Mahabharata · 26 verses
Read this chapter as a bookजनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य मम पूर्वपितामहाःपाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च कानि स्थानानि भेजिरे
svargaṃ triviṣṭapaṃ prāpya mama pūrvapitāmahāḥpāṇḍavā dhārtarāṣṭrāśca kāni sthānāni bhejire
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं सर्वविच्चासि मे मतःमहर्षिणाभ्यनुज्ञातो व्यासेनाद्भुतकर्मणा
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ sarvaviccāsi me mataḥmaharṣiṇābhyanujñāto vyāsenādbhutakarmaṇā
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य तव पूर्वपितामहाःयुधिष्ठिरप्रभृतयो यदकुर्वत तच्छृणु
svargaṃ triviṣṭapaṃ prāpya tava pūrvapitāmahāḥyudhiṣṭhiraprabhṛtayo yadakurvata tacchṛṇu
स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य धर्मराजो युधिष्ठिरःदुर्योधनं श्रिया जुष्टं ददर्शासीनमासने
svargaṃ triviṣṭapaṃ prāpya dharmarājo yudhiṣṭhiraḥduryodhanaṃ śriyā juṣṭaṃ dadarśāsīnamāsane
भ्राजमानमिवादित्यं वीरलक्ष्म्याभिसंवृतम्देवैर्भ्राजिष्णुभिः साध्यैः सहितं पुण्यकर्मभिः
bhrājamānamivādityaṃ vīralakṣmyābhisaṃvṛtamdevairbhrājiṣṇubhiḥ sādhyaiḥ sahitaṃ puṇyakarmabhiḥ
ततो युधिष्ठिरो दृष्ट्वा दुर्योधनममर्षितःसहसा संनिवृत्तोऽभूच्छ्रियं दृष्ट्वा सुयोधने
tato yudhiṣṭhiro dṛṣṭvā duryodhanamamarṣitaḥsahasā saṃnivṛtto'bhūcchriyaṃ dṛṣṭvā suyodhane
ब्रुवन्नुच्चैर्वचस्तान्वै नाहं दुर्योधनेन वैसहितः कामये लोकाँल्लुब्धेनादीर्घदर्शिना
bruvannuccairvacastānvai nāhaṃ duryodhanena vaisahitaḥ kāmaye lokām̐llubdhenādīrghadarśinā
यत्कृते पृथिवी सर्वा सुहृदो बान्धवास्तथाहतास्माभिः प्रसह्याजौ क्लिष्टैः पूर्वं महावने
yatkṛte pṛthivī sarvā suhṛdo bāndhavāstathāhatāsmābhiḥ prasahyājau kliṣṭaiḥ pūrvaṃ mahāvane
द्रौपदी च सभामध्ये पाञ्चाली धर्मचारिणीपरिक्लिष्टानवद्याङ्गी पत्नी नो गुरुसंनिधौ
draupadī ca sabhāmadhye pāñcālī dharmacāriṇīparikliṣṭānavadyāṅgī patnī no gurusaṃnidhau
स्वस्ति देवा न मे कामः सुयोधनमुदीक्षितुम्तत्राहं गन्तुमिच्छामि यत्र ते भ्रातरो मम
svasti devā na me kāmaḥ suyodhanamudīkṣitumtatrāhaṃ gantumicchāmi yatra te bhrātaro mama
मैवमित्यब्रवीत्तं तु नारदः प्रहसन्निवस्वर्गे निवासो राजेन्द्र विरुद्धं चापि नश्यति
maivamityabravīttaṃ tu nāradaḥ prahasannivasvarge nivāso rājendra viruddhaṃ cāpi naśyati
युधिष्ठिर महाबाहो मैवं वोचः कथंचनदुर्योधनं प्रति नृपं शृणु चेदं वचो मम
yudhiṣṭhira mahābāho maivaṃ vocaḥ kathaṃcanaduryodhanaṃ prati nṛpaṃ śṛṇu cedaṃ vaco mama
एष दुर्योधनो राजा पूज्यते त्रिदशैः सहसद्भिश्च राजप्रवरैर्य इमे स्वर्गवासिनः
eṣa duryodhano rājā pūjyate tridaśaiḥ sahasadbhiśca rājapravarairya ime svargavāsinaḥ
वीरलोकगतिं प्राप्तो युद्धे हुत्वात्मनस्तनुम्यूयं सर्वे सुरसमा येन युद्धे समासिताः
vīralokagatiṃ prāpto yuddhe hutvātmanastanumyūyaṃ sarve surasamā yena yuddhe samāsitāḥ
स एष क्षत्रधर्मेण स्थानमेतदवाप्तवान्भये महति योऽभीतो बभूव पृथिवीपतिः
sa eṣa kṣatradharmeṇa sthānametadavāptavānbhaye mahati yo'bhīto babhūva pṛthivīpatiḥ
न तन्मनसि कर्तव्यं पुत्र यद्द्यूतकारितम्द्रौपद्याश्च परिक्लेशं न चिन्तयितुमर्हसि
na tanmanasi kartavyaṃ putra yaddyūtakāritamdraupadyāśca parikleśaṃ na cintayitumarhasi
ये चान्येऽपि परिक्लेशा युष्माकं द्यूतकारिताःसंग्रामेष्वथ वान्यत्र न तान्संस्मर्तुमर्हसि
ye cānye'pi parikleśā yuṣmākaṃ dyūtakāritāḥsaṃgrāmeṣvatha vānyatra na tānsaṃsmartumarhasi
समागच्छ यथान्यायं राज्ञा दुर्योधनेन वैस्वर्गोऽयं नेह वैराणि भवन्ति मनुजाधिप
samāgaccha yathānyāyaṃ rājñā duryodhanena vaisvargo'yaṃ neha vairāṇi bhavanti manujādhipa
नारदेनैवमुक्तस्तु कुरुराजो युधिष्ठिरःभ्रातॄन्पप्रच्छ मेधावी वाक्यमेतदुवाच ह
nāradenaivamuktastu kururājo yudhiṣṭhiraḥbhrātṝnpapraccha medhāvī vākyametaduvāca ha
यदि दुर्योधनस्यैते वीरलोकाः सनातनाःअधर्मज्ञस्य पापस्य पृथिवीसुहृदद्रुहः
yadi duryodhanasyaite vīralokāḥ sanātanāḥadharmajñasya pāpasya pṛthivīsuhṛdadruhaḥ
यत्कृते पृथिवी नष्टा सहया सरथद्विपावयं च मन्युना दग्धा वैरं प्रतिचिकीर्षवः
yatkṛte pṛthivī naṣṭā sahayā sarathadvipāvayaṃ ca manyunā dagdhā vairaṃ praticikīrṣavaḥ
ये ते वीरा महात्मानो भ्रातरो मे महाव्रताःसत्यप्रतिज्ञा लोकस्य शूरा वै सत्यवादिनः
ye te vīrā mahātmāno bhrātaro me mahāvratāḥsatyapratijñā lokasya śūrā vai satyavādinaḥ
तेषामिदानीं के लोका द्रष्टुमिच्छामि तानहम्कर्णं चैव महात्मानं कौन्तेयं सत्यसंगरम्
teṣāmidānīṃ ke lokā draṣṭumicchāmi tānahamkarṇaṃ caiva mahātmānaṃ kaunteyaṃ satyasaṃgaram
धृष्टद्युम्नं सात्यकिं च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान्ये च शस्त्रैर्वधं प्राप्ताः क्षत्रधर्मेण पार्थिवाः
dhṛṣṭadyumnaṃ sātyakiṃ ca dhṛṣṭadyumnasya cātmajānye ca śastrairvadhaṃ prāptāḥ kṣatradharmeṇa pārthivāḥ
क्व नु ते पार्थिवा ब्रह्मन्नैतान्पश्यामि नारदविराटद्रुपदौ चैव धृष्टकेतुमुखांश्च तान्
kva nu te pārthivā brahmannaitānpaśyāmi nāradavirāṭadrupadau caiva dhṛṣṭaketumukhāṃśca tān
शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं द्रौपदेयांश्च सर्वशःअभिमन्युं च दुर्धर्षं द्रष्टुमिच्छामि नारद
śikhaṇḍinaṃ ca pāñcālyaṃ draupadeyāṃśca sarvaśaḥabhimanyuṃ ca durdharṣaṃ draṣṭumicchāmi nārada