Parva.Adhyaya 5.184

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

ततोऽहं निशि राजेन्द्र प्रणम्य शिरसा तदाब्राह्मणानां पितॄणां च देवतानां च सर्वशः

tato'haṃ niśi rājendra praṇamya śirasā tadābrāhmaṇānāṃ pitṝṇāṃ ca devatānāṃ ca sarvaśaḥ

नक्तंचराणां भूतानां रजन्याश्च विशां पतेशयनं प्राप्य रहिते मनसा समचिन्तयम्

naktaṃcarāṇāṃ bhūtānāṃ rajanyāśca viśāṃ pateśayanaṃ prāpya rahite manasā samacintayam

जामदग्न्येन मे युद्धमिदं परमदारुणम्अहानि सुबहून्यद्य वर्तते सुमहात्ययम्

jāmadagnyena me yuddhamidaṃ paramadāruṇamahāni subahūnyadya vartate sumahātyayam

न च रामं महावीर्यं शक्नोमि रणमूर्धनिविजेतुं समरे विप्रं जामदग्न्यं महाबलम्

na ca rāmaṃ mahāvīryaṃ śaknomi raṇamūrdhanivijetuṃ samare vipraṃ jāmadagnyaṃ mahābalam

यदि शक्यो मया जेतुं जामदग्न्यः प्रतापवान्दैवतानि प्रसन्नानि दर्शयन्तु निशां मम

yadi śakyo mayā jetuṃ jāmadagnyaḥ pratāpavāndaivatāni prasannāni darśayantu niśāṃ mama

ततोऽहं निशि राजेन्द्र प्रसुप्तः शरविक्षतःदक्षिणेनैव पार्श्वेन प्रभातसमये इव

tato'haṃ niśi rājendra prasuptaḥ śaravikṣataḥdakṣiṇenaiva pārśvena prabhātasamaye iva

ततोऽहं विप्रमुख्यैस्तैर्यैरस्मि पतितो रथात्उत्थापितो धृतश्चैव मा भैरिति च सान्त्वितः

tato'haṃ vipramukhyaistairyairasmi patito rathātutthāpito dhṛtaścaiva mā bhairiti ca sāntvitaḥ

त एव मां महाराज स्वप्नदर्शनमेत्य वैपरिवार्याब्रुवन्वाक्यं तन्निबोध कुरूद्वह

ta eva māṃ mahārāja svapnadarśanametya vaiparivāryābruvanvākyaṃ tannibodha kurūdvaha

उत्तिष्ठ मा भैर्गाङ्गेय भयं ते नास्ति किंचनरक्षामहे नरव्याघ्र स्वशरीरं हि नो भवान्

uttiṣṭha mā bhairgāṅgeya bhayaṃ te nāsti kiṃcanarakṣāmahe naravyāghra svaśarīraṃ hi no bhavān

न त्वां रामो रणे जेता जामदग्न्यः कथंचनत्वमेव समरे रामं विजेता भरतर्षभ

na tvāṃ rāmo raṇe jetā jāmadagnyaḥ kathaṃcanatvameva samare rāmaṃ vijetā bharatarṣabha

इदमस्त्रं सुदयितं प्रत्यभिज्ञास्यते भवान्विदितं हि तवाप्येतत्पूर्वस्मिन्देहधारणे

idamastraṃ sudayitaṃ pratyabhijñāsyate bhavānviditaṃ hi tavāpyetatpūrvasmindehadhāraṇe

प्राजापत्यं विश्वकृतं प्रस्वापं नाम भारतन हीदं वेद रामोऽपि पृथिव्यां वा पुमान्क्वचित्

prājāpatyaṃ viśvakṛtaṃ prasvāpaṃ nāma bhāratana hīdaṃ veda rāmo'pi pṛthivyāṃ vā pumānkvacit

तत्स्मरस्व महाबाहो भृशं संयोजयस्व चन च रामः क्षयं गन्ता तेनास्त्रेण नराधिप

tatsmarasva mahābāho bhṛśaṃ saṃyojayasva cana ca rāmaḥ kṣayaṃ gantā tenāstreṇa narādhipa

एनसा च न योगं त्वं प्राप्स्यसे जातु मानदस्वप्स्यते जामदग्न्योऽसौ त्वद्बाणबलपीडितः

enasā ca na yogaṃ tvaṃ prāpsyase jātu mānadasvapsyate jāmadagnyo'sau tvadbāṇabalapīḍitaḥ

ततो जित्वा त्वमेवैनं पुनरुत्थापयिष्यसिअस्त्रेण दयितेनाजौ भीष्म संबोधनेन वै

tato jitvā tvamevainaṃ punarutthāpayiṣyasiastreṇa dayitenājau bhīṣma saṃbodhanena vai

एवं कुरुष्व कौरव्य प्रभाते रथमास्थितःप्रसुप्तं वा मृतं वापि तुल्यं मन्यामहे वयम्

evaṃ kuruṣva kauravya prabhāte rathamāsthitaḥprasuptaṃ vā mṛtaṃ vāpi tulyaṃ manyāmahe vayam

न च रामेण मर्तव्यं कदाचिदपि पार्थिवततः समुत्पन्नमिदं प्रस्वापं युज्यतामिति

na ca rāmeṇa martavyaṃ kadācidapi pārthivatataḥ samutpannamidaṃ prasvāpaṃ yujyatāmiti

इत्युक्त्वान्तर्हिता राजन्सर्व एव द्विजोत्तमाःअष्टौ सदृशरूपास्ते सर्वे भास्वरमूर्तयः

ityuktvāntarhitā rājansarva eva dvijottamāḥaṣṭau sadṛśarūpāste sarve bhāsvaramūrtayaḥ