Parva.Adhyaya 5.61

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्था;न्वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वाउवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं; प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम्

tathā tu pṛcchantamatīva pārthā;nvaicitravīryaṃ tamacintayitvāuvāca karṇo dhṛtarāṣṭraputraṃ; praharṣayansaṃsadi kauravāṇām

मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं; रामाद्धृतं ब्रह्मपुरं पुरस्तात्विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त;स्तवान्तकालेऽप्रतिभास्यतीति

mithyā pratijñāya mayā yadastraṃ; rāmāddhṛtaṃ brahmapuraṃ purastātvijñāya tenāsmi tadaivamukta;stavāntakāle'pratibhāsyatīti

महापराधे ह्यपि संनतेन; महर्षिणाहं गुरुणा च शप्तःशक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः; ससागरामप्यवनिं महर्षिः

mahāparādhe hyapi saṃnatena; maharṣiṇāhaṃ guruṇā ca śaptaḥśaktaḥ pradagdhuṃ hyapi tigmatejāḥ; sasāgarāmapyavaniṃ maharṣiḥ

प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू;च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेणततस्तदस्त्रं मम सावशेषं; तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः

prasāditaṃ hyasya mayā mano'bhū;cchuśrūṣayā svena ca pauruṣeṇatatastadastraṃ mama sāvaśeṣaṃ; tasmātsamartho'smi mamaiṣa bhāraḥ

निमेषमात्रं तमृषिप्रसाद;मवाप्य पाञ्चालकरूषमत्स्यान्निहत्य पार्थांश्च सपुत्रपौत्राँ;ल्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये

nimeṣamātraṃ tamṛṣiprasāda;mavāpya pāñcālakarūṣamatsyānnihatya pārthāṃśca saputrapautrām̐;llokānahaṃ śastrajitānprapatsye

पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे; द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याःयथाप्रधानेन बलेन यात्वा; पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः

pitāmahastiṣṭhatu te samīpe; droṇaśca sarve ca narendramukhyāḥyathāpradhānena balena yātvā; pārthānhaniṣyāmi mamaiṣa bhāraḥ

एवं ब्रुवाणं तमुवाच भीष्मः; किं कत्थसे कालपरीतबुद्धेन कर्ण जानासि यथा प्रधाने; हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः

evaṃ bruvāṇaṃ tamuvāca bhīṣmaḥ; kiṃ katthase kālaparītabuddhena karṇa jānāsi yathā pradhāne; hate hatāḥ syurdhṛtarāṣṭraputrāḥ

यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि; कृष्णद्वितीयेन धनंजयेनश्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा; शक्यस्त्वया वै सह बान्धवेन

yatkhāṇḍavaṃ dāhayatā kṛtaṃ hi; kṛṣṇadvitīyena dhanaṃjayenaśrutvaiva tatkarma niyantumātmā; śakyastvayā vai saha bāndhavena

यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते; ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रःभस्मीकृतां तां पतितां विशीर्णां; चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन

yāṃ cāpi śaktiṃ tridaśādhipaste; dadau mahātmā bhagavānmahendraḥbhasmīkṛtāṃ tāṃ patitāṃ viśīrṇāṃ; cakrāhatāṃ drakṣyasi keśavena

यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति; सदाग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः; सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम्

yaste śaraḥ sarpamukho vibhāti; sadāgryamālyairmahitaḥ prayatnātsa pāṇḍuputrābhihataḥ śaraughaiḥ; saha tvayā yāsyati karṇa nāśam

बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता; किरीटिनं रक्षति वासुदेवःयस्त्वादृशानां च गरीयसां च; हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे

bāṇasya bhaumasya ca karṇa hantā; kirīṭinaṃ rakṣati vāsudevaḥyastvādṛśānāṃ ca garīyasāṃ ca; hantā ripūṇāṃ tumule pragāḍhe

कर्ण उवाच · karṇa uvāca

असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त;स्तथा च भूयश्च ततो महात्माअहं यदुक्तः परुषं तु किंचि;त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु

asaṃśayaṃ vṛṣṇipatiryathokta;stathā ca bhūyaśca tato mahātmāahaṃ yaduktaḥ paruṣaṃ tu kiṃci;tpitāmahastasya phalaṃ śṛṇotu

न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु संख्ये; पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं; द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः

nyasyāmi śastrāṇi na jātu saṃkhye; pitāmaho drakṣyati māṃ sabhāyāmtvayi praśānte tu mama prabhāvaṃ; drakṣyanti sarve bhuvi bhūmipālāḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मा;न्हित्वा सभां स्वं भवनं जगामभीष्मस्तु दुर्योधनमेव राज;न्मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच

ityevamuktvā sa mahādhanuṣmā;nhitvā sabhāṃ svaṃ bhavanaṃ jagāmabhīṣmastu duryodhanameva rāja;nmadhye kurūṇāṃ prahasannuvāca

सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र;स्तथा स भारं विषहेत कस्मात्व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा; लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात्

satyapratijñaḥ kila sūtaputra;stathā sa bhāraṃ viṣaheta kasmātvyūhaṃ prativyūhya śirāṃsi bhittvā; lokakṣayaṃ paśyata bhīmasenāt

आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु; वेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके चअहं हनिष्यामि सदा परेषां; सहस्रशश्चायुतशश्च योधान्

āvantyakāliṅgajayadratheṣu; vedidhvaje tiṣṭhati bāhlike caahaṃ haniṣyāmi sadā pareṣāṃ; sahasraśaścāyutaśaśca yodhān

यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये; ब्रह्म ब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्तदैव धर्मश्च तपश्च नष्टं; वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य

yadaiva rāme bhagavatyanindye; brahma bruvāṇaḥ kṛtavāṃstadastramtadaiva dharmaśca tapaśca naṣṭaṃ; vaikartanasyādhamapūruṣasya

अथोक्तवाक्ये नृपतौ तु भीष्मे; निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णेवैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि;र्दुर्योधनः शांतनवं बभाषे

athoktavākye nṛpatau tu bhīṣme; nikṣipya śastrāṇi gate ca karṇevaicitravīryasya suto'lpabuddhi;rduryodhanaḥ śāṃtanavaṃ babhāṣe