Kanda.Sarga 2.95

अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वर: ।अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम्॥

atha śailādviniṣkramya maithilīṃ kosaleśvara: |adarśayacchubhajalāṃ ramyāṃ mandākinīṃ nadīm ||

अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम् ।विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचन:॥

abravīcca varārohāṃ cārucandranibhānanām |videharājasya sutāṃ rāmo rājīvalocana: ||

विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम् ।कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्॥

vicitrapulināṃ ramyāṃ haṃsasārasasevitām |kamalairupasampannāṃ paśya mandākinīṃ nadīm ||

नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमै: ।राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वत:॥

nānāvidhaistīraruhairvṛtāṃ puṣpaphaladrumai: |rājantīṃ rājarājasya nalinīmiva sarvata: ||

मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम् ।तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे॥

mṛgayūthanipītāni kaluṣāmbhāṃsi sāmpratam |tīrthāni ramaṇīyāni ratiṃ sañjanayanti me ||

जटाजिनधरा: काले वल्कलोत्तरवासस: ।ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये॥

jaṭājinadharā: kāle valkalottaravāsasa: |ṛṣayastvavagāhante nadīṃ mandākinīṃ priye ||

आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्द्ध्वबाहव: ।एते परे विशालाक्षि मुनय: संशितव्रता:॥

ādityamupatiṣṭhante niyamādūrddhvabāhava: |ete pare viśālākṣi munaya: saṃśitavratā: ||

मारुतोद्धूतशिखरै: प्रनृत्त इव पर्वत: ।पादपै: पत्ऺत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम्॥

mārutoddhūtaśikharai: pranṛtta iva parvata: |pādapai: patऺtrapuṣpāṇi sṛjadbhirabhito nadīm ||

क्वचिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम् ।क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्॥

kvacinmaṇinikāśodāṃ kvacitpulinaśālinīm |kvacitsiddhajanākīrṇāṃ paśya mandākinīṃ nadīm ||

निर्द्धूतान् वायुना पश्य विततान् पुष्पसञ्चयान् ।पोप्लूयमानानपरान् पश्य त्वं जलमध्यगान्॥

nirddhūtān vāyunā paśya vitatān puṣpasañcayān |poplūyamānānaparān paśya tvaṃ jalamadhyagān ||

तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजा: ।अधिरोहन्ति कल्याणि विकूजन्त: शुभा गिर:॥

tāṃścātivalguvacaso rathāṅgāhvayanā dvijā: |adhirohanti kalyāṇi vikūjanta: śubhā gira: ||

दर्शनं चित्र कूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने ।अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात्॥

darśanaṃ citra kūṭasya mandākinyāśca śobhane |adhikaṃ puravāsācca manye ca tava darśanāt ||

विधूतकलुषै: सिद्धैस्तपोदमशमान्वितै: ।नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह॥

vidhūtakaluṣai: siddhaistapodamaśamānvitai: |nityavikṣobhitajalāṃ vigāhasva mayā saha ||

सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम् ।कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि॥

sakhīvacca vigāhasva sīte mandākinīṃ nadīm |kamalānyavamajjantī puṣkarāṇi ca bhāmini ||

त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम् ।मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम्॥

tvaṃ paurajanavadvyālānayodhyāmiva parvatam |manyasva vanite nityaṃ sarayūvadimāṃ nadīm ||

लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थित: ।त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम॥

lakṣmaṇaścāpi dharmātmā mannideśe vyavasthita: |tvaṃ cānukūlā vaidehi prītiṃ janayatho mama ||

उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशन: ।नायोध्यायै न राज्याय स्पृहये ऽद्य त्वया सह॥

upaspṛśaṃstriṣavaṇaṃ madhumūlaphalāśana: |nāyodhyāyai na rājyāya spṛhaye 'dya tvayā saha ||

इमां हि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरै: ।सुपुष्पितै: पुष्पधरैरलङ्कृतां न सो ऽस्ति य: स्यादगतक्लम: सुखी॥

imāṃ hi ramyāṃ mṛgayūthaśālinīṃ nipītatoyāṃ gajasiṃhavānarai: |supuṣpitai: puṣpadharairalaṅkṛtāṃ na so 'sti ya: syādagataklama: sukhī ||

इतीव रामो बहुसङ्गतं वच: प्रियासहाय: सरितं प्रति ब्रुवन् ।चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्द्धन:॥

itīva rāmo bahusaṅgataṃ vaca: priyāsahāya: saritaṃ prati bruvan |cacāra ramyaṃ nayanāñjanaprabhaṃ sa citrakūṭaṃ raghuvaṃśavarddhana: ||