पर्व.अध्याय 12.48

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः स च हृषीकेशः स च राजा युधिष्ठिरःकृपादयश्च ते सर्वे चत्वारः पाण्डवाश्च ह

tataḥ sa ca hṛṣīkeśaḥ sa ca rājā yudhiṣṭhiraḥkṛpādayaśca te sarve catvāraḥ pāṇḍavāśca ha

रथैस्ते नगराकारैः पताकाध्वजशोभितैःययुराशु कुरुक्षेत्रं वाजिभिः शीघ्रगामिभिः

rathaiste nagarākāraiḥ patākādhvajaśobhitaiḥyayurāśu kurukṣetraṃ vājibhiḥ śīghragāmibhiḥ

तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं केशमज्जास्थिसंकुलम्देहन्यासः कृतो यत्र क्षत्रियैस्तैर्महात्मभिः

te'vatīrya kurukṣetraṃ keśamajjāsthisaṃkulamdehanyāsaḥ kṛto yatra kṣatriyaistairmahātmabhiḥ

गजाश्वदेहास्थिचयैः पर्वतैरिव संचितम्नरशीर्षकपालैश्च शङ्खैरिव समाचितम्

gajāśvadehāsthicayaiḥ parvatairiva saṃcitamnaraśīrṣakapālaiśca śaṅkhairiva samācitam

चितासहस्रैर्निचितं वर्मशस्त्रसमाकुलम्आपानभूमिं कालस्य तदा भुक्तोज्झितामिव

citāsahasrairnicitaṃ varmaśastrasamākulamāpānabhūmiṃ kālasya tadā bhuktojjhitāmiva

भूतसंघानुचरितं रक्षोगणनिषेवितम्पश्यन्तस्ते कुरुक्षेत्रं ययुराशु महारथाः

bhūtasaṃghānucaritaṃ rakṣogaṇaniṣevitampaśyantaste kurukṣetraṃ yayurāśu mahārathāḥ

गच्छन्नेव महाबाहुः सर्वयादवनन्दनःयुधिष्ठिराय प्रोवाच जामदग्न्यस्य विक्रमम्

gacchanneva mahābāhuḥ sarvayādavanandanaḥyudhiṣṭhirāya provāca jāmadagnyasya vikramam

अमी रामह्रदाः पञ्च दृश्यन्ते पार्थ दूरतःयेषु संतर्पयामास पूर्वान्क्षत्रियशोणितैः

amī rāmahradāḥ pañca dṛśyante pārtha dūrataḥyeṣu saṃtarpayāmāsa pūrvānkṣatriyaśoṇitaiḥ

त्रिःसप्तकृत्वो वसुधां कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुःइहेदानीं ततो रामः कर्मणो विरराम ह

triḥsaptakṛtvo vasudhāṃ kṛtvā niḥkṣatriyāṃ prabhuḥihedānīṃ tato rāmaḥ karmaṇo virarāma ha

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया तदारामेणेति यदात्थ त्वमत्र मे संशयो महान्

triḥsaptakṛtvaḥ pṛthivī kṛtā niḥkṣatriyā tadārāmeṇeti yadāttha tvamatra me saṃśayo mahān

क्षत्रबीजं यदा दग्धं रामेण यदुपुंगवकथं भूयः समुत्पत्तिः क्षत्रस्यामितविक्रम

kṣatrabījaṃ yadā dagdhaṃ rāmeṇa yadupuṃgavakathaṃ bhūyaḥ samutpattiḥ kṣatrasyāmitavikrama

महात्मना भगवता रामेण यदुपुंगवकथमुत्सादितं क्षत्रं कथं वृद्धिं पुनर्गतम्

mahātmanā bhagavatā rāmeṇa yadupuṃgavakathamutsāditaṃ kṣatraṃ kathaṃ vṛddhiṃ punargatam

महाभारतयुद्धे हि कोटिशः क्षत्रिया हताःतथाभूच्च मही कीर्णा क्षत्रियैर्वदतां वर

mahābhāratayuddhe hi koṭiśaḥ kṣatriyā hatāḥtathābhūcca mahī kīrṇā kṣatriyairvadatāṃ vara

एवं मे छिन्धि वार्ष्णेय संशयं तार्क्ष्यकेतनआगमो हि परः कृष्ण त्वत्तो नो वासवानुज

evaṃ me chindhi vārṣṇeya saṃśayaṃ tārkṣyaketanaāgamo hi paraḥ kṛṣṇa tvatto no vāsavānuja

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततो व्रजन्नेव गदाग्रजः प्रभुः; शशंस तस्मै निखिलेन तत्त्वतःयुधिष्ठिरायाप्रतिमौजसे तदा; यथाभवत्क्षत्रियसंकुला मही

tato vrajanneva gadāgrajaḥ prabhuḥ; śaśaṃsa tasmai nikhilena tattvataḥyudhiṣṭhirāyāpratimaujase tadā; yathābhavatkṣatriyasaṃkulā mahī