पर्व.अध्याय 4.3

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

किं त्वं नकुल कुर्वाणस्तत्र तात चरिष्यसिसुकुमारश्च शूरश्च दर्शनीयः सुखोचितः

kiṃ tvaṃ nakula kurvāṇastatra tāta cariṣyasisukumāraśca śūraśca darśanīyaḥ sukhocitaḥ

नकुल उवाच · nakula uvāca

अश्वबन्धो भविष्यामि विराटनृपतेरहम्ग्रन्थिको नाम नाम्नाहं कर्मैतत्सुप्रियं मम

aśvabandho bhaviṣyāmi virāṭanṛpaterahamgranthiko nāma nāmnāhaṃ karmaitatsupriyaṃ mama

कुशलोऽस्म्यश्वशिक्षायां तथैवाश्वचिकित्सितेप्रियाश्च सततं मेऽश्वाः कुरुराज यथा तव

kuśalo'smyaśvaśikṣāyāṃ tathaivāśvacikitsitepriyāśca satataṃ me'śvāḥ kururāja yathā tava

ये मामामन्त्रयिष्यन्ति विराटनगरे जनाःतेभ्य एवं प्रवक्ष्यामि विहरिष्याम्यहं यथा

ye māmāmantrayiṣyanti virāṭanagare janāḥtebhya evaṃ pravakṣyāmi vihariṣyāmyahaṃ yathā

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

सहदेव कथं तस्य समीपे विहरिष्यसिकिं वा त्वं तात कुर्वाणः प्रच्छन्नो विचरिष्यसि

sahadeva kathaṃ tasya samīpe vihariṣyasikiṃ vā tvaṃ tāta kurvāṇaḥ pracchanno vicariṣyasi

सहदेव उवाच · sahadeva uvāca

गोसंख्याता भविष्यामि विराटस्य महीपतेःप्रतिषेद्धा च दोग्धा च संख्याने कुशलो गवाम्

gosaṃkhyātā bhaviṣyāmi virāṭasya mahīpateḥpratiṣeddhā ca dogdhā ca saṃkhyāne kuśalo gavām

तन्तिपाल इति ख्यातो नाम्ना विदितमस्तु तेनिपुणं च चरिष्यामि व्येतु ते मानसो ज्वरः

tantipāla iti khyāto nāmnā viditamastu tenipuṇaṃ ca cariṣyāmi vyetu te mānaso jvaraḥ

अहं हि भवता गोषु सततं प्रकृतः पुरातत्र मे कौशलं कर्म अवबुद्धं विशां पते

ahaṃ hi bhavatā goṣu satataṃ prakṛtaḥ purātatra me kauśalaṃ karma avabuddhaṃ viśāṃ pate

लक्षणं चरितं चापि गवां यच्चापि मङ्गलम्तत्सर्वं मे सुविदितमन्यच्चापि महीपते

lakṣaṇaṃ caritaṃ cāpi gavāṃ yaccāpi maṅgalamtatsarvaṃ me suviditamanyaccāpi mahīpate

वृषभानपि जानामि राजन्पूजितलक्षणान्येषां मूत्रमुपाघ्राय अपि वन्ध्या प्रसूयते

vṛṣabhānapi jānāmi rājanpūjitalakṣaṇānyeṣāṃ mūtramupāghrāya api vandhyā prasūyate

सोऽहमेवं चरिष्यामि प्रीतिरत्र हि मे सदान च मां वेत्स्यति परस्तत्ते रोचतु पार्थिव

so'hamevaṃ cariṣyāmi prītiratra hi me sadāna ca māṃ vetsyati parastatte rocatu pārthiva

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

इयं तु नः प्रिया भार्या प्राणेभ्योऽपि गरीयसीमातेव परिपाल्या च पूज्या ज्येष्ठेव च स्वसा

iyaṃ tu naḥ priyā bhāryā prāṇebhyo'pi garīyasīmāteva paripālyā ca pūjyā jyeṣṭheva ca svasā

केन स्म कर्मणा कृष्णा द्रौपदी विचरिष्यतिन हि किंचिद्विजानाति कर्म कर्तुं यथा स्त्रियः

kena sma karmaṇā kṛṣṇā draupadī vicariṣyatina hi kiṃcidvijānāti karma kartuṃ yathā striyaḥ

सुकुमारी च बाला च राजपुत्री यशस्विनीपतिव्रता महाभागा कथं नु विचरिष्यति

sukumārī ca bālā ca rājaputrī yaśasvinīpativratā mahābhāgā kathaṃ nu vicariṣyati

माल्यगन्धानलंकारान्वस्त्राणि विविधानि चएतान्येवाभिजानाति यतो जाता हि भामिनी

mālyagandhānalaṃkārānvastrāṇi vividhāni caetānyevābhijānāti yato jātā hi bhāminī

द्रौपद्युवाचसैरन्ध्र्योऽरक्षिता लोके भुजिष्याः सन्ति भारतनैवमन्याः स्त्रियो यान्ति इति लोकस्य निश्चयः

draupadyuvācasairandhryo'rakṣitā loke bhujiṣyāḥ santi bhāratanaivamanyāḥ striyo yānti iti lokasya niścayaḥ

साहं ब्रुवाणा सैरन्ध्री कुशला केशकर्मणिआत्मगुप्ता चरिष्यामि यन्मां त्वमनुपृच्छसि

sāhaṃ bruvāṇā sairandhrī kuśalā keśakarmaṇiātmaguptā cariṣyāmi yanmāṃ tvamanupṛcchasi

सुदेष्णां प्रत्युपस्थास्ये राजभार्यां यशस्विनीम्सा रक्षिष्यति मां प्राप्तां मा ते भूद्दुःखमीदृशम्

sudeṣṇāṃ pratyupasthāsye rājabhāryāṃ yaśasvinīmsā rakṣiṣyati māṃ prāptāṃ mā te bhūdduḥkhamīdṛśam

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

कल्याणं भाषसे कृष्णे कुले जाता यथा वदेत्न पापमभिजानासि साधु साध्वीव्रते स्थिता

kalyāṇaṃ bhāṣase kṛṣṇe kule jātā yathā vadetna pāpamabhijānāsi sādhu sādhvīvrate sthitā