Parva.Adhyaya 14.49
Mahabharata · 55 verses
- 14.49.1
ब्रह्मोवाचहन्त वः संप्रवक्ष्यामि यन्मां पृच्छथ सत्तमाःसमस्तमिह तच्छ्रुत्वा सम्यगेवावधार्यताम्
brahmovācahanta vaḥ saṃpravakṣyāmi yanmāṃ pṛcchatha sattamāḥsamastamiha tacchrutvā samyagevāvadhāryatām
- 14.49.2
अहिंसा सर्वभूतानामेतत्कृत्यतमं मतम्एतत्पदमनुद्विग्नं वरिष्ठं धर्मलक्षणम्
ahiṃsā sarvabhūtānāmetatkṛtyatamaṃ matametatpadamanudvignaṃ variṣṭhaṃ dharmalakṣaṇam
- 14.49.3
ज्ञानं निःश्रेय इत्याहुर्वृद्धा निश्चयदर्शिनःतस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन मुच्यते सर्वपातकैः
jñānaṃ niḥśreya ityāhurvṛddhā niścayadarśinaḥtasmājjñānena śuddhena mucyate sarvapātakaiḥ
- 14.49.4
हिंसापराश्च ये लोके ये च नास्तिकवृत्तयःलोभमोहसमायुक्तास्ते वै निरयगामिनः
hiṃsāparāśca ye loke ye ca nāstikavṛttayaḥlobhamohasamāyuktāste vai nirayagāminaḥ
- 14.49.5
आशीर्युक्तानि कर्माणि कुर्वते ये त्वतन्द्रिताःतेऽस्मिँल्लोके प्रमोदन्ते जायमानाः पुनः पुनः
āśīryuktāni karmāṇi kurvate ye tvatandritāḥte'smim̐lloke pramodante jāyamānāḥ punaḥ punaḥ
- 14.49.6
कुर्वते ये तु कर्माणि श्रद्दधाना विपश्चितःअनाशीर्योगसंयुक्तास्ते धीराः साधुदर्शिनः
kurvate ye tu karmāṇi śraddadhānā vipaścitaḥanāśīryogasaṃyuktāste dhīrāḥ sādhudarśinaḥ
- 14.49.7
अतः परं प्रवक्ष्यामि सत्त्वक्षेत्रज्ञयोर्यथासंयोगो विप्रयोगश्च तन्निबोधत सत्तमाः
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi sattvakṣetrajñayoryathāsaṃyogo viprayogaśca tannibodhata sattamāḥ
- 14.49.8
विषयो विषयित्वं च संबन्धोऽयमिहोच्यतेविषयी पुरुषो नित्यं सत्त्वं च विषयः स्मृतः
viṣayo viṣayitvaṃ ca saṃbandho'yamihocyateviṣayī puruṣo nityaṃ sattvaṃ ca viṣayaḥ smṛtaḥ
- 14.49.9
व्याख्यातं पूर्वकल्पेन मशकोदुम्बरं यथाभुज्यमानं न जानीते नित्यं सत्त्वमचेतनम्यस्त्वेव तु विजानीते यो भुङ्क्ते यश्च भुज्यते
vyākhyātaṃ pūrvakalpena maśakodumbaraṃ yathābhujyamānaṃ na jānīte nityaṃ sattvamacetanamyastveva tu vijānīte yo bhuṅkte yaśca bhujyate
- 14.49.10
अनित्यं द्वंद्वसंयुक्तं सत्त्वमाहुर्गुणात्मकम्निर्द्वंद्वो निष्कलो नित्यः क्षेत्रज्ञो निर्गुणात्मकः
anityaṃ dvaṃdvasaṃyuktaṃ sattvamāhurguṇātmakamnirdvaṃdvo niṣkalo nityaḥ kṣetrajño nirguṇātmakaḥ
- 14.49.11
समः संज्ञागतस्त्वेवं यदा सर्वत्र दृश्यतेउपभुङ्क्ते सदा सत्त्वमापः पुष्करपर्णवत्
samaḥ saṃjñāgatastvevaṃ yadā sarvatra dṛśyateupabhuṅkte sadā sattvamāpaḥ puṣkaraparṇavat
- 14.49.12
सर्वैरपि गुणैर्विद्वान्व्यतिषक्तो न लिप्यतेजलबिन्दुर्यथा लोलः पद्मिनीपत्रसंस्थितःएवमेवाप्यसंसक्तः पुरुषः स्यान्न संशयः
sarvairapi guṇairvidvānvyatiṣakto na lipyatejalabinduryathā lolaḥ padminīpatrasaṃsthitaḥevamevāpyasaṃsaktaḥ puruṣaḥ syānna saṃśayaḥ
- 14.49.13
द्रव्यमात्रमभूत्सत्त्वं पुरुषस्येति निश्चयःयथा द्रव्यं च कर्ता च संयोगोऽप्यनयोस्तथा
dravyamātramabhūtsattvaṃ puruṣasyeti niścayaḥyathā dravyaṃ ca kartā ca saṃyogo'pyanayostathā
- 14.49.14
यथा प्रदीपमादाय कश्चित्तमसि गच्छतितथा सत्त्वप्रदीपेन गच्छन्ति परमैषिणः
yathā pradīpamādāya kaścittamasi gacchatitathā sattvapradīpena gacchanti paramaiṣiṇaḥ
- 14.49.15
यावद्द्रव्यगुणस्तावत्प्रदीपः संप्रकाशतेक्षीणद्रव्यगुणं ज्योतिरन्तर्धानाय गच्छति
yāvaddravyaguṇastāvatpradīpaḥ saṃprakāśatekṣīṇadravyaguṇaṃ jyotirantardhānāya gacchati
- 14.49.16
व्यक्तः सत्त्वगुणस्त्वेवं पुरुषोऽव्यक्त इष्यतेएतद्विप्रा विजानीत हन्त भूयो ब्रवीमि वः
vyaktaḥ sattvaguṇastvevaṃ puruṣo'vyakta iṣyateetadviprā vijānīta hanta bhūyo bravīmi vaḥ
- 14.49.17
सहस्रेणापि दुर्मेधा न वृद्धिमधिगच्छतिचतुर्थेनाप्यथांशेन बुद्धिमान्सुखमेधते
sahasreṇāpi durmedhā na vṛddhimadhigacchaticaturthenāpyathāṃśena buddhimānsukhamedhate
- 14.49.18
एवं धर्मस्य विज्ञेयं संसाधनमुपायतःउपायज्ञो हि मेधावी सुखमत्यन्तमश्नुते
evaṃ dharmasya vijñeyaṃ saṃsādhanamupāyataḥupāyajño hi medhāvī sukhamatyantamaśnute
- 14.49.19
यथाध्वानमपाथेयः प्रपन्नो मानवः क्वचित्क्लेशेन याति महता विनश्यत्यन्तरापि वा
yathādhvānamapātheyaḥ prapanno mānavaḥ kvacitkleśena yāti mahatā vinaśyatyantarāpi vā
- 14.49.20
तथा कर्मसु विज्ञेयं फलं भवति वा न वापुरुषस्यात्मनिःश्रेयः शुभाशुभनिदर्शनम्
tathā karmasu vijñeyaṃ phalaṃ bhavati vā na vāpuruṣasyātmaniḥśreyaḥ śubhāśubhanidarśanam
- 14.49.21
यथा च दीर्घमध्वानं पद्भ्यामेव प्रपद्यतेअदृष्टपूर्वं सहसा तत्त्वदर्शनवर्जितः
yathā ca dīrghamadhvānaṃ padbhyāmeva prapadyateadṛṣṭapūrvaṃ sahasā tattvadarśanavarjitaḥ
- 14.49.22
तमेव च यथाध्वानं रथेनेहाशुगामिनायायादश्वप्रयुक्तेन तथा बुद्धिमतां गतिः
tameva ca yathādhvānaṃ rathenehāśugāmināyāyādaśvaprayuktena tathā buddhimatāṃ gatiḥ
- 14.49.23
उच्चं पर्वतमारुह्य नान्ववेक्षेत भूगतम्रथेन रथिनं पश्येत्क्लिश्यमानमचेतनम्
uccaṃ parvatamāruhya nānvavekṣeta bhūgatamrathena rathinaṃ paśyetkliśyamānamacetanam
- 14.49.24
यावद्रथपथस्तावद्रथेन स तु गच्छतिक्षीणे रथपथे प्राज्ञो रथमुत्सृज्य गच्छति
yāvadrathapathastāvadrathena sa tu gacchatikṣīṇe rathapathe prājño rathamutsṛjya gacchati
- 14.49.25
एवं गच्छति मेधावी तत्त्वयोगविधानवित्समाज्ञाय महाबुद्धिरुत्तरादुत्तरोत्तरम्
evaṃ gacchati medhāvī tattvayogavidhānavitsamājñāya mahābuddhiruttarāduttarottaram
- 14.49.26
यथा महार्णवं घोरमप्लवः संप्रगाहतेबाहुभ्यामेव संमोहाद्वधं चर्च्छत्यसंशयम्
yathā mahārṇavaṃ ghoramaplavaḥ saṃpragāhatebāhubhyāmeva saṃmohādvadhaṃ carcchatyasaṃśayam
- 14.49.27
नावा चापि यथा प्राज्ञो विभागज्ञस्तरित्रयाअक्लान्तः सलिलं गाहेत्क्षिप्रं संतरति ध्रुवम्
nāvā cāpi yathā prājño vibhāgajñastaritrayāaklāntaḥ salilaṃ gāhetkṣipraṃ saṃtarati dhruvam
- 14.49.28
तीर्णो गच्छेत्परं पारं नावमुत्सृज्य निर्ममःव्याख्यातं पूर्वकल्पेन यथा रथिपदातिनौ
tīrṇo gacchetparaṃ pāraṃ nāvamutsṛjya nirmamaḥvyākhyātaṃ pūrvakalpena yathā rathipadātinau
- 14.49.29
स्नेहात्संमोहमापन्नो नावि दाशो यथा तथाममत्वेनाभिभूतः स तत्रैव परिवर्तते
snehātsaṃmohamāpanno nāvi dāśo yathā tathāmamatvenābhibhūtaḥ sa tatraiva parivartate
- 14.49.30
नावं न शक्यमारुह्य स्थले विपरिवर्तितुम्तथैव रथमारुह्य नाप्सु चर्या विधीयते
nāvaṃ na śakyamāruhya sthale viparivartitumtathaiva rathamāruhya nāpsu caryā vidhīyate
- 14.49.31
एवं कर्म कृतं चित्रं विषयस्थं पृथक्पृथक्यथा कर्म कृतं लोके तथा तदुपपद्यते
evaṃ karma kṛtaṃ citraṃ viṣayasthaṃ pṛthakpṛthakyathā karma kṛtaṃ loke tathā tadupapadyate
- 14.49.32
यन्नैव गन्धिनो रस्यं न रूपस्पर्शशब्दवत्मन्यन्ते मुनयो बुद्ध्या तत्प्रधानं प्रचक्षते
yannaiva gandhino rasyaṃ na rūpasparśaśabdavatmanyante munayo buddhyā tatpradhānaṃ pracakṣate
- 14.49.33
तत्र प्रधानमव्यक्तमव्यक्तस्य गुणो महान्महतः प्रधानभूतस्य गुणोऽहंकार एव च
tatra pradhānamavyaktamavyaktasya guṇo mahānmahataḥ pradhānabhūtasya guṇo'haṃkāra eva ca
- 14.49.34
अहंकारप्रधानस्य महाभूतकृतो गुणःपृथक्त्वेन हि भूतानां विषया वै गुणाः स्मृताः
ahaṃkārapradhānasya mahābhūtakṛto guṇaḥpṛthaktvena hi bhūtānāṃ viṣayā vai guṇāḥ smṛtāḥ
- 14.49.35
बीजधर्मं यथाव्यक्तं तथैव प्रसवात्मकम्बीजधर्मा महानात्मा प्रसवश्चेति नः श्रुतम्
bījadharmaṃ yathāvyaktaṃ tathaiva prasavātmakambījadharmā mahānātmā prasavaśceti naḥ śrutam
- 14.49.36
बीजधर्मा त्वहंकारः प्रसवश्च पुनः पुनःबीजप्रसवधर्माणि महाभूतानि पञ्च वै
bījadharmā tvahaṃkāraḥ prasavaśca punaḥ punaḥbījaprasavadharmāṇi mahābhūtāni pañca vai
- 14.49.37
बीजधर्मिण इत्याहुः प्रसवं च न कुर्वतेविशेषाः पञ्चभूतानां तेषां वित्तं विशेषणम्
bījadharmiṇa ityāhuḥ prasavaṃ ca na kurvateviśeṣāḥ pañcabhūtānāṃ teṣāṃ vittaṃ viśeṣaṇam
- 14.49.38
तत्रैकगुणमाकाशं द्विगुणो वायुरुच्यतेत्रिगुणं ज्योतिरित्याहुरापश्चापि चतुर्गुणाः
tatraikaguṇamākāśaṃ dviguṇo vāyurucyatetriguṇaṃ jyotirityāhurāpaścāpi caturguṇāḥ
- 14.49.39
पृथ्वी पञ्चगुणा ज्ञेया त्रसस्थावरसंकुलासर्वभूतकरी देवी शुभाशुभनिदर्शना
pṛthvī pañcaguṇā jñeyā trasasthāvarasaṃkulāsarvabhūtakarī devī śubhāśubhanidarśanā
- 14.49.40
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं रसो गन्धश्च पञ्चमःएते पञ्च गुणा भूमेर्विज्ञेया द्विजसत्तमाः
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ raso gandhaśca pañcamaḥete pañca guṇā bhūmervijñeyā dvijasattamāḥ
- 14.49.41
पार्थिवश्च सदा गन्धो गन्धश्च बहुधा स्मृतःतस्य गन्धस्य वक्ष्यामि विस्तरेण बहून्गुणान्
pārthivaśca sadā gandho gandhaśca bahudhā smṛtaḥtasya gandhasya vakṣyāmi vistareṇa bahūnguṇān
- 14.49.42
इष्टश्चानिष्टगन्धश्च मधुरोऽम्लः कटुस्तथानिर्हारी संहतः स्निग्धो रूक्षो विशद एव चएवं दशविधो ज्ञेयः पार्थिवो गन्ध इत्युत
iṣṭaścāniṣṭagandhaśca madhuro'mlaḥ kaṭustathānirhārī saṃhataḥ snigdho rūkṣo viśada eva caevaṃ daśavidho jñeyaḥ pārthivo gandha ityuta
- 14.49.43
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं रसश्चापां गुणाः स्मृताःरसज्ञानं तु वक्ष्यामि रसस्तु बहुधा स्मृतः
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ rasaścāpāṃ guṇāḥ smṛtāḥrasajñānaṃ tu vakṣyāmi rasastu bahudhā smṛtaḥ
- 14.49.44
मधुरोऽम्लः कटुस्तिक्तः कषायो लवणस्तथाएवं षड्विधविस्तारो रसो वारिमयः स्मृतः
madhuro'mlaḥ kaṭustiktaḥ kaṣāyo lavaṇastathāevaṃ ṣaḍvidhavistāro raso vārimayaḥ smṛtaḥ
- 14.49.45
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं त्रिगुणं ज्योतिरुच्यतेज्योतिषश्च गुणो रूपं रूपं च बहुधा स्मृतम्
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ triguṇaṃ jyotirucyatejyotiṣaśca guṇo rūpaṃ rūpaṃ ca bahudhā smṛtam
- 14.49.46
शुक्लं कृष्णं तथा रक्तं नीलं पीतारुणं तथाह्रस्वं दीर्घं तथा स्थूलं चतुरस्राणु वृत्तकम्
śuklaṃ kṛṣṇaṃ tathā raktaṃ nīlaṃ pītāruṇaṃ tathāhrasvaṃ dīrghaṃ tathā sthūlaṃ caturasrāṇu vṛttakam
- 14.49.47
एवं द्वादशविस्तारं तेजसो रूपमुच्यतेविज्ञेयं ब्राह्मणैर्नित्यं धर्मज्ञैः सत्यवादिभिः
evaṃ dvādaśavistāraṃ tejaso rūpamucyatevijñeyaṃ brāhmaṇairnityaṃ dharmajñaiḥ satyavādibhiḥ
- 14.49.48
शब्दस्पर्शौ च विज्ञेयौ द्विगुणो वायुरुच्यतेवायोश्चापि गुणः स्पर्शः स्पर्शश्च बहुधा स्मृतः
śabdasparśau ca vijñeyau dviguṇo vāyurucyatevāyoścāpi guṇaḥ sparśaḥ sparśaśca bahudhā smṛtaḥ
- 14.49.49
उष्णः शीतः सुखो दुःखः स्निग्धो विशद एव चकठिनश्चिक्कणः श्लक्ष्णः पिच्छिलो दारुणो मृदुः
uṣṇaḥ śītaḥ sukho duḥkhaḥ snigdho viśada eva cakaṭhinaścikkaṇaḥ ślakṣṇaḥ picchilo dāruṇo mṛduḥ
- 14.49.50
एवं द्वादशविस्तारो वायव्यो गुण उच्यतेविधिवद्ब्रह्मणैः सिद्धैर्धर्मज्ञैस्तत्त्वदर्शिभिः
evaṃ dvādaśavistāro vāyavyo guṇa ucyatevidhivadbrahmaṇaiḥ siddhairdharmajñaistattvadarśibhiḥ
- 14.49.51
तत्रैकगुणमाकाशं शब्द इत्येव च स्मृतःतस्य शब्दस्य वक्ष्यामि विस्तरेण बहून्गुणान्
tatraikaguṇamākāśaṃ śabda ityeva ca smṛtaḥtasya śabdasya vakṣyāmi vistareṇa bahūnguṇān
- 14.49.52
षड्जर्षभौ च गान्धारो मध्यमः पञ्चमस्तथाअतः परं तु विज्ञेयो निषादो धैवतस्तथा
ṣaḍjarṣabhau ca gāndhāro madhyamaḥ pañcamastathāataḥ paraṃ tu vijñeyo niṣādo dhaivatastathā
- 14.49.53
इष्टोऽनिष्टश्च शब्दस्तु संहतः प्रविभागवान्एवं बहुविधो ज्ञेयः शब्द आकाशसंभवः
iṣṭo'niṣṭaśca śabdastu saṃhataḥ pravibhāgavānevaṃ bahuvidho jñeyaḥ śabda ākāśasaṃbhavaḥ
- 14.49.54
आकाशमुत्तमं भूतमहंकारस्ततः परम्अहंकारात्परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा ततः परः
ākāśamuttamaṃ bhūtamahaṃkārastataḥ paramahaṃkārātparā buddhirbuddherātmā tataḥ paraḥ
- 14.49.55
तस्मात्तु परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परःपरावरज्ञो भूतानां यं प्राप्यानन्त्यमश्नुते
tasmāttu paramavyaktamavyaktātpuruṣaḥ paraḥparāvarajño bhūtānāṃ yaṃ prāpyānantyamaśnute