Parva.Adhyaya 7.57

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

कुन्तीपुत्रस्तु तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनंजयःप्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः

kuntīputrastu taṃ mantraṃ smaranneva dhanaṃjayaḥpratijñāmātmano rakṣanmumohācintyavikramaḥ

तं तु शोकेन संतप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम्आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः

taṃ tu śokena saṃtaptaṃ svapne kapivaradhvajamāsasāda mahātejā dhyāyantaṃ garuḍadhvajaḥ

प्रत्युत्थानं तु कृष्णस्य सर्वावस्थं धनंजयःनालोपयत धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा

pratyutthānaṃ tu kṛṣṇasya sarvāvasthaṃ dhanaṃjayaḥnālopayata dharmātmā bhaktyā premṇā ca sarvadā

प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स तस्मायासनं ददौन चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा

pratyutthāya ca govindaṃ sa tasmāyāsanaṃ dadauna cāsane svayaṃ buddhiṃ bībhatsurvyadadhāttadā

ततः कृष्णो महातेजा जानन्पार्थस्य निश्चयम्कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत्

tataḥ kṛṣṇo mahātejā jānanpārthasya niścayamkuntīputramidaṃ vākyamāsīnaḥ sthitamabravīt

मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयःकालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति परे विधौ

mā viṣāde manaḥ pārtha kṛthāḥ kālo hi durjayaḥkālaḥ sarvāṇi bhūtāni niyacchati pare vidhau

किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि वदतां वरन शोचितव्यं विदुषा शोकः कार्यविनाशनः

kimarthaṃ ca viṣādaste tadbrūhi vadatāṃ varana śocitavyaṃ viduṣā śokaḥ kāryavināśanaḥ

शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान्क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि

śocannandayate śatrūnkarśayatyapi bāndhavānkṣīyate ca narastasmānna tvaṃ śocitumarhasi

इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितःआबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत्

ityukto vāsudevena bībhatsuraparājitaḥābabhāṣe tadā vidvānidaṃ vacanamarthavat

मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृताश्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव

mayā pratijñā mahatī jayadrathavadhe kṛtāśvo'smi hantā durātmānaṃ putraghnamiti keśava

मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युतपृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः

matpratijñāvighātārthaṃ dhārtarāṣṭraiḥ kilācyutapṛṣṭhataḥ saindhavaḥ kāryaḥ sarvairgupto mahārathaiḥ

दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाःप्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवेत मद्विधः

daśa caikā ca tāḥ kṛṣṇa akṣauhiṇyaḥ sudurjayāḥpratijñāyāṃ ca hīnāyāṃ kathaṃ jīveta madvidhaḥ

दुःखोपायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्ततेद्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम्

duḥkhopāyasya me vīra vikāṅkṣā parivartatedrutaṃ ca yāti savitā tata etadbravīmyaham

शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनःसंस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः

śokasthānaṃ tu tacchrutvā pārthasya dvijaketanaḥsaṃspṛśyāmbhastataḥ kṛṣṇaḥ prāṅmukhaḥ samavasthitaḥ

इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणःहितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे वृतः

idaṃ vākyaṃ mahātejā babhāṣe puṣkarekṣaṇaḥhitārthaṃ pāṇḍuputrasya saindhavasya vadhe vṛtaḥ

पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम्येन सर्वान्मृधे दैत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः

pārtha pāśupataṃ nāma paramāstraṃ sanātanamyena sarvānmṛdhe daityāñjaghne devo maheśvaraḥ

यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्तासि जयद्रथम्अथ ज्ञातुं प्रपद्यस्व मनसा वृषभध्वजम्

yadi tadviditaṃ te'dya śvo hantāsi jayadrathamatha jñātuṃ prapadyasva manasā vṛṣabhadhvajam

तं देवं मनसा ध्यायञ्जोषमास्स्व धनंजयततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्तः प्राप्स्यसि तन्महत्

taṃ devaṃ manasā dhyāyañjoṣamāssva dhanaṃjayatatastasya prasādāttvaṃ bhaktaḥ prāpsyasi tanmahat

ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनंजयःभूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम्

tataḥ kṛṣṇavacaḥ śrutvā saṃspṛśyāmbho dhanaṃjayaḥbhūmāvāsīna ekāgro jagāma manasā bhavam

ततः प्रणिहिते ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणेआत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गगने सहकेशवम्

tataḥ praṇihite brāhme muhūrte śubhalakṣaṇeātmānamarjuno'paśyadgagane sahakeśavam

ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम्वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः

jyotirbhiśca samākīrṇaṃ siddhacāraṇasevitamvāyuvegagatiḥ pārthaḥ khaṃ bheje sahakeśavaḥ

केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजेप्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान्

keśavena gṛhītaḥ sa dakṣiṇe vibhunā bhujeprekṣamāṇo bahūnbhāvāñjagāmādbhutadarśanān

उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोऽपश्यच्छ्वेतपर्वतम्कुबेरस्य विहारे च नलिनीं पद्मभूषिताम्

udīcyāṃ diśi dharmātmā so'paśyacchvetaparvatamkuberasya vihāre ca nalinīṃ padmabhūṣitām

सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम्सदापुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम्

saricchreṣṭhāṃ ca tāṃ gaṅgāṃ vīkṣamāṇo bahūdakāmsadāpuṣpaphalairvṛkṣairupetāṃ sphaṭikopalām

सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगगणाकुलाम्पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम्

siṃhavyāghrasamākīrṇāṃ nānāmṛgagaṇākulāmpuṇyāśramavatīṃ ramyāṃ manojñāṇḍajasevitām

मन्दरस्य प्रदेशांश्च किंनरोद्गीतनादितान्हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान्तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्

mandarasya pradeśāṃśca kiṃnarodgītanāditānhemarūpyamayaiḥ śṛṅgairnānauṣadhividīpitāntathā mandāravṛkṣaiśca puṣpitairupaśobhitān

स्निग्धाञ्जनचयाकारं संप्राप्तः कालपर्वतम्पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम्ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि

snigdhāñjanacayākāraṃ saṃprāptaḥ kālaparvatampuṇyaṃ himavataḥ pādaṃ maṇimantaṃ ca parvatambrahmatuṅgaṃ nadīścānyāstathā janapadānapi

सुशृङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव चपुण्यमश्वशिरःस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च

suśṛṅgaṃ śataśṛṅgaṃ ca śaryātivanameva capuṇyamaśvaśiraḥsthānaṃ sthānamātharvaṇasya ca

वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव चअप्सरोभिः समाकीर्णं किंनरैश्चोपशोभितम्

vṛṣadaṃśaṃ ca śailendraṃ mahāmandarameva caapsarobhiḥ samākīrṇaṃ kiṃnaraiścopaśobhitam

तांश्च शैलान्व्रजन्पार्थः प्रेक्षते सहकेशवःशुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टान्हेमधातुविभूषितान्

tāṃśca śailānvrajanpārthaḥ prekṣate sahakeśavaḥśubhaiḥ prasravaṇairjuṣṭānhemadhātuvibhūṣitān

चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम्समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान्

candraraśmiprakāśāṅgīṃ pṛthivīṃ puramālinīmsamudrāṃścādbhutākārānapaśyadbahulākarān

वियद्द्यां पृथिवीं चैव पश्यन्विष्णुपदे व्रजन्विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवात्यगात्

viyaddyāṃ pṛthivīṃ caiva paśyanviṣṇupade vrajanvismitaḥ saha kṛṣṇena kṣipto bāṇa ivātyagāt

ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम्अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम्

grahanakṣatrasomānāṃ sūryāgnyośca samatviṣamapaśyata tadā pārtho jvalantamiva parvatam

समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम्तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वृषभध्वजम्

samāsādya tu taṃ śailaṃ śailāgre samavasthitamtaponityaṃ mahātmānamapaśyadvṛṣabhadhvajam

सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसाशूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम्

sahasramiva sūryāṇāṃ dīpyamānaṃ svatejasāśūlinaṃ jaṭilaṃ gauraṃ valkalājinavāsasam

नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम्पार्वत्या सहितं देवं भूतसंघैश्च भास्वरैः

nayanānāṃ sahasraiśca vicitrāṅgaṃ mahaujasampārvatyā sahitaṃ devaṃ bhūtasaṃghaiśca bhāsvaraiḥ

गीतवादित्रसंह्रादैस्ताललास्यसमन्वितम्वल्गितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यगन्धैश्च सेवितम्

gītavāditrasaṃhrādaistālalāsyasamanvitamvalgitāsphoṭitotkruṣṭaiḥ puṇyagandhaiśca sevitam

स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिःगोप्तारं सर्वभूतानामिष्वासधरमच्युतम्

stūyamānaṃ stavairdivyairmunibhirbrahmavādibhiḥgoptāraṃ sarvabhūtānāmiṣvāsadharamacyutam

वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम्पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम्

vāsudevastu taṃ dṛṣṭvā jagāma śirasā kṣitimpārthena saha dharmātmā gṛṇanbrahma sanātanam

लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम्मनसः परमां योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम्

lokādiṃ viśvakarmāṇamajamīśānamavyayammanasaḥ paramāṃ yoniṃ khaṃ vāyuṃ jyotiṣāṃ nidhim

स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम्देवदानवयक्षाणां मानवानां च साधनम्

sraṣṭāraṃ vāridhārāṇāṃ bhuvaśca prakṛtiṃ parāmdevadānavayakṣāṇāṃ mānavānāṃ ca sādhanam

योगिनां परमं ब्रह्म व्यक्तं ब्रह्मविदां निधिम्चराचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च

yogināṃ paramaṃ brahma vyaktaṃ brahmavidāṃ nidhimcarācarasya sraṣṭāraṃ pratihartārameva ca

कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम्अवन्दत तदा कृष्णो वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः

kālakopaṃ mahātmānaṃ śakrasūryaguṇodayamavandata tadā kṛṣṇo vāṅmanobuddhikarmabhiḥ

यं प्रपश्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणःतमजं कारणात्मानं जग्मतुः शरणं भवम्

yaṃ prapaśyanti vidvāṃsaḥ sūkṣmādhyātmapadaiṣiṇaḥtamajaṃ kāraṇātmānaṃ jagmatuḥ śaraṇaṃ bhavam

अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽभ्यवन्दतज्ञात्वैकं भूतभव्यादिं सर्वभूतभवोद्भवम्

arjunaścāpi taṃ devaṃ bhūyo bhūyo'bhyavandatajñātvaikaṃ bhūtabhavyādiṃ sarvabhūtabhavodbhavam

ततस्तावागतौ शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निवस्वागतं वां नरश्रेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौकिं च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम्

tatastāvāgatau śarvaḥ provāca prahasannivasvāgataṃ vāṃ naraśreṣṭhāvuttiṣṭhetāṃ gataklamaukiṃ ca vāmīpsitaṃ vīrau manasaḥ kṣipramucyatām

येन कार्येण संप्राप्तौ युवां तत्साधयामि वाम्व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम्

yena kāryeṇa saṃprāptau yuvāṃ tatsādhayāmi vāmvriyatāmātmanaḥ śreyastatsarvaṃ pradadāni vām

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जलीवासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती

tatastadvacanaṃ śrutvā pratyutthāya kṛtāñjalīvāsudevārjunau śarvaṃ tuṣṭuvāte mahāmatī

नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय चपशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने

namo bhavāya śarvāya rudrāya varadāya capaśūnāṃ pataye nityamugrāya ca kapardine

महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शंभवेईशानाय भगघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने

mahādevāya bhīmāya tryambakāya ca śaṃbhaveīśānāya bhagaghnāya namo'stvandhakaghātine

कुमारगुरवे नित्यं नीलग्रीवाय वेधसेविलोहिताय धूम्राय व्याधायानपराजिते

kumāragurave nityaṃ nīlagrīvāya vedhasevilohitāya dhūmrāya vyādhāyānaparājite

नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषेहन्त्रे गोप्त्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे

nityaṃ nīlaśikhaṇḍāya śūline divyacakṣuṣehantre goptre trinetrāya vyādhāya vasuretase

अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय चवृषध्वजाय पिङ्गाय जटिने ब्रह्मचारिणे

acintyāyāmbikābhartre sarvadevastutāya cavṛṣadhvajāya piṅgāya jaṭine brahmacāriṇe

तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय चविश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते

tapyamānāya salile brahmaṇyāyājitāya caviśvātmane viśvasṛje viśvamāvṛtya tiṣṭhate

नमो नमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदाब्रह्मवक्त्राय शर्वाय शंकराय शिवाय च

namo namaste sevyāya bhūtānāṃ prabhave sadābrahmavaktrāya śarvāya śaṃkarāya śivāya ca

नमोऽस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमःनमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः

namo'stu vācaspataye prajānāṃ pataye namaḥnamo viśvasya pataye mahatāṃ pataye namaḥ

नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमन्यवेसहस्रनेत्रपादाय नमोऽसंख्येयकर्मणे

namaḥ sahasraśirase sahasrabhujamanyavesahasranetrapādāya namo'saṃkhyeyakarmaṇe

नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय चभक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नौ वरः प्रभो

namo hiraṇyavarṇāya hiraṇyakavacāya cabhaktānukampine nityaṃ sidhyatāṃ nau varaḥ prabho

एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनःप्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये

evaṃ stutvā mahādevaṃ vāsudevaḥ sahārjunaḥprasādayāmāsa bhavaṃ tadā hyastropalabdhaye

ततोऽर्जुनः प्रीतमना ववन्दे वृषभध्वजम्ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम्

tato'rjunaḥ prītamanā vavande vṛṣabhadhvajamdadarśotphullanayanaḥ samastaṃ tejasāṃ nidhim

तं चोपहारं स्वकृतं नैशं नैत्यकमात्मनःददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम्

taṃ copahāraṃ svakṛtaṃ naiśaṃ naityakamātmanaḥdadarśa tryambakābhyāśe vāsudevaniveditam

ततोऽभिपूज्य मनसा शर्वं कृष्णं च पाण्डवःइच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शंकरम्

tato'bhipūjya manasā śarvaṃ kṛṣṇaṃ ca pāṇḍavaḥicchāmyahaṃ divyamastramityabhāṣata śaṃkaram

ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं प्रभुःवासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत

tataḥ pārthasya vijñāya varārthe vacanaṃ prabhuḥvāsudevārjunau devaḥ smayamāno'bhyabhāṣata

सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौतत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा

saro'mṛtamayaṃ divyamabhyāśe śatrusūdanautatra me taddhanurdivyaṃ śaraśca nihitaḥ purā

येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताःतत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम्

yena devārayaḥ sarve mayā yudhi nipātitāḥtata ānīyatāṃ kṛṣṇau saśaraṃ dhanuruttamam

तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ तं शर्वं पार्षदैः सहप्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्याश्चर्यशतैर्वृतम्

tathetyuktvā tu tau vīrau taṃ śarvaṃ pārṣadaiḥ sahaprasthitau tatsaro divyaṃ divyāścaryaśatairvṛtam

निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केन पुण्यं सर्वार्थसाधकम्तज्जग्मतुरसंभ्रान्तौ नरनारायणावृषी

nirdiṣṭaṃ yadvṛṣāṅkena puṇyaṃ sarvārthasādhakamtajjagmaturasaṃbhrāntau naranārāyaṇāvṛṣī

ततस्तु तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसंनिभम्नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ

tatastu tatsaro gatvā sūryamaṇḍalasaṃnibhamnāgamantarjale ghoraṃ dadṛśāte'rjunācyutau

द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम्वमन्तं विपुलां ज्वालां ददृशातेऽग्निवर्चसम्

dvitīyaṃ cāparaṃ nāgaṃ sahasraśirasaṃ varamvamantaṃ vipulāṃ jvālāṃ dadṛśāte'gnivarcasam

ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्यापः कृताञ्जलीतौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम्

tataḥ kṛṣṇaśca pārthaśca saṃspṛśyāpaḥ kṛtāñjalītau nāgāvupatasthāte namasyantau vṛṣadhvajam

गृणन्तौ वेदविदुषौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम्अप्रमेयं प्रणमन्तौ गत्वा सर्वात्मना भवम्

gṛṇantau vedaviduṣau tadbrahma śatarudriyamaprameyaṃ praṇamantau gatvā sarvātmanā bhavam

ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौधनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वंद्वं समपद्यत

tatastau rudramāhātmyāddhitvā rūpaṃ mahoragaudhanurbāṇaśca śatrughnaṃ taddvaṃdvaṃ samapadyata

ततो जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम्आजह्रतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने

tato jagṛhatuḥ prītau dhanurbāṇaṃ ca suprabhamājahraturmahātmānau dadatuśca mahātmane

ततः पार्श्वाद्वृषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्ततपिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः

tataḥ pārśvādvṛṣāṅkasya brahmacārī nyavartatapiṅgākṣastapasaḥ kṣetraṃ balavānnīlalohitaḥ

स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितःव्यकर्षच्चापि विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम्

sa tadgṛhya dhanuḥśreṣṭhaṃ tasthau sthānaṃ samāhitaḥvyakarṣaccāpi vidhivatsaśaraṃ dhanuruttamam

तस्य मौर्वीं च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवःश्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः

tasya maurvīṃ ca muṣṭiṃ ca sthānaṃ cālakṣya pāṇḍavaḥśrutvā mantraṃ bhavaproktaṃ jagrāhācintyavikramaḥ

सरस्येव च तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुःचकार च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः

sarasyeva ca taṃ bāṇaṃ mumocātibalaḥ prabhuḥcakāra ca punarvīrastasminsarasi taddhanuḥ

ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदावरमारण्यकं दत्तं दर्शनं शंकरस्य चमनसा चिन्तयामास तन्मे संपद्यतामिति

tataḥ prītaṃ bhavaṃ jñātvā smṛtimānarjunastadāvaramāraṇyakaṃ dattaṃ darśanaṃ śaṃkarasya camanasā cintayāmāsa tanme saṃpadyatāmiti

तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवःतच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम्

tasya tanmatamājñāya prītaḥ prādādvaraṃ bhavaḥtacca pāśupataṃ ghoraṃ pratijñāyāśca pāraṇam

संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यतववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तौ महेश्वरम्

saṃhṛṣṭaromā durdharṣaḥ kṛtaṃ kāryamamanyatavavandatuśca saṃhṛṣṭau śirobhyāṃ tau maheśvaram

अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौप्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौइन्द्राविष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ

anujñātau kṣaṇe tasminbhavenārjunakeśavauprāptau svaśibiraṃ vīrau mudā paramayā yutauindrāviṣṇū yathā prītau jambhasya vadhakāṅkṣiṇau