Parva.Adhyaya 12.45

जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca

प्राप्य राज्यं महातेजा धर्मराजो युधिष्ठिरःयदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि

prāpya rājyaṃ mahātejā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥyadanyadakarodvipra tanme vaktumihārhasi

भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुःऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि

bhagavānvā hṛṣīkeśastrailokyasya paro guruḥṛṣe yadakarodvīrastacca vyākhyātumarhasi

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

शृणु राजेन्द्र तत्त्वेन कीर्त्यमानं मयानघवासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः

śṛṇu rājendra tattvena kīrtyamānaṃ mayānaghavāsudevaṃ puraskṛtya yadakurvata pāṇḍavāḥ

प्राप्य राज्यं महातेजा धर्मराजो युधिष्ठिरःचातुर्वर्ण्यं यथायोगं स्वे स्वे धर्मे न्यवेशयत्

prāpya rājyaṃ mahātejā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥcāturvarṇyaṃ yathāyogaṃ sve sve dharme nyaveśayat

ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम्सहस्रनिष्कमेकैकं वाचयामास पाण्डवः

brāhmaṇānāṃ sahasraṃ ca snātakānāṃ mahātmanāmsahasraniṣkamekaikaṃ vācayāmāsa pāṇḍavaḥ

तथानुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपिकामैः संतर्पयामास कृपणांस्तर्ककानपि

tathānujīvino bhṛtyānsaṃśritānatithīnapikāmaiḥ saṃtarpayāmāsa kṛpaṇāṃstarkakānapi

पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाःधनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधानि च

purohitāya dhaumyāya prādādayutaśaḥ sa gāḥdhanaṃ suvarṇaṃ rajataṃ vāsāṃsi vividhāni ca

कृपाय च महाराज गुरुवृत्तिमवर्ततविदुराय च धर्मात्मा पूजां चक्रे यतव्रतः

kṛpāya ca mahārāja guruvṛttimavartatavidurāya ca dharmātmā pūjāṃ cakre yatavrataḥ

भक्षान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैःसर्वान्संतोषयामास संश्रितान्ददतां वरः

bhakṣānnapānairvividhairvāsobhiḥ śayanāsanaiḥsarvānsaṃtoṣayāmāsa saṃśritāndadatāṃ varaḥ

लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तमयुयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायशाः

labdhapraśamanaṃ kṛtvā sa rājā rājasattamayuyutsordhārtarāṣṭrasya pūjāṃ cakre mahāyaśāḥ

धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय चनिवेद्य स्वस्थवद्राजन्नास्ते राजा युधिष्ठिरः

dhṛtarāṣṭrāya tadrājyaṃ gāndhāryai vidurāya canivedya svasthavadrājannāste rājā yudhiṣṭhiraḥ

तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य जनमेजयवासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः

tathā sarvaṃ sa nagaraṃ prasādya janamejayavāsudevaṃ mahātmānamabhyagacchatkṛtāñjaliḥ

ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषितेददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम्

tato mahati paryaṅke maṇikāñcanabhūṣitedadarśa kṛṣṇamāsīnaṃ nīlaṃ merāvivāmbudam

जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम्पीतकौशेयसंवीतं हेम्नीवोपहितं मणिम्

jājvalyamānaṃ vapuṣā divyābharaṇabhūṣitampītakauśeyasaṃvītaṃ hemnīvopahitaṃ maṇim

कौस्तुभेन उरःस्थेन मणिनाभिविराजितम्उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाप्तकिरीटिनम्नौपम्यं विद्यते यस्य त्रिषु लोकेषु किंचन

kaustubhena uraḥsthena maṇinābhivirājitamudyatevodayaṃ śailaṃ sūryeṇāptakirīṭinamnaupamyaṃ vidyate yasya triṣu lokeṣu kiṃcana

सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषविग्रहम्उवाच मधुराभाषः स्मितपूर्वमिदं तदा

so'bhigamya mahātmānaṃ viṣṇuṃ puruṣavigrahamuvāca madhurābhāṣaḥ smitapūrvamidaṃ tadā

सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वरकच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत

sukhena te niśā kaccidvyuṣṭā buddhimatāṃ varakaccijjñānāni sarvāṇi prasannāni tavācyuta

तव ह्याश्रित्य तां देवीं बुद्धिं बुद्धिमतां वरवयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता

tava hyāśritya tāṃ devīṃ buddhiṃ buddhimatāṃ varavayaṃ rājyamanuprāptāḥ pṛthivī ca vaśe sthitā

भवत्प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रमजयः प्राप्तो यशश्चाग्र्यं न च धर्माच्च्युता वयम्

bhavatprasādādbhagavaṃstrilokagativikramajayaḥ prāpto yaśaścāgryaṃ na ca dharmāccyutā vayam

तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजं युधिष्ठिरम्नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत

taṃ tathā bhāṣamāṇaṃ tu dharmarājaṃ yudhiṣṭhiramnovāca bhagavānkiṃciddhyānamevānvapadyata