sa samā rājannarake parivartate
- 12.159.44
भ्रूणहाहवमध्ये तु शुध्यते शस्त्रपातितःआत्मानं जुहुयाद्वह्नौ समिद्धे तेन शुध्यति
bhrūṇahāhavamadhye tu śudhyate śastrapātitaḥātmānaṃ juhuyādvahnau samiddhe tena śudhyati
- 12.159.45
सुरापो वारुणीमुष्णां पीत्वा पापाद्विमुच्यतेतया स काये निर्दग्धे मृत्युना प्रेत्य शुध्यतिलोकांश्च लभते विप्रो नान्यथा लभते हि सः
surāpo vāruṇīmuṣṇāṃ pītvā pāpādvimucyatetayā sa kāye nirdagdhe mṛtyunā pretya śudhyatilokāṃśca labhate vipro nānyathā labhate hi saḥ
- 12.159.46
गुरुतल्पमधिष्ठाय दुरात्मा पापचेतनःसूर्मीं ज्वलन्तीमाश्लिष्य मृत्युना स विशुध्यति
gurutalpamadhiṣṭhāya durātmā pāpacetanaḥsūrmīṃ jvalantīmāśliṣya mṛtyunā sa viśudhyati
- 12.159.47
अथ वा शिश्नवृषणावादायाञ्जलिना स्वयम्नैरृतीं दिशमास्थाय निपतेत्स त्वजिह्मगः
atha vā śiśnavṛṣaṇāvādāyāñjalinā svayamnairṛtīṃ diśamāsthāya nipatetsa tvajihmagaḥ
- 12.159.48
ब्राह्मणार्थेऽपि वा प्राणान्संत्यजेत्तेन शुध्यतिअश्वमेधेन वापीष्ट्वा गोमेधेनापि वा पुनःअग्निष्टोमेन वा सम्यगिह प्रेत्य च पूयते
brāhmaṇārthe'pi vā prāṇānsaṃtyajettena śudhyatiaśvamedhena vāpīṣṭvā gomedhenāpi vā punaḥagniṣṭomena vā samyagiha pretya ca pūyate
- 12.159.49
तथैव द्वादश समाः कपाली ब्रह्महा भवेत्ब्रह्मचारी चरेद्भैक्षं स्वकर्मोदाहरन्मुनिः
tathaiva dvādaśa samāḥ kapālī brahmahā bhavetbrahmacārī caredbhaikṣaṃ svakarmodāharanmuniḥ
- 12.159.50
एवं वा तपसा युक्तो ब्रह्महा सवनी भवेत्एवं वा गर्भमज्ञाता चात्रेयीं योऽभिगच्छतिद्विगुणा ब्रह्महत्या वै आत्रेयीव्यसने भवेत्
evaṃ vā tapasā yukto brahmahā savanī bhavetevaṃ vā garbhamajñātā cātreyīṃ yo'bhigacchatidviguṇā brahmahatyā vai ātreyīvyasane bhavet
- 12.159.51
सुरापो नियताहारो ब्रह्मचारी क्षमाचरःऊर्ध्वं त्रिभ्योऽथ वर्षेभ्यो यजेताग्निष्टुता परम्ऋषभैकसहस्रं गा दत्त्वा शुभमवाप्नुयात्
surāpo niyatāhāro brahmacārī kṣamācaraḥūrdhvaṃ tribhyo'tha varṣebhyo yajetāgniṣṭutā paramṛṣabhaikasahasraṃ gā dattvā śubhamavāpnuyāt
- 12.159.52
वैश्यं हत्वा तु वर्षे द्वे ऋषभैकशताश्च गाःशूद्रं हत्वाब्दमेवैकमृषभैकादशाश्च गाः
vaiśyaṃ hatvā tu varṣe dve ṛṣabhaikaśatāśca gāḥśūdraṃ hatvābdamevaikamṛṣabhaikādaśāśca gāḥ
- 12.159.53
श्वबर्बरखरान्हत्वा शौद्रमेव व्रतं चरेत्मार्जारचाषमण्डूकान्काकं भासं च मूषकम्
śvabarbarakharānhatvā śaudrameva vrataṃ caretmārjāracāṣamaṇḍūkānkākaṃ bhāsaṃ ca mūṣakam
- 12.159.54
उक्तः पशुसमो धर्मो राजन्प्राणिनिपातनात्प्रायश्चित्तान्यथान्यानि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः
uktaḥ paśusamo dharmo rājanprāṇinipātanātprāyaścittānyathānyāni pravakṣyāmyanupūrvaśaḥ
- 12.159.55
तल्पे चान्यस्य चौर्ये च पृथक्संवत्सरं चरेत्त्रीणि श्रोत्रियभार्यायां परदारे तु द्वे स्मृते
talpe cānyasya caurye ca pṛthaksaṃvatsaraṃ carettrīṇi śrotriyabhāryāyāṃ paradāre tu dve smṛte
- 12.159.56
काले चतुर्थे भुञ्जानो ब्रह्मचारी व्रती भवेत्स्थानासनाभ्यां विहरेत्त्रिरह्नोऽभ्युदितादपःएवमेव निराचान्तो यश्चाग्नीनपविध्यति
kāle caturthe bhuñjāno brahmacārī vratī bhavetsthānāsanābhyāṃ viharettrirahno'bhyuditādapaḥevameva nirācānto yaścāgnīnapavidhyati
- 12.159.57
त्यजत्यकारणे यश्च पितरं मातरं तथापतितः स्यात्स कौरव्य तथा धर्मेषु निश्चयः
tyajatyakāraṇe yaśca pitaraṃ mātaraṃ tathāpatitaḥ syātsa kauravya tathā dharmeṣu niścayaḥ
- 12.159.58
ग्रासाच्छादनमत्यर्थं दद्यादिति निदर्शनम्भार्यायां व्यभिचारिण्यां निरुद्धायां विशेषतःयत्पुंसां परदारेषु तच्चैनां चारयेद्व्रतम्
grāsācchādanamatyarthaṃ dadyāditi nidarśanambhāryāyāṃ vyabhicāriṇyāṃ niruddhāyāṃ viśeṣataḥyatpuṃsāṃ paradāreṣu taccaināṃ cārayedvratam
- 12.159.59
श्रेयांसं शयने हित्वा या पापीयांसमृच्छतिश्वभिस्तां खादयेद्राजा संस्थाने बहुसंवृते
śreyāṃsaṃ śayane hitvā yā pāpīyāṃsamṛcchatiśvabhistāṃ khādayedrājā saṃsthāne bahusaṃvṛte
- 12.159.60
पुमांसं बन्धयेत्प्राज्ञः शयने तप्त आयसेअप्यादधीत दारूणि तत्र दह्येत पापकृत्
pumāṃsaṃ bandhayetprājñaḥ śayane tapta āyaseapyādadhīta dārūṇi tatra dahyeta pāpakṛt
- 12.159.61
एष दण्डो महाराज स्त्रीणां भर्तृव्यतिक्रमेसंवत्सराभिशस्तस्य दुष्टस्य द्विगुणो भवेत्
eṣa daṇḍo mahārāja strīṇāṃ bhartṛvyatikramesaṃvatsarābhiśastasya duṣṭasya dviguṇo bhavet
- 12.159.62
द्वे तस्य त्रीणि वर्षाणि चत्वारि सहसेविनःकुचरः पञ्च वर्षाणि चरेद्भैक्षं मुनिव्रतः
dve tasya trīṇi varṣāṇi catvāri sahasevinaḥkucaraḥ pañca varṣāṇi caredbhaikṣaṃ munivrataḥ
- 12.159.63
परिवित्तिः परिवेत्ता यया च परिविद्यतेपाणिग्राहश्च धर्मेण सर्वे ते पतिताः स्मृताः
parivittiḥ parivettā yayā ca parividyatepāṇigrāhaśca dharmeṇa sarve te patitāḥ smṛtāḥ
- 12.159.64
चरेयुः सर्व एवैते वीरहा यद्व्रतं चरेत्चान्द्रायणं चरेन्मासं कृच्छ्रं वा पापशुद्धये
careyuḥ sarva evaite vīrahā yadvrataṃ caretcāndrāyaṇaṃ carenmāsaṃ kṛcchraṃ vā pāpaśuddhaye
- 12.159.65
परिवेत्ता प्रयच्छेत परिवित्ताय तां स्नुषाम्ज्येष्ठेन त्वभ्यनुज्ञातो यवीयान्प्रत्यनन्तरम्एनसो मोक्षमाप्नोति सा च तौ चैव धर्मतः
parivettā prayaccheta parivittāya tāṃ snuṣāmjyeṣṭhena tvabhyanujñāto yavīyānpratyanantaramenaso mokṣamāpnoti sā ca tau caiva dharmataḥ
- 12.159.66
अमानुषीषु गोवर्जमनावृष्टिर्न दुष्यतिअधिष्ठातारमत्तारं पशूनां पुरुषं विदुः
amānuṣīṣu govarjamanāvṛṣṭirna duṣyatiadhiṣṭhātāramattāraṃ paśūnāṃ puruṣaṃ viduḥ
- 12.159.67
परिधायोर्ध्ववालं तु पात्रमादाय मृन्मयम्चरेत्सप्त गृहान्भैक्षं स्वकर्म परिकीर्तयन्
paridhāyordhvavālaṃ tu pātramādāya mṛnmayamcaretsapta gṛhānbhaikṣaṃ svakarma parikīrtayan
- 12.159.68
तत्रैव लब्धभोजी स्याद्द्वादशाहात्स शुध्यतिचरेत्संवत्सरं चापि तद्व्रतं यन्निराकृति
tatraiva labdhabhojī syāddvādaśāhātsa śudhyaticaretsaṃvatsaraṃ cāpi tadvrataṃ yannirākṛti
- 12.159.69
भवेत्तु मानुषेष्वेवं प्रायश्चित्तमनुत्तमम्दानं वादानसक्तेषु सर्वमेव प्रकल्पयेत्अनास्तिकेषु गोमात्रं प्राणमेकं प्रचक्षते
bhavettu mānuṣeṣvevaṃ prāyaścittamanuttamamdānaṃ vādānasakteṣu sarvameva prakalpayetanāstikeṣu gomātraṃ prāṇamekaṃ pracakṣate
- 12.159.70
श्ववराहमनुष्याणां कुक्कुटस्य खरस्य चमांसं मूत्रपुरीषं च प्राश्य संस्कारमर्हति
śvavarāhamanuṣyāṇāṃ kukkuṭasya kharasya camāṃsaṃ mūtrapurīṣaṃ ca prāśya saṃskāramarhati
- 12.159.71
ब्राह्मणस्य सुरापस्य गन्धमाघ्राय सोमपःअपस्त्र्यहं पिबेदुष्णास्त्र्यहमुष्णं पयः पिबेत्त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्त्र्यहम्
brāhmaṇasya surāpasya gandhamāghrāya somapaḥapastryahaṃ pibeduṣṇāstryahamuṣṇaṃ payaḥ pibettryahamuṣṇaṃ ghṛtaṃ pītvā vāyubhakṣo bhavettryaham
- 12.159.72
एवमेतत्समुद्दिष्टं प्रायश्चित्तं सनातनम्ब्राह्मणस्य विशेषेण तत्त्वज्ञानेन जायते
evametatsamuddiṣṭaṃ prāyaścittaṃ sanātanambrāhmaṇasya viśeṣeṇa tattvajñānena jāyate