Parva.Adhyaya 14.67

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्तस्तु राजेन्द्र केशिहा दुःखमूर्छितःतथेति व्याजहारोच्चैर्ह्लादयन्निव तं जनम्

evamuktastu rājendra keśihā duḥkhamūrchitaḥtatheti vyājahāroccairhlādayanniva taṃ janam

वाक्येन तेन हि तदा तं जनं पुरुषर्षभःह्लादयामास स विभुर्घर्मार्तं सलिलैरिव

vākyena tena hi tadā taṃ janaṃ puruṣarṣabhaḥhlādayāmāsa sa vibhurgharmārtaṃ salilairiva

ततः स प्राविशत्तूर्णं जन्मवेश्म पितुस्तवअर्चितं पुरुषव्याघ्र सितैर्माल्यैर्यथाविधि

tataḥ sa prāviśattūrṇaṃ janmaveśma pitustavaarcitaṃ puruṣavyāghra sitairmālyairyathāvidhi

अपां कुम्भैः सुपूर्णैश्च विन्यस्तैः सर्वतोदिशम्घृतेन तिन्दुकालातैः सर्षपैश्च महाभुज

apāṃ kumbhaiḥ supūrṇaiśca vinyastaiḥ sarvatodiśamghṛtena tindukālātaiḥ sarṣapaiśca mahābhuja

शस्त्रैश्च विमलैर्न्यस्तैः पावकैश्च समन्ततःवृद्धाभिश्चाभिरामाभिः परिचारार्थमच्युतः

śastraiśca vimalairnyastaiḥ pāvakaiśca samantataḥvṛddhābhiścābhirāmābhiḥ paricārārthamacyutaḥ

दक्षैश्च परितो वीर भिषग्भिः कुशलैस्तथाददर्श च स तेजस्वी रक्षोघ्नान्यपि सर्वशःद्रव्याणि स्थापितानि स्म विधिवत्कुशलैर्जनैः

dakṣaiśca parito vīra bhiṣagbhiḥ kuśalaistathādadarśa ca sa tejasvī rakṣoghnānyapi sarvaśaḥdravyāṇi sthāpitāni sma vidhivatkuśalairjanaiḥ

तथायुक्तं च तद्दृष्ट्वा जन्मवेश्म पितुस्तवहृष्टोऽभवद्धृषीकेशः साधु साध्विति चाब्रवीत्

tathāyuktaṃ ca taddṛṣṭvā janmaveśma pitustavahṛṣṭo'bhavaddhṛṣīkeśaḥ sādhu sādhviti cābravīt

तथा ब्रुवति वार्ष्णेये प्रहृष्टवदने तदाद्रौपदी त्वरिता गत्वा वैराटीं वाक्यमब्रवीत्

tathā bruvati vārṣṇeye prahṛṣṭavadane tadādraupadī tvaritā gatvā vairāṭīṃ vākyamabravīt

अयमायाति ते भद्रे श्वशुरो मधुसूदनःपुराणर्षिरचिन्त्यात्मा समीपमपराजितः

ayamāyāti te bhadre śvaśuro madhusūdanaḥpurāṇarṣiracintyātmā samīpamaparājitaḥ

सापि बाष्पकलां वाचं निगृह्याश्रूणि चैव हसुसंवीताभवद्देवी देववत्कृष्णमीक्षती

sāpi bāṣpakalāṃ vācaṃ nigṛhyāśrūṇi caiva hasusaṃvītābhavaddevī devavatkṛṣṇamīkṣatī

सा तथा दूयमानेन हृदयेन तपस्विनीदृष्ट्वा गोविन्दमायान्तं कृपणं पर्यदेवयत्

sā tathā dūyamānena hṛdayena tapasvinīdṛṣṭvā govindamāyāntaṃ kṛpaṇaṃ paryadevayat

पुण्डरीकाक्ष पश्यस्व बालाविह विनाकृतौअभिमन्युं च मां चैव हतौ तुल्यं जनार्दन

puṇḍarīkākṣa paśyasva bālāviha vinākṛtauabhimanyuṃ ca māṃ caiva hatau tulyaṃ janārdana

वार्ष्णेय मधुहन्वीर शिरसा त्वां प्रसादयेद्रोणपुत्रास्त्रनिर्दग्धं जीवयैनं ममात्मजम्

vārṣṇeya madhuhanvīra śirasā tvāṃ prasādayedroṇaputrāstranirdagdhaṃ jīvayainaṃ mamātmajam

यदि स्म धर्मराज्ञा वा भीमसेनेन वा पुनःत्वया वा पुण्डरीकाक्ष वाक्यमुक्तमिदं भवेत्

yadi sma dharmarājñā vā bhīmasenena vā punaḥtvayā vā puṇḍarīkākṣa vākyamuktamidaṃ bhavet

अजानतीमिषीकेयं जनित्रीं हन्त्विति प्रभोअहमेव विनष्टा स्यां नेदमेवंगतं भवेत्

ajānatīmiṣīkeyaṃ janitrīṃ hantviti prabhoahameva vinaṣṭā syāṃ nedamevaṃgataṃ bhavet

गर्भस्थस्यास्य बालस्य ब्रह्मास्त्रेण निपातनम्कृत्वा नृशंसं दुर्बुद्धिर्द्रौणिः किं फलमश्नुते

garbhasthasyāsya bālasya brahmāstreṇa nipātanamkṛtvā nṛśaṃsaṃ durbuddhirdrauṇiḥ kiṃ phalamaśnute

सा त्वा प्रसाद्य शिरसा याचे शत्रुनिबर्हणप्राणांस्त्यक्ष्यामि गोविन्द नायं संजीवते यदि

sā tvā prasādya śirasā yāce śatrunibarhaṇaprāṇāṃstyakṣyāmi govinda nāyaṃ saṃjīvate yadi

अस्मिन्हि बहवः साधो ये ममासन्मनोरथाःते द्रोणपुत्रेण हताः किं नु जीवामि केशव

asminhi bahavaḥ sādho ye mamāsanmanorathāḥte droṇaputreṇa hatāḥ kiṃ nu jīvāmi keśava

आसीन्मम मतिः कृष्ण पूर्णोत्सङ्गा जनार्दनअभिवादयिष्ये दिष्ट्येति तदिदं वितथीकृतम्

āsīnmama matiḥ kṛṣṇa pūrṇotsaṅgā janārdanaabhivādayiṣye diṣṭyeti tadidaṃ vitathīkṛtam

चपलाक्षस्य दायादे मृतेऽस्मिन्पुरुषर्षभविफला मे कृताः कृष्ण हृदि सर्वे मनोरथाः

capalākṣasya dāyāde mṛte'sminpuruṣarṣabhaviphalā me kṛtāḥ kṛṣṇa hṛdi sarve manorathāḥ

चपलाक्षः किलातीव प्रियस्ते मधुसूदनसुतं पश्यस्व तस्येमं ब्रह्मास्त्रेण निपातितम्

capalākṣaḥ kilātīva priyaste madhusūdanasutaṃ paśyasva tasyemaṃ brahmāstreṇa nipātitam

कृतघ्नोऽयं नृशंसोऽयं यथास्य जनकस्तथायः पाण्डवीं श्रियं त्यक्त्वा गतोऽद्य यमसादनम्

kṛtaghno'yaṃ nṛśaṃso'yaṃ yathāsya janakastathāyaḥ pāṇḍavīṃ śriyaṃ tyaktvā gato'dya yamasādanam

मया चैतत्प्रतिज्ञातं रणमूर्धनि केशवअभिमन्यौ हते वीर त्वामेष्याम्यचिरादिति

mayā caitatpratijñātaṃ raṇamūrdhani keśavaabhimanyau hate vīra tvāmeṣyāmyacirāditi

तच्च नाकरवं कृष्ण नृशंसा जीवितप्रियाइदानीमागतां तत्र किं नु वक्ष्यति फाल्गुनिः

tacca nākaravaṃ kṛṣṇa nṛśaṃsā jīvitapriyāidānīmāgatāṃ tatra kiṃ nu vakṣyati phālguniḥ