Parva.Adhyaya 5.14

शल्य उवाच · śalya uvāca

अथैनां रुपिणीं साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिःतां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम्

athaināṃ rupiṇīṃ sādhvīmupātiṣṭhadupaśrutiḥtāṃ vayorūpasaṃpannāṃ dṛṣṭvā devīmupasthitām

इन्द्राणी संप्रहृष्टा सा संपूज्यैनामपृच्छतइच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने

indrāṇī saṃprahṛṣṭā sā saṃpūjyaināmapṛcchataicchāmi tvāmahaṃ jñātuṃ kā tvaṃ brūhi varānane

उपश्रुतिरुवाचउपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागतादर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन तोषिता

upaśrutiruvācaupaśrutirahaṃ devi tavāntikamupāgatādarśanaṃ caiva saṃprāptā tava satyena toṣitā

पतिव्रतासि युक्ता च यमेन नियमेन चदर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम्क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम्

pativratāsi yuktā ca yamena niyamena cadarśayiṣyāmi te śakraṃ devaṃ vṛtraniṣūdanamkṣipramanvehi bhadraṃ te drakṣyase surasattamam

शल्य उवाच · śalya uvāca

ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात्देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततःहिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत्

tatastāṃ prasthitāṃ devīmindrāṇī sā samanvagātdevāraṇyānyatikramya parvatāṃśca bahūṃstataḥhimavantamatikramya uttaraṃ pārśvamāgamat

समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम्आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम्

samudraṃ ca samāsādya bahuyojanavistṛtamāsasāda mahādvīpaṃ nānādrumalatāvṛtam

तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम्शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम्

tatrāpaśyatsaro divyaṃ nānāśakunibhirvṛtamśatayojanavistīrṇaṃ tāvadevāyataṃ śubham

तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारतषट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः

tatra divyāni padmāni pañcavarṇāni bhārataṣaṭpadairupagītāni praphullāni sahasraśaḥ

पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तयाबिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम्

padmasya bhittvā nālaṃ ca viveśa sahitā tayābisatantupraviṣṭaṃ ca tatrāpaśyacchatakratum

तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम्सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा

taṃ dṛṣṭvā ca susūkṣmeṇa rūpeṇāvasthitaṃ prabhumsūkṣmarūpadharā devī babhūvopaśrutiśca sā

इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिःस्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरंदरः

indraṃ tuṣṭāva cendrāṇī viśrutaiḥ pūrvakarmabhiḥstūyamānastato devaḥ śacīmāha puraṃdaraḥ

किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम्ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम्

kimarthamasi saṃprāptā vijñātaśca kathaṃ tvahamtataḥ sā kathayāmāsa nahuṣasya viceṣṭitam

इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यमदान्वितःदर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतोउपतिष्ठ मामिति क्रूरः कालं च कृतवान्मम

indratvaṃ triṣu lokeṣu prāpya vīryamadānvitaḥdarpāviṣṭaśca duṣṭātmā māmuvāca śatakratoupatiṣṭha māmiti krūraḥ kālaṃ ca kṛtavānmama

यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशेएतेन चाहं संतप्ता प्राप्ता शक्र तवान्तिकम्जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम्

yadi na trāsyasi vibho kariṣyati sa māṃ vaśeetena cāhaṃ saṃtaptā prāptā śakra tavāntikamjahi raudraṃ mahābāho nahuṣaṃ pāpaniścayam

प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदनतेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च

prakāśayasva cātmānaṃ daityadānavasūdanatejaḥ samāpnuhi vibho devarājyaṃ praśādhi ca