Kanda.Sarga 6.33

सीताम् तु मोहिताम् दृष्ट्वा सरमा नाम राक्षसी ।आससाद आशु वैदेहीम् प्रियाम् प्रणयिनी सखी॥

sītām tu mohitām dṛṣṭvā saramā nāma rākṣasī |āsasāda āśu vaidehīm priyām praṇayinī sakhī ||

मोहिताम् राक्षसेन्द्रेण सीताम् परमदुःखिताम् ।आश्वासयामास तदा सरमा मृदुभाषिणी॥

mohitām rākṣasendreṇa sītām paramaduḥkhitām |āśvāsayāmāsa tadā saramā mṛdubhāṣiṇī ||

सा हि तत्र कृता मित्रम् सीतया रक्ष्यमाणया ।रक्षन्ती रावणाद् इष्टा सानुक्रोशा दृढ व्रता॥

sā hi tatra kṛtā mitram sītayā rakṣyamāṇayā |rakṣantī rāvaṇād iṣṭā sānukrośā dṛḍha vratā ||

सा ददर्श सखीम् सीताम् सरमा नष्ट चेतनाम् ।उपावृत्य उत्थिताम् ध्वस्ताम् वडवाम् इव पांसुषु॥

sā dadarśa sakhīm sītām saramā naṣṭa cetanām |upāvṛtya utthitām dhvastām vaḍavām iva pāṃsuṣu ||

ताम् समाश्वासयाम् आस सखी स्नेहेन सुव्रता ।उक्ता यद् रावणेन त्वम् प्रत्युक्तम् च स्वयम् त्वया॥

tām samāśvāsayām āsa sakhī snehena suvratā |uktā yad rāvaṇena tvam pratyuktam ca svayam tvayā ||

उक्ता यद्रावणेन त्वम् प्रत्युक्तश्च स्वयम् त्वया ।सखी स्नेहेन तद् भीरु मया सर्वम् प्रतिश्रुतम्॥

uktā yadrāvaṇena tvam pratyuktaśca svayam tvayā |sakhī snehena tad bhīru mayā sarvam pratiśrutam ||

लीनया गनहे शूह्ये भयम् उत्सृज्य रावणात् ।तव हेतोर् विशाल अक्षि न हि मे जीवितम् प्रियम्॥

līnayā ganahe śūhye bhayam utsṛjya rāvaṇāt |tava hetor viśāla akṣi na hi me jīvitam priyam ||

स सम्भ्रान्तश च निष्क्रान्तो यत् कृते राक्षस अधिपः ।तच् च मे विदितम् सर्वम् अभिनिष्क्रम्य मैथिलि॥

sa sambhrāntaśa ca niṣkrānto yat kṛte rākṣasa adhipaḥ |tac ca me viditam sarvam abhiniṣkramya maithili ||

न शक्यम् सौप्तिकम् कर्तुम् रामस्य विदित आत्मनः ।वधश्च पुरुष व्याघ्रे तस्मिन्न् एव उपपद्यते॥

na śakyam sauptikam kartum rāmasya vidita ātmanaḥ |vadhaśca puruṣa vyāghre tasminn eva upapadyate ||

न च एव वानरा हन्तुम् शक्याः पादप योधिनः ।सुरा देव ऋषभेण इव रामेण हि सुरक्षिताः॥

na ca eva vānarā hantum śakyāḥ pādapa yodhinaḥ |surā deva ṛṣabheṇa iva rāmeṇa hi surakṣitāḥ ||

दीर्घ वृत्त भुजह् श्रीमान् महा उरस्कह् प्रतापवान् ।धन्वी सम्हनन उपेतो धर्म आत्मा भुवि विश्रुतः॥

dīrgha vṛtta bhujah śrīmān mahā uraskah pratāpavān |dhanvī samhanana upeto dharma ātmā bhuvi viśrutaḥ ||

विक्रान्तो रक्षिता नित्यम् आत्मनश्च परस्य च ।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा कुशली नय शास्त्रवित्॥

vikrānto rakṣitā nityam ātmanaśca parasya ca |lakṣmaṇena saha bhrātrā kuśalī naya śāstravit ||

हन्ता पर बल ओघानाम् अचिन्त्य बल पौरुषः ।न हतो राघवः श्रीमान् सीते शत्रु निबर्हणः॥

hantā para bala oghānām acintya bala pauruṣaḥ |na hato rāghavaḥ śrīmān sīte śatru nibarhaṇaḥ ||

अयुक्त बुद्धि कृत्येन सर्व भूत विरोधिना ।इयम् प्रयुक्ता रौद्रेण माया मायाविदा त्वयि॥

ayukta buddhi kṛtyena sarva bhūta virodhinā |iyam prayuktā raudreṇa māyā māyāvidā tvayi ||

शोकस् ते विगतः सर्वः कल्याणम् त्वाम् उपस्थितम् ।ध्रुवम् त्वाम् भजते लक्ष्मीः प्रियम् प्रीति करम् शृणु॥

śokas te vigataḥ sarvaḥ kalyāṇam tvām upasthitam |dhruvam tvām bhajate lakṣmīḥ priyam prīti karam śṛṇu ||

उत्तीर्य सागरम् रामः सह वानर सेनया ।सम्निविष्टः समुद्रस्य तीरम् आसाद्य दक्षिणम्॥

uttīrya sāgaram rāmaḥ saha vānara senayā |samniviṣṭaḥ samudrasya tīram āsādya dakṣiṇam ||

दृष्टो मे परिपूर्ण अर्थः काकुत्स्थः सह लक्ष्मणः ।सहितैः सागर अन्तस्थैर् बलैस् तिष्ठति रक्षितः॥

dṛṣṭo me paripūrṇa arthaḥ kākutsthaḥ saha lakṣmaṇaḥ |sahitaiḥ sāgara antasthair balais tiṣṭhati rakṣitaḥ ||

अनेन प्रेषिता ये च राक्षसा लघु विक्रमः ।राघवस् तीर्णैत्य् एवम् प्रवृत्तिस् तैर् इह आहृता॥

anena preṣitā ye ca rākṣasā laghu vikramaḥ |rāghavas tīrṇaity evam pravṛttis tair iha āhṛtā ||

स ताम् श्रुत्वा विशाल अक्षि प्रवृत्तिम् राक्षस अधिपः ।एष मन्त्रयते सर्वैः सचिवैः सह रावणः॥

sa tām śrutvā viśāla akṣi pravṛttim rākṣasa adhipaḥ |eṣa mantrayate sarvaiḥ sacivaiḥ saha rāvaṇaḥ ||

इति ब्रुवाणा सरमा राक्षसी सीतया सह ।सर्व उद्योगेन सैन्यानाम् शब्दम् शुश्राव भैरवम्॥

iti bruvāṇā saramā rākṣasī sītayā saha |sarva udyogena sainyānām śabdam śuśrāva bhairavam ||

दण्ड निर्घात वादिन्याः श्रुत्वा भेर्या महा स्वनम् ।उवाच सरमा सीताम् इदम् मधुर भाषिणी॥

daṇḍa nirghāta vādinyāḥ śrutvā bheryā mahā svanam |uvāca saramā sītām idam madhura bhāṣiṇī ||

सम्नाह जननी ह्य् एषा भैरवा भीरु भेरिका ।भेरी नादम् च गम्भीरम् शृणु तोयद निस्वनम्॥

samnāha jananī hy eṣā bhairavā bhīru bherikā |bherī nādam ca gambhīram śṛṇu toyada nisvanam ||

कल्प्यन्ते मत्त मातम्गा युज्यन्ते रथ वाजिनः ।तत्र तत्र च सम्नद्धाः सम्पतन्ति पदातयः॥

kalpyante matta mātamgā yujyante ratha vājinaḥ |tatra tatra ca samnaddhāḥ sampatanti padātayaḥ ||

तत्र तत्र च सन्नद्धाः सम्पतन्ति सहस्रशः ।आपूर्यन्ते राज मार्गाः सैन्यैर् अद्भुत दर्शनैः॥

tatra tatra ca sannaddhāḥ sampatanti sahasraśaḥ |āpūryante rāja mārgāḥ sainyair adbhuta darśanaiḥ ||

वेगवद्भिर् नदद्भिश्च तोय ओघैर् इव सागरः ।शास्त्राणाम् च प्रसन्नानाम् चर्मणाम् वर्मणाम् तथा॥

vegavadbhir nadadbhiśca toya oghair iva sāgaraḥ |śāstrāṇām ca prasannānām carmaṇām varmaṇām tathā ||

रथ वाजि गजानाम् च भूषितानाम् च रक्षसाम् ।सम्भ्रमो रक्षसामेष हृषितानाम् तरस्विनाम्॥

ratha vāji gajānām ca bhūṣitānām ca rakṣasām |sambhramo rakṣasāmeṣa hṛṣitānām tarasvinām ||

प्रभाम् विसृजताम् पश्य नाना वर्णाम् समुत्थिताम् ।वनम् निर्दहतो धर्मे यथा रूपम् विभावसोः॥

prabhām visṛjatām paśya nānā varṇām samutthitām |vanam nirdahato dharme yathā rūpam vibhāvasoḥ ||

घण्टानाम् शृणु निर्घोषम् रथानाम् शृणु निस्वनम् ।हयानाम् हेषमाणानाम् शृणु तूर्य ध्वनिम् यथा॥

ghaṇṭānām śṛṇu nirghoṣam rathānām śṛṇu nisvanam |hayānām heṣamāṇānām śṛṇu tūrya dhvanim yathā ||

उद्यत आयुध हस्तानाम् राक्षस इन्द्र अनुयायिनाम् ।सम्भ्रमो रक्षसाम् एष तुमुलो लोम हर्षणः॥

udyata āyudha hastānām rākṣasa indra anuyāyinām |sambhramo rakṣasām eṣa tumulo loma harṣaṇaḥ ||

श्रीस् त्वाम् भजति शोकघ्नी रक्षसाम् भयम् आगतम् ।रामात् कमल पत्र अक्षि दैत्यानाम् इव वासवात्॥

śrīs tvām bhajati śokaghnī rakṣasām bhayam āgatam |rāmāt kamala patra akṣi daityānām iva vāsavāt ||

अवजित्य जित क्रोधस् तम् अचिन्त्य पराक्रमः ।रावणम् समरे हत्वा भर्ता त्वा अधिगमिष्यति॥

avajitya jita krodhas tam acintya parākramaḥ |rāvaṇam samare hatvā bhartā tvā adhigamiṣyati ||

विक्रमिष्यति रक्षह्सु भर्ता ते सह लक्ष्मणः ।यथा शत्रुषु शत्रुघ्नो विष्णुना सह वासवः॥

vikramiṣyati rakṣahsu bhartā te saha lakṣmaṇaḥ |yathā śatruṣu śatrughno viṣṇunā saha vāsavaḥ ||

आगतस्य हि रामस्य क्षिप्रम् अन्क गताम् सतीम् ।अहम् द्रक्ष्यामि सिद्ध अर्थाम् त्वाम् शत्रौ विनिपातिते॥

āgatasya hi rāmasya kṣipram anka gatām satīm |aham drakṣyāmi siddha arthām tvām śatrau vinipātite ||

अश्रूण्य् आनन्दजानि त्वम् वर्तयिष्यसि शोभने ।समागम्य परिष्वक्ता तस्य उरसि महा उरसः॥

aśrūṇy ānandajāni tvam vartayiṣyasi śobhane |samāgamya pariṣvaktā tasya urasi mahā urasaḥ ||

अचिरान् मोक्ष्यते सीते देवि ते जघनम् गताम् ।धृताम् एताम् बहून् मासान् वेणीम् रामो महा बलः॥

acirān mokṣyate sīte devi te jaghanam gatām |dhṛtām etām bahūn māsān veṇīm rāmo mahā balaḥ ||

तस्य दृष्ट्वा मुखम् देवि पूर्ण चन्द्रम् इव उदितम् ।मोक्ष्यसे शोकजम् वारि निर्मोकम् इव पन्नगी॥

tasya dṛṣṭvā mukham devi pūrṇa candram iva uditam |mokṣyase śokajam vāri nirmokam iva pannagī ||

रावणम् समरे हत्वा नचिराद् एव मैथिलि ।त्वया समग्रम् प्रियया सुख अर्हो लप्स्यते सुखम्॥

rāvaṇam samare hatvā nacirād eva maithili |tvayā samagram priyayā sukha arho lapsyate sukham ||

समागता त्वम् रामेण मोदिष्यसि महात्मना ।सुवर्षेण समायुक्ता यथा सस्येन मेदिनी॥

samāgatā tvam rāmeṇa modiṣyasi mahātmanā |suvarṣeṇa samāyuktā yathā sasyena medinī ||

गिरि वरम् अभितो अनुवर्तमानो ।हय इव मण्डलम् आशु यः करोति ।तम् इह शरणम् अभ्युपेहि देविदिवस करम् प्रभवो ह्ययम् प्रजानाम्॥

giri varam abhito anuvartamāno |haya iva maṇḍalam āśu yaḥ karoti |tam iha śaraṇam abhyupehi devidivasa karam prabhavo hyayam prajānām ||