Parva.Adhyaya 13.100
Mahabharata · 25 verses
- 13.100.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
गार्हस्थ्यं धर्ममखिलं प्रब्रूहि भरतर्षभऋद्धिमाप्नोति किं कृत्वा मनुष्य इह पार्थिव
gārhasthyaṃ dharmamakhilaṃ prabrūhi bharatarṣabhaṛddhimāpnoti kiṃ kṛtvā manuṣya iha pārthiva
- 13.100.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुरावृत्तं जनाधिपवासुदेवस्य संवादं पृथिव्याश्चैव भारत
atra te vartayiṣyāmi purāvṛttaṃ janādhipavāsudevasya saṃvādaṃ pṛthivyāścaiva bhārata
- 13.100.3
संस्तूय पृथिवीं देवीं वासुदेवः प्रतापवान्पप्रच्छ भरतश्रेष्ठ यदेतत्पृच्छसेऽद्य माम्
saṃstūya pṛthivīṃ devīṃ vāsudevaḥ pratāpavānpapraccha bharataśreṣṭha yadetatpṛcchase'dya mām
- 13.100.4
वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca
गार्हस्थ्यं धर्ममाश्रित्य मया वा मद्विधेन वाकिमवश्यं धरे कार्यं किं वा कृत्वा सुखी भवेत्
gārhasthyaṃ dharmamāśritya mayā vā madvidhena vākimavaśyaṃ dhare kāryaṃ kiṃ vā kṛtvā sukhī bhavet
- 13.100.5
पृथिव्युवाचऋषयः पितरो देवा मनुष्याश्चैव माधवइज्याश्चैवार्चनीयाश्च यथा चैवं निबोध मे
pṛthivyuvācaṛṣayaḥ pitaro devā manuṣyāścaiva mādhavaijyāścaivārcanīyāśca yathā caivaṃ nibodha me
- 13.100.6
सदा यज्ञेन देवांश्च आतिथ्येन च मानवान्छन्दतश्च यथानित्यमर्हान्युञ्जीत नित्यशःतेन ह्यृषिगणाः प्रीता भवन्ति मधुसूदन
sadā yajñena devāṃśca ātithyena ca mānavānchandataśca yathānityamarhānyuñjīta nityaśaḥtena hyṛṣigaṇāḥ prītā bhavanti madhusūdana
- 13.100.7
नित्यमग्निं परिचरेदभुक्त्वा बलिकर्म चकुर्यात्तथैव देवा वै प्रीयन्ते मधुसूदन
nityamagniṃ paricaredabhuktvā balikarma cakuryāttathaiva devā vai prīyante madhusūdana
- 13.100.8
कुर्यादहरहः श्राद्धमन्नाद्येनोदकेन वापयोमूलफलैर्वापि पितॄणां प्रीतिमाहरन्
kuryādaharahaḥ śrāddhamannādyenodakena vāpayomūlaphalairvāpi pitṝṇāṃ prītimāharan
- 13.100.9
सिद्धान्नाद्वैश्वदेवं वै कुर्यादग्नौ यथाविधिअग्नीषोमं वैश्वदेवं धान्वन्तर्यमनन्तरम्
siddhānnādvaiśvadevaṃ vai kuryādagnau yathāvidhiagnīṣomaṃ vaiśvadevaṃ dhānvantaryamanantaram
- 13.100.10
प्रजानां पतये चैव पृथग्घोमो विधीयतेतथैव चानुपूर्व्येण बलिकर्म प्रयोजयेत्
prajānāṃ pataye caiva pṛthagghomo vidhīyatetathaiva cānupūrvyeṇa balikarma prayojayet
- 13.100.11
दक्षिणायां यमायेह प्रतीच्यां वरुणाय चसोमाय चाप्युदीच्यां वै वास्तुमध्ये द्विजातये
dakṣiṇāyāṃ yamāyeha pratīcyāṃ varuṇāya casomāya cāpyudīcyāṃ vai vāstumadhye dvijātaye
- 13.100.12
धन्वन्तरेः प्रागुदीच्यां प्राच्यां शक्राय माधवमनोर्वै इति च प्राहुर्बलिं द्वारे गृहस्य वैमरुद्भ्यो देवताभ्यश्च बलिमन्तर्गृहे हरेत्
dhanvantareḥ prāgudīcyāṃ prācyāṃ śakrāya mādhavamanorvai iti ca prāhurbaliṃ dvāre gṛhasya vaimarudbhyo devatābhyaśca balimantargṛhe haret
- 13.100.13
तथैव विश्वेदेवेभ्यो बलिमाकाशतो हरेत्निशाचरेभ्यो भूतेभ्यो बलिं नक्तं तथा हरेत्
tathaiva viśvedevebhyo balimākāśato haretniśācarebhyo bhūtebhyo baliṃ naktaṃ tathā haret
- 13.100.14
एवं कृत्वा बलिं सम्यग्दद्याद्भिक्षां द्विजातयेअलाभे ब्राह्मणस्याग्नावग्रमुत्क्षिप्य निक्षिपेत्
evaṃ kṛtvā baliṃ samyagdadyādbhikṣāṃ dvijātayealābhe brāhmaṇasyāgnāvagramutkṣipya nikṣipet
- 13.100.15
यदा श्राद्धं पितृभ्यश्च दातुमिच्छेत मानवःतदा पश्चात्प्रकुर्वीत निवृत्ते श्राद्धकर्मणि
yadā śrāddhaṃ pitṛbhyaśca dātumiccheta mānavaḥtadā paścātprakurvīta nivṛtte śrāddhakarmaṇi
- 13.100.16
पितॄन्संतर्पयित्वा तु बलिं कुर्याद्विधानतःवैश्वदेवं ततः कुर्यात्पश्चाद्ब्राह्मणवाचनम्
pitṝnsaṃtarpayitvā tu baliṃ kuryādvidhānataḥvaiśvadevaṃ tataḥ kuryātpaścādbrāhmaṇavācanam
- 13.100.17
ततोऽन्नेनावशेषेण भोजयेदतिथीनपिअर्चापूर्वं महाराज ततः प्रीणाति मानुषान्
tato'nnenāvaśeṣeṇa bhojayedatithīnapiarcāpūrvaṃ mahārāja tataḥ prīṇāti mānuṣān
- 13.100.18
अनित्यं हि स्थितो यस्मात्तस्मादतिथिरुच्यते
anityaṃ hi sthito yasmāttasmādatithirucyate
- 13.100.19
आचार्यस्य पितुश्चैव सख्युराप्तस्य चातिथेःइदमस्ति गृहे मह्यमिति नित्यं निवेदयेत्
ācāryasya pituścaiva sakhyurāptasya cātitheḥidamasti gṛhe mahyamiti nityaṃ nivedayet
- 13.100.20
ते यद्वदेयुस्तत्कुर्यादिति धर्मो विधीयतेगृहस्थः पुरुषः कृष्ण शिष्टाशी च सदा भवेत्
te yadvadeyustatkuryāditi dharmo vidhīyategṛhasthaḥ puruṣaḥ kṛṣṇa śiṣṭāśī ca sadā bhavet
- 13.100.21
राजर्त्विजं स्नातकं च गुरुं श्वशुरमेव चअर्चयेन्मधुपर्केण परिसंवत्सरोषितान्
rājartvijaṃ snātakaṃ ca guruṃ śvaśurameva caarcayenmadhuparkeṇa parisaṃvatsaroṣitān
- 13.100.22
श्वभ्यश्च श्वपचेभ्यश्च वयोभ्यश्चावपेद्भुविवैश्वदेवं हि नामैतत्सायंप्रातर्विधीयते
śvabhyaśca śvapacebhyaśca vayobhyaścāvapedbhuvivaiśvadevaṃ hi nāmaitatsāyaṃprātarvidhīyate
- 13.100.23
एतांस्तु धर्मान्गार्हस्थान्यः कुर्यादनसूयकःस इहर्द्धिं परां प्राप्य प्रेत्य नाके महीयते
etāṃstu dharmāngārhasthānyaḥ kuryādanasūyakaḥsa iharddhiṃ parāṃ prāpya pretya nāke mahīyate
- 13.100.24
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
इति भूमेर्वचः श्रुत्वा वासुदेवः प्रतापवान्तथा चकार सततं त्वमप्येवं समाचर
iti bhūmervacaḥ śrutvā vāsudevaḥ pratāpavāntathā cakāra satataṃ tvamapyevaṃ samācara
- 13.100.25
एवं गृहस्थधर्मं त्वं चेतयानो नराधिपइहलोके यशः प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि
evaṃ gṛhasthadharmaṃ tvaṃ cetayāno narādhipaihaloke yaśaḥ prāpya pretya svargamavāpsyasi