Mahabharata · 64 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
उदीर्यमाणं तद्दृष्ट्वा पाण्डवानां महद्बलम्अविषह्यं च मन्वानः कर्णं दुर्योधनोऽब्रवीत्
udīryamāṇaṃ taddṛṣṭvā pāṇḍavānāṃ mahadbalamaviṣahyaṃ ca manvānaḥ karṇaṃ duryodhano'bravīt
अयं स कालः संप्राप्तो मित्राणां मित्रवत्सलत्रायस्व समरे कर्ण सर्वान्योधान्महाबल
ayaṃ sa kālaḥ saṃprāpto mitrāṇāṃ mitravatsalatrāyasva samare karṇa sarvānyodhānmahābala
पाञ्चालैर्मत्स्यकैकेयैः पाण्डवैश्च महारथैःवृतान्समन्तात्संक्रुद्धैर्निःश्वसद्भिरिवोरगैः
pāñcālairmatsyakaikeyaiḥ pāṇḍavaiśca mahārathaiḥvṛtānsamantātsaṃkruddhairniḥśvasadbhirivoragaiḥ
एते नदन्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनःशक्रोपमाश्च बहवः पाञ्चालानां रथव्रजाः
ete nadanti saṃhṛṣṭāḥ pāṇḍavā jitakāśinaḥśakropamāśca bahavaḥ pāñcālānāṃ rathavrajāḥ
कर्ण उवाच · karṇa uvāca
परित्रातुमिह प्राप्तो यदि पार्थं पुरंदरःतमप्याशु पराजित्य ततो हन्तास्मि पाण्डवम्
paritrātumiha prāpto yadi pārthaṃ puraṃdaraḥtamapyāśu parājitya tato hantāsmi pāṇḍavam
सत्यं ते प्रतिजानामि समाश्वसिहि भारतहन्तास्मि पाण्डुतनयान्पाञ्चालांश्च समागतान्
satyaṃ te pratijānāmi samāśvasihi bhāratahantāsmi pāṇḍutanayānpāñcālāṃśca samāgatān
जयं ते प्रतिजानामि वासवस्येव पावकिःप्रियं तव मया कार्यमिति जीवामि पार्थिव
jayaṃ te pratijānāmi vāsavasyeva pāvakiḥpriyaṃ tava mayā kāryamiti jīvāmi pārthiva
सर्वेषामेव पार्थानां फल्गुनो बलवत्तरःतस्यामोघां विमोक्ष्यामि शक्तिं शक्रविनिर्मिताम्
sarveṣāmeva pārthānāṃ phalguno balavattaraḥtasyāmoghāṃ vimokṣyāmi śaktiṃ śakravinirmitām
तस्मिन्हते महेष्वासे भ्रातरस्तस्य मानदतव वश्या भविष्यन्ति वनं यास्यन्ति वा पुनः
tasminhate maheṣvāse bhrātarastasya mānadatava vaśyā bhaviṣyanti vanaṃ yāsyanti vā punaḥ
मयि जीवति कौरव्य विषादं मा कृथाः क्वचित्अहं जेष्यामि समरे सहितान्सर्वपाण्डवान्
mayi jīvati kauravya viṣādaṃ mā kṛthāḥ kvacitahaṃ jeṣyāmi samare sahitānsarvapāṇḍavān
पाञ्चालान्केकयांश्चैव वृष्णींश्चापि समागतान्बाणौघैः शकलीकृत्य तव दास्यामि मेदिनीम्
pāñcālānkekayāṃścaiva vṛṣṇīṃścāpi samāgatānbāṇaughaiḥ śakalīkṛtya tava dāsyāmi medinīm
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
एवं ब्रुवाणं कर्णं तु कृपः शारद्वतोऽब्रवीत्स्मयन्निव महाबाहुः सूतपुत्रमिदं वचः
evaṃ bruvāṇaṃ karṇaṃ tu kṛpaḥ śāradvato'bravītsmayanniva mahābāhuḥ sūtaputramidaṃ vacaḥ
शोभनं शोभनं कर्ण सनाथः कुरुपुंगवःत्वया नाथेन राधेय वचसा यदि सिध्यति
śobhanaṃ śobhanaṃ karṇa sanāthaḥ kurupuṃgavaḥtvayā nāthena rādheya vacasā yadi sidhyati
बहुशः कत्थसे कर्ण कौरव्यस्य समीपतःन तु ते विक्रमः कश्चिद्दृश्यते बलमेव वा
bahuśaḥ katthase karṇa kauravyasya samīpataḥna tu te vikramaḥ kaściddṛśyate balameva vā
समागमः पाण्डुसुतैर्दृष्टस्ते बहुशो युधिसर्वत्र निर्जितश्चासि पाण्डवैः सूतनन्दन
samāgamaḥ pāṇḍusutairdṛṣṭaste bahuśo yudhisarvatra nirjitaścāsi pāṇḍavaiḥ sūtanandana
ह्रियमाणे तदा कर्ण गन्धर्वैर्धृतराष्ट्रजेतदायुध्यन्त सैन्यानि त्वमेकस्तु पलायथाः
hriyamāṇe tadā karṇa gandharvairdhṛtarāṣṭrajetadāyudhyanta sainyāni tvamekastu palāyathāḥ
विराटनगरे चापि समेताः सर्वकौरवाःपार्थेन निर्जिता युद्धे त्वं च कर्ण सहानुजः
virāṭanagare cāpi sametāḥ sarvakauravāḥpārthena nirjitā yuddhe tvaṃ ca karṇa sahānujaḥ
एकस्याप्यसमर्थस्त्वं फल्गुनस्य रणाजिरेकथमुत्सहसे जेतुं सकृष्णान्सर्वपाण्डवान्
ekasyāpyasamarthastvaṃ phalgunasya raṇājirekathamutsahase jetuṃ sakṛṣṇānsarvapāṇḍavān
अब्रुवन्कर्ण युध्यस्व बहु कत्थसि सूतजअनुक्त्वा विक्रमेद्यस्तु तद्वै सत्पुरुषव्रतम्
abruvankarṇa yudhyasva bahu katthasi sūtajaanuktvā vikramedyastu tadvai satpuruṣavratam
गर्जित्वा सूतपुत्र त्वं शारदाभ्रमिवाजलम्निष्फलो दृश्यसे कर्ण तच्च राजा न बुध्यते
garjitvā sūtaputra tvaṃ śāradābhramivājalamniṣphalo dṛśyase karṇa tacca rājā na budhyate
तावद्गर्जसि राधेय यावत्पार्थं न पश्यसिपुरा पार्थं हि ते दृष्ट्वा दुर्लभं गर्जितं भवेत्
tāvadgarjasi rādheya yāvatpārthaṃ na paśyasipurā pārthaṃ hi te dṛṣṭvā durlabhaṃ garjitaṃ bhavet
त्वमनासाद्य तान्बाणान्फल्गुनस्य विगर्जसिपार्थसायकविद्धस्य दुर्लभं गर्जितं भवेत्
tvamanāsādya tānbāṇānphalgunasya vigarjasipārthasāyakaviddhasya durlabhaṃ garjitaṃ bhavet
बाहुभिः क्षत्रियाः शूरा वाग्भिः शूरा द्विजातयःधनुषा फल्गुनः शूरः कर्णः शूरो मनोरथैः
bāhubhiḥ kṣatriyāḥ śūrā vāgbhiḥ śūrā dvijātayaḥdhanuṣā phalgunaḥ śūraḥ karṇaḥ śūro manorathaiḥ
एवं परुषितस्तेन तदा शारद्वतेन सःकर्णः प्रहरतां श्रेष्ठः कृपं वाक्यमथाब्रवीत्
evaṃ paruṣitastena tadā śāradvatena saḥkarṇaḥ praharatāṃ śreṣṭhaḥ kṛpaṃ vākyamathābravīt
शूरा गर्जन्ति सततं प्रावृषीव बलाहकाःफलं चाशु प्रयच्छन्ति बीजमुप्तमृताविव
śūrā garjanti satataṃ prāvṛṣīva balāhakāḥphalaṃ cāśu prayacchanti bījamuptamṛtāviva
दोषमत्र न पश्यामि शूराणां रणमूर्धनितत्तद्विकत्थमानानां भारं चोद्वहतां मृधे
doṣamatra na paśyāmi śūrāṇāṃ raṇamūrdhanitattadvikatthamānānāṃ bhāraṃ codvahatāṃ mṛdhe
यं भारं पुरुषो वोढुं मनसा हि व्यवस्यतिदैवमस्य ध्रुवं तत्र साहाय्यायोपपद्यते
yaṃ bhāraṃ puruṣo voḍhuṃ manasā hi vyavasyatidaivamasya dhruvaṃ tatra sāhāyyāyopapadyate
व्यवसायद्वितीयोऽहं मनसा भारमुद्वहन्गर्जामि यद्यहं विप्र तव किं तत्र नश्यति
vyavasāyadvitīyo'haṃ manasā bhāramudvahangarjāmi yadyahaṃ vipra tava kiṃ tatra naśyati
वृथा शूरा न गर्जन्ति सजला इव तोयदाःसामर्थ्यमात्मनो ज्ञात्वा ततो गर्जन्ति पण्डिताः
vṛthā śūrā na garjanti sajalā iva toyadāḥsāmarthyamātmano jñātvā tato garjanti paṇḍitāḥ
सोऽहमद्य रणे यत्तः सहितौ कृष्णपाण्डवौउत्सहे तरसा जेतुं ततो गर्जामि गौतम
so'hamadya raṇe yattaḥ sahitau kṛṣṇapāṇḍavauutsahe tarasā jetuṃ tato garjāmi gautama
पश्य त्वं गर्जितस्यास्य फलं मे विप्र सानुगःहत्वा पाण्डुसुतानाजौ सहकृष्णान्ससात्वतान्दुर्योधनाय दास्यामि पृथिवीं हतकण्टकाम्
paśya tvaṃ garjitasyāsya phalaṃ me vipra sānugaḥhatvā pāṇḍusutānājau sahakṛṣṇānsasātvatānduryodhanāya dāsyāmi pṛthivīṃ hatakaṇṭakām
कृप उवाच · kṛpa uvāca
मनोरथप्रलापो मे न ग्राह्यस्तव सूतजयदा क्षिपसि वै कृष्णौ धर्मराजं च पाण्डवम्
manorathapralāpo me na grāhyastava sūtajayadā kṣipasi vai kṛṣṇau dharmarājaṃ ca pāṇḍavam
ध्रुवस्तत्र जयः कर्ण यत्र युद्धविशारदौदेवगन्धर्वयक्षाणां मनुष्योरगरक्षसाम्दंशितानामपि रणे अजेयौ कृष्णपाण्डवौ
dhruvastatra jayaḥ karṇa yatra yuddhaviśāradaudevagandharvayakṣāṇāṃ manuṣyoragarakṣasāmdaṃśitānāmapi raṇe ajeyau kṛṣṇapāṇḍavau
ब्रह्मण्यः सत्यवाग्दान्तो गुरुदैवतपूजकःनित्यं धर्मरतश्चैव कृतास्त्रश्च विशेषतःधृतिमांश्च कृतज्ञश्च धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
brahmaṇyaḥ satyavāgdānto gurudaivatapūjakaḥnityaṃ dharmarataścaiva kṛtāstraśca viśeṣataḥdhṛtimāṃśca kṛtajñaśca dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ
भ्रातरश्चास्य बलिनः सर्वास्त्रेषु कृतश्रमाःगुरुवृत्तिरताः प्राज्ञा धर्मनित्या यशस्विनः
bhrātaraścāsya balinaḥ sarvāstreṣu kṛtaśramāḥguruvṛttiratāḥ prājñā dharmanityā yaśasvinaḥ
संबन्धिनश्चेन्द्रवीर्याः स्वनुरक्ताः प्रहारिणःधृष्टद्युम्नः शिखण्डी च दौर्मुखिर्जनमेजयः
saṃbandhinaścendravīryāḥ svanuraktāḥ prahāriṇaḥdhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca daurmukhirjanamejayaḥ
चन्द्रसेनो भद्रसेनः कीर्तिधर्मा ध्रुवो धरःवसुचन्द्रो दामचन्द्रः सिंहचन्द्रः सुवेधनः
candraseno bhadrasenaḥ kīrtidharmā dhruvo dharaḥvasucandro dāmacandraḥ siṃhacandraḥ suvedhanaḥ
द्रुपदस्य तथा पुत्रा द्रुपदश्च महास्त्रवित्येषामर्थाय संयत्तो मत्स्यराजः सहानुगः
drupadasya tathā putrā drupadaśca mahāstravityeṣāmarthāya saṃyatto matsyarājaḥ sahānugaḥ
शतानीकः सुदशनः श्रुतानीकः श्रुतध्वजःबलानीको जयानीको जयाश्वो रथवाहनः
śatānīkaḥ sudaśanaḥ śrutānīkaḥ śrutadhvajaḥbalānīko jayānīko jayāśvo rathavāhanaḥ
चन्द्रोदयः कामरथो विराटभ्रातरः शुभाःयमौ च द्रौपदेयाश्च राक्षसश्च घटोत्कचःयेषामर्थाय युध्यन्ते न तेषां विद्यते क्षयः
candrodayaḥ kāmaratho virāṭabhrātaraḥ śubhāḥyamau ca draupadeyāśca rākṣasaśca ghaṭotkacaḥyeṣāmarthāya yudhyante na teṣāṃ vidyate kṣayaḥ
कामं खलु जगत्सर्वं सदेवासुरमानवम्सयक्षराक्षसगणं सभूतभुजगद्विपम्निःशेषमस्त्रवीर्येण कुर्यातां भीमफल्गुनौ
kāmaṃ khalu jagatsarvaṃ sadevāsuramānavamsayakṣarākṣasagaṇaṃ sabhūtabhujagadvipamniḥśeṣamastravīryeṇa kuryātāṃ bhīmaphalgunau
युधिष्ठिरश्च पृथिवीं निर्दहेद्घोरचक्षुषाअप्रमेयबलः शौरिर्येषामर्थे च दंशितःकथं तान्संयुगे कर्ण जेतुमुत्सहसे परान्
yudhiṣṭhiraśca pṛthivīṃ nirdahedghoracakṣuṣāaprameyabalaḥ śauriryeṣāmarthe ca daṃśitaḥkathaṃ tānsaṃyuge karṇa jetumutsahase parān
महानपनयस्त्वेष तव नित्यं हि सूतजयस्त्वमुत्सहसे योद्धुं समरे शौरिणा सह
mahānapanayastveṣa tava nityaṃ hi sūtajayastvamutsahase yoddhuṃ samare śauriṇā saha
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
एवमुक्तस्तु राधेयः प्रहसन्भरतर्षभअब्रवीच्च तदा कर्णो गुरुं शारद्वतं कृपम्
evamuktastu rādheyaḥ prahasanbharatarṣabhaabravīcca tadā karṇo guruṃ śāradvataṃ kṛpam
सत्यमुक्तं त्वया ब्रह्मन्पाण्डवान्प्रति यद्वचःएते चान्ये च बहवो गुणाः पाण्डुसुतेषु वै
satyamuktaṃ tvayā brahmanpāṇḍavānprati yadvacaḥete cānye ca bahavo guṇāḥ pāṇḍusuteṣu vai
अजय्याश्च रणे पार्था देवैरपि सवासवैःसदैत्ययक्षगन्धर्वपिशाचोरगराक्षसैःतथापि पार्थाञ्जेष्यामि शक्त्या वासवदत्तया
ajayyāśca raṇe pārthā devairapi savāsavaiḥsadaityayakṣagandharvapiśācoragarākṣasaiḥtathāpi pārthāñjeṣyāmi śaktyā vāsavadattayā
ममाप्यमोघा दत्तेयं शक्तिः शक्रेण वै द्विजएतया निहनिष्यामि सव्यसाचिनमाहवे
mamāpyamoghā datteyaṃ śaktiḥ śakreṇa vai dvijaetayā nihaniṣyāmi savyasācinamāhave
हते तु पाण्डवे कृष्णो भ्रातरश्चास्य सोदराःअनर्जुना न शक्ष्यन्ति महीं भोक्तुं कथंचन
hate tu pāṇḍave kṛṣṇo bhrātaraścāsya sodarāḥanarjunā na śakṣyanti mahīṃ bhoktuṃ kathaṃcana
तेषु नष्टेषु सर्वेषु पृथिवीयं ससागराअयत्नात्कौरवेयस्य वशे स्थास्यति गौतम
teṣu naṣṭeṣu sarveṣu pṛthivīyaṃ sasāgarāayatnātkauraveyasya vaśe sthāsyati gautama
सुनीतैरिह सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयःएतमर्थमहं ज्ञात्वा ततो गर्जामि गौतम
sunītairiha sarvārthāḥ sidhyante nātra saṃśayaḥetamarthamahaṃ jñātvā tato garjāmi gautama
त्वं तु वृद्धश्च विप्रश्च अशक्तश्चापि संयुगेकृतस्नेहश्च पार्थेषु मोहान्मामवमन्यसे
tvaṃ tu vṛddhaśca vipraśca aśaktaścāpi saṃyugekṛtasnehaśca pārtheṣu mohānmāmavamanyase
यद्येवं वक्ष्यसे भूयो मामप्रियमिह द्विजततस्ते खड्गमुद्यम्य जिह्वां छेत्स्यामि दुर्मते
yadyevaṃ vakṣyase bhūyo māmapriyamiha dvijatataste khaḍgamudyamya jihvāṃ chetsyāmi durmate
यच्चापि पाण्डवान्विप्र स्तोतुमिच्छसि संयुगेभीषयन्सर्वसैन्यानि कौरवेयाणि दुर्मतेअत्रापि शृणु मे वाक्यं यथावद्गदतो द्विज
yaccāpi pāṇḍavānvipra stotumicchasi saṃyugebhīṣayansarvasainyāni kauraveyāṇi durmateatrāpi śṛṇu me vākyaṃ yathāvadgadato dvija
दुर्योधनश्च द्रोणश्च शकुनिर्दुर्मुखो जयःदुःशासनो वृषसेनो मद्रराजस्त्वमेव चसोमदत्तश्च भूरिश्च तथा द्रौणिर्विविंशतिः
duryodhanaśca droṇaśca śakunirdurmukho jayaḥduḥśāsano vṛṣaseno madrarājastvameva casomadattaśca bhūriśca tathā drauṇirviviṃśatiḥ
तिष्ठेयुर्दंशिता यत्र सर्वे युद्धविशारदाःजयेदेतान्रणे को नु शक्रतुल्यबलोऽप्यरिः
tiṣṭheyurdaṃśitā yatra sarve yuddhaviśāradāḥjayedetānraṇe ko nu śakratulyabalo'pyariḥ
शूराश्च हि कृतास्त्राश्च बलिनः स्वर्गलिप्सवःधर्मज्ञा युद्धकुशला हन्युर्युद्धे सुरानपि
śūrāśca hi kṛtāstrāśca balinaḥ svargalipsavaḥdharmajñā yuddhakuśalā hanyuryuddhe surānapi
एते स्थास्यन्ति संग्रामे पाण्डवानां वधार्थिनःजयमाकाङ्क्षमाणा हि कौरवेयस्य दंशिताः
ete sthāsyanti saṃgrāme pāṇḍavānāṃ vadhārthinaḥjayamākāṅkṣamāṇā hi kauraveyasya daṃśitāḥ
दैवायत्तमहं मन्ये जयं सुबलिनामपियत्र भीष्मो महाबाहुः शेते शरशताचितः
daivāyattamahaṃ manye jayaṃ subalināmapiyatra bhīṣmo mahābāhuḥ śete śaraśatācitaḥ
विकर्णश्चित्रसेनश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथःभूरिश्रवा जयश्चैव जलसंधः सुदक्षिणः
vikarṇaścitrasenaśca bāhlīko'tha jayadrathaḥbhūriśravā jayaścaiva jalasaṃdhaḥ sudakṣiṇaḥ
शलश्च रथिनां श्रेष्ठो भगदत्तश्च वीर्यवान्एते चान्ये च राजानो देवैरपि सुदुर्जयाः
śalaśca rathināṃ śreṣṭho bhagadattaśca vīryavānete cānye ca rājāno devairapi sudurjayāḥ
निहताः समरे शूराः पाण्डवैर्बलवत्तराःकिमन्यद्दैवसंयोगान्मन्यसे पुरुषाधम
nihatāḥ samare śūrāḥ pāṇḍavairbalavattarāḥkimanyaddaivasaṃyogānmanyase puruṣādhama
यांश्च तान्स्तौषि सततं दुर्योधनरिपून्द्विजतेषामपि हताः शूराः शतशोऽथ सहस्रशः
yāṃśca tānstauṣi satataṃ duryodhanaripūndvijateṣāmapi hatāḥ śūrāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ
क्षीयन्ते सर्वसैन्यानि कुरूणां पाण्डवैः सहप्रभावं नात्र पश्यामि पाण्डवानां कथंचन
kṣīyante sarvasainyāni kurūṇāṃ pāṇḍavaiḥ sahaprabhāvaṃ nātra paśyāmi pāṇḍavānāṃ kathaṃcana
यांस्तान्बलवतो नित्यं मन्यसे त्वं द्विजाधमयतिष्येऽहं यथाशक्ति योद्धुं तैः सह संयुगेदुर्योधनहितार्थाय जयो दैवे प्रतिष्ठितः
yāṃstānbalavato nityaṃ manyase tvaṃ dvijādhamayatiṣye'haṃ yathāśakti yoddhuṃ taiḥ saha saṃyugeduryodhanahitārthāya jayo daive pratiṣṭhitaḥ