Mahabharata · 62 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
तेष्वासीनेषु सर्वेषु तूष्णींभूतेषु राजसुवाक्यमभ्याददे कृष्णः सुदंष्ट्रो दुन्दुभिस्वनः
teṣvāsīneṣu sarveṣu tūṣṇīṃbhūteṣu rājasuvākyamabhyādade kṛṣṇaḥ sudaṃṣṭro dundubhisvanaḥ
जीमूत इव घर्मान्ते सर्वां संश्रावयन्सभाम्धृतराष्ट्रमभिप्रेक्ष्य समभाषत माधवः
jīmūta iva gharmānte sarvāṃ saṃśrāvayansabhāmdhṛtarāṣṭramabhiprekṣya samabhāṣata mādhavaḥ
कुरूणां पाण्डवानां च शमः स्यादिति भारतअप्रयत्नेन वीराणामेतद्यतितुमागतः
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca śamaḥ syāditi bhārataaprayatnena vīrāṇāmetadyatitumāgataḥ
राजन्नान्यत्प्रवक्तव्यं तव निःश्रेयसं वचःविदितं ह्येव ते सर्वं वेदितव्यमरिंदम
rājannānyatpravaktavyaṃ tava niḥśreyasaṃ vacaḥviditaṃ hyeva te sarvaṃ veditavyamariṃdama
इदमद्य कुलं श्रेष्ठं सर्वराजसु पार्थिवश्रुतवृत्तोपसंपन्नं सर्वैः समुदितं गुणैः
idamadya kulaṃ śreṣṭhaṃ sarvarājasu pārthivaśrutavṛttopasaṃpannaṃ sarvaiḥ samuditaṃ guṇaiḥ
कृपानुकम्पा कारुण्यमानृशंस्यं च भारततथार्जवं क्षमा सत्यं कुरुष्वेतद्विशिष्यते
kṛpānukampā kāruṇyamānṛśaṃsyaṃ ca bhāratatathārjavaṃ kṣamā satyaṃ kuruṣvetadviśiṣyate
तस्मिन्नेवंविधे राजन्कुले महति तिष्ठतित्वन्निमित्तं विशेषेण नेह युक्तमसांप्रतम्
tasminnevaṃvidhe rājankule mahati tiṣṭhatitvannimittaṃ viśeṣeṇa neha yuktamasāṃpratam
त्वं हि वारयिता श्रेष्ठः कुरूणां कुरुसत्तममिथ्या प्रचरतां तात बाह्येष्वाभ्यन्तरेषु च
tvaṃ hi vārayitā śreṣṭhaḥ kurūṇāṃ kurusattamamithyā pracaratāṃ tāta bāhyeṣvābhyantareṣu ca
ते पुत्रास्तव कौरव्य दुर्योधनपुरोगमाःधर्मार्थौ पृष्ठतः कृत्वा प्रचरन्ति नृशंसवत्
te putrāstava kauravya duryodhanapurogamāḥdharmārthau pṛṣṭhataḥ kṛtvā pracaranti nṛśaṃsavat
अशिष्टा गतमर्यादा लोभेन हृतचेतसःस्वेषु बन्धुषु मुख्येषु तद्वेत्थ भरतर्षभ
aśiṣṭā gatamaryādā lobhena hṛtacetasaḥsveṣu bandhuṣu mukhyeṣu tadvettha bharatarṣabha
सेयमापन्महाघोरा कुरुष्वेव समुत्थिताउपेक्ष्यमाणा कौरव्य पृथिवीं घातयिष्यति
seyamāpanmahāghorā kuruṣveva samutthitāupekṣyamāṇā kauravya pṛthivīṃ ghātayiṣyati
शक्या चेयं शमयितुं त्वं चेदिच्छसि भारतन दुष्करो ह्यत्र शमो मतो मे भरतर्षभ
śakyā ceyaṃ śamayituṃ tvaṃ cedicchasi bhāratana duṣkaro hyatra śamo mato me bharatarṣabha
त्वय्यधीनः शमो राजन्मयि चैव विशां पतेपुत्रान्स्थापय कौरव्य स्थापयिष्याम्यहं परान्
tvayyadhīnaḥ śamo rājanmayi caiva viśāṃ pateputrānsthāpaya kauravya sthāpayiṣyāmyahaṃ parān
आज्ञा तव हि राजेन्द्र कार्या पुत्रैः सहान्वयैःहितं बलवदप्येषां तिष्ठतां तव शासने
ājñā tava hi rājendra kāryā putraiḥ sahānvayaiḥhitaṃ balavadapyeṣāṃ tiṣṭhatāṃ tava śāsane
तव चैव हितं राजन्पाण्डवानामथो हितम्शमे प्रयतमानस्य मम शासनकाङ्क्षिणाम्
tava caiva hitaṃ rājanpāṇḍavānāmatho hitamśame prayatamānasya mama śāsanakāṅkṣiṇām
स्वयं निष्कलमालक्ष्य संविधत्स्व विशां पतेसहभूतास्तु भरतास्तवैव स्युर्जनेश्वर
svayaṃ niṣkalamālakṣya saṃvidhatsva viśāṃ patesahabhūtāstu bharatāstavaiva syurjaneśvara
धर्मार्थयोस्तिष्ठ राजन्पाण्डवैरभिरक्षितःन हि शक्यास्तथाभूता यत्नादपि नराधिप
dharmārthayostiṣṭha rājanpāṇḍavairabhirakṣitaḥna hi śakyāstathābhūtā yatnādapi narādhipa
न हि त्वां पाण्डवैर्जेतुं रक्ष्यमाणं महात्मभिःइन्द्रोऽपि देवैः सहितः प्रसहेत कुतो नृपाः
na hi tvāṃ pāṇḍavairjetuṃ rakṣyamāṇaṃ mahātmabhiḥindro'pi devaiḥ sahitaḥ prasaheta kuto nṛpāḥ
यत्र भीष्मश्च द्रोणश्च कृपः कर्णो विविंशतिःअश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तोऽथ बाह्लिकः
yatra bhīṣmaśca droṇaśca kṛpaḥ karṇo viviṃśatiḥaśvatthāmā vikarṇaśca somadatto'tha bāhlikaḥ
सैन्धवश्च कलिङ्गश्च काम्बोजश्च सुदक्षिणःयुधिष्ठिरो भीमसेनः सव्यसाची यमौ तथा
saindhavaśca kaliṅgaśca kāmbojaśca sudakṣiṇaḥyudhiṣṭhiro bhīmasenaḥ savyasācī yamau tathā
सात्यकिश्च महातेजा युयुत्सुश्च महारथःको नु तान्विपरीतात्मा युध्येत भरतर्षभ
sātyakiśca mahātejā yuyutsuśca mahārathaḥko nu tānviparītātmā yudhyeta bharatarṣabha
लोकस्येश्वरतां भूयः शत्रुभिश्चाप्रधृष्यताम्प्राप्स्यसि त्वममित्रघ्न सहितः कुरुपाण्डवैः
lokasyeśvaratāṃ bhūyaḥ śatrubhiścāpradhṛṣyatāmprāpsyasi tvamamitraghna sahitaḥ kurupāṇḍavaiḥ
तस्य ते पृथिवीपालास्त्वत्समाः पृथिवीपतेश्रेयांसश्चैव राजानः संधास्यन्ते परंतप
tasya te pṛthivīpālāstvatsamāḥ pṛthivīpateśreyāṃsaścaiva rājānaḥ saṃdhāsyante paraṃtapa
स त्वं पुत्रैश्च पौत्रैश्च भ्रातृभिः पितृभिस्तथासुहृद्भिः सर्वतो गुप्तः सुखं शक्ष्यसि जीवितुम्
sa tvaṃ putraiśca pautraiśca bhrātṛbhiḥ pitṛbhistathāsuhṛdbhiḥ sarvato guptaḥ sukhaṃ śakṣyasi jīvitum
एतानेव पुरोधाय सत्कृत्य च यथा पुराअखिलां भोक्ष्यसे सर्वां पृथिवीं पृथिवीपते
etāneva purodhāya satkṛtya ca yathā purāakhilāṃ bhokṣyase sarvāṃ pṛthivīṃ pṛthivīpate
एतैर्हि सहितः सर्वैः पाण्डवैः स्वैश्च भारतअन्यान्विजेष्यसे शत्रूनेष स्वार्थस्तवाखिलः
etairhi sahitaḥ sarvaiḥ pāṇḍavaiḥ svaiśca bhārataanyānvijeṣyase śatrūneṣa svārthastavākhilaḥ
तैरेवोपार्जितां भूमिं भोक्ष्यसे च परंतपयदि संपत्स्यसे पुत्रैः सहामात्यैर्नराधिप
tairevopārjitāṃ bhūmiṃ bhokṣyase ca paraṃtapayadi saṃpatsyase putraiḥ sahāmātyairnarādhipa
संयुगे वै महाराज दृश्यते सुमहान्क्षयःक्षये चोभयतो राजन्कं धर्ममनुपश्यसि
saṃyuge vai mahārāja dṛśyate sumahānkṣayaḥkṣaye cobhayato rājankaṃ dharmamanupaśyasi
पाण्डवैर्निहतैः संख्ये पुत्रैर्वापि महाबलैःयद्विन्देथाः सुखं राजंस्तद्ब्रूहि भरतर्षभ
pāṇḍavairnihataiḥ saṃkhye putrairvāpi mahābalaiḥyadvindethāḥ sukhaṃ rājaṃstadbrūhi bharatarṣabha
शूराश्च हि कृतास्त्राश्च सर्वे युद्धाभिकाङ्क्षिणःपाण्डवास्तावकाश्चैव तान्रक्ष महतो भयात्
śūrāśca hi kṛtāstrāśca sarve yuddhābhikāṅkṣiṇaḥpāṇḍavāstāvakāścaiva tānrakṣa mahato bhayāt
न पश्येम कुरून्सर्वान्पाण्डवांश्चैव संयुगेक्षीणानुभयतः शूरान्रथेभ्यो रथिभिर्हतान्
na paśyema kurūnsarvānpāṇḍavāṃścaiva saṃyugekṣīṇānubhayataḥ śūrānrathebhyo rathibhirhatān
समवेताः पृथिव्यां हि राजानो राजसत्तमअमर्षवशमापन्ना नाशयेयुरिमाः प्रजाः
samavetāḥ pṛthivyāṃ hi rājāno rājasattamaamarṣavaśamāpannā nāśayeyurimāḥ prajāḥ
त्राहि राजन्निमं लोकं न नश्येयुरिमाः प्रजाःत्वयि प्रकृतिमापन्ने शेषं स्यात्कुरुनन्दन
trāhi rājannimaṃ lokaṃ na naśyeyurimāḥ prajāḥtvayi prakṛtimāpanne śeṣaṃ syātkurunandana
शुक्ला वदान्या ह्रीमन्त आर्याः पुण्याभिजातयःअन्योन्यसचिवा राजंस्तान्पाहि महतो भयात्
śuklā vadānyā hrīmanta āryāḥ puṇyābhijātayaḥanyonyasacivā rājaṃstānpāhi mahato bhayāt
शिवेनेमे भूमिपालाः समागम्य परस्परम्सह भुक्त्वा च पीत्वा च प्रतियान्तु यथागृहम्
śiveneme bhūmipālāḥ samāgamya parasparamsaha bhuktvā ca pītvā ca pratiyāntu yathāgṛham
सुवाससः स्रग्विणश्च सत्कृत्य भरतर्षभअमर्षांश्च निराकृत्य वैराणि च परंतप
suvāsasaḥ sragviṇaśca satkṛtya bharatarṣabhaamarṣāṃśca nirākṛtya vairāṇi ca paraṃtapa
हार्दं यत्पाण्डवेष्वासीत्प्राप्तेऽस्मिन्नायुषः क्षयेतदेव ते भवत्वद्य शश्वच्च भरतर्षभ
hārdaṃ yatpāṇḍaveṣvāsītprāpte'sminnāyuṣaḥ kṣayetadeva te bhavatvadya śaśvacca bharatarṣabha
बाला विहीनाः पित्रा ते त्वयैव परिवर्धिताःतान्पालय यथान्यायं पुत्रांश्च भरतर्षभ
bālā vihīnāḥ pitrā te tvayaiva parivardhitāḥtānpālaya yathānyāyaṃ putrāṃśca bharatarṣabha
भवतैव हि रक्ष्यास्ते व्यसनेषु विशेषतःमा ते धर्मस्तथैवार्थो नश्येत भरतर्षभ
bhavataiva hi rakṣyāste vyasaneṣu viśeṣataḥmā te dharmastathaivārtho naśyeta bharatarṣabha
आहुस्त्वां पाण्डवा राजन्नभिवाद्य प्रसाद्य चभवतः शासनाद्दुःखमनुभूतं सहानुगैः
āhustvāṃ pāṇḍavā rājannabhivādya prasādya cabhavataḥ śāsanādduḥkhamanubhūtaṃ sahānugaiḥ
द्वादशेमानि वर्षाणि वने निर्व्युषितानि नःत्रयोदशं तथाज्ञातैः सजने परिवत्सरम्
dvādaśemāni varṣāṇi vane nirvyuṣitāni naḥtrayodaśaṃ tathājñātaiḥ sajane parivatsaram
स्थाता नः समये तस्मिन्पितेति कृतनिश्चयाःनाहास्म समयं तात तच्च नो ब्राह्मणा विदुः
sthātā naḥ samaye tasminpiteti kṛtaniścayāḥnāhāsma samayaṃ tāta tacca no brāhmaṇā viduḥ
तस्मिन्नः समये तिष्ठ स्थितानां भरतर्षभनित्यं संक्लेशिता राजन्स्वराज्यांशं लभेमहि
tasminnaḥ samaye tiṣṭha sthitānāṃ bharatarṣabhanityaṃ saṃkleśitā rājansvarājyāṃśaṃ labhemahi
त्वं धर्ममर्थं युञ्जानः सम्यङ्नस्त्रातुमर्हसिगुरुत्वं भवति प्रेक्ष्य बहून्क्लेशांस्तितिक्ष्महे
tvaṃ dharmamarthaṃ yuñjānaḥ samyaṅnastrātumarhasigurutvaṃ bhavati prekṣya bahūnkleśāṃstitikṣmahe
स भवान्मातृपितृवदस्मासु प्रतिपद्यताम्गुरोर्गरीयसी वृत्तिर्या च शिष्यस्य भारत
sa bhavānmātṛpitṛvadasmāsu pratipadyatāmgurorgarīyasī vṛttiryā ca śiṣyasya bhārata
पित्रा स्थापयितव्या हि वयमुत्पथमास्थिताःसंस्थापय पथिष्वस्मांस्तिष्ठ राजन्स्ववर्त्मनि
pitrā sthāpayitavyā hi vayamutpathamāsthitāḥsaṃsthāpaya pathiṣvasmāṃstiṣṭha rājansvavartmani
आहुश्चेमां परिषदं पुत्रास्ते भरतर्षभधर्मज्ञेषु सभासत्सु नेह युक्तमसांप्रतम्
āhuścemāṃ pariṣadaṃ putrāste bharatarṣabhadharmajñeṣu sabhāsatsu neha yuktamasāṃpratam
यत्र धर्मो ह्यधर्मेण सत्यं यत्रानृतेन चहन्यते प्रेक्षमाणानां हतास्तत्र सभासदः
yatra dharmo hyadharmeṇa satyaṃ yatrānṛtena cahanyate prekṣamāṇānāṃ hatāstatra sabhāsadaḥ
विद्धो धर्मो ह्यधर्मेण सभां यत्र प्रपद्यतेन चास्य शल्यं कृन्तन्ति विद्धास्तत्र सभासदःधर्म एतानारुजति यथा नद्यनुकूलजान्
viddho dharmo hyadharmeṇa sabhāṃ yatra prapadyatena cāsya śalyaṃ kṛntanti viddhāstatra sabhāsadaḥdharma etānārujati yathā nadyanukūlajān
ये धर्ममनुपश्यन्तस्तूष्णीं ध्यायन्त आसतेते सत्यमाहुर्धर्मं च न्याय्यं च भरतर्षभ
ye dharmamanupaśyantastūṣṇīṃ dhyāyanta āsatete satyamāhurdharmaṃ ca nyāyyaṃ ca bharatarṣabha
शक्यं किमन्यद्वक्तुं ते दानादन्यज्जनेश्वरब्रुवन्तु वा महीपालाः सभायां ये समासतेधर्मार्थौ संप्रधार्यैव यदि सत्यं ब्रवीम्यहम्
śakyaṃ kimanyadvaktuṃ te dānādanyajjaneśvarabruvantu vā mahīpālāḥ sabhāyāṃ ye samāsatedharmārthau saṃpradhāryaiva yadi satyaṃ bravīmyaham
प्रमुञ्चेमान्मृत्युपाशात्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभप्रशाम्य भरतश्रेष्ठ मा मन्युवशमन्वगाः
pramuñcemānmṛtyupāśātkṣatriyānkṣatriyarṣabhapraśāmya bharataśreṣṭha mā manyuvaśamanvagāḥ
पित्र्यं तेभ्यः प्रदायांशं पाण्डवेभ्यो यथोचितम्ततः सपुत्रः सिद्धार्थो भुङ्क्ष्व भोगान्परंतप
pitryaṃ tebhyaḥ pradāyāṃśaṃ pāṇḍavebhyo yathocitamtataḥ saputraḥ siddhārtho bhuṅkṣva bhogānparaṃtapa
अजातशत्रुं जानीषे स्थितं धर्मे सतां सदासपुत्रे त्वयि वृत्तिं च वर्तते यां नराधिप
ajātaśatruṃ jānīṣe sthitaṃ dharme satāṃ sadāsaputre tvayi vṛttiṃ ca vartate yāṃ narādhipa
दाहितश्च निरस्तश्च त्वामेवोपाश्रितः पुनःइन्द्रप्रस्थं त्वयैवासौ सपुत्रेण विवासितः
dāhitaśca nirastaśca tvāmevopāśritaḥ punaḥindraprasthaṃ tvayaivāsau saputreṇa vivāsitaḥ
स तत्र निवसन्सर्वान्वशमानीय पार्थिवान्त्वन्मुखानकरोद्राजन्न च त्वामत्यवर्तत
sa tatra nivasansarvānvaśamānīya pārthivāntvanmukhānakarodrājanna ca tvāmatyavartata
तस्यैवं वर्तमानस्य सौबलेन जिहीर्षताराष्ट्राणि धनधान्यं च प्रयुक्तः परमोपधिः
tasyaivaṃ vartamānasya saubalena jihīrṣatārāṣṭrāṇi dhanadhānyaṃ ca prayuktaḥ paramopadhiḥ
स तामवस्थां संप्राप्य कृष्णां प्रेक्ष्य सभागताम्क्षत्रधर्मादमेयात्मा नाकम्पत युधिष्ठिरः
sa tāmavasthāṃ saṃprāpya kṛṣṇāṃ prekṣya sabhāgatāmkṣatradharmādameyātmā nākampata yudhiṣṭhiraḥ
अहं तु तव तेषां च श्रेय इच्छामि भारतधर्मादर्थात्सुखाच्चैव मा राजन्नीनशः प्रजाः
ahaṃ tu tava teṣāṃ ca śreya icchāmi bhāratadharmādarthātsukhāccaiva mā rājannīnaśaḥ prajāḥ
अनर्थमर्थं मन्वाना अर्थं वानर्थमात्मनःलोभेऽतिप्रसृतान्पुत्रान्निगृह्णीष्व विशां पते
anarthamarthaṃ manvānā arthaṃ vānarthamātmanaḥlobhe'tiprasṛtānputrānnigṛhṇīṣva viśāṃ pate
स्थिताः शुश्रूषितुं पार्थाः स्थिता योद्धुमरिंदमाःयत्ते पथ्यतमं राजंस्तस्मिंस्तिष्ठ परंतप
sthitāḥ śuśrūṣituṃ pārthāḥ sthitā yoddhumariṃdamāḥyatte pathyatamaṃ rājaṃstasmiṃstiṣṭha paraṃtapa
तद्वाक्यं पार्थिवाः सर्वे हृदयैः समपूजयन्न तत्र कश्चिद्वक्तुं हि वाचं प्राक्रामदग्रतः
tadvākyaṃ pārthivāḥ sarve hṛdayaiḥ samapūjayanna tatra kaścidvaktuṃ hi vācaṃ prākrāmadagrataḥ