Kanda.Sarga 4.62

एवम् उक्त्वा मुनिश्रेष्ठम् अरुदम् भृश दुःखितः ।अथ ध्यात्वा मुहूर्तम् तु भगवान् इदम् अब्रवीत्॥

evam uktvā muniśreṣṭham arudam bhṛśa duḥkhitaḥ |atha dhyātvā muhūrtam tu bhagavān idam abravīt ||

पक्षौ च ते प्रपक्षौ च पुनः अन्यौ भविष्यतः ।चक्षुषी चैव प्राणाः च विक्रमः च बलम् च ते॥

pakṣau ca te prapakṣau ca punaḥ anyau bhaviṣyataḥ |cakṣuṣī caiva prāṇāḥ ca vikramaḥ ca balam ca te ||

पुराणे सुमहत् कार्यम् भविष्यम् हि मया श्रुतम् ।दृष्टम् मे तपसा चैव श्रुत्वा च विदितम् मम॥

purāṇe sumahat kāryam bhaviṣyam hi mayā śrutam |dṛṣṭam me tapasā caiva śrutvā ca viditam mama ||

राजा दशरथो नाम कश्चित् इक्ष्वाकु वर्धनः ।तस्य पुत्रो महातेजा रामो नाम भविष्यति॥

rājā daśaratho nāma kaścit ikṣvāku vardhanaḥ |tasya putro mahātejā rāmo nāma bhaviṣyati ||

अरण्यम् च सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन गमिष्यति ।तस्मिन् अर्थे नियुक्तः सन् पित्रा सत्य पराक्रमः॥

araṇyam ca saha bhrātrā lakṣmaṇena gamiṣyati |tasmin arthe niyuktaḥ san pitrā satya parākramaḥ ||

नैर्ऋतो रावणो नाम तस्य भार्याम् हरिष्यति ।राक्षसेन्द्रो जनस्थानात् अवध्यः सुर दानवैः॥

nairṛto rāvaṇo nāma tasya bhāryām hariṣyati |rākṣasendro janasthānāt avadhyaḥ sura dānavaiḥ ||

सा च कामैः प्रलोभ्यन्ती भक्ष्यैः भोज्यैः च मैथिली ।न भोक्ष्यति महाभागा दुःख मग्ना यशस्विनी॥

sā ca kāmaiḥ pralobhyantī bhakṣyaiḥ bhojyaiḥ ca maithilī |na bhokṣyati mahābhāgā duḥkha magnā yaśasvinī ||

परमान्नम् च वैदेह्या ज्ञात्वा दास्यति वासवः ।यत् अन्नम् अमृत प्रख्यम् सुराणाम् अपि दुर्लभम्॥

paramānnam ca vaidehyā jñātvā dāsyati vāsavaḥ |yat annam amṛta prakhyam surāṇām api durlabham ||

तत् अन्नम् मैथिली प्राप्य विज्ञाय इन्द्रात् इदम् तु इति ।अग्रम् उद्धृत्य रामाय भू तले निर्वपिष्यति॥

tat annam maithilī prāpya vijñāya indrāt idam tu iti |agram uddhṛtya rāmāya bhū tale nirvapiṣyati ||

यदि जीवति मे भर्ता लक्ष्मणो वा अपि देवरः ।देवत्वम् गतयोः वा अपि तयोः अन्नम् इदम् तु इति॥

yadi jīvati me bhartā lakṣmaṇo vā api devaraḥ |devatvam gatayoḥ vā api tayoḥ annam idam tu iti ||

एष्यन्ति प्रेषिताः तत्र राम दूताः प्लवंगमाः ।आख्येया राम महिषी त्वया तेभ्यो विहंगम॥

eṣyanti preṣitāḥ tatra rāma dūtāḥ plavaṃgamāḥ |ākhyeyā rāma mahiṣī tvayā tebhyo vihaṃgama ||

सर्वथा तु न गंतव्यम् ईदृशः क्व गमिष्यसि ।देश कालौ प्रतीक्षस्व पक्षौ त्वम् प्रतिपत्स्यसे॥

sarvathā tu na gaṃtavyam īdṛśaḥ kva gamiṣyasi |deśa kālau pratīkṣasva pakṣau tvam pratipatsyase ||

उत्सहेयम् अहम् कर्तुम् अद्य एव त्वाम् स पक्षकम् ।इह स्थः त्वम् तु लोकानाम् हितम् कार्यम् करिष्यसि॥

utsaheyam aham kartum adya eva tvām sa pakṣakam |iha sthaḥ tvam tu lokānām hitam kāryam kariṣyasi ||

त्वया अपि खलु तत् कार्यम् तयोः च नृप पुत्रयोः ।ब्राह्मणानाम् गुरूणाम् च मुनीनाम् वासवस्य च॥

tvayā api khalu tat kāryam tayoḥ ca nṛpa putrayoḥ |brāhmaṇānām gurūṇām ca munīnām vāsavasya ca ||

इच्छामि अहम् अपि द्रष्टुम् भ्रातरौ राम लक्ष्मणौ ।न इच्छे चिरम् धारयितुम् प्राणान् त्यक्ष्ये कलेवरम् ।महर्षि तु तत् अब्रवीत् इदम् दृष्ट तत्त्व अर्थ दर्शिनः॥

icchāmi aham api draṣṭum bhrātarau rāma lakṣmaṇau |na icche ciram dhārayitum prāṇān tyakṣye kalevaram |maharṣi tu tat abravīt idam dṛṣṭa tattva artha darśinaḥ ||