Parva.Adhyaya 13.22

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

न बिभेति कथं सा स्त्री शापस्य परमद्युतेःकथं निवृत्तो भगवांस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे

na bibheti kathaṃ sā strī śāpasya paramadyuteḥkathaṃ nivṛtto bhagavāṃstadbhavānprabravītu me

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

अष्टावक्रोऽन्वपृच्छत्तां रूपं विकुरुषे कथम्न चानृतं ते वक्तव्यं ब्रूहि ब्राह्मणकाम्यया

aṣṭāvakro'nvapṛcchattāṃ rūpaṃ vikuruṣe kathamna cānṛtaṃ te vaktavyaṃ brūhi brāhmaṇakāmyayā

स्त्र्युवाचद्यावापृथिवीमात्रैषा काम्या ब्राह्मणसत्तमशृणुष्वावहितः सर्वं यदिदं सत्यविक्रम

stryuvācadyāvāpṛthivīmātraiṣā kāmyā brāhmaṇasattamaśṛṇuṣvāvahitaḥ sarvaṃ yadidaṃ satyavikrama

उत्तरां मां दिशं विद्धि दृष्टं स्त्रीचापलं च तेअव्युत्थानेन ते लोका जिताः सत्यपराक्रम

uttarāṃ māṃ diśaṃ viddhi dṛṣṭaṃ strīcāpalaṃ ca teavyutthānena te lokā jitāḥ satyaparākrama

जिज्ञासेयं प्रयुक्ता मे स्थिरीकर्तुं तवानघस्थविराणामपि स्त्रीणां बाधते मैथुनज्वरः

jijñāseyaṃ prayuktā me sthirīkartuṃ tavānaghasthavirāṇāmapi strīṇāṃ bādhate maithunajvaraḥ

तुष्टः पितामहस्तेऽद्य तथा देवाः सवासवाःस त्वं येन च कार्येण संप्राप्तो भगवानिह

tuṣṭaḥ pitāmahaste'dya tathā devāḥ savāsavāḥsa tvaṃ yena ca kāryeṇa saṃprāpto bhagavāniha

प्रेषितस्तेन विप्रेण कन्यापित्रा द्विजर्षभतवोपदेशं कर्तुं वै तच्च सर्वं कृतं मया

preṣitastena vipreṇa kanyāpitrā dvijarṣabhatavopadeśaṃ kartuṃ vai tacca sarvaṃ kṛtaṃ mayā

क्षेमी गमिष्यसि गृहाञ्श्रमश्च न भविष्यतिकन्यां प्राप्स्यसि तां विप्र पुत्रिणी च भविष्यति

kṣemī gamiṣyasi gṛhāñśramaśca na bhaviṣyatikanyāṃ prāpsyasi tāṃ vipra putriṇī ca bhaviṣyati

काम्यया पृष्टवांस्त्वं मां ततो व्याहृतमुत्तरम्अनतिक्रमणीयैषा कृत्स्नैर्लोकैस्त्रिभिः सदा

kāmyayā pṛṣṭavāṃstvaṃ māṃ tato vyāhṛtamuttaramanatikramaṇīyaiṣā kṛtsnairlokaistribhiḥ sadā

गच्छस्व सुकृतं कृत्वा किं वान्यच्छ्रोतुमिच्छसियावद्ब्रवीमि विप्रर्षे अष्टावक्र यथातथम्

gacchasva sukṛtaṃ kṛtvā kiṃ vānyacchrotumicchasiyāvadbravīmi viprarṣe aṣṭāvakra yathātatham

ऋषिणा प्रसादिता चास्मि तव हेतोर्द्विजर्षभतस्य संमाननार्थं मे त्वयि वाक्यं प्रभाषितम्

ṛṣiṇā prasāditā cāsmi tava hetordvijarṣabhatasya saṃmānanārthaṃ me tvayi vākyaṃ prabhāṣitam

श्रुत्वा तु वचनं तस्याः स विप्रः प्राञ्जलिः स्थितःअनुज्ञातस्तया चापि स्वगृहं पुनराव्रजत्

śrutvā tu vacanaṃ tasyāḥ sa vipraḥ prāñjaliḥ sthitaḥanujñātastayā cāpi svagṛhaṃ punarāvrajat

गृहमागम्य विश्रान्तः स्वजनं प्रतिपूज्य चअभ्यगच्छत तं विप्रं न्यायतः कुरुनन्दन

gṛhamāgamya viśrāntaḥ svajanaṃ pratipūjya caabhyagacchata taṃ vipraṃ nyāyataḥ kurunandana

पृष्टश्च तेन विप्रेण दृष्टं त्वेतन्निदर्शनम्प्राह विप्रं तदा विप्रः सुप्रीतेनान्तरात्मना

pṛṣṭaśca tena vipreṇa dṛṣṭaṃ tvetannidarśanamprāha vipraṃ tadā vipraḥ suprītenāntarātmanā

भवताहमनुज्ञातः प्रस्थितो गन्धमादनम्तस्य चोत्तरतो देशे दृष्टं तद्दैवतं महत्

bhavatāhamanujñātaḥ prasthito gandhamādanamtasya cottarato deśe dṛṣṭaṃ taddaivataṃ mahat

तया चाहमनुज्ञातो भवांश्चापि प्रकीर्तितःश्रावितश्चापि तद्वाक्यं गृहमभ्यागतः प्रभो

tayā cāhamanujñāto bhavāṃścāpi prakīrtitaḥśrāvitaścāpi tadvākyaṃ gṛhamabhyāgataḥ prabho

तमुवाच ततो विप्रः प्रतिगृह्णीष्व मे सुताम्नक्षत्रतिथिसंयोगे पात्रं हि परमं भवान्

tamuvāca tato vipraḥ pratigṛhṇīṣva me sutāmnakṣatratithisaṃyoge pātraṃ hi paramaṃ bhavān

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

अष्टावक्रस्तथेत्युक्त्वा प्रतिगृह्य च तां प्रभोकन्यां परमधर्मात्मा प्रीतिमांश्चाभवत्तदा

aṣṭāvakrastathetyuktvā pratigṛhya ca tāṃ prabhokanyāṃ paramadharmātmā prītimāṃścābhavattadā

कन्यां तां प्रतिगृह्यैव भार्यां परमशोभनाम्उवास मुदितस्तत्र आश्रमे स्वे गतज्वरः

kanyāṃ tāṃ pratigṛhyaiva bhāryāṃ paramaśobhanāmuvāsa muditastatra āśrame sve gatajvaraḥ