Parva.Adhyaya 3.194

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

स एवमुक्तो राजर्षिरुत्तङ्केनापराजितःउत्तङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिरथाब्रवीत्

sa evamukto rājarṣiruttaṅkenāparājitaḥuttaṅkaṃ kauravaśreṣṭha kṛtāñjalirathābravīt

न तेऽभिगमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यतिपुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः

na te'bhigamanaṃ brahmanmoghametadbhaviṣyatiputro mamāyaṃ bhagavankuvalāśva iti smṛtaḥ

धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुविप्रियं वै सर्वमेतत्ते करिष्यति न संशयः

dhṛtimānkṣiprakārī ca vīryeṇāpratimo bhuvipriyaṃ vai sarvametatte kariṣyati na saṃśayaḥ

पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिःविसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोऽस्मि सांप्रतम्

putraiḥ parivṛtaḥ sarvaiḥ śūraiḥ parighabāhubhiḥvisarjayasva māṃ brahmannyastaśastro'smi sāṃpratam

तथास्त्विति च तेनोक्तो मुनिनामिततेजसास तमादिश्य तनयमुत्तङ्काय महात्मनेक्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम्

tathāstviti ca tenokto munināmitatejasāsa tamādiśya tanayamuttaṅkāya mahātmanekriyatāmiti rājarṣirjagāma vanamuttamam

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधनकस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम्

ka eṣa bhagavandaityo mahāvīryastapodhanakasya putro'tha naptā vā etadicchāmi veditum

एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधनएतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम्सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन

evaṃ mahābalo daityo na śruto me tapodhanaetadicchāmi bhagavanyāthātathyena veditumsarvameva mahāprājña vistareṇa tapodhana

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

शृणु राजन्निदं सर्वं यथावृत्तं नराधिपएकार्णवे तदा घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमेप्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ

śṛṇu rājannidaṃ sarvaṃ yathāvṛttaṃ narādhipaekārṇave tadā ghore naṣṭe sthāvarajaṅgamepranaṣṭeṣu ca bhūteṣu sarveṣu bharatarṣabha

प्रभवः सर्वभूतानां शाश्वतः पुरुषोऽव्ययःसुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हनागस्य भोगे महति शेषस्यामिततेजसः

prabhavaḥ sarvabhūtānāṃ śāśvataḥ puruṣo'vyayaḥsuṣvāpa bhagavānviṣṇurapśayyāmeka eva hanāgasya bhoge mahati śeṣasyāmitatejasaḥ

लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिःनागभोगेन महता परिरभ्य महीमिमाम्

lokakartā mahābhāga bhagavānacyuto hariḥnāgabhogena mahatā parirabhya mahīmimām

स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम्नाभ्यां विनिःसृतं तत्र यत्रोत्पन्नः पितामहःसाक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्येन्दुसप्रभे

svapatastasya devasya padmaṃ sūryasamaprabhamnābhyāṃ viniḥsṛtaṃ tatra yatrotpannaḥ pitāmahaḥsākṣāllokagururbrahmā padme sūryendusaprabhe

चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिस्तथैव च चतुर्मुखःस्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः

caturvedaścaturmūrtistathaiva ca caturmukhaḥsvaprabhāvāddurādharṣo mahābalaparākramaḥ

कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तरौमधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम्

kasyacittvatha kālasya dānavau vīryavattaraumadhuśca kaiṭabhaścaiva dṛṣṭavantau hariṃ prabhum

शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम्बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते

śayānaṃ śayane divye nāgabhoge mahādyutimbahuyojanavistīrṇe bahuyojanamāyate

किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम्दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुषा तथासहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम्

kirīṭakaustubhadharaṃ pītakauśeyavāsasamdīpyamānaṃ śriyā rājaṃstejasā vapuṣā tathāsahasrasūryapratimamadbhutopamadarśanam

विस्मयः सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदादृष्ट्वा पितामहं चैव पद्मे पद्मनिभेक्षणम्

vismayaḥ sumahānāsīnmadhukaiṭabhayostadādṛṣṭvā pitāmahaṃ caiva padme padmanibhekṣaṇam

वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम्वित्रास्यमानो बहुशो ब्रह्मा ताभ्यां महायशाःअकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः

vitrāsayetāmatha tau brahmāṇamamitaujasamvitrāsyamāno bahuśo brahmā tābhyāṃ mahāyaśāḥakampayatpadmanālaṃ tato'budhyata keśavaḥ

अथापश्यत गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौदृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौददानि वां वरं श्रेष्ठं प्रीतिर्हि मम जायते

athāpaśyata govindo dānavau vīryavattaraudṛṣṭvā tāvabravīddevaḥ svāgataṃ vāṃ mahābalaudadāni vāṃ varaṃ śreṣṭhaṃ prītirhi mama jāyate

तौ प्रहस्य हृषीकेशं महावीर्यौ महासुरौप्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम्

tau prahasya hṛṣīkeśaṃ mahāvīryau mahāsuraupratyabrūtāṃ mahārāja sahitau madhusūdanam

आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तमदातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन्

āvāṃ varaya deva tvaṃ varadau svaḥ surottamadātārau svo varaṃ tubhyaṃ tadbravīhyavicārayan

भगवानुवाचप्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो ममयुवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान्

bhagavānuvācapratigṛhṇe varaṃ vīrāvīpsitaśca varo mamayuvāṃ hi vīryasaṃpannau na vāmasti samaḥ pumān

वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौएतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै

vadhyatvamupagacchetāṃ mama satyaparākramauetadicchāmyahaṃ kāmaṃ prāptuṃ lokahitāya vai

मधुकैटभावूचतुःअनृतं नोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथासत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम

madhukaiṭabhāvūcatuḥanṛtaṃ noktapūrvaṃ nau svaireṣvapi kuto'nyathāsatye dharme ca niratau viddhyāvāṃ puruṣottama

बले रूपे च वीर्ये च शमे च न समोऽस्ति नौधर्मे तपसि दाने च शीलसत्त्वदमेषु च

bale rūpe ca vīrye ca śame ca na samo'sti naudharme tapasi dāne ca śīlasattvadameṣu ca

उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशवउक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः

upaplavo mahānasmānupāvartata keśavauktaṃ pratikuruṣva tvaṃ kālo hi duratikramaḥ

आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभोअनावृतेऽस्मिन्नाकाशे वधं सुरवरोत्तम

āvāmicchāvahe deva kṛtamekaṃ tvayā vibhoanāvṛte'sminnākāśe vadhaṃ suravarottama

पुत्रत्वमभिगच्छाव तव चैव सुलोचनवर एष वृतो देव तद्विद्धि सुरसत्तम

putratvamabhigacchāva tava caiva sulocanavara eṣa vṛto deva tadviddhi surasattama

भगवानुवाचबाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति

bhagavānuvācabāḍhamevaṃ kariṣyāmi sarvametadbhaviṣyati

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

विचिन्त्य त्वथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम्अवकाशं पृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः

vicintya tvatha govindo nāpaśyadyadanāvṛtamavakāśaṃ pṛthivyāṃ vā divi vā madhusūdanaḥ

स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदामधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनःचक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः

svakāvanāvṛtāvūrū dṛṣṭvā devavarastadāmadhukaiṭabhayo rājañśirasī madhusūdanaḥcakreṇa śitadhāreṇa nyakṛntata mahāyaśāḥ