Parva.Adhyaya 4.39

उत्तर उवाच · uttara uvāca

सुवर्णविकृतानीमान्यायुधानि महात्मनाम्रुचिराणि प्रकाशन्ते पार्थानामाशुकारिणाम्

suvarṇavikṛtānīmānyāyudhāni mahātmanāmrucirāṇi prakāśante pārthānāmāśukāriṇām

क्व नु स्विदर्जुनः पार्थः कौरव्यो वा युधिष्ठिरःनकुलः सहदेवश्च भीमसेनश्च पाण्डवः

kva nu svidarjunaḥ pārthaḥ kauravyo vā yudhiṣṭhiraḥnakulaḥ sahadevaśca bhīmasenaśca pāṇḍavaḥ

सर्व एव महात्मानः सर्वामित्रविनाशनाःराज्यमक्षैः पराकीर्य न श्रूयन्ते कदाचन

sarva eva mahātmānaḥ sarvāmitravināśanāḥrājyamakṣaiḥ parākīrya na śrūyante kadācana

द्रौपदी क्व च पाञ्चाली स्त्रीरत्नमिति विश्रुताजितानक्षैस्तदा कृष्णा तानेवान्वगमद्वनम्

draupadī kva ca pāñcālī strīratnamiti viśrutājitānakṣaistadā kṛṣṇā tānevānvagamadvanam

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

अहमस्म्यर्जुनः पार्थः सभास्तारो युधिष्ठिरःबल्लवो भीमसेनस्तु पितुस्ते रसपाचकः

ahamasmyarjunaḥ pārthaḥ sabhāstāro yudhiṣṭhiraḥballavo bhīmasenastu pituste rasapācakaḥ

अश्वबन्धोऽथ नकुलः सहदेवस्तु गोकुलेसैरन्ध्रीं द्रौपदीं विद्धि यत्कृते कीचका हताः

aśvabandho'tha nakulaḥ sahadevastu gokulesairandhrīṃ draupadīṃ viddhi yatkṛte kīcakā hatāḥ

उत्तर उवाच · uttara uvāca

दश पार्थस्य नामानि यानि पूर्वं श्रुतानि मेप्रब्रूयास्तानि यदि मे श्रद्दध्यां सर्वमेव ते

daśa pārthasya nāmāni yāni pūrvaṃ śrutāni meprabrūyāstāni yadi me śraddadhyāṃ sarvameva te

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

हन्त तेऽहं समाचक्षे दश नामानि यानि मेअर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः किरीटी श्वेतवाहनःबीभत्सुर्विजयः कृष्णः सव्यसाची धनंजयः

hanta te'haṃ samācakṣe daśa nāmāni yāni mearjunaḥ phalguno jiṣṇuḥ kirīṭī śvetavāhanaḥbībhatsurvijayaḥ kṛṣṇaḥ savyasācī dhanaṃjayaḥ

उत्तर उवाच · uttara uvāca

केनासि विजयो नाम केनासि श्वेतवाहनःकिरीटी नाम केनासि सव्यसाची कथं भवान्

kenāsi vijayo nāma kenāsi śvetavāhanaḥkirīṭī nāma kenāsi savyasācī kathaṃ bhavān

अर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः कृष्णो बीभत्सुरेव चधनंजयश्च केनासि प्रब्रूहि मम तत्त्वतःश्रुता मे तस्य वीरस्य केवला नामहेतवः

arjunaḥ phalguno jiṣṇuḥ kṛṣṇo bībhatsureva cadhanaṃjayaśca kenāsi prabrūhi mama tattvataḥśrutā me tasya vīrasya kevalā nāmahetavaḥ

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

सर्वाञ्जनपदाञ्जित्वा वित्तमाच्छिद्य केवलम्मध्ये धनस्य तिष्ठामि तेनाहुर्मां धनंजयम्

sarvāñjanapadāñjitvā vittamācchidya kevalammadhye dhanasya tiṣṭhāmi tenāhurmāṃ dhanaṃjayam

अभिप्रयामि संग्रामे यदहं युद्धदुर्मदान्नाजित्वा विनिवर्तामि तेन मां विजयं विदुः

abhiprayāmi saṃgrāme yadahaṃ yuddhadurmadānnājitvā vinivartāmi tena māṃ vijayaṃ viduḥ

श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्ति मे हयाःसंग्रामे युध्यमानस्य तेनाहं श्वेतवाहनः

śvetāḥ kāñcanasaṃnāhā rathe yujyanti me hayāḥsaṃgrāme yudhyamānasya tenāhaṃ śvetavāhanaḥ

उत्तराभ्यां च पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यामहं दिवाजातो हिमवतः पृष्ठे तेन मां फल्गुनं विदुः

uttarābhyāṃ ca pūrvābhyāṃ phalgunībhyāmahaṃ divājāto himavataḥ pṛṣṭhe tena māṃ phalgunaṃ viduḥ

पुरा शक्रेण मे दत्तं युध्यतो दानवर्षभैःकिरीटं मूर्ध्नि सूर्याभं तेन माहुः किरीटिनम्

purā śakreṇa me dattaṃ yudhyato dānavarṣabhaiḥkirīṭaṃ mūrdhni sūryābhaṃ tena māhuḥ kirīṭinam

न कुर्यां कर्म बीभत्सं युध्यमानः कथंचनतेन देवमनुष्येषु बीभत्सुरिति मां विदुः

na kuryāṃ karma bībhatsaṃ yudhyamānaḥ kathaṃcanatena devamanuṣyeṣu bībhatsuriti māṃ viduḥ

उभौ मे दक्षिणौ पाणी गाण्डीवस्य विकर्षणेतेन देवमनुष्येषु सव्यसाचीति मां विदुः

ubhau me dakṣiṇau pāṇī gāṇḍīvasya vikarṣaṇetena devamanuṣyeṣu savyasācīti māṃ viduḥ

पृथिव्यां चतुरन्तायां वर्णो मे दुर्लभः समःकरोमि कर्म शुक्लं च तेन मामर्जुनं विदुः

pṛthivyāṃ caturantāyāṃ varṇo me durlabhaḥ samaḥkaromi karma śuklaṃ ca tena māmarjunaṃ viduḥ

अहं दुरापो दुर्धर्षो दमनः पाकशासनिःतेन देवमनुष्येषु जिष्णुनामास्मि विश्रुतः

ahaṃ durāpo durdharṣo damanaḥ pākaśāsaniḥtena devamanuṣyeṣu jiṣṇunāmāsmi viśrutaḥ

कृष्ण इत्येव दशमं नाम चक्रे पिता ममकृष्णावदातस्य सतः प्रियत्वाद्बालकस्य वै

kṛṣṇa ityeva daśamaṃ nāma cakre pitā mamakṛṣṇāvadātasya sataḥ priyatvādbālakasya vai

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः पार्थं स वैराटिरभ्यवादयदन्तिकात्अहं भूमिंजयो नाम नाम्नाहमपि चोत्तरः

tataḥ pārthaṃ sa vairāṭirabhyavādayadantikātahaṃ bhūmiṃjayo nāma nāmnāhamapi cottaraḥ

दिष्ट्या त्वां पार्थ पश्यामि स्वागतं ते धनंजयलोहिताक्ष महाबाहो नागराजकरोपमयदज्ञानादवोचं त्वां क्षन्तुमर्हसि तन्मम

diṣṭyā tvāṃ pārtha paśyāmi svāgataṃ te dhanaṃjayalohitākṣa mahābāho nāgarājakaropamayadajñānādavocaṃ tvāṃ kṣantumarhasi tanmama

यतस्त्वया कृतं पूर्वं विचित्रं कर्म दुष्करम्अतो भयं व्यतीतं मे प्रीतिश्च परमा त्वयि

yatastvayā kṛtaṃ pūrvaṃ vicitraṃ karma duṣkaramato bhayaṃ vyatītaṃ me prītiśca paramā tvayi