Mahabharata · 76 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
युयुत्सुं तव पुत्रं तु प्राद्रवन्तं महद्बलम्उलूकोऽभ्यपतत्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्
yuyutsuṃ tava putraṃ tu prādravantaṃ mahadbalamulūko'bhyapatattūrṇaṃ tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt
युयुत्सुस्तु ततो राजञ्शितधारेण पत्रिणाउलूकं ताडयामास वज्रेणेन्द्र इवाचलम्
yuyutsustu tato rājañśitadhāreṇa patriṇāulūkaṃ tāḍayāmāsa vajreṇendra ivācalam
उलूकस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रस्य संयुगेक्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ताडयामास कर्णिना
ulūkastu tataḥ kruddhastava putrasya saṃyugekṣurapreṇa dhanuśchittvā tāḍayāmāsa karṇinā
तदपास्य धनुश्छिन्नं युयुत्सुर्वेगवत्तरम्अन्यदादत्त सुमहच्चापं संरक्तलोचनः
tadapāsya dhanuśchinnaṃ yuyutsurvegavattaramanyadādatta sumahaccāpaṃ saṃraktalocanaḥ
शाकुनिं च ततः षष्ट्या विव्याध भरतर्षभसारथिं त्रिभिरानर्छत्तं च भूयो व्यविध्यत
śākuniṃ ca tataḥ ṣaṣṭyā vivyādha bharatarṣabhasārathiṃ tribhirānarchattaṃ ca bhūyo vyavidhyata
उलूकस्तं तु विंशत्या विद्ध्वा हेमविभूषितैःअथास्य समरे क्रुद्धो ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम्
ulūkastaṃ tu viṃśatyā viddhvā hemavibhūṣitaiḥathāsya samare kruddho dhvajaṃ ciccheda kāñcanam
स च्छिन्नयष्टिः सुमहाञ्शीर्यमाणो महाध्वजःपपात प्रमुखे राजन्युयुत्सोः काञ्चनोज्ज्वलः
sa cchinnayaṣṭiḥ sumahāñśīryamāṇo mahādhvajaḥpapāta pramukhe rājanyuyutsoḥ kāñcanojjvalaḥ
ध्वजमुन्मथितं दृष्ट्वा युयुत्सुः क्रोधमूर्छितःउलूकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे
dhvajamunmathitaṃ dṛṣṭvā yuyutsuḥ krodhamūrchitaḥulūkaṃ pañcabhirbāṇairājaghāna stanāntare
उलूकस्तस्य भल्लेन तैलधौतेन मारिषशिरश्चिच्छेद सहसा यन्तुर्भरतसत्तम
ulūkastasya bhallena tailadhautena māriṣaśiraściccheda sahasā yanturbharatasattama
जघान चतुरोऽश्वांश्च तं च विव्याध पञ्चभिःसोऽतिविद्धो बलवता प्रत्यपायाद्रथान्तरम्
jaghāna caturo'śvāṃśca taṃ ca vivyādha pañcabhiḥso'tividdho balavatā pratyapāyādrathāntaram
तं निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौपाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिघ्नन्निशितैः शरैः
taṃ nirjitya raṇe rājannulūkastvarito yayaupāñcālānsṛñjayāṃścaiva vinighnanniśitaiḥ śaraiḥ
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तवव्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसंभ्रमम्
śatānīkaṃ mahārāja śrutakarmā sutastavavyaśvasūtarathaṃ cakre nimeṣārdhādasaṃbhramam
हताश्वे तु रथे तिष्ठञ्शतानीको महाबलःगदां चिक्षेप संक्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष
hatāśve tu rathe tiṣṭhañśatānīko mahābalaḥgadāṃ cikṣepa saṃkruddhastava putrasya māriṣa
सा कृत्वा स्यन्दनं भस्म हयांश्चैव ससारथीन्पपात धरणीं तूर्णं दारयन्तीव भारत
sā kṛtvā syandanaṃ bhasma hayāṃścaiva sasārathīnpapāta dharaṇīṃ tūrṇaṃ dārayantīva bhārata
तावुभौ विरथौ वीरौ कुरूणां कीर्तिवर्धनौअपाक्रमेतां युद्धार्तौ प्रेक्षमाणौ परस्परम्
tāvubhau virathau vīrau kurūṇāṃ kīrtivardhanauapākrametāṃ yuddhārtau prekṣamāṇau parasparam
पुत्रस्तु तव संभ्रान्तो विवित्सो रथमाविशत्शतानीकोऽपि त्वरितः प्रतिविन्ध्यरथं गतः
putrastu tava saṃbhrānto vivitso rathamāviśatśatānīko'pi tvaritaḥ prativindhyarathaṃ gataḥ
सुतसोमस्तु शकुनिं विव्याध निशितैः शरैःनाकम्पयत संरब्धो वार्योघ इव पर्वतम्
sutasomastu śakuniṃ vivyādha niśitaiḥ śaraiḥnākampayata saṃrabdho vāryogha iva parvatam
सुतसोमस्तु तं दृष्ट्वा पितुरत्यन्तवैरिणम्शरैरनेकसाहस्रैश्छादयामास भारत
sutasomastu taṃ dṛṣṭvā pituratyantavairiṇamśarairanekasāhasraiśchādayāmāsa bhārata
ताञ्शराञ्शकुनिस्तूर्णं चिच्छेदान्यैः पतत्रिभिःलघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च जितकाशी च संयुगे
tāñśarāñśakunistūrṇaṃ cicchedānyaiḥ patatribhiḥlaghvastraścitrayodhī ca jitakāśī ca saṃyuge
निवार्य समरे चापि शरांस्तान्निशितैः शरैःआजघान सुसंक्रुद्धः सुतसोमं त्रिभिः शरैः
nivārya samare cāpi śarāṃstānniśitaiḥ śaraiḥājaghāna susaṃkruddhaḥ sutasomaṃ tribhiḥ śaraiḥ
तस्याश्वान्केतनं सूतं तिलशो व्यधमच्छरैःस्यालस्तव महावीर्यस्ततस्ते चुक्रुशुर्जनाः
tasyāśvānketanaṃ sūtaṃ tilaśo vyadhamaccharaiḥsyālastava mahāvīryastataste cukruśurjanāḥ
हताश्वो विरथश्चैव छिन्नधन्वा च मारिषधन्वी धनुर्वरं गृह्य रथाद्भूमावतिष्ठतव्यसृजत्सायकांश्चैव स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान्
hatāśvo virathaścaiva chinnadhanvā ca māriṣadhanvī dhanurvaraṃ gṛhya rathādbhūmāvatiṣṭhatavyasṛjatsāyakāṃścaiva svarṇapuṅkhāñśilāśitān
छादयामासुरथ ते तव स्यालस्य तं रथम्पतंगानामिव व्राताः शरव्राता महारथम्
chādayāmāsuratha te tava syālasya taṃ rathampataṃgānāmiva vrātāḥ śaravrātā mahāratham
रथोपस्थान्समीक्ष्यापि विव्यथे नैव सौबलःप्रमृद्नंश्च शरांस्तांस्ताञ्शरव्रातैर्महायशाः
rathopasthānsamīkṣyāpi vivyathe naiva saubalaḥpramṛdnaṃśca śarāṃstāṃstāñśaravrātairmahāyaśāḥ
तत्रातुष्यन्त योधाश्च सिद्धाश्चापि दिवि स्थिताःसुतसोमस्य तत्कर्म दृष्ट्वाश्रद्धेयमद्भुतम्रथस्थं नृपतिं तं तु पदातिः सन्नयोधयत्
tatrātuṣyanta yodhāśca siddhāścāpi divi sthitāḥsutasomasya tatkarma dṛṣṭvāśraddheyamadbhutamrathasthaṃ nṛpatiṃ taṃ tu padātiḥ sannayodhayat
तस्य तीक्ष्णैर्महावेगैर्भल्लैः संनतपर्वभिःव्यहनत्कार्मुकं राजा तूणीरं चैव सर्वशः
tasya tīkṣṇairmahāvegairbhallaiḥ saṃnataparvabhiḥvyahanatkārmukaṃ rājā tūṇīraṃ caiva sarvaśaḥ
स च्छिन्नधन्वा समरे खड्गमुद्यम्य नानदन्वैडूर्योत्पलवर्णाभं हस्तिदन्तमयत्सरुम्
sa cchinnadhanvā samare khaḍgamudyamya nānadanvaiḍūryotpalavarṇābhaṃ hastidantamayatsarum
भ्राम्यमाणं ततस्तं तु विमलाम्बरवर्चसम्कालोपमं ततो मेने सुतसोमस्य धीमतः
bhrāmyamāṇaṃ tatastaṃ tu vimalāmbaravarcasamkālopamaṃ tato mene sutasomasya dhīmataḥ
सोऽचरत्सहसा खड्गी मण्डलानि सहस्रशःचतुर्विंशन्महाराज शिक्षाबलसमन्वितः
so'caratsahasā khaḍgī maṇḍalāni sahasraśaḥcaturviṃśanmahārāja śikṣābalasamanvitaḥ
सौबलस्तु ततस्तस्य शरांश्चिक्षेप वीर्यवान्तानापतत एवाशु चिच्छेद परमासिना
saubalastu tatastasya śarāṃścikṣepa vīryavāntānāpatata evāśu ciccheda paramāsinā
ततः क्रुद्धो महाराज सौबलः परवीरहाप्राहिणोत्सुतसोमस्य शरानाशीविषोपमान्
tataḥ kruddho mahārāja saubalaḥ paravīrahāprāhiṇotsutasomasya śarānāśīviṣopamān
चिच्छेद तांश्च खड्गेन शिक्षया च बलेन चदर्शयँल्लाघवं युद्धे तार्क्ष्यवीर्यसमद्युतिः
ciccheda tāṃśca khaḍgena śikṣayā ca balena cadarśayam̐llāghavaṃ yuddhe tārkṣyavīryasamadyutiḥ
तस्य संचरतो राजन्मण्डलावर्तने तदाक्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन खड्गं चिच्छेद सुप्रभम्
tasya saṃcarato rājanmaṇḍalāvartane tadākṣurapreṇa sutīkṣṇena khaḍgaṃ ciccheda suprabham
स च्छिन्नः सहसा भूमौ निपपात महानसिःअवशस्य स्थितं हस्ते तं खड्गं सत्सरुं तदा
sa cchinnaḥ sahasā bhūmau nipapāta mahānasiḥavaśasya sthitaṃ haste taṃ khaḍgaṃ satsaruṃ tadā
छिन्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट्प्राविध्यत ततः शेषं सुतसोमो महारथः
chinnamājñāya nistriṃśamavaplutya padāni ṣaṭprāvidhyata tataḥ śeṣaṃ sutasomo mahārathaḥ
स च्छित्त्वा सगुणं चापं रणे तस्य महात्मनःपपात धरणीं तूर्णं स्वर्णवज्रविभूषितःसुतसोमस्ततोऽगच्छच्छ्रुतकीर्तेर्महारथम्
sa cchittvā saguṇaṃ cāpaṃ raṇe tasya mahātmanaḥpapāta dharaṇīṃ tūrṇaṃ svarṇavajravibhūṣitaḥsutasomastato'gacchacchrutakīrtermahāratham
सौबलोऽपि धनुर्गृह्य घोरमन्यत्सुदुःसहम्अभ्ययात्पाण्डवानीकं निघ्नञ्शत्रुगणान्बहून्
saubalo'pi dhanurgṛhya ghoramanyatsuduḥsahamabhyayātpāṇḍavānīkaṃ nighnañśatrugaṇānbahūn
तत्र नादो महानासीत्पाण्डवानां विशां पतेसौबलं समरे दृष्ट्वा विचरन्तमभीतवत्
tatra nādo mahānāsītpāṇḍavānāṃ viśāṃ patesaubalaṃ samare dṛṣṭvā vicarantamabhītavat
तान्यनीकानि दृप्तानि शस्त्रवन्ति महान्ति चद्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना
tānyanīkāni dṛptāni śastravanti mahānti cadrāvyamāṇānyadṛśyanta saubalena mahātmanā
यथा दैत्यचमूं राजन्देवराजो ममर्द हतथैव पाण्डवीं सेनां सौबलेयो व्यनाशयत्
yathā daityacamūṃ rājandevarājo mamarda hatathaiva pāṇḍavīṃ senāṃ saubaleyo vyanāśayat
धृष्टद्युम्नं कृपो राजन्वारयामास संयुगेयथा दृप्तं वने नागं शरभो वारयेद्युधि
dhṛṣṭadyumnaṃ kṛpo rājanvārayāmāsa saṃyugeyathā dṛptaṃ vane nāgaṃ śarabho vārayedyudhi
निरुद्धः पार्षतस्तेन गौतमेन बलीयसापदात्पदं विचलितुं नाशक्नोत्तत्र भारत
niruddhaḥ pārṣatastena gautamena balīyasāpadātpadaṃ vicalituṃ nāśaknottatra bhārata
गौतमस्य वपुर्दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रतिवित्रेसुः सर्वभूतानि क्षयं प्राप्तं च मेनिरे
gautamasya vapurdṛṣṭvā dhṛṣṭadyumnarathaṃ prativitresuḥ sarvabhūtāni kṣayaṃ prāptaṃ ca menire
तत्रावोचन्विमनसो रथिनः सादिनस्तथाद्रोणस्य निधने नूनं संक्रुद्धो द्विपदां वरः
tatrāvocanvimanaso rathinaḥ sādinastathādroṇasya nidhane nūnaṃ saṃkruddho dvipadāṃ varaḥ
शारद्वतो महातेजा दिव्यास्त्रविदुदारधीःअपि स्वस्ति भवेदद्य धृष्टद्युम्नस्य गौतमात्
śāradvato mahātejā divyāstravidudāradhīḥapi svasti bhavedadya dhṛṣṭadyumnasya gautamāt
अपीयं वाहिनी कृत्स्ना मुच्येत महतो भयात्अप्ययं ब्राह्मणः सर्वान्न नो हन्यात्समागतान्
apīyaṃ vāhinī kṛtsnā mucyeta mahato bhayātapyayaṃ brāhmaṇaḥ sarvānna no hanyātsamāgatān
यादृशं दृश्यते रूपमन्तकप्रतिमं भृशम्गमिष्यत्यद्य पदवीं भारद्वाजस्य संयुगे
yādṛśaṃ dṛśyate rūpamantakapratimaṃ bhṛśamgamiṣyatyadya padavīṃ bhāradvājasya saṃyuge
आचार्यः क्षिप्रहस्तश्च विजयी च सदा युधिअस्त्रवान्वीर्यसंपन्नः क्रोधेन च समन्वितः
ācāryaḥ kṣiprahastaśca vijayī ca sadā yudhiastravānvīryasaṃpannaḥ krodhena ca samanvitaḥ
पार्षतश्च भृशं युद्धे विमुखोऽद्यापि लक्ष्यतेइत्येवं विविधा वाचस्तावकानां परैः सह
pārṣataśca bhṛśaṃ yuddhe vimukho'dyāpi lakṣyateityevaṃ vividhā vācastāvakānāṃ paraiḥ saha
विनिःश्वस्य ततः क्रुद्धः कृपः शारद्वतो नृपपार्षतं छादयामास निश्चेष्टं सर्वमर्मसु
viniḥśvasya tataḥ kruddhaḥ kṛpaḥ śāradvato nṛpapārṣataṃ chādayāmāsa niśceṣṭaṃ sarvamarmasu
स वध्यमानः समरे गौतमेन महात्मनाकर्तव्यं न प्रजानाति मोहितः परमाहवे
sa vadhyamānaḥ samare gautamena mahātmanākartavyaṃ na prajānāti mohitaḥ paramāhave
तमब्रवीत्ततो यन्ता कच्चित्क्षेमं नु पार्षतईदृशं व्यसनं युद्धे न ते दृष्टं कदाचन
tamabravīttato yantā kaccitkṣemaṃ nu pārṣataīdṛśaṃ vyasanaṃ yuddhe na te dṛṣṭaṃ kadācana
दैवयोगात्तु ते बाणा नातरन्मर्मभेदिनःप्रेषिता द्विजमुख्येन मर्माण्युद्दिश्य सर्वशः
daivayogāttu te bāṇā nātaranmarmabhedinaḥpreṣitā dvijamukhyena marmāṇyuddiśya sarvaśaḥ
व्यावर्तये तत्र रथं नदीवेगमिवार्णवात्अवध्यं ब्राह्मणं मन्ये येन ते विक्रमो हतः
vyāvartaye tatra rathaṃ nadīvegamivārṇavātavadhyaṃ brāhmaṇaṃ manye yena te vikramo hataḥ
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्शनकैरब्रवीद्वचःमुह्यते मे मनस्तात गात्रे स्वेदश्च जायते
dhṛṣṭadyumnastato rājañśanakairabravīdvacaḥmuhyate me manastāta gātre svedaśca jāyate
वेपथुं च शरीरे मे रोमहर्षं च पश्य वैवर्जयन्ब्राह्मणं युद्धे शनैर्याहि यतोऽच्युतः
vepathuṃ ca śarīre me romaharṣaṃ ca paśya vaivarjayanbrāhmaṇaṃ yuddhe śanairyāhi yato'cyutaḥ
अर्जुनं भीमसेनं वा समरे प्राप्य सारथेक्षेममद्य भवेद्यन्तरिति मे नैष्ठिकी मतिः
arjunaṃ bhīmasenaṃ vā samare prāpya sārathekṣemamadya bhavedyantariti me naiṣṭhikī matiḥ
ततः प्रायान्महाराज सारथिस्त्वरयन्हयान्यतो भीमो महेष्वासो युयुधे तव सैनिकैः
tataḥ prāyānmahārāja sārathistvarayanhayānyato bhīmo maheṣvāso yuyudhe tava sainikaiḥ
प्रद्रुतं तु रथं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नस्य मारिषकिरञ्शरशतान्येव गौतमोऽनुययौ तदा
pradrutaṃ tu rathaṃ dṛṣṭvā dhṛṣṭadyumnasya māriṣakirañśaraśatānyeva gautamo'nuyayau tadā
शङ्खं च पूरयामास मुहुर्मुहुररिंदमःपार्षतं प्राद्रवद्यन्तं महेन्द्र इव शम्बरम्
śaṅkhaṃ ca pūrayāmāsa muhurmuhurariṃdamaḥpārṣataṃ prādravadyantaṃ mahendra iva śambaram
शिखण्डिनं तु समरे भीष्ममृत्युं दुरासदम्हार्दिक्यो वारयामास स्मयन्निव मुहुर्मुहुः
śikhaṇḍinaṃ tu samare bhīṣmamṛtyuṃ durāsadamhārdikyo vārayāmāsa smayanniva muhurmuhuḥ
शिखण्डी च समासाद्य हृदिकानां महारथम्पञ्चभिर्निशितैर्भल्लैर्जत्रुदेशे समार्दयत्
śikhaṇḍī ca samāsādya hṛdikānāṃ mahārathampañcabhirniśitairbhallairjatrudeśe samārdayat
कृतवर्मा तु संक्रुद्धो भित्त्वा षष्टिभिराशुगैःधनुरेकेन चिच्छेद हसन्राजन्महारथः
kṛtavarmā tu saṃkruddho bhittvā ṣaṣṭibhirāśugaiḥdhanurekena ciccheda hasanrājanmahārathaḥ
अथान्यद्धनुरादाय द्रुपदस्यात्मजो बलीतिष्ठ तिष्ठेति संक्रुद्धो हार्दिक्यं प्रत्यभाषत
athānyaddhanurādāya drupadasyātmajo balītiṣṭha tiṣṭheti saṃkruddho hārdikyaṃ pratyabhāṣata
ततोऽस्य नवतिं बाणान्रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान्प्रेषयामास राजेन्द्र तेऽस्याभ्रश्यन्त वर्मणः
tato'sya navatiṃ bāṇānrukmapuṅkhānsutejanānpreṣayāmāsa rājendra te'syābhraśyanta varmaṇaḥ
वितथांस्तान्समालक्ष्य पतितांश्च महीतलेक्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कार्मुकं चिच्छिदे बली
vitathāṃstānsamālakṣya patitāṃśca mahītalekṣurapreṇa sutīkṣṇena kārmukaṃ cicchide balī
अथैनं छिन्नधन्वानं भग्नशृङ्गमिवर्षभम्अशीत्या मार्गणैः क्रुद्धो बाह्वोरुरसि चार्दयत्
athainaṃ chinnadhanvānaṃ bhagnaśṛṅgamivarṣabhamaśītyā mārgaṇaiḥ kruddho bāhvorurasi cārdayat
कृतवर्मा तु संक्रुद्धो मार्गणैः कृतविक्षतःधनुरन्यत्समादाय समार्गणगणं प्रभोशिखण्डिनं बाणवरैः स्कन्धदेशेऽभ्यताडयत्
kṛtavarmā tu saṃkruddho mārgaṇaiḥ kṛtavikṣataḥdhanuranyatsamādāya samārgaṇagaṇaṃ prabhośikhaṇḍinaṃ bāṇavaraiḥ skandhadeśe'bhyatāḍayat
स्कन्धदेशे स्थितैर्बाणैः शिखण्डी च रराज हशाखाप्रतानैर्विमलैः सुमहान्स यथा द्रुमः
skandhadeśe sthitairbāṇaiḥ śikhaṇḍī ca rarāja haśākhāpratānairvimalaiḥ sumahānsa yathā drumaḥ
तावन्योन्यं भृशं विद्ध्वा रुधिरेण समुक्षितौअन्योन्यशृङ्गाभिहतौ रेजतुर्वृषभाविव
tāvanyonyaṃ bhṛśaṃ viddhvā rudhireṇa samukṣitauanyonyaśṛṅgābhihatau rejaturvṛṣabhāviva
अन्योन्यस्य वधे यत्नं कुर्वाणौ तौ महारथौरथाभ्यां चेरतुस्तत्र मण्डलानि सहस्रशः
anyonyasya vadhe yatnaṃ kurvāṇau tau mahārathaurathābhyāṃ ceratustatra maṇḍalāni sahasraśaḥ
कृतवर्मा महाराज पार्षतं निशितैः शरैःरणे विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः
kṛtavarmā mahārāja pārṣataṃ niśitaiḥ śaraiḥraṇe vivyādha saptatyā svarṇapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ
ततोऽस्य समरे बाणं भोजः प्रहरतां वरःजीवितान्तकरं घोरं व्यसृजत्त्वरयान्वितः
tato'sya samare bāṇaṃ bhojaḥ praharatāṃ varaḥjīvitāntakaraṃ ghoraṃ vyasṛjattvarayānvitaḥ
स तेनाभिहतो राजन्मूर्छामाशु समाविशत्ध्वजयष्टिं च सहसा शिश्रिये कश्मलावृतः
sa tenābhihato rājanmūrchāmāśu samāviśatdhvajayaṣṭiṃ ca sahasā śiśriye kaśmalāvṛtaḥ
अपोवाह रणात्तं तु सारथी रथिनां वरम्हार्दिक्यशरसंतप्तं निःश्वसन्तं पुनः पुनः
apovāha raṇāttaṃ tu sārathī rathināṃ varamhārdikyaśarasaṃtaptaṃ niḥśvasantaṃ punaḥ punaḥ
पराजिते ततः शूरे द्रुपदस्य सुते प्रभोप्राद्रवत्पाण्डवी सेना वध्यमाना समन्ततः
parājite tataḥ śūre drupadasya sute prabhoprādravatpāṇḍavī senā vadhyamānā samantataḥ