Mahabharata · 37 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
गजानीके हते तस्मिन्पाण्डुपुत्रेण भारतवध्यमाने बले चैव भीमसेनेन संयुगे
gajānīke hate tasminpāṇḍuputreṇa bhāratavadhyamāne bale caiva bhīmasenena saṃyuge
चरन्तं च तथा दृष्ट्वा भीमसेनमरिंदमम्दण्डहस्तं यथा क्रुद्धमन्तकं प्राणहारिणम्
carantaṃ ca tathā dṛṣṭvā bhīmasenamariṃdamamdaṇḍahastaṃ yathā kruddhamantakaṃ prāṇahāriṇam
समेत्य समरे राजन्हतशेषाः सुतास्तवअदृश्यमाने कौरव्ये पुत्रे दुर्योधने तवसोदर्याः सहिता भूत्वा भीमसेनमुपाद्रवन्
sametya samare rājanhataśeṣāḥ sutāstavaadṛśyamāne kauravye putre duryodhane tavasodaryāḥ sahitā bhūtvā bhīmasenamupādravan
दुर्मर्षणो महाराज जैत्रो भूरिबलो रविःइत्येते सहिता भूत्वा तव पुत्राः समन्ततःभीमसेनमभिद्रुत्य रुरुधुः सर्वतोदिशम्
durmarṣaṇo mahārāja jaitro bhūribalo raviḥityete sahitā bhūtvā tava putrāḥ samantataḥbhīmasenamabhidrutya rurudhuḥ sarvatodiśam
ततो भीमो महाराज स्वरथं पुनरास्थितःमुमोच निशितान्बाणान्पुत्राणां तव मर्मसु
tato bhīmo mahārāja svarathaṃ punarāsthitaḥmumoca niśitānbāṇānputrāṇāṃ tava marmasu
ते कीर्यमाणा भीमेन पुत्रास्तव महारणेभीमसेनमपासेधन्प्रवणादिव कुञ्जरम्
te kīryamāṇā bhīmena putrāstava mahāraṇebhīmasenamapāsedhanpravaṇādiva kuñjaram
ततः क्रुद्धो रणे भीमः शिरो दुर्मर्षणस्य हक्षुरप्रेण प्रमथ्याशु पातयामास भूतले
tataḥ kruddho raṇe bhīmaḥ śiro durmarṣaṇasya hakṣurapreṇa pramathyāśu pātayāmāsa bhūtale
ततोऽपरेण भल्लेन सर्वावरणभेदिनाश्रुतान्तमवधीद्भीमस्तव पुत्रं महारथः
tato'pareṇa bhallena sarvāvaraṇabhedināśrutāntamavadhīdbhīmastava putraṃ mahārathaḥ
जयत्सेनं ततो विद्ध्वा नाराचेन हसन्निवपातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिंदमःस पपात रथाद्राजन्भूमौ तूर्णं ममार च
jayatsenaṃ tato viddhvā nārācena hasannivapātayāmāsa kauravyaṃ rathopasthādariṃdamaḥsa papāta rathādrājanbhūmau tūrṇaṃ mamāra ca
श्रुतर्वा तु ततो भीमं क्रुद्धो विव्याध मारिषशतेन गृध्रवाजानां शराणां नतपर्वणाम्
śrutarvā tu tato bhīmaṃ kruddho vivyādha māriṣaśatena gṛdhravājānāṃ śarāṇāṃ nataparvaṇām
ततः क्रुद्धो रणे भीमो जैत्रं भूरिबलं रविम्त्रीनेतांस्त्रिभिरानर्छद्विषाग्निप्रतिमैः शरैः
tataḥ kruddho raṇe bhīmo jaitraṃ bhūribalaṃ ravimtrīnetāṃstribhirānarchadviṣāgnipratimaiḥ śaraiḥ
ते हता न्यपतन्भूमौ स्यन्दनेभ्यो महारथाःवसन्ते पुष्पशबला निकृत्ता इव किंशुकाः
te hatā nyapatanbhūmau syandanebhyo mahārathāḥvasante puṣpaśabalā nikṛttā iva kiṃśukāḥ
ततोऽपरेण तीक्ष्णेन नाराचेन परंतपःदुर्विमोचनमाहत्य प्रेषयामास मृत्यवे
tato'pareṇa tīkṣṇena nārācena paraṃtapaḥdurvimocanamāhatya preṣayāmāsa mṛtyave
स हतः प्रापतद्भूमौ स्वरथाद्रथिनां वरःगिरेस्तु कूटजो भग्नो मारुतेनेव पादपः
sa hataḥ prāpatadbhūmau svarathādrathināṃ varaḥgirestu kūṭajo bhagno māruteneva pādapaḥ
दुष्प्रधर्षं ततश्चैव सुजातं च सुतौ तवएकैकं न्यवधीत्संख्ये द्वाभ्यां द्वाभ्यां चमूमुखेतौ शिलीमुखविद्धाङ्गौ पेततू रथसत्तमौ
duṣpradharṣaṃ tataścaiva sujātaṃ ca sutau tavaekaikaṃ nyavadhītsaṃkhye dvābhyāṃ dvābhyāṃ camūmukhetau śilīmukhaviddhāṅgau petatū rathasattamau
ततो यतन्तमपरमभिवीक्ष्य सुतं तवभल्लेन युधि विव्याध भीमो दुर्विषहं रणेस पपात हतो वाहात्पश्यतां सर्वधन्विनाम्
tato yatantamaparamabhivīkṣya sutaṃ tavabhallena yudhi vivyādha bhīmo durviṣahaṃ raṇesa papāta hato vāhātpaśyatāṃ sarvadhanvinām
दृष्ट्वा तु निहतान्भ्रातॄन्बहूनेकेन संयुगेअमर्षवशमापन्नः श्रुतर्वा भीममभ्ययात्
dṛṣṭvā tu nihatānbhrātṝnbahūnekena saṃyugeamarṣavaśamāpannaḥ śrutarvā bhīmamabhyayāt
विक्षिपन्सुमहच्चापं कार्तस्वरविभूषितम्विसृजन्सायकांश्चैव विषाग्निप्रतिमान्बहून्
vikṣipansumahaccāpaṃ kārtasvaravibhūṣitamvisṛjansāyakāṃścaiva viṣāgnipratimānbahūn
स तु राजन्धनुश्छित्त्वा पाण्डवस्य महामृधेअथैनं छिन्नधन्वानं विंशत्या समवाकिरत्
sa tu rājandhanuśchittvā pāṇḍavasya mahāmṛdheathainaṃ chinnadhanvānaṃ viṃśatyā samavākirat
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो महारथःअवाकिरत्तव सुतं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्
tato'nyaddhanurādāya bhīmaseno mahārathaḥavākirattava sutaṃ tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt
महदासीत्तयोर्युद्धं चित्ररूपं भयानकम्यादृशं समरे पूर्वं जम्भवासवयोरभूत्
mahadāsīttayoryuddhaṃ citrarūpaṃ bhayānakamyādṛśaṃ samare pūrvaṃ jambhavāsavayorabhūt
तयोस्तत्र शरैर्मुक्तैर्यमदण्डनिभैः शुभैःसमाच्छन्ना धरा सर्वा खं च सर्वा दिशस्तथा
tayostatra śarairmuktairyamadaṇḍanibhaiḥ śubhaiḥsamācchannā dharā sarvā khaṃ ca sarvā diśastathā
ततः श्रुतर्वा संक्रुद्धो धनुरायम्य सायकैःभीमसेनं रणे राजन्बाह्वोरुरसि चार्पयत्
tataḥ śrutarvā saṃkruddho dhanurāyamya sāyakaiḥbhīmasenaṃ raṇe rājanbāhvorurasi cārpayat
सोऽतिविद्धो महाराज तव पुत्रेण धन्विनाभीमः संचुक्षुभे क्रुद्धः पर्वणीव महोदधिः
so'tividdho mahārāja tava putreṇa dhanvinābhīmaḥ saṃcukṣubhe kruddhaḥ parvaṇīva mahodadhiḥ
ततो भीमो रुषाविष्टः पुत्रस्य तव मारिषसारथिं चतुरश्चाश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्
tato bhīmo ruṣāviṣṭaḥ putrasya tava māriṣasārathiṃ caturaścāśvānbāṇairninye yamakṣayam
विरथं तं समालक्ष्य विशिखैर्लोमवाहिभिःअवाकिरदमेयात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम्
virathaṃ taṃ samālakṣya viśikhairlomavāhibhiḥavākiradameyātmā darśayanpāṇilāghavam
श्रुतर्वा विरथो राजन्नाददे खड्गचर्मणीअथास्याददतः खड्गं शतचन्द्रं च भानुमत्क्षुरप्रेण शिरः कायात्पातयामास पाण्डवः
śrutarvā viratho rājannādade khaḍgacarmaṇīathāsyādadataḥ khaḍgaṃ śatacandraṃ ca bhānumatkṣurapreṇa śiraḥ kāyātpātayāmāsa pāṇḍavaḥ
छिन्नोत्तमाङ्गस्य ततः क्षुरप्रेण महात्मनःपपात कायः स रथाद्वसुधामनुनादयन्
chinnottamāṅgasya tataḥ kṣurapreṇa mahātmanaḥpapāta kāyaḥ sa rathādvasudhāmanunādayan
तस्मिन्निपतिते वीरे तावका भयमोहिताःअभ्यद्रवन्त संग्रामे भीमसेनं युयुत्सवः
tasminnipatite vīre tāvakā bhayamohitāḥabhyadravanta saṃgrāme bhīmasenaṃ yuyutsavaḥ
तानापतत एवाशु हतशेषाद्बलार्णवात्दंशितः प्रतिजग्राह भीमसेनः प्रतापवान्ते तु तं वै समासाद्य परिवव्रुः समन्ततः
tānāpatata evāśu hataśeṣādbalārṇavātdaṃśitaḥ pratijagrāha bhīmasenaḥ pratāpavānte tu taṃ vai samāsādya parivavruḥ samantataḥ
ततस्तु संवृतो भीमस्तावकैर्निशितैः शरैःपीडयामास तान्सर्वान्सहस्राक्ष इवासुरान्
tatastu saṃvṛto bhīmastāvakairniśitaiḥ śaraiḥpīḍayāmāsa tānsarvānsahasrākṣa ivāsurān
ततः पञ्चशतान्हत्वा सवरूथान्महारथान्जघान कुञ्जरानीकं पुनः सप्तशतं युधि
tataḥ pañcaśatānhatvā savarūthānmahārathānjaghāna kuñjarānīkaṃ punaḥ saptaśataṃ yudhi
हत्वा दश सहस्राणि पत्तीनां परमेषुभिःवाजिनां च शतान्यष्टौ पाण्डवः स्म विराजते
hatvā daśa sahasrāṇi pattīnāṃ parameṣubhiḥvājināṃ ca śatānyaṣṭau pāṇḍavaḥ sma virājate
भीमसेनस्तु कौन्तेयो हत्वा युद्धे सुतांस्तवमेने कृतार्थमात्मानं सफलं जन्म च प्रभो
bhīmasenastu kaunteyo hatvā yuddhe sutāṃstavamene kṛtārthamātmānaṃ saphalaṃ janma ca prabho
तं तथा युध्यमानं च विनिघ्नन्तं च तावकान्ईक्षितुं नोत्सहन्ते स्म तव सैन्यानि भारत
taṃ tathā yudhyamānaṃ ca vinighnantaṃ ca tāvakānīkṣituṃ notsahante sma tava sainyāni bhārata
विद्राव्य तु कुरून्सर्वांस्तांश्च हत्वा पदानुगान्दोर्भ्यां शब्दं ततश्चक्रे त्रासयानो महाद्विपान्
vidrāvya tu kurūnsarvāṃstāṃśca hatvā padānugāndorbhyāṃ śabdaṃ tataścakre trāsayāno mahādvipān
हतभूयिष्ठयोधा तु तव सेना विशां पतेकिंचिच्छेषा महाराज कृपणा समपद्यत
hatabhūyiṣṭhayodhā tu tava senā viśāṃ patekiṃciccheṣā mahārāja kṛpaṇā samapadyata