Parva.Adhyaya 15.25

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचितेनिवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः

tato bhāgīrathītīre medhye puṇyajanocitenivāsamakarodrājā vidurasya mate sthitaḥ

तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा राष्ट्रवासिनःक्षत्रविट्शूद्रसंघाश्च बहवो भरतर्षभ

tatrainaṃ paryupātiṣṭhanbrāhmaṇā rāṣṭravāsinaḥkṣatraviṭśūdrasaṃghāśca bahavo bharatarṣabha

स तैः परिवृतो राजा कथाभिरभिनन्द्य तान्अनुजज्ञे सशिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च

sa taiḥ parivṛto rājā kathābhirabhinandya tānanujajñe saśiṣyānvai vidhivatpratipūjya ca

सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य हचकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी

sāyāhne sa mahīpālastato gaṅgāmupetya hacakāra vidhivacchaucaṃ gāndhārī ca yaśasvinī

तथैवान्ये पृथक्सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारतचक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः

tathaivānye pṛthaksarve tīrtheṣvāplutya bhāratacakruḥ sarvāḥ kriyāstatra puruṣā vidurādayaḥ

कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजागान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीरमुपानयत्

kṛtaśaucaṃ tato vṛddhaṃ śvaśuraṃ kuntibhojajāgāndhārīṃ ca pṛthā rājangaṅgātīramupānayat

राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरःजुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसंगरः

rājñastu yājakaistatra kṛto vedīparistaraḥjuhāva tatra vahniṃ sa nṛpatiḥ satyasaṃgaraḥ

ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सःसानुगो नृपतिर्विद्वान्नियतः संयतेन्द्रियः

tato bhāgīrathītīrātkurukṣetraṃ jagāma saḥsānugo nṛpatirvidvānniyataḥ saṃyatendriyaḥ

तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवःआससादाथ राजर्षिः शतयूपं मनीषिणम्

tatrāśramapadaṃ dhīmānabhigamya sa pārthivaḥāsasādātha rājarṣiḥ śatayūpaṃ manīṣiṇam

स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंतपःस पुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत्

sa hi rājā mahānāsītkekayeṣu paraṃtapaḥsa putraṃ manujaiśvarye niveśya vanamāviśat

तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं तदातत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम्

tenāsau sahito rājā yayau vyāsāśramaṃ tadātatrainaṃ vidhivadrājanpratyagṛhṇātkurūdvaham

स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनःशतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा

sa dīkṣāṃ tatra saṃprāpya rājā kauravanandanaḥśatayūpāśrame tasminnivāsamakarottadā

तस्मै सर्वं विधिं राजन्राजाचख्यौ महामतिःआरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा

tasmai sarvaṃ vidhiṃ rājanrājācakhyau mahāmatiḥāraṇyakaṃ mahārāja vyāsasyānumate tadā

एवं स तपसा राजा धृतराष्ट्रो महामनाःयोजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा

evaṃ sa tapasā rājā dhṛtarāṣṭro mahāmanāḥyojayāmāsa cātmānaṃ tāṃścāpyanucarāṃstadā

तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनवासिनीकुन्त्या सह महाराज समानव्रतचारिणी

tathaiva devī gāndhārī valkalājinavāsinīkuntyā saha mahārāja samānavratacāriṇī

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चापि ते नृपसंनियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः

karmaṇā manasā vācā cakṣuṣā cāpi te nṛpasaṃniyamyendriyagrāmamāsthitāḥ paramaṃ tapaḥ

त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो; जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गःस पार्थिवस्तत्र तपश्चचार; महर्षिवत्तीव्रमपेतदोषः

tvagasthibhūtaḥ pariśuṣkamāṃso; jaṭājinī valkalasaṃvṛtāṅgaḥsa pārthivastatra tapaścacāra; maharṣivattīvramapetadoṣaḥ

क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः; ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्उपाचरद्घोरतपो जितात्मा; तदा कृशो वल्कलचीरवासाः

kṣattā ca dharmārthavidagryabuddhiḥ; sasaṃjayastaṃ nṛpatiṃ sadāramupācaradghoratapo jitātmā; tadā kṛśo valkalacīravāsāḥ