Parva.Adhyaya 15.38

कुन्त्युवाचभगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम्स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम

kuntyuvācabhagavañśvaśuro me'si daivatasyāpi daivatamsa me devātidevastvaṃ śṛṇu satyāṃ giraṃ mama

तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुःभिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम्

tapasvī kopano vipro durvāsā nāma me pituḥbhikṣāmupāgato bhoktuṃ tamahaṃ paryatoṣayam

शौचेन त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथाकोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यं न कदाचन

śaucena tvāgasastyāgaiḥ śuddhena manasā tathākopasthāneṣvapi mahatsvakupyaṃ na kadācana

स मे वरमदात्प्रीतः कृतमित्यहमब्रुवम्अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोऽब्रवीद्वचः

sa me varamadātprītaḥ kṛtamityahamabruvamavaśyaṃ te grahītavyamiti māṃ so'bravīdvacaḥ

ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम्एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मां द्विजः

tataḥ śāpabhayādvipramavocaṃ punareva tamevamastviti ca prāha punareva sa māṃ dvijaḥ

धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं वराननेवशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि

dharmasya jananī bhadre bhavitrī tvaṃ varānanevaśe sthāsyanti te devā yāṃstvamāvāhayiṣyasi

इत्युक्त्वान्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताभवम्न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति

ityuktvāntarhito viprastato'haṃ vismitābhavamna ca sarvāsvavasthāsu smṛtirme vipraṇaśyati

अथ हर्म्यतलस्थाहं रविमुद्यन्तमीक्षतीसंस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम्स्थिताहं बालभावेन तत्र दोषमबुध्यती

atha harmyatalasthāhaṃ ravimudyantamīkṣatīsaṃsmṛtya tadṛṣervākyaṃ spṛhayantī divākaramsthitāhaṃ bālabhāvena tatra doṣamabudhyatī

अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत्द्विधा कृत्वात्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि चतताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमच्च माम्

atha devaḥ sahasrāṃśurmatsamīpagato'bhavatdvidhā kṛtvātmano dehaṃ bhūmau ca gagane'pi catatāpa lokānekena dvitīyenāgamacca mām

स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व हगम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य शिरसावदम्

sa māmuvāca vepantīṃ varaṃ matto vṛṇīṣva hagamyatāmiti taṃ cāhaṃ praṇamya śirasāvadam

स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाह्वानं न ते क्षमम्धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव

sa māmuvāca tigmāṃśurvṛthāhvānaṃ na te kṣamamdhakṣyāmi tvāṃ ca vipraṃ ca yena datto varastava

तमहं रक्षती विप्रं शापादनपराधिनम्पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रुवम्

tamahaṃ rakṣatī vipraṃ śāpādanaparādhinamputro me tvatsamo deva bhavediti tato'bruvam

ततो मां तेजसाविश्य मोहयित्वा च भानुमान्उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम्

tato māṃ tejasāviśya mohayitvā ca bhānumānuvāca bhavitā putrastavetyabhyagamaddivam

ततोऽहमन्तर्भवने पितुर्वृत्तान्तरक्षिणीगूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम्

tato'hamantarbhavane piturvṛttāntarakṣiṇīgūḍhotpannaṃ sutaṃ bālaṃ jale karṇamavāsṛjam

नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तुकन्याहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः

nūnaṃ tasyaiva devasya prasādātpunareva tukanyāhamabhavaṃ vipra yathā prāha sa māmṛṣiḥ

स मया मूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितःतन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव

sa mayā mūḍhayā putro jñāyamāno'pyupekṣitaḥtanmāṃ dahati viprarṣe yathā suviditaṃ tava

यदि पापमपापं वा तदेतद्विवृतं मयातन्मे भयं त्वं भगवन्व्यपनेतुमिहार्हसि

yadi pāpamapāpaṃ vā tadetadvivṛtaṃ mayātanme bhayaṃ tvaṃ bhagavanvyapanetumihārhasi

यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघतं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम

yaccāsya rājño viditaṃ hṛdisthaṃ bhavato'naghataṃ cāyaṃ labhatāṃ kāmamadyaiva munisattama

इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदां वरःसाधु सर्वमिदं तथ्यमेवमेव यथात्थ माम्

ityuktaḥ pratyuvācedaṃ vyāso vedavidāṃ varaḥsādhu sarvamidaṃ tathyamevameva yathāttha mām

अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसिदेवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै

aparādhaśca te nāsti kanyābhāvaṃ gatā hyasidevāścaiśvaryavanto vai śarīrāṇyāviśanti vai

सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति येवाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा

santi devanikāyāśca saṃkalpājjanayanti yevācā dṛṣṭyā tathā sparśātsaṃgharṣeṇeti pañcadhā

मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण न हि युज्यतेइति कुन्ति व्यजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः

manuṣyadharmo daivena dharmeṇa na hi yujyateiti kunti vyajānīhi vyetu te mānaso jvaraḥ

सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचिसर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम्

sarvaṃ balavatāṃ pathyaṃ sarvaṃ balavatāṃ śucisarvaṃ balavatāṃ dharmaḥ sarvaṃ balavatāṃ svakam