Parva.Adhyaya 12.224
Mahabharata · 75 verses
- 12.224.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
आद्यन्तं सर्वभूतानां श्रोतुमिच्छामि कौरवध्यानं कर्म च कालं च तथैवायुर्युगे युगे
ādyantaṃ sarvabhūtānāṃ śrotumicchāmi kauravadhyānaṃ karma ca kālaṃ ca tathaivāyuryuge yuge
- 12.224.2
लोकतत्त्वं च कार्त्स्न्येन भूतानामागतिं गतिम्सर्गश्च निधनं चैव कुत एतत्प्रवर्तते
lokatattvaṃ ca kārtsnyena bhūtānāmāgatiṃ gatimsargaśca nidhanaṃ caiva kuta etatpravartate
- 12.224.3
यदि तेऽनुग्रहे बुद्धिरस्मास्विह सतां वरएतद्भवन्तं पृच्छामि तद्भवान्प्रब्रवीतु मे
yadi te'nugrahe buddhirasmāsviha satāṃ varaetadbhavantaṃ pṛcchāmi tadbhavānprabravītu me
- 12.224.4
पूर्वं हि कथितं श्रुत्वा भृगुभाषितमुत्तमम्भरद्वाजस्य विप्रर्षेस्ततो मे बुद्धिरुत्तमा
pūrvaṃ hi kathitaṃ śrutvā bhṛgubhāṣitamuttamambharadvājasya viprarṣestato me buddhiruttamā
- 12.224.5
जाता परमधर्मिष्ठा दिव्यसंस्थानसंस्थिताततो भूयस्तु पृच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति
jātā paramadharmiṣṭhā divyasaṃsthānasaṃsthitātato bhūyastu pṛcchāmi tadbhavānvaktumarhati
- 12.224.6
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्र ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम्जगौ यद्भगवान्व्यासः पुत्राय परिपृच्छते
atra te vartayiṣye'hamitihāsaṃ purātanamjagau yadbhagavānvyāsaḥ putrāya paripṛcchate
- 12.224.7
अधीत्य वेदानखिलान्साङ्गोपनिषदस्तथाअन्विच्छन्नैष्ठिकं कर्म धर्मनैपुणदर्शनात्
adhītya vedānakhilānsāṅgopaniṣadastathāanvicchannaiṣṭhikaṃ karma dharmanaipuṇadarśanāt
- 12.224.8
कृष्णद्वैपायनं व्यासं पुत्रो वैयासकिः शुकःपप्रच्छ संदेहमिमं छिन्नधर्मार्थसंशयम्
kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ putro vaiyāsakiḥ śukaḥpapraccha saṃdehamimaṃ chinnadharmārthasaṃśayam
- 12.224.9
भूतग्रामस्य कर्तारं कालज्ञाने च निश्चयम्ब्राह्मणस्य च यत्कृत्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति
bhūtagrāmasya kartāraṃ kālajñāne ca niścayambrāhmaṇasya ca yatkṛtyaṃ tadbhavānvaktumarhati
- 12.224.10
तस्मै प्रोवाच तत्सर्वं पिता पुत्राय पृच्छतेअतीतानागते विद्वान्सर्वज्ञः सर्वधर्मवित्
tasmai provāca tatsarvaṃ pitā putrāya pṛcchateatītānāgate vidvānsarvajñaḥ sarvadharmavit
- 12.224.11
अनाद्यन्तमजं दिव्यमजरं ध्रुवमव्ययम्अप्रतर्क्यमविज्ञेयं ब्रह्माग्रे समवर्तत
anādyantamajaṃ divyamajaraṃ dhruvamavyayamapratarkyamavijñeyaṃ brahmāgre samavartata
- 12.224.12
काष्ठा निमेषा दश पञ्च चैव; त्रिंशत्तु काष्ठा गणयेत्कलां ताम्त्रिंशत्कलाश्चापि भवेन्मुहूर्तो; भागः कलाया दशमश्च यः स्यात्
kāṣṭhā nimeṣā daśa pañca caiva; triṃśattu kāṣṭhā gaṇayetkalāṃ tāmtriṃśatkalāścāpi bhavenmuhūrto; bhāgaḥ kalāyā daśamaśca yaḥ syāt
- 12.224.13
त्रिंशन्मुहूर्तश्च भवेदहश्च; रात्रिश्च संख्या मुनिभिः प्रणीतामासः स्मृतो रात्र्यहनी च त्रिंश;त्संवत्सरो द्वादशमास उक्तःसंवत्सरं द्वे अयने वदन्ति; संख्याविदो दक्षिणमुत्तरं च
triṃśanmuhūrtaśca bhavedahaśca; rātriśca saṃkhyā munibhiḥ praṇītāmāsaḥ smṛto rātryahanī ca triṃśa;tsaṃvatsaro dvādaśamāsa uktaḥsaṃvatsaraṃ dve ayane vadanti; saṃkhyāvido dakṣiṇamuttaraṃ ca
- 12.224.14
अहोरात्रे विभजते सूर्यो मानुषलौकिकेरात्रिः स्वप्नाय भूतानां चेष्टायै कर्मणामहः
ahorātre vibhajate sūryo mānuṣalaukikerātriḥ svapnāya bhūtānāṃ ceṣṭāyai karmaṇāmahaḥ
- 12.224.15
पित्र्ये रात्र्यहनी मासः प्रविभागस्तयोः पुनःकृष्णोऽहः कर्मचेष्टायां शुक्लः स्वप्नाय शर्वरी
pitrye rātryahanī māsaḥ pravibhāgastayoḥ punaḥkṛṣṇo'haḥ karmaceṣṭāyāṃ śuklaḥ svapnāya śarvarī
- 12.224.16
दैवे रात्र्यहनी वर्षं प्रविभागस्तयोः पुनःअहस्तत्रोदगयनं रात्रिः स्याद्दक्षिणायनम्
daive rātryahanī varṣaṃ pravibhāgastayoḥ punaḥahastatrodagayanaṃ rātriḥ syāddakṣiṇāyanam
- 12.224.17
ये ते रात्र्यहनी पूर्वे कीर्तिते दैवलौकिकेतयोः संख्याय वर्षाग्रं ब्राह्मे वक्ष्याम्यहःक्षपे
ye te rātryahanī pūrve kīrtite daivalaukiketayoḥ saṃkhyāya varṣāgraṃ brāhme vakṣyāmyahaḥkṣape
- 12.224.18
तेषां संवत्सराग्राणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशःकृते त्रेतायुगे चैव द्वापरे च कलौ तथा
teṣāṃ saṃvatsarāgrāṇi pravakṣyāmyanupūrvaśaḥkṛte tretāyuge caiva dvāpare ca kalau tathā
- 12.224.19
चत्वार्याहुः सहस्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम्तस्य तावच्छती संध्या संध्यांशश्च तथाविधः
catvāryāhuḥ sahasrāṇi varṣāṇāṃ tatkṛtaṃ yugamtasya tāvacchatī saṃdhyā saṃdhyāṃśaśca tathāvidhaḥ
- 12.224.20
इतरेषु ससंध्येषु ससंध्यांशेषु च त्रिषुएकापायेन संयान्ति सहस्राणि शतानि च
itareṣu sasaṃdhyeṣu sasaṃdhyāṃśeṣu ca triṣuekāpāyena saṃyānti sahasrāṇi śatāni ca
- 12.224.21
एतानि शाश्वताँल्लोकान्धारयन्ति सनातनान्एतद्ब्रह्मविदां तात विदितं ब्रह्म शाश्वतम्
etāni śāśvatām̐llokāndhārayanti sanātanānetadbrahmavidāṃ tāta viditaṃ brahma śāśvatam
- 12.224.22
चतुष्पात्सकलो धर्मः सत्यं चैव कृते युगेनाधर्मेणागमः कश्चित्परस्तस्य प्रवर्तते
catuṣpātsakalo dharmaḥ satyaṃ caiva kṛte yugenādharmeṇāgamaḥ kaścitparastasya pravartate
- 12.224.23
इतरेष्वागमाद्धर्मः पादशस्त्ववरोप्यतेचौरिकानृतमायाभिरधर्मश्चोपचीयते
itareṣvāgamāddharmaḥ pādaśastvavaropyatecaurikānṛtamāyābhiradharmaścopacīyate
- 12.224.24
अरोगाः सर्वसिद्धार्थाश्चतुर्वर्षशतायुषःकृते त्रेतादिष्वेतेषां पादशो ह्रसते वयः
arogāḥ sarvasiddhārthāścaturvarṣaśatāyuṣaḥkṛte tretādiṣveteṣāṃ pādaśo hrasate vayaḥ
- 12.224.25
वेदवादाश्चानुयुगं ह्रसन्तीति च नः श्रुतम्आयूंषि चाशिषश्चैव वेदस्यैव च यत्फलम्
vedavādāścānuyugaṃ hrasantīti ca naḥ śrutamāyūṃṣi cāśiṣaścaiva vedasyaiva ca yatphalam
- 12.224.26
अन्ये कृतयुगे धर्मास्त्रेतायां द्वापरेऽपरेअन्ये कलियुगे धर्मा यथाशक्तिकृता इव
anye kṛtayuge dharmāstretāyāṃ dvāpare'pareanye kaliyuge dharmā yathāśaktikṛtā iva
- 12.224.27
तपः परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमुत्तमम्द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेव कलौ युगे
tapaḥ paraṃ kṛtayuge tretāyāṃ jñānamuttamamdvāpare yajñamevāhurdānameva kalau yuge
- 12.224.28
एतां द्वादशसाहस्रीं युगाख्यां कवयो विदुःसहस्रं परिवृत्तं तद्ब्राह्मं दिवसमुच्यते
etāṃ dvādaśasāhasrīṃ yugākhyāṃ kavayo viduḥsahasraṃ parivṛttaṃ tadbrāhmaṃ divasamucyate
- 12.224.29
रात्रिस्तावत्तिथी ब्राह्मी तदादौ विश्वमीश्वरःप्रलयेऽध्यात्ममाविश्य सुप्त्वा सोऽन्ते विबुध्यते
rātristāvattithī brāhmī tadādau viśvamīśvaraḥpralaye'dhyātmamāviśya suptvā so'nte vibudhyate
- 12.224.30
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुःरात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः
sahasrayugaparyantamaharyadbrahmaṇo viduḥrātriṃ yugasahasrāntāṃ te'horātravido janāḥ
- 12.224.31
प्रतिबुद्धो विकुरुते ब्रह्माक्षय्यं क्षपाक्षयेसृजते च महद्भूतं तस्माद्व्यक्तात्मकं मनः
pratibuddho vikurute brahmākṣayyaṃ kṣapākṣayesṛjate ca mahadbhūtaṃ tasmādvyaktātmakaṃ manaḥ
- 12.224.32
ब्रह्म तेजोमयं शुक्रं यस्य सर्वमिदं जगत्एकस्य भूतं भूतस्य द्वयं स्थावरजङ्गमम्
brahma tejomayaṃ śukraṃ yasya sarvamidaṃ jagatekasya bhūtaṃ bhūtasya dvayaṃ sthāvarajaṅgamam
- 12.224.33
अहर्मुखे विबुद्धः सन्सृजते विद्यया जगत्अग्र एव महाभूतमाशु व्यक्तात्मकं मनः
aharmukhe vibuddhaḥ sansṛjate vidyayā jagatagra eva mahābhūtamāśu vyaktātmakaṃ manaḥ
- 12.224.34
अभिभूयेह चार्चिष्मद्व्यसृजत्सप्त मानसान्दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम्
abhibhūyeha cārciṣmadvyasṛjatsapta mānasāndūragaṃ bahudhāgāmi prārthanāsaṃśayātmakam
- 12.224.35
मनः सृष्टिं विकुरुते चोद्यमानं सिसृक्षयाआकाशं जायते तस्मात्तस्य शब्दो गुणो मतः
manaḥ sṛṣṭiṃ vikurute codyamānaṃ sisṛkṣayāākāśaṃ jāyate tasmāttasya śabdo guṇo mataḥ
- 12.224.36
आकाशात्तु विकुर्वाणात्सर्वगन्धवहः शुचिःबलवाञ्जायते वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः
ākāśāttu vikurvāṇātsarvagandhavahaḥ śuciḥbalavāñjāyate vāyustasya sparśo guṇo mataḥ
- 12.224.37
वायोरपि विकुर्वाणाज्ज्योतिर्भूतं तमोनुदम्रोचिष्णु जायते तत्र तद्रूपगुणमुच्यते
vāyorapi vikurvāṇājjyotirbhūtaṃ tamonudamrociṣṇu jāyate tatra tadrūpaguṇamucyate
- 12.224.38
ज्योतिषोऽपि विकुर्वाणाद्भवन्त्यापो रसात्मिकाःअद्भ्यो गन्धगुणा भूमिः पूर्वैषा सृष्टिरुच्यते
jyotiṣo'pi vikurvāṇādbhavantyāpo rasātmikāḥadbhyo gandhaguṇā bhūmiḥ pūrvaiṣā sṛṣṭirucyate
- 12.224.39
गुणाः पूर्वस्य पूर्वस्य प्राप्नुवन्त्युत्तरोत्तरम्तेषां यावत्तिथं यद्यत्तत्तत्तावद्गुणं स्मृतम्
guṇāḥ pūrvasya pūrvasya prāpnuvantyuttarottaramteṣāṃ yāvattithaṃ yadyattattattāvadguṇaṃ smṛtam
- 12.224.40
उपलभ्याप्सु चेद्गन्धं केचिद्ब्रूयुरनैपुणात्पृथिव्यामेव तं विद्यादापो वायुं च संश्रितम्
upalabhyāpsu cedgandhaṃ kecidbrūyuranaipuṇātpṛthivyāmeva taṃ vidyādāpo vāyuṃ ca saṃśritam
- 12.224.41
एते तु सप्त पुरुषा नानाविर्याः पृथक्पृथक्नाशक्नुवन्प्रजाः स्रष्टुमसमागम्य सर्वतः
ete tu sapta puruṣā nānāviryāḥ pṛthakpṛthaknāśaknuvanprajāḥ sraṣṭumasamāgamya sarvataḥ
- 12.224.42
ते समेत्य महात्मानमन्योन्यमभिसंश्रिताःशरीराश्रयणं प्राप्तास्ततः पुरुष उच्यते
te sametya mahātmānamanyonyamabhisaṃśritāḥśarīrāśrayaṇaṃ prāptāstataḥ puruṣa ucyate
- 12.224.43
श्रयणाच्छरीरं भवति मूर्तिमत्षोडशात्मकम्तदाविशन्ति भूतानि महान्ति सह कर्मणा
śrayaṇāccharīraṃ bhavati mūrtimatṣoḍaśātmakamtadāviśanti bhūtāni mahānti saha karmaṇā
- 12.224.44
सर्वभूतानि चादाय तपसश्चरणाय चआदिकर्ता महाभूतं तमेवाहुः प्रजापतिम्
sarvabhūtāni cādāya tapasaścaraṇāya caādikartā mahābhūtaṃ tamevāhuḥ prajāpatim
- 12.224.45
स वै सृजति भूतानि स एव पुरुषः परःअजो जनयते ब्रह्मा देवर्षिपितृमानवान्
sa vai sṛjati bhūtāni sa eva puruṣaḥ paraḥajo janayate brahmā devarṣipitṛmānavān
- 12.224.46
लोकान्नदीः समुद्रांश्च दिशः शैलान्वनस्पतीन्नरकिंनररक्षांसि वयःपशुमृगोरगान्अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम्
lokānnadīḥ samudrāṃśca diśaḥ śailānvanaspatīnnarakiṃnararakṣāṃsi vayaḥpaśumṛgoragānavyayaṃ ca vyayaṃ caiva dvayaṃ sthāvarajaṅgamam
- 12.224.47
तेषां ये यानि कर्माणि प्राक्सृष्ट्यां प्रतिपेदिरेतान्येव प्रतिपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः
teṣāṃ ye yāni karmāṇi prāksṛṣṭyāṃ pratipediretānyeva pratipadyante sṛjyamānāḥ punaḥ punaḥ
- 12.224.48
हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मे ऋतानृतेअतो यन्मन्यते धाता तस्मात्तत्तस्य रोचते
hiṃsrāhiṃsre mṛdukrūre dharmādharme ṛtānṛteato yanmanyate dhātā tasmāttattasya rocate
- 12.224.49
महाभूतेषु नानात्वमिन्द्रियार्थेषु मूर्तिषुविनियोगं च भूतानां धातैव विदधात्युत
mahābhūteṣu nānātvamindriyārtheṣu mūrtiṣuviniyogaṃ ca bhūtānāṃ dhātaiva vidadhātyuta
- 12.224.50
केचित्पुरुषकारं तु प्राहुः कर्मविदो जनाःदैवमित्यपरे विप्राः स्वभावं भूतचिन्तकाः
kecitpuruṣakāraṃ tu prāhuḥ karmavido janāḥdaivamityapare viprāḥ svabhāvaṃ bhūtacintakāḥ
- 12.224.51
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतःत्रय एतेऽपृथग्भूता नविवेकं तु केचन
pauruṣaṃ karma daivaṃ ca phalavṛttisvabhāvataḥtraya ete'pṛthagbhūtā navivekaṃ tu kecana
- 12.224.52
एवमेतच्च नैवं च यद्भूतं सृजते जगत्कर्मस्था विषमं ब्रूयुः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः
evametacca naivaṃ ca yadbhūtaṃ sṛjate jagatkarmasthā viṣamaṃ brūyuḥ sattvasthāḥ samadarśinaḥ
- 12.224.53
तपो निःश्रेयसं जन्तोस्तस्य मूलं दमः शमःतेन सर्वानवाप्नोति यान्कामान्मनसेच्छति
tapo niḥśreyasaṃ jantostasya mūlaṃ damaḥ śamaḥtena sarvānavāpnoti yānkāmānmanasecchati
- 12.224.54
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत्स तद्भूतश्च सर्वेषां भूतानां भवति प्रभुः
tapasā tadavāpnoti yadbhūtaṃ sṛjate jagatsa tadbhūtaśca sarveṣāṃ bhūtānāṃ bhavati prabhuḥ
- 12.224.55
ऋषयस्तपसा वेदानध्यैषन्त दिवानिशम्अनादिनिधना नित्या वागुत्सृष्टा स्वयंभुवा
ṛṣayastapasā vedānadhyaiṣanta divāniśamanādinidhanā nityā vāgutsṛṣṭā svayaṃbhuvā
- 12.224.56
ऋषीणां नामधेयानि याश्च वेदेषु सृष्टयःशर्वर्यन्तेषु जातानां तान्येवैभ्यो ददाति सः
ṛṣīṇāṃ nāmadheyāni yāśca vedeṣu sṛṣṭayaḥśarvaryanteṣu jātānāṃ tānyevaibhyo dadāti saḥ
- 12.224.57
नामभेदस्तपःकर्मयज्ञाख्या लोकसिद्धयःआत्मसिद्धिस्तु वेदेषु प्रोच्यते दशभिः क्रमैः
nāmabhedastapaḥkarmayajñākhyā lokasiddhayaḥātmasiddhistu vedeṣu procyate daśabhiḥ kramaiḥ
- 12.224.58
यदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददृष्टिभिःतदन्तेषु यथायुक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते
yaduktaṃ vedavādeṣu gahanaṃ vedadṛṣṭibhiḥtadanteṣu yathāyuktaṃ kramayogena lakṣyate
- 12.224.59
कर्मजोऽयं पृथग्भावो द्वंद्वयुक्तो वियोगिनःआत्मसिद्धिस्तु विज्ञाता जहाति प्रायशो बलम्
karmajo'yaṃ pṛthagbhāvo dvaṃdvayukto viyoginaḥātmasiddhistu vijñātā jahāti prāyaśo balam
- 12.224.60
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत्शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति
dve brahmaṇī veditavye śabdabrahma paraṃ ca yatśabdabrahmaṇi niṣṇātaḥ paraṃ brahmādhigacchati
- 12.224.61
आरम्भयज्ञाः क्षत्रस्य हविर्यज्ञा विशस्तथापरिचारयज्ञाः शूद्रास्तु तपोयज्ञा द्विजातयः
ārambhayajñāḥ kṣatrasya haviryajñā viśastathāparicārayajñāḥ śūdrāstu tapoyajñā dvijātayaḥ
- 12.224.62
त्रेतायुगे विधिस्त्वेषां यज्ञानां न कृते युगेद्वापरे विप्लवं यान्ति यज्ञाः कलियुगे तथा
tretāyuge vidhistveṣāṃ yajñānāṃ na kṛte yugedvāpare viplavaṃ yānti yajñāḥ kaliyuge tathā
- 12.224.63
अपृथग्धर्मिणो मर्त्या ऋक्सामानि यजूंषि चकाम्यां पुष्टिं पृथग्दृष्ट्वा तपोभिस्तप एव च
apṛthagdharmiṇo martyā ṛksāmāni yajūṃṣi cakāmyāṃ puṣṭiṃ pṛthagdṛṣṭvā tapobhistapa eva ca
- 12.224.64
त्रेतायां तु समस्तास्ते प्रादुरासन्महाबलाःसंयन्तारः स्थावराणां जङ्गमानां च सर्वशः
tretāyāṃ tu samastāste prādurāsanmahābalāḥsaṃyantāraḥ sthāvarāṇāṃ jaṅgamānāṃ ca sarvaśaḥ
- 12.224.65
त्रेतायां संहता ह्येते यज्ञा वर्णास्तथैव चसंरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे
tretāyāṃ saṃhatā hyete yajñā varṇāstathaiva casaṃrodhādāyuṣastvete vyasyante dvāpare yuge
- 12.224.66
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते वेदाः कलियुगेऽखिलाःउत्सीदन्ते सयज्ञाश्च केवला धर्मसेतवः
dṛśyante nāpi dṛśyante vedāḥ kaliyuge'khilāḥutsīdante sayajñāśca kevalā dharmasetavaḥ
- 12.224.67
कृते युगे यस्तु धर्मो ब्राह्मणेषु प्रदृश्यतेआत्मवत्सु तपोवत्सु श्रुतवत्सु प्रतिष्ठितः
kṛte yuge yastu dharmo brāhmaṇeṣu pradṛśyateātmavatsu tapovatsu śrutavatsu pratiṣṭhitaḥ
- 12.224.68
अधर्मव्रतसंयोगं यथाधर्मं युगे युगेविक्रियन्ते स्वधर्मस्था वेदवादा यथायुगम्
adharmavratasaṃyogaṃ yathādharmaṃ yuge yugevikriyante svadharmasthā vedavādā yathāyugam
- 12.224.69
यथा विश्वानि भूतानि वृष्ट्या भूयांसि प्रावृषिसृज्यन्ते जङ्गमस्थानि तथा धर्मा युगे युगे
yathā viśvāni bhūtāni vṛṣṭyā bhūyāṃsi prāvṛṣisṛjyante jaṅgamasthāni tathā dharmā yuge yuge
- 12.224.70
यथर्तुष्वृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्ययेदृश्यन्ते तानि तान्येव तथा ब्रह्माहरात्रिषु
yathartuṣvṛtuliṅgāni nānārūpāṇi paryayedṛśyante tāni tānyeva tathā brahmāharātriṣu
- 12.224.71
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं तथाकीर्तितं यत्पुरस्तात्ते तत्सूते चात्ति च प्रजाः
vihitaṃ kālanānātvamanādinidhanaṃ tathākīrtitaṃ yatpurastātte tatsūte cātti ca prajāḥ
- 12.224.72
दधाति प्रभवे स्थानं भूतानां संयमो यमःस्वभावेनैव वर्तन्ते द्वंद्वयुक्तानि भूरिशः
dadhāti prabhave sthānaṃ bhūtānāṃ saṃyamo yamaḥsvabhāvenaiva vartante dvaṃdvayuktāni bhūriśaḥ
- 12.224.73
सर्गः कालः क्रिया वेदाः कर्ता कार्यं क्रिया फलम्प्रोक्तं ते पुत्र सर्वं वै यन्मां त्वं परिपृच्छसि
sargaḥ kālaḥ kriyā vedāḥ kartā kāryaṃ kriyā phalamproktaṃ te putra sarvaṃ vai yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi
- 12.224.74
प्रत्याहारं तु वक्ष्यामि शर्वर्यादौ गतेऽहनियथेदं कुरुतेऽध्यात्मं सुसूक्ष्मं विश्वमीश्वरः
pratyāhāraṃ tu vakṣyāmi śarvaryādau gate'haniyathedaṃ kurute'dhyātmaṃ susūkṣmaṃ viśvamīśvaraḥ
- 12.224.75
दिवि सूर्यास्तथा सप्त दहन्ति शिखिनोऽर्चिषासर्वमेतत्तदार्चिर्भिः पूर्णं जाज्वल्यते जगत्
divi sūryāstathā sapta dahanti śikhino'rciṣāsarvametattadārcirbhiḥ pūrṇaṃ jājvalyate jagat